Gençlik ve Spor Bakanlığı’na Bağlı Yurtlarda Sunulan Din ve Değerler Eğitimi Faaliyetlerinin Üniversite Öğrencilerinin Görüşleri Doğrultusunda İncelenmesi (Malatya Örneği)

Abstract

Bu araştırma, Gençlik ve Spor Bakanlığı’na bağlı KYK yurtlarında yürütülen din ve değerler eğitimi etkinliklerinin üniversite öğrencilerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesini ve bu etkinliklere katılan öğrencilerin memnuniyet düzeylerinin belirlenmesini amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinde yapılandırılmıştır. Çalışmanın evrenini, 2023-2024 öğretim yılı bahar döneminde Malatya il merkezinde bulunan KYK yurtlarında kalan üniversite öğrencileri oluşturmuştur. Basit rastgele örnekleme yöntemi ile belirlenen 545 öğrenci araştırma örneklemine dahil edilmiştir. Bu öğrenciler arasından din ve değerler eğitimi etkinliklerine katılan 178 kişinin bu faaliyetlerden duydukları memnuniyet düzeyleri analiz edilmiştir. Veriler, araştırmacılarca hazırlanan kişisel bilgi formu ile “KYK Yurtlarında Sunulan Din ve Değerler Eğitimi Faaliyetleri Öğrenci Memnuniyet Ölçeği” aracılığıyla toplanmış; analiz işlemleri SPSS 26.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Analiz sürecinde normallik testi, bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü ANOVA gibi istatistiksel tekniklerden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, din ve değerler eğitimi etkinliklerine hiç katılmamış öğrenciler, katılmama gerekçesi olarak en çok zaman sınırlılığı, bilgi eksikliği ve içerik hakkındaki çekinceleri dile getirmiştir. Etkinliklere katılan öğrencilerin genel memnuniyet düzeylerinin oldukça yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca, memnuniyet düzeylerinin mezun olunan lise türü ve katılım sıklığı gibi bazı değişkenler açısından anlamlı biçimde farklılaştığı; buna karşın cinsiyet, yaş, öğrenim düzeyi vb. değişkenlere göre anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.

Keywords

• Din Eğitimi
• Değerler Eğitimi
• Gençlik ve Spor Bakanlığı KYK Yurtları
• Üniversite Öğrencileri
• Memnuniyet Düzeyi

Examining the Religious and Values Education Activities Offered in Dormitories Affiliated with the Ministry of Youth and Sports, Based on the Opinions of University Students (Malatya Example)

Abstract

This study aims to examine the religious and values education activities implemented in dormitories affiliated with the Ministry of Youth and Sports (KYK) through university students’ perspectives and to determine the satisfaction levels of those who participate in these activities. The research was designed within the correlational survey model, a quantitative research approach. The study population consisted of university students residing in KYK dormitories in the city center of Malatya during the 2023–2024 spring semester. Through simple random sampling, 545 students were included in the sample. Among them, the satisfaction levels of 178 students who had participated in the activities were analyzed. Data were collected using a researcher-developed personal information form and the “Student Satisfaction Scale for Religious and Values Education Activities Offered in KYK Dormitories.” Statistical analyses were conducted using SPSS 26.0, employing normality tests, independent samples t-tests, and one-way ANOVA. Findings indicate that non-participating students most frequently cited time constraints, lack of information, and content-related concerns as reasons for non-attendance. Participants reported high overall satisfaction with the activities. Furthermore, satisfaction levels differed significantly according to high school background and frequency of participation, whereas no significant differences were observed with respect to gender, age, or level of study.

Keywords

• Religious Education
• Values Education
• Ministry of Youth and Sports KYK Dormitories
• Satisfaction Level
• University Students

References

1. Akan, Yunus. “An Analysis of the Impact of the Values Education Class over the University Students’ Levels of Acquisition of Moral Maturity and Human Values”. International Journal of Psychology and Educational Studies 8/2 (2021), 38-50.
2. Akar, Eda. Türkiye'de Manevi Bakım ve Rehberlik: Kavramsal Çerçeve, Uygulama Modelleri ve Toplumsal Kabulün İncelenmesi. Ankara: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
3. Arold, Benjamin W. vd. Can Schools Change Religious Attitudes? Evidence from German State Reforms of Compulsory Religious Education. Providence: Annenberg Institute for School Reform at Brown University, EdWorkingPaper No. 22-508, 2022.
4. Arslan, Merve. Türkiye Diyanet Vakfına Bağlı Yurtlarda Kalan Üniversiteli Gençlere Verilen Yaygın Din Eğitimi Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi. Antalya: Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2023.
5. Aşlamacı, İbrahim. “İHL Öğrencilerinin Meslek Dersleri ve Meslek Dersi Öğretmenlerine Yönelik Tutum Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 17/1 (2017), 197-231.
6. Aşlamacı, İbrahim. “Üniversite Öğrencilerinin Diyanet İşleri Başkanlığı Hizmetlerine Yönelim Durumları: İnönü Üniversitesi Örneği”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 5/6 (2016), 1563-1582.
7. Aybey, Salih. “Gençlik Dönemi Problemleri Karşısında Din Eğitimi”. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 9/3 (2022), 932-963.
8. Aybey, Salih. “Manevi Danışmanlıkta Yeni Bir Alan: Yükseköğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu”. Journal of Islamic Research 34/3 (2023), 809-830.

