Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Çocuk Sağlığı Profesyonellerinin Kendi Çocuklarını Anne Sütüyle Besleme Uygulamaları
Abstract
Giriş: Sağlık uzmanlarının kişisel emzirme deneyimleri, hastalardaki emzirme konularını danışma ve yönetme konusundaki davranışları etkilemede önemlidir. Bu çalışma bir üniversite hastanesinde çalışan çocuk sağlığı profesyonellerinin kendi çocuklarını anne sütüyle besleme uygulamalarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel tipte olan bu çalışma Temmuz 2019-Eylül 2019 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim Araştırma Hastanesi'nde yapılmıştır. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümünde çalışan 16 doktor ve 36 hemşire (toplam 52) çalışmaya alınmıştır. Veriler 17 sorudan oluşan anket formu ile yüz yüze görüşme tekniği ile toplanmıştır. Tanımlayıcı istatistikler SPSS 24.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır.
Bulgular: Bu çalışmada katılımcıların en küçük yaştaki çocuklarının 6 ay ile 17 yaş arasında ve %76,9’unun sezaryenle doğduğu bulundu. Doğum sonrası ilk bir saatte emzirilme oranı %86,5, ilk besin olarak anne sütünün verilmesi %82,7 olarak belirlendi. Çalışmada ilk altı ay sadece anne sütüyle beslenme oranı %44,2 idi. Katılımcıların çoğunluğu (%90,4) biberon, yarısı (%50) emzik kullanmıştı. Çocukların %30,8’ine ilk bir ayda, yarısından fazlasına (%59,6) altı aydan önce formül mama verildiği saptandı. İki yaşına kadar emzirilen ve yaşı iki yaşından küçük olup halen emzirilen çocukların oranı %25 idi. Anne sütüyle beslenmenin sonlandırılmasında en önemli nedenler; annenin çalışması %38,5 ve anne sütü yetersizliği %13,5 olarak belirtildi.
Sonuç: Emzirmeye iyi bir başlangıç yapıldığı fakat emzirme sürecinin başarısız olduğu bulunmuştur. Annelerin çalışmasının, çocukların yarıdan fazlasına altı aydan önce formül mama verilmesinin ve biberon kullanılmasının yaygın olmasının bu durumu etkilediği düşünülmüştür. Bir kadın sağlık profesyoneli veya eşi olması durumunda da emzirme süresi boyunca bilgilendirilmeli ve desteklenmelidir.
Keywords
References
- Mosca F, Giannì ML. Human milk: composition and health benefits. Pediatr Med Chir 2017;39(2):155.
- Colchero MA, Contreras-Loya D, Lopez-Gatell H, Gonzálezde Cosío T. Thecosts of inadequate breastfeeding of infants in Mexico. Am J ClinNutr 2015;101(3):579-86
- Binns C, Lee M, Low WY. The Long-Term Public Health Benefits of Breastfeeding. Asia Pac J Public Health 2016;28(1):7-14
- WHO/UNICEF. Global strategy for infant and Young Child feeding. Geneva: World HealthOrganization;2003https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/42590/9241562218.pdf;jsessionid=D1A4DE0B1E5F455D6C79E6C0BB16C7D6?sequence=1 Erişim tarihi:03.05.2019
- Victora CG, Bahl R, Barros AJ, et al. Lancet Breastfeeding Series Group. Breastfeeding in the 21st century: epidemiology, mechanisms, and lifelong effect. The Lancet 2016; 387(10017): 475-490.
- Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması Temel Bulgular. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü, Ankara, 2008.http://www.hips.hacettepe.edu.tr/TNSA2008-AnaRapor.pdf (Erişim tarihi 03.05.2019)
- Nkoka O, Ntenda PAM, Kanje V, Milanzi EB, Arora A. Determinants of timelyinitiation of breastmilk and exclusive breastfeeding in Malawi: a population-basedcross-sectionalstudy. Int Breastfeed J 2019;14:37.
- Neifert M, Bunik M. Over coming clinical barriers to exclusive breastfeeding. Pediatr Clin North Am 2013;60(1):115-45
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Internal Diseases
Journal Section
Research Article
Authors
Hatice Akbayram
*
0000-0002-9777-9596
Türkiye
Publication Date
January 20, 2020
Submission Date
November 21, 2019
Acceptance Date
March 29, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 14 Number: 2
Cited By
Breastfeeding frequency of primary healthcare professionals and effective factors
International Journal of Clinical Practice
https://doi.org/10.1111/ijcp.14499