Sakarya ili mobilya imalatçılarında iş sağlığı ve iş güvenliği üzerine bir inceleme

Abstract

Yapılan bu çalışma ile Sakarya ilinde faaliyette bulunan mobilya işletmelerinde çalışanların çalışma ortamlarında yaşadıkları olumsuzluklar ve bu olumsuzluklardan kaynaklanan iş kazası ve meslek hastalığına maruz kalma durumları analiz edilmiştir. Çalışma Haziran 2011 yılında 24 farklı işletmede çalışan 1075 çalışandan 227 çalışana uygulanan anket yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda imalat sanayi içerisinde yer alan ve Sakarya ili mobilya işletme çalışanlarının Türkiye ortalamasından daha yüksek oranda iş kazası ve meslek hastalığına maruz kaldıkları belirlenmiştir. Çalışanların gürültü, ortam sıcaklığı, solunumla alınan gaz ve tozlar, eskimiş ya da bakımı yapılmamış el aletleri, kullanılan el aletlerinin/makinelerin bakımlarının düzenli yapılmaması, düzensiz ve dağınık çalışma ortamı ve yetersiz uyarı levhalarından dolayı rahatsızlık yaşadıkları belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: İş sağlığı ve güvenliği, İş kazası, Mobilya, Sakarya

Keywords

• İş sağlığı ve güvenliği, İş kazası, Mobilya, Sakarya

A study on occupational health and safety in furniture manufacturers in Sakarya province

Abstract

The study explores the work related problems and occupational accidents and diseases of the furniture manufacture employees in Sakarya province. This study surveyed 227 of the 1075 total employees in 24 different enterprise in June 2011. Surveys results revealed that study area has an occupational accidents and health frequency higher than the national averages. Problematic issues include noise, temperature, gases and dust intake, old or needing repair tools, irregularly maintenance of machinery or equipment, disorganized and untidy working environment, inadequate warning signs. Keywords: Occupational health and safety, Occupational accidents, Furniture, Sakarya

Keywords

• Occupational health and safety, Occupational accidents, Furniture, Sakarya

References

1. Arık, B., Akçın, N.A., 2002. İş Kazalarının Önlenmesi ve İş Güvenliği Analiz Tekniğinin Uygulanması. Türkiye 13. Kömür Kongresi Bildiriler Kitabı, Zonguldak, s. 75-88.
2. Anonim, 2011. Sakarya Ticaret ve Sanayi Odası Üye Kayıtları.
3. Anonim, 2013. SGK Kurumu İstatistik Kayıtları.
4. Bıyıkçı, E.T., 2010. İş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasında iş güvenliği uzmanlığı. Yüksek lisans tezi, Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
5. Büyüköztürk, Ş., 2002. Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum, Pegema Yayıncılık, Ankara.
6. Ceylan, H., 2011. Türkiye’deki iş kazalarının genel görünümü International Journal of Engineering Research and Development, 3(2), 18-24 ülkelerle kıyaslanması,
7. Dorman J. S., LaPorte R. E., Stone R. A., Trucco M., 1990. Worldwide Differences in the Incidence of Type I Diabetes are Associated with Amino Acid Variation at Position 57 of the HLA-DQ Beta Chain, Proc Natl Acad Sci. USA 87
8. Ersoy, A. F., Bekar, A., Kılıç, B., 2012. İş yeri çalışma koşullarının iş kazaları üzerindeki etkisinin lojistik regresyon analizi ile değerlendirilmesi, 18. Ulusal Ergonomi Kongresi, 16-18 Kasım 2012, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep, s. 323-331.

9. Gedik, T., Batu, C., 2005. Düzce orman ürünleri sanayinde iş güvenliği, işçi sağlığı ve çalışma koşullarının analizi, 11. Ulusal Ergonomi Kongresi, 26-28 Aralık 2005, İstanbul Üniversitesi, İstanbul, s. 115-122.
10. Gedik, T., Akyüz, K. C., Barlı, Ö., Batu, C., 2008. Düzce orman ürünleri sanayinde işçi sağlığı ve iş güvenliği analizi, 14. Ulusal Ergonomi Kongresi, 30 Ekim-1 Kasım 2008. Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon, s. 46-53.
11. İlhan, M., Kurtcebe, Z. Ö., Durukan, E. ve Koşar, L., 2006. Temizlik işçilerinin sosyo-demografik özellikleri ve çalışma koşulları ile iş kazası ve meslek hastalığı sıklığı. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 20: 433-439.
12. Işık, Ö. C., Özkan, N. F., 2012. Bor madenciliğinde meydana gelen iş kazalarının istatistiksel analizi, 18. Ulusal Ergonomi Kongresi, 16-18 Kasım 2012, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep, s. 260-265.
13. Özdamar, K., 2002. Paket Programlar İle İstatistiksel Veri Analizi, Kaan Kitabevi, Eskişehir.
14. Özkılıç, Ö., 2005. İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemleri ve Risk Değerlendirme Metodolojileri; TİSK Akademi Yayınları, Ankara.
15. Sabancı, A., 1999. Ergonomi, Baki Kitabevi, Adana.
16. Selçuk, E., Çakır, G., 2012. İşçi sağlığı ve işçi güvenliğini etkileyen fiziksel faktörlerin ergonomik açıdan incelenmesi, 18. Ulusal Ergonomi Kongresi, 16-18 Kasım 2012, Gaziantep Üniversitesi, Gaziantep, s. 585- 590.
17. Sharma, S., 1996. Applied Multivariate Techniques, John Wiley&Sons Inc., 685s., New York.
18. Sosyal Güvenlik Kurumu SGK İstatistik Yıllıkları 2010.
19. SPSS Institute Inc., 2003. SPSS Base 12.0 User’s Guide, 703 p.
20. Standart Kalite, 2013. OHSAS 18001 İş sağlığı ve güvenliği yönetim sistemi. http://www.standartkalite.com/ohsas 18001_ nedir.htm, Erişim: 08.04.2013.
21. TUİK, 2008. 2006-2007 İş kazaları ve işe bağlı sağlık problemleri araştırma sonuçları, T.C. Başbakanlık Türkiye http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=3 Kurumu,
22. TUİK, 2010a. 1992-2009 Vakanın olduğu yılda işlemi tamamlanan iş kazaları, meslek hastalıkları, sürekli iş göremezlik ve ölüm vak'aları ile sürelerinin faaliyet gruplarına göre dağılımı araştırma sonuçları, T.C. Başbakanlık http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=3 İstatistik Kurumu,
23. TUİK, 2010b. 1988-2009 İş kazaları ve meslek hastalığı sonucu ölümlerin ölüm sebebine göre dağılımları araştırma sonuçları, T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu, http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=3