Research Article

Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi

Volume: 24 Number: 3 September 30, 2023
EN TR

Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi

Abstract

Doğu Kayını (Fagus orientalis Lipsky), Türkiye’de alan bakımından yapraklı ağaç türleri içerisinde ikinci sırada, endüstriyel odun üretiminde ise %15’lik payı ile ilk sırada yer almaktadır. Bu çerçevede, Doğu Kayını ormanlarının bir taraftan korunması, diğer taraftan da sürdürülebilir yönetimi amacıyla, geleceğe dönük planlama ve stratejilerin oluşturulması için bu ormanların mevcut durumuna, büyüme ve gelişme özelliklerine ilişkin güvenilir ve nitelikli bilgilere ihtiyaç duyulmaktadır. Büyüme ve hasılat modellerinin en önemli bileşenlerinden biri olan çap dağılım modelleridir. Bu modeller yardımıyla, meşcerelere uygulanacak farklı silvikültürel müdahaleler sonucunda ortaya çıkacak olası meşcere yapıları hakkında önemli bilgiler elde edilebilmektedir. Weibull dağılımı, diğer modellere göre daha esnek bir yapıya sahip olması ve kapalı formda eklemeli dağılım fonksiyonuna sahip olması nedeniyle pek çok araştırmacı tarafından çap dağılımlarının modellenmesi amacıyla yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Weibull dağılımı kullanılarak, Tokat-Almus yöresi doğal, aynı-yaşlı ve saf Doğu Kayını meşcereleri için çap dağılım modelleri geliştirilmiştir. Weibull dağılım fonksiyonun parametrelerinin tahmini için kullanılan regresyon denkleminin katsayılarını tahmin etmek amacıyla, Görünürde Uyumsuz Regresyon Denklemi (SUR) ve Değiştirilmiş Kümülatif Dağılım Fonksiyon Regresyonu (MCDF) olmak üzere iki farklı yaklaşım ile parametre tahmin yöntemi, moment ve yüzdelik temelli parametre çözümleme yöntemleri ve hibrit yöntem olmak üzere dört farklı yöntem kullanılmıştır. Çalışma kapsamında MCDF yaklaşımı ile geliştirilen modellerin SUR yaklaşımına göre daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Parametre tahmin yöntemleri itibariyle SUR yaklaşımı ile geliştirilen modellerde moment temelli yöntemin, MCDF itibariyle ise hibrit yöntemin en başarılı sonuçları verdiği belirlenmiştir. Tahmin başarısı bakımından en başarısız olan yöntem ise SUR yaklaşımı kapsamında geliştirilen parametre tahmin yöntemi olarak belirlenmiştir.

Keywords

Supporting Institution

Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK)

Project Number

122R010

Thanks

Bu çalışma, TÜBİTAK tarafından desteklenen 122R010 numaralı projedeki verilerin bir kısmı kullanılarak gerçekleştirilmiştir.

References

  1. Bailey, R.L., Dell, T.R., 1973. Quantifying diameter distributions with the Weibull function. Forest Science, 19(2): 97-104.
  2. Bankston, J.B., Sabatia, C.O., Poudel, K.P., 2021. Effects of sample plot size and prediction models on diameter distribution recovery. Forest Science, 67(3): 245-255.
  3. Bolat, F., Ercanl, İ., 2017. Modeling diameter distributions by using Weibull function in forests located Kestel-Bursa. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 17(1): 107-115.
  4. Borders, B.E., Souter, R.A., Bailey, R.L., Ware, K.D., 1987. Percentile based distributions characterize forest tables. Forest Science, 33(2): 570-576.
  5. Cao, Q.V., 2004. Predicting parameters of a Weibull function for modeling diameter distribution. Forest Science, 50(5): 682-685.
  6. Cirillo, P., Hüsler, J., 2009. On the upper tail of Italian firms’ size distribution. Physica A: Statistical Mechanics and its applications, 388(8): 1546-1554.
  7. Clutter, J.L., Bennet, F.A., 1965. Diameter distributions in old-field slash pine plantation. Georgia Forest Research Council, Report No: 13, USA.
  8. Diamantopoulou, M.J., Özçelik, R., Crecente-Campo, F., Eler, Ü., 2015. Estimation of Weibull function parameters for modelling tree diameter distribution using least squares and artificial neural networks methods. Biosystems Engineering, 133: 33-45.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Forest Biometrics

Journal Section

Research Article

Publication Date

September 30, 2023

Submission Date

August 17, 2023

Acceptance Date

September 15, 2023

Published in Issue

Year 2023 Volume: 24 Number: 3

APA
Alkan, O., Ozçelik, R., & Kalkanlı, Ş. (2023). Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi. Turkish Journal of Forestry, 24(3), 197-207. https://doi.org/10.18182/tjf.1344934
AMA
1.Alkan O, Ozçelik R, Kalkanlı Ş. Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi. Turkish Journal of Forestry. 2023;24(3):197-207. doi:10.18182/tjf.1344934
Chicago
Alkan, Onur, Ramazan Ozçelik, and Şerife Kalkanlı. 2023. “Almus Yöresi Doğal Doğu Kayını Meşcerelerinin çap Dağılımının Weibull Dağılımı Ile Modellenmesi”. Turkish Journal of Forestry 24 (3): 197-207. https://doi.org/10.18182/tjf.1344934.
EndNote
Alkan O, Ozçelik R, Kalkanlı Ş (September 1, 2023) Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi. Turkish Journal of Forestry 24 3 197–207.
IEEE
[1]O. Alkan, R. Ozçelik, and Ş. Kalkanlı, “Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi”, Turkish Journal of Forestry, vol. 24, no. 3, pp. 197–207, Sept. 2023, doi: 10.18182/tjf.1344934.
ISNAD
Alkan, Onur - Ozçelik, Ramazan - Kalkanlı, Şerife. “Almus Yöresi Doğal Doğu Kayını Meşcerelerinin çap Dağılımının Weibull Dağılımı Ile Modellenmesi”. Turkish Journal of Forestry 24/3 (September 1, 2023): 197-207. https://doi.org/10.18182/tjf.1344934.
JAMA
1.Alkan O, Ozçelik R, Kalkanlı Ş. Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi. Turkish Journal of Forestry. 2023;24:197–207.
MLA
Alkan, Onur, et al. “Almus Yöresi Doğal Doğu Kayını Meşcerelerinin çap Dağılımının Weibull Dağılımı Ile Modellenmesi”. Turkish Journal of Forestry, vol. 24, no. 3, Sept. 2023, pp. 197-0, doi:10.18182/tjf.1344934.
Vancouver
1.Onur Alkan, Ramazan Ozçelik, Şerife Kalkanlı. Almus yöresi doğal doğu kayını meşcerelerinin çap dağılımının Weibull dağılımı ile modellenmesi. Turkish Journal of Forestry. 2023 Sep. 1;24(3):197-20. doi:10.18182/tjf.1344934

Cited By