Evaluation of bone mineral density as an indicator of possible osteoporosis in patients with rib fracture

Abstract

Aim: The most common pathology after thoracic trauma is rib fracture. In this study, it was aimed to determine whether there is a correlation between characteristics of fractures and bone mineral densities of patients treated with rib fracture after trauma.

Material and Methods: All patients were classified into the following two categories: i) Major trauma (traffic accident, stomping, and fall from height) and minor trauma (falls on a single level, after coughing, and after chopping wood); ii) Patients were also divided into two groups, single rib fracture and multiple rib fractures. In all patients, bone Hounsfield Unit (HU) measurements of L1, L2, and L3 corpuscles entering the thoracic tomography crosssections were performed and their average was recorded. The results were statistically analyzed using the t-test.

Results: Of the 23 patients included in the study (4 women, 19 men), all were over 18 years of age and the mean age was 52.1 (32-89) years. There were 12 patients with major trauma, 11 patients with minor trauma. There were only one rib fracture in 7 patients and multiple rib fractures in 16 patients. The mean bone density of all patients was 177.82.

Conclusion: The detection of significantly lower densities in a single rib fracture suggests that an injury that may not cause fracture in normal bone densities is likely to cause a single rib fracture in these patients. Patients whose bone mineral density average was lower than 160 were more likely to have rib fractures with minor trauma. 

Keywords

• Rib fracture,bone mineral density,trauma

Kaburga kırığı olan hastalarda olası osteoporozun bir göstergesi olarak kemik mineral yoğunluğunun değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Göğüs travması sonrası acile başvuran hastalarda en sık tespit edilen patoloji kaburga kırığıdır. Bu çalışmada, travma sonrası kaburga kırığı tanısıyla yatarak tedavi edilen hastaların ve kırıklarının özellikleriyle kemik dansiteleri arasında ilişki olup olmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Hastalar, i) Majör travma (trafik kazası, hayvan ezmesi, yüksekten düşme) ve minör travma (ayaktayken düşme, öksürük sonrası, odun kırma sonrası) geçirenler; ile ii) Kaburga kırığı sayılarına göre tek ve çoklu kaburga kırığı olanlar şeklinde iki gruba ayrıldı. Hastaların hepsinde toraks tomografisinde L1, L2 ve L3 vertebra korpuslarının kemik Hounsfield Ünitesi (HU) ölçümleri yapılarak ortalamaları alındı. Sonuçlar istatiksel olarak analiz edildi.

Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 23 hastanın (4 kadın, 19 erkek) hepsi 18 yaş üzerinde ve yaş ortalaması 52,1 (32-89) idi. 12 majör travma, 11 minör travma hastası saptandı. 7 hastada tek kaburga, 16 hastada çoklu kaburga kırığı mevcuttu. Tüm hastaların kemik dansiteleri ortalaması 177,82’ydi.

Sonuç: Tek kaburga kırığında anlamlı olarak daha düşük dansiteler saptanması, kemik dansitesi normal bireylerde kırık oluşturmayabilecek bir yaralanmanın bu hastalarda tek kaburga kırığı neden olabilme ihtimali olduğunu düşündürmüştür. Kemik dansite ortalaması 160’tan düşük olan hastaların minör travmalar ile kaburga kırığı geçirme ihtimali daha yüksek saptanmıştır.

Keywords

• Kaburga kırığı,kemik dansitesi,travma

References

1. 1. Liebsch C, Seiffert T, Vlcek M et al. The fracture patterns of serial rib fractures: A retrospective analysis of 383 cases. Ortopaedic Proceedings 2018; 100: 92-92.
2. 2. Pereira L, Bliuc D, Stanford P, Eisman JA, Center JR. More-than-minimal-trauma fractures are associated with low bone density: an 8-year prospective study. Osteoporos Int 2017; 28: 103-10.
3. 3. Kanis JA. Diagnosis of osteoporosis and assessment of fracture risk. Lancet 2002; 359: 1929-36.
4. 4. Genant HK, Cann CE, Ettinger B, Gordan GS. Quantitative Computed Tomography of Vertebral Spongiosa: A Sensitive Method for Detecting Early Bone Loss After Oophorectomy. Ann Intern Med 1982; 97: 699-705.
5. 5. Türk F, Özcan V, Yuncu G, Ekinci Y, Girgin S. Künt göğüs travması sonrası masif hemotoraksa neden olan izole sağ aurikula yırtığı. Turk Gogus Kalp Dama 2014; 22: 410-13.
6. 6. Günay Ş, Eser İ, Kürkcüoğlu İC. Künt toraks travmalarında erken dönemde kemik sintigrafisi, bilgisayarlı tomografi ve direkt grafinin karşılaştırılması. Tıp Araştırmaları Dergisi 2013; 11: 103-6.
7. 7. Göya C, Hamidi C. Torasik Travma. Trd Sem 2016; 4: 272-85.
8. 8. Mah P, Reeves TE, McDavid WD. Deriving Hounsfield units using grey levels in cone beam computed tomography. Dentomaxillofacial Radiology 2010; 39: 323-35.

9. 9. Patel SP, Lee JJ, Hecht GG, Holcombe SA, Wang SC, Goulet JA. Normative vertebral Hounsfield unit values and correlation with bone mineral density. J Clin Exp Orthop 2016; 2: 14.
10. 10. Çobanoğlu U, Hız Ö, Sayır F, Ediz L, Şehitoğulları A. Travmatik ve atravmatik sternum kırıkları: 13 olgunun analizi. Turk Toraks Derg 2012; 13: 146-151