BİREYSEL ÇALGI KANUN EĞİTİMİ ALAN ÖĞRENCİLERİN TAKSİM YAPMAYA YÖNELİK TUTUMLARIN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı üniversitelerde bireysel çalgı kanun eğitimi alan öğrencilerin taksim yapmaya yönelik tutumlarının ne düzeyde olduğu ve tutum düzeylerinin “Cinsiyet, Yaş, Mezun Olunan Okul ve Akademik Not Ortalaması” değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektedir. Bireysel Çalgı Kanun Eğitimi alan öğrencilerin taksim yapmaya yönelik tutum düzeyleri ile cinsiyet, yaş, mezun olunan okul ve akademik ortalamaları değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemek amaçlandığı için araştırmada ilişkisel tarama modeli tercih edilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2024-2025 eğitim-öğretim yılında seçilen üniversitelerde öğrenim gören 44 bireysel çalgı kanun öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplamak için Çalhan (2020) tarafından geliştirilen “Taksim Yapmaya Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde ise frekans, yüzde, standart sapma, aritmetik ortalama, Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, taksim yapmaya yönelik tutumları incelendiğinde öğrencilerin geneli, taksimden haz alma ve taksimin eğitsel katkısı boyutlarının yüksek olduğu fakat taksime ilişkin kaygı boyutunun orta düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mezun olunan okul ve akademik ortalama değişkenlerine göre genel ve alt boyutlarda bir fark görülmezken, genelinde ve kaygı boyutları cinsiyet değişkenine göre erkek öğrenciler lehine, yaş değişkenine göre 23 yaş ve üzeri öğrenciler lehine göre anlamlı fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Kanun öğrencilerinin taksim yapmaya yönelik tutum düzeyleri sonuçları incelendiğinde, eğitimcilerin taksim eğitimine erken başlaması ve yoğun olarak uygulaması önerilmektedir.

Keywords

• Kanun
• taksim
• tutum

AN EXAMINATION OF THE ATTITUDES TOWARDS PERFORMING TAKSIM AMONG STUDENTS RECEIVING INDIVIDUAL QANUN EDUCATION

Abstract

The aim of this study is to determine the level of attitudes of students studying individual instrument qanun at universities towards making taksims and whether their attitude levels differ in terms of “Gender, Age, Graduated School and Academic Grade Point Average” variables. Since it was aimed to examine the relationship between the attitudes of the students receiving Individual Instrument Qanun Education and the variables of gender, age, graduated school and academic average, the relational screening model was preferred in the study. The sample of the study consists of 44 individual instrument qanun students studying at selected universities in the 2024-2025 academic year. In order to collect data, the “Attitude Scale towards Taksim Making” developed by Çalhan (2020) was used. Frequency, percentage, standard deviation, arithmetic mean, Kruskal Wallis H and Mann Whitney U test were used to analyze the data. A a result of the research, when the attitudes of the students towards making takssim were examined, it was concluded that the dimensions of enjoyment of taksim and educational contribution of taksim were high, but the anxiety dimension related to taksim was at a medium level. While there was no difference in general and sub-dimensions according to the variables of graduated school and academic average, it was concluded that there was a significant difference in the overall and anxiety dimensions in favor of male students according to the gender variable and in favor of students aged 23 and above according to the age variable. When the results of the attitude levels of law students towards taksim are analyzed, it is recommended that educators should start taksim training early and practice it intensively.

Keywords

• Qanun
• improvisation
• attitude

References

1. Akgüneş, S. (2020). Göksel Baktagir kanun etütlerinin mesleki müzik eğitimi kurumlarındaki uygulama durumu üzerine inceleme. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Aksungur, A.U. (2010). Kanun sazının icrası öğretim teknikleri karşılaştırmalı kanun metodu analizleri ve kanun eğitimi etütleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Çalhan, N. ve Yokuş, H. (2019). Kanun öğrencilerinin taksim yapmaya yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, (15), 91-104.
4. Çalhan, N. (2020). Taksim yapmaya yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla: Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
5. Çalhan, N. ve Yokuş, H. (2023). Türk Sanat Müziği çalgı eğitimi alan öğrencilerin taksim yapmaya yönelik tutumlarının incelenmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, (21), 50-66.
6. Çini, S. (2024). Kanun taksimlerine yönelik alıştırmaların kanun eğitiminde kullanılmasına ilişkin bir alan araştırması: Halil Karaduman örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
7. Dönmez, E. C. (2019). Müzik öğretmeni adaylarının çalgı eğitimine yönelik zihin alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
8. Erdoğan, C. S. (2019). Konya ilindeki müzik öğretmeni adaylarının kanun eğitimi süresince kazandıkları teknik davranışların incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

9. Gökçek, H. (2006). Çalışanların performans değerlendirmesinde tutumun etkisi: tutum ölçekleri ile ilgili bir uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri (31. basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
11. Keklik Kal, F. (2020). Türk müziğinde taksim icra etmeye yönelik tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Tokat: Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Konakcı, N. (2010). Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencilerinin bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik tutumlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
13. Özkan, İ.H. (1984). Türk musikisi nazariyatı ve usulleri kudüm velveleleri. İstanbul: Ötüken Neşriat A.Ş.
14. Öztuna, Y. (1990). Büyük Türk Mûsikîsi ansiklopedisi. Ankara: I. Kültür Bakanlığı Basımevi.
15. Savaş, K. (2016). Mesleki müzik eğitimi veren devlet konservatuvarlarındaki kanun eğitiminin içerik ve yöntem bakımından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Uçan, A. (1994). Müzik eğitimi (2. basım). Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
17. Vural, F. (2019). Kanuni Hacı Arif Bey ve Kanuni Vecihe Daryal taksimlerinin icra teknik analizleri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.