Unintended pregnancies, induced abortions and risk factors in women admitted to hospitals due to birth or abortion in Hatay

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı Hatay’da doğum ya da düşük nedeniyle hastaneye başvuran kadınlarda istenmeyen gebelik ve isteyerek düşük sıklığını ve bunlarla ilişkili risk faktörlerini belirlemektir. Yöntem: Kesitsel nitelikteki çalışmanın evreni bir ay içinde doğum ve düşük nedeniyle Hatay’daki hastanelere başvuran kadınlardır. Toplam 635 kadına anket uygulanmıştır. İstenmeyen gebelikler bağımlı değişken, kadının ve eşinin yaşı, nikah durumu, eğitim, toplam gebelik sayısı, çalışma durumu, aile planlaması yöntemi kullanma ve danışmanlık alma durumu bağımsız değişken olarak alınmıştır. Analizlerde Ki-kare ve Student-t testleri kullanılmıştır. Bulgular: Kadınların %21.4’ü gebe kaldığında bir aile planlaması yöntemi kullandığını belirtmekle birlikte, %15.1’i bu gebeliği istemediğini bildirmiştir. İstenmeyen gebeliği olan kadın ve eşlerinin yaşları yüksek ve toplam gebelik sayıları daha fazladır (p<0.05). Eşi çalışmayanlarda, düşük eğitim düzeyine sahip kadın ve eşlerde, bekar ya da resmi nikahı olmayanlarda, engellilerde ve aile hekiminden aile planlaması danışmanlığı almayanlarda istenmeyen gebelik daha fazladır (p<0.05). İstenmeyen gebeliği olanların %45.8’inin gebe kaldığında herhangi bir aile planlaması yöntemi kullanmadığı, %20.8’inin de geri çekme yöntemi kullandığı saptanmıştır. İstenmeyen gebeliklerin %65.3’ü canlı doğumla, %25.0’ı isteyerek düşükle sonuçlanmıştır. Tüm gebeliklerin %10.4’ünün kendiliğinden, %4.25’inin ise isteyerek  düşükle sonuçlandığı bildirilmiştir. İsteyerek düşüklerin birinci nedeni ekonomik zorluk olarak gösterilmiştir (%44). Sonuç: Hatay’da istenmeyen gebelik sıklığı yüksektir. İsteyerek düşüklerin yarıya yakınının kendiliğinden düşük olarak bildirildiği tahmin edilmektedir.

Keywords

• Unintended pregnancy,induced abortion

References

1. 1. Akın A, Özvarış ŞB. “İstenmeyen Gebelikler ve İsteyerek Düşükler” Halk Sağlığı Temel Bilgiler Kitabı I.Cilt (Ed. Güler Ç, Alın L) (in Turkish). Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara 2012, p.272
2. 2. Singh S, Sedgh G, Hussain R. Unintended pregnancy: Worldwide levels, trends, and outcomes. Studies in Family Planning 2010; 41(4), 241–250.
3. 3. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2014), “2013 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması”. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Kalkınma Bakanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye (in Turkish). http://www.hips.hacettepe.edu.tr/TNSA_2013_ana_rapor.pdf
4. 4. Kavlak O, Atan SU, Saruhan A, Sevil U. Preventing and terminating unwanted pregnancies in Turkey. J Nurs Scholarship 2006; First Quarter: 6-10.
5. 5. Axinn WG, Barber JS, Thornton A. The long-term impact of parents’ childbearing decisions on children’s self-esteem. Demography 1998;35:435–43.
6. 6. Barber JS, Axinn WG, Thornton A. Unwanted childbearing, health, and mother-child relationships. J Health SocBehav 1999;40:231–57.
7. 7. Dott M, Rasmussen SA, Hogue CJ, Reefhuis J. Association between pregnancy ntention and reproductive-health related behaviors before and after pregnancy recognition, National Birth Defects Prevention Study, 1997–2002. Matern Child Health J 2010;14:373–81.
8. 8. Dye TD, Wojtowycz MA, Aubry RH, Quade J, Kilburn H. Unintended pregnancy and breast-feeding behavior. Am J Public Health 1997;87:1709–11.

