TÜRKÇE EĞİTİMİ LİSANS ÖĞRENCİLERİNİN KONUŞMA BECERİSİ ÖZ YETERLİKLERİ

Abstract

Kişinin kendisini ifade etmek için gerek günlük hayatta gerekse meslek yaşantısında en çok başvurduğu dil becerisi konuşmadır. İletişim kurabilmenin ve iletişimin devam ettirilebilmesinin konuşma becerisindeki başarı ile ilgisi büyüktür. Mesleklerinin icrası sırasında konuşma becerisini en çok ve en etkili kullanmak zorunda olan meslek öğretmenlik mesleğidir. Türkçe öğretmenlerinin ise hem konuşma becerisini etkili bir şekilde kullanması hem de bu beceriyi öğrencilerine kazandırması beklenmektedir. Çalışmada Türkçe öğretmeni olmak amacıyla eğitim alan öğrencilerin konuşma becerisine yönelik öz yeterliklerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla betimsel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veriler Katrancı ve Melanlıoğlu (2013) tarafından geliştirilen “Konuşma Becerisi Öz Yeterlik Ölçeği” aracılığıyla ve Türkçe Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim görmekte olan 224 lisans öğrencisinden toplanmıştır. Verilerin incelenmesinde aritmetik ortalama ve standart sapma, bağımsız değişkenler için t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı Lisans Öğrencileri, konuşma becerisi öz yeterlik alt boyutlarından en çok konuşma değerlendirme, en az topluluk önünde konuşma yeterliliklerine sahip olduklarını düşünmektedir. Cinsiyet ve sınıf değişkenlerinin konuşma becerisi öz yeterlik algısında belirleyici olmadığı tespit edilmiştir.

Keywords

• Konuşma,konuşma becerisi,öz yeterlik algısı,Türkçe eğitimi öğrencileri

References

1. Akın, E. (2016). Türkçe öğretmen adaylarının konuşma öz yeterliliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Siirt üniversitesi örneği). Route Educational and Social Science Journal, 3(1), s. 75-90.
2. Baki, Y. ve Kahveci, G. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarının etkili konuşma becerileri üzerindeki etkisi: Bir yapısal eşitlik modellemesi. Turkish Studies, 12(4), p. 47-70 DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11373
3. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman ve Company.
4. Bayrakçı, (2007). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 14, s. 198-210.
5. Bozpolat, E. (2017). An investigation of the variables predicting faculty of education students’ speaking anxiety through ordinal logistic regression analysis. Journal of Educationand Learning, 6(1), s. 27-40.
6. Bulut, K. Açık, F. ve Çiftçi, Ö. (2016). Mikro öğretim tekniğinin Türkçe öğretmen adaylarının konuşma becerilerine etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(1), 134-150.
7. Ceran, D. (2012). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma eğitimi dersine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(8), p. 337-358.
8. Deniz, S. ve Turhan Tuna, S. (2016). Türkçe ve sınıf öğretmenliği öğrencilerinin Türkçeyi etkili kullanma yeterliliklerinin değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(47), s. 636-644.

9. Güneş, F. (2013). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Ankara: PegemA Yayıncılık.
10. Harmandar Demirel, D, Serdar, E, Uludere, E ve Karakaş, Z. (2017). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının konuşma kaygıları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(50). s. 510-516.
11. İşcan, A. ve Karagöz, B. (2016). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarının incelenmesi (Gaziosmanpaşa üniversitesi örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3), 193-206.
12. Karahan Ürün, B. (2015). Türkçe öğretmen adaylarının konuşma eğitimine yönelik tutumları (Kars ili örneği). Kafkas Üniversitesi, e–Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 38-45.
13. Katrancı, M. (2014). Öğretmen adaylarının konuşma becerisine yönelik öz yeterlik algıları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 174-195. Retrievedfromhttp://dergipark.gov.tr/buefad/issue/3815/51223
14. Melanlıoğlu, D. ve Katrancı, M. (2013). Öğretmen adaylarına yönelik konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(6), p. 651-665, Doi number: http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1407
15. Memduhoğlu, H. B. ve Çelik, Ş. N. (2015). İngilizce öğretmen adayı olan ve İngilizce öğretmeni olmayı planlayan üniversitesi öğrencilerinin İngilizce öz-yeterlik algıları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 17-32.DOI: 10.17679/iuefd.16286266
16. Özdemir, S. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygısını gidermede hazırlıklı konuşmaların rolü. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 361-374.
17. Özkan, E. ve Kınay, İ. (2015). Öğretmen adaylarının konuşma kaygılarının incelenmesi (ziya gökalp eğitim fakültesi örneği. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(3), s. 1290-1301.
18. Sakız, G. (2013). Başarıda anahtar kelime: öz-yeterlik. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 185-209.http://kutuphane.uludag.edu.tr/Univder/uufader.htm
19. Sallabaş, E. (2013). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36, s. 261-270.
20. Sevim, O. (2012). Öğretmen adaylarına yönelik konuşma kaygısı ölçeği, Turkish Studies, 7(2), 927-937.