9. Bahadır, Abdülkerim. İnsanın Anlam Arayışı ve Din: Logoterapik Bir Araştırma. İstanbul: İnsan Yayınları, 2002.
10. Bakırlı, Emrah. Manevi Danışmanların Gençlik ve Spor Bakanlığı Yurtlarında Yürüttükleri Din-Ahlak-Değer Eğitimi Uygulamalarına Bakışı: Balıkesir Örneği. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
11. Baltacı, Ali. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7/1 (2018), 231-274.
12. Bozkaya, Tuğba. Pozitif Psikoloji Bağlamında Din Eğitimi Temelli Manevi Danışmanlık ve Rehberlik: Sivas GSB Yurtlarında Kalan Kız Öğrenciler Örneği. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2023.
13. Cebeci, Suat. “Din Öğretimi Yöntemleri”. Etkili Din Öğretimi. ed. Şaban Karaköse. 305-334. İstanbul: TİDEF Yayınları, 2010.
14. Diyanet İşleri Başkanlığı. “28.11.2013 Tarihli T.C. Başbakanlık Diyanet İşleri Başkanlığı Eğitim Hizmetleri Genel Müdürlüğü ile T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğüne Bağlı Yurtlarda Kur'an Eğitim ve Öğretimi Kursu Açma İş Birliği Protokolü”. Erişim 24 Kasım 2025. https://egitimhizmetleri.diyanet.gov.tr/Detay/323/ba%C5%9Fkanl%C4%B1%C4%9F%C4%B1m%C4%B1z-ile-kyk-aras%C4%B1nda-protokol-imzaland%C4%B1
15. Diyanet İşleri Başkanlığı. “Gençlik ve Spor Bakanlığı ile Diyanet İşleri Başkanlığı Arasında İşbirliği Protokolü İmzalandı”. Erişim 24 Kasım 2025. https://www.diyanet.gov.tr/tr-TR/Kurumsal/Detay/26173/genclik-ve-spor-bakanligi-ile-diyanet-isleri-baskanligi-arasinda-isbirligi-protokolu-imzalandi
16. Diyanet İşleri Başkanlığı – Gençlik ve Spor Bakanlığı. İş Birliği Protokolü. 2015.
17. Doğanay, Ahmet vd. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 2012.
18. Gençlik ve Spor Bakanlığı. Gençlik ve Spor Bakanlığı Eğitim Faaliyetlerinde Ek Ders ve Diğer Uygulamalara İlişkin Usul ve Esaslar. 20 Mayıs 2022.
19. Gençlik ve Spor Bakanlığı – Diyanet İşleri Başkanlığı. Gençlik ve Spor Bakanlığı ile Diyanet İşleri Başkanlığı Arasında İş Birliği Protokolü. 2019.
20. Kalkavan, Fatma Nur. Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu’nda Görev Yapan Diyanet İşleri Başkanlığı Personelinin Din ve Değerler Eğitimi Faaliyetlerine Dair Bir İnceleme: İstanbul İli Örneği. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
21. Karasar, Niyazi. Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Kitabevi Yayınları, 1999.
22. Karasu, Teceli. “Üniversite Gençliğinin Din Eğitiminden Beklentileri”. Gençlik ve Din. ed. B. Gürer. 117-142. İstanbul: Kriter Yayınları, 2022.
23. Koç, Mustafa. “Dinsel Pratiklerin Sıklık Düzeyleri ile Dinî Başa Çıkma Arasındaki İlişki: Ergenler Üzerine Ampirik Bir Araştırma”. Bilimname: Düşünce Platformu 16/1 (2009), 140-182.
24. Koç, Mustafa. “Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Öğrenci Yurtları ve Gençlik Merkezlerindeki Manevi Danışmanlık ve Rehberlik Hizmetleri (2013-2021): Sınırlılıklar ve Bir Eğitim Programı Önerisi”. Türk Manevi Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi sy. 3 (2021), 135-201.
25. Köylü, Mustafa – Cemil Oruç. Gençlik Dönemi Din Eğitimi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 2023.
26. Özdemir, Saadettin. “İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin İlahiyat Programı ile İlgili Görüşleri: SDÜ İlahiyat Örneği”. Dergiabant 7/13 (2019), 1-33.
27. Soysaldı, H. Mehmet. “Günümüz Gençlerin İnanç Problemleri”. Hz. Peygamber ve Gençlik Sorunları. ed. Mehmet Bayyiğit vd. 48-51. Konya: Palet Yayınları, 2019.
28. Tabachnick, Barbara G. – Fidell, Linda S. Using Multivariate Statistics. 6. bs. Boston: Pearson, 2013.
29. Tandoğan, Yavuz. Gençlik ve Spor Bakanlığına Bağlı Yurtlarda Sunulan Din ve Değerler Eğitimi Faaliyetlerinin Öğrenci Görüşleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi: Malatya İli Örneği. Malatya: İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2025.
30. Ural, Ayhan – İbrahim Kılıç. Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık, 2011.
31. Yakut, Selahattin. “Üniversite Öğrencilerinde Memnuniyet Algısının Dinamikleri: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma”. The Journal of International Social Research 14/78 (2021), 26-40.
32. Yüksel, Zeynep. “Gençliğin Anlam Arayışına Din Eğitiminin Katkısının İncelenmesi”. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 11/1 (2020), 376-395.