9. 9. Hellerstedt WL, Pirie PL, Lando HA, et al. Differences in preconceptional and prenatal behaviors in women with intended and unintended pregnancies. Am J Public Health 1998;88:663–6.
10. 10. Mayer JP. Unintended childbearing, maternal beliefs, and delay of prenatal care. Birth 1997;24:247–52.
11. 11. Orr ST, Miller CA, James SA, Babones S. Unintended pregnancy and preterm birth. Paediatr Perinat Epidemiol 2000;14:309–13.
12. 12. Taylor JS, Cabral HJ. Are women with an unintended pregnancy less likely to breastfeed? J Fam Pract 2002;51:431–6
13. 13. Kost K, Landry DJ, Darroch JE. Predicting maternal behaviors during pregnancy: Does intention status matter? Family Planning Perspectives 1998; 30:79–88
14. 14. Floyd RL, Decoufle P, Hungerford DW. Alcohol use prior to pregnancy recognition. American Journal of Preventive Medicine 1999;17:101–107 , 15. Definitions and Indicators in FP&MCH&RH, WHO 1999.
15. 16. Sedgh G, Singh S, Shah IH, Ahman E, Henshaw SK, Bankole A. Induced abortion:incidence and trends worldwide from 1995 to 2008. Lancet 2012;379(9816):625-32.
16. 17. Tezcan S, Ergöçmen BA. Induced Abortions in Turkey. Turkish Journal of Public Health. 2012;10, ÖzelSayı 1: Special Issue 1: Abortions, pp.36-42
17. 18. Akın A. Future perspectives on induced abortion and reproductive health services in light of the changing population and health policies in Turkey. Turkish Journal of Public Health ÖzelSayı 1 2012; 10:42-60
18. 19. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2009) Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması, 2008. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü, Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye (in Turkish). http://www.hips.hacettepe.edu.tr/TNSA2008-AnaRapor.pdf
19. 20. Blumenthal PD, Voedisch A, Gemzell-Danielsson K. Strategies to prevent unintended pregnancy: increasing use of long-acting reversiblecontraception. Hum Reprod Update 2011; 17: 121-137
20. 21. William D. Mosher, Jo Jones, Joyce C. Abma. Intended and Unintended Births in the United States: 1982–2010. National Health Statistics Reports 2012; Number 55.
21. 22. Nur N. Socioeconomic disparities among ever-married Turkish women who had unintended pregnancies and abortions in a middle Anatolian city. Women Health 2012;52(7):716-29.
22. 23. Bilgili N, Ayaz S. Emergency Contraception: Knowledge and Experiences of Women. TAF Prev Med Bull 2009; 8(3):251-258.
23. 24. Kitapçıoğlu G, Yanıkkerem E. Reproductive history, family planning behaviour and postpartum counseling of the women who had delivery in Manisa Maternity and Childcare Hospital. Ege Tıp Dergisi2008; 47(2) : 87 – 92.
24. 25. Gillespie D, Ahmed S, Tsui A, Radloff S. Unwanted fertility among the poor: an inequity? Bull World Health Organ 2007;85:100–107.
25. 26. Erol N, Durusoy R, Ergin I, Döner B, Çiçekoğlu M. Unintended pregnancy and prenatal care:A study from a maternity hospital in Turkey. Eur J Contracept Reprod Health Care 2010;15(4):290-300.
26. 27. Atar Güler S, Gürel H. Gebelik Aralığına Etki Eden Faktörler. PerinatolojiDergisi 1996; 4(2):126-128
27. 28. World Health Organization GuttmacherInstitude. Facts on Induced Abortion orldwide. Geneva, Switzerland: World Health Organization GuttmacherInstitude. 2007.
28. 29. Robbins CL, Zapata LB, Farr SL, Kroelinger CD, Morrow B, Ahluwalia I, D'Angelo DV, Barradas D, Cox S, Goodman D, Williams L, Grigorescu V, Barfield WD;Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Core state preconception health indicators - pregnancy risk assessment monitoring system and behavioral risk factor surveillance system, 2009. MMWR SurveillSumm. 2014 Apr 25;63(3):1-62
29. 30. Aile Hekimliği Yönetmeliği. 25.05.2010 tarih ve 27591 Sayılı Resmi Gazete (in Turkish). http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2010/05/20100525-10.htm
30. 31. Hwang AC, Stewart FH. Family Planning in the Balance. Am J Public Health 2004; 94(1): 15–18.
31. 32. Aslam F, Aslam M. Report: a study of morbidity of induced abortion data from women belonging to Karachi, Pakistan. Pak J Pharm Sci 2015;28(1):255-63
32. 33. Hiller JE, Griffith E. Education for contraceptive use by women after childbirth. Cochrane Database Syst Rev 2000; 2: 1-3.