Prenatal tanı sonrası gebeliklerin sonlandırılması ve yasal durum
Abstract
Günümüzde fetal ultrasonografi, manyetik rezonans görüntüleme (MR), sitogenetik ve moleküler incelemeler gibi çeşitli yöntemlerle çok sayıda fetal hastalığa prenatal tanı koyma olanağı mevcuttur. Letal ya da ciddi mental ve/veya fiziksel ve/veya fonksiyonel morbiditeye neden olan konjenital hastalıklar nedeniyle ailenin isteği doğrultusunda gebelikler sonlandırılabilmektedir. Bu hastalıklar basitçe; konjenital anomaliler, kromozom hastalıkları ve tek gen hastalıklarıdır. Gebeliğin geç sonlandırılması fetüsün viyabıl olduğu gestasyonel haftadan sonra yapılan tahliyelere verilen isimdir ve erken gebelik sonlandırmalarından farklı olarak doğum eyleminin indüksiyonuna ek olarak fetosit yapılması (intrakardiak postayum klorür enjeksiyonu ile fetal kalp aktivitesinin durdurulması) gerekli olmaktadır. Prenatal tanı sonrası gebeliklerin sonlandırması, özellikle de geç sonlandırma, etik ve yasal tartışmalara konu olmaktadır. Bu derlemede gebeliğin sonlandırılmasına neden olan fetal hastalıklar, geç sonlandırmanın önlenebilir ve kaçınılmaz nedenleri, çoğul gebeliklere özgü sonlandırma prosedürleri ve fetüsün postmortem incelenmesinin önemi irdelenmektedir. Ayrıca ülkemiz ve dünyadaki yasal uygulamalar özetlenmekte, yurdumuzda bu konuyla ilgili tüzüğün eksiklikleri tartışılmakta ve nitelikli hizmet için öneriler getirilmektedir.
Keywords
References
- 1. Dolk H, Vrijheid M. The impact of environmental pollution on congenital anomalies. Br Med Bull 2003;68(1):25-45.
- 2. Boyd PA, Chamberlain P, Hicks NR. 6-year experience of prenatal diagnosis in an unselected population in Oxford, UK. Lancet 1998;352:1577-81.
- 3. Bijma HH, van der Heide A, Wildschut IJH. Decision-making after ultrasound diagnosis of fetal abnormality. Reprod Health Matters 2008;16(31 suppl):82-9.
- 4. Çorbacıoğlu A, Aslan H, Aydın S, Akbayır Ö, Ersan F, Alpay V, Dağdeviren H, Kısacık S. Trends in fetal indications for termination of pregnancy between 2002 and 2010 at a tertiary referral centre. J Turkish-German Gynecol Assoc 2012;13:85-90.
- 5. Dommergues M, Mandelbrot L, Mahieu-Caputo D, Boudjema N, Durand-Zaleski I, ICI Group-Club de medecine foetale. Termination of pregnancy following prenatal diagnosis in France: how severe are the foetal anomalies? Prenat Diagn 2010;30:531-9.
- 6. Korenromp MJ, Christiaens GCML, van den Bout J, Mulder EJH, Hunfeld JAM, Bilardo CM et al. Long-term psychological consequences of pregnancy termination for fetal abnormality: a cross-sectional study. Prenat Diagn 2005;25:253-60.
- 7. Boyd PA, Tondi F, Hicks NR, Chamberlain PF. Autopsy after termination of pregnancy for fetal anomaly: retrospective cohort study. BMJ 2004; 328:137.
- 8. Vaknin Z, Ben-Ami I, Reish O, Herman A, Maymon R. Fetal abnormalities leading to termination of singleton pregnancy: the 7-year experience of a single medical center. Prenat Diagn 2006;26:938-43.
- 9. Garne E, Khoshnood B, Loane M, Boyd PA, Dolk H, the Eurocat Working Group. Termination of pregnancy for fetal anomaly after 23 weeks of gestation: a European register-based study. BJOG 2010;117(6):660-6.
- 10. Gedikbaşı A, Gül A, Öztarhan K, Akın MA,Sargın A, Özek S, Kavuncuoğlu S, Ceylan Y. Termination of pregnancy and reasons for delayed decisions. J Turkish-German Gynecol Assoc 2010;11:1-7.