Evaluating the effectiveness of a health and safety education programme aimed at the employees of a university hospital

Abstract

Aim: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of the implemented Occupational Health and Safety (OHS) training program in a university hospital by means of measuring the participants knowledge level changes and feedback. Materials and Methods: This study is an educational intervention research. In June 2018, 1578 people participated in the OHS training and the sample size was calculated as 874 people. The learning objectives of the training were defined as to increase the participants level of knowledge about the occupational accident notification system, medical waste security, white code, periodic examination and employee obligations, ensure that they make work accident notification in time and use appropriate protection methods. Video technique was used as an effective audio-visual tool. The effectiveness of the training was assessed through the change in knowledge score and feedback. Results: The mean age of the 874 healthcare workers was 37.20 ± 8.20 years. 49.1% of the participants were female, 1% of them were illiterate, 25.4% were primary school, 21.7% were middle school, 29.4% were high school, and 21.3% were university graduates. OHS knowledge level averages were 6.36 ± 1.53 before training, then increased to 8.26 ± 1.47 after training (p <0.001). At the end of the training, the percentage of respondents who responded correctly to the questions of knowledge increased significantly (p <0.001). Conclusion: The training was found to be successful in terms of content, techniques, materials and time and increased the knowledge level of the participants.

Keywords

• : health worker
• work accident
• training
• video

Bir üniversite hastanesinde çalışanlara uygulanan işçi sağlığı ve güvenliği eğitim programının etkinliğinin değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı bir üniversite hastanesinde uygulanan İşçi Sağlığı ve Güvenliği (İSG) eğitim programının etkinliğini katılımcıların bilgi düzeyindeki değişim ve geribildirimleri aracılığıyla değerlendirmektir. Yöntem: Bu çalışma bir eğitim müdahalesi araştırmasıdır. 2018 yılı Haziran ayında verilen İSG eğitimine 1578 kişi katılmış ve örnek büyüklüğü 874 kişi olarak hesaplanmıştır. Eğitimin öğrenim hedefleri katılımcıların iş kazası bildirim sistemi, tıbbi atık güvenliği, beyaz kod, periyodik muayene ve çalışan yükümlülükleri hakkındaki bilgi düzeyinin artması, iş kazası bildirimini zamanında yapmaları ve uygun koruma yöntemlerini kullanmaları olarak belirlenmiştir. Etkili bir görsel işitsel araç olarak video tekniği kullanılmıştır. Eğitimin etkinliği bilgi puanındaki değişim ve geribildirimler aracılığıyla değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan 874 sağlık çalışanının yaş ortalaması 37.20±8.20 idi. Katılımcıların %49.1'i kadındır, %1’i okuryazar değildir ve %25.4’ü ilkokul, %21.7’si ortaokul, %29,4’ü lise, %21.3’ü üniversite mezunudur. İSG bilgi düzeyi ortalamaları eğitimden önce 6.36±1.53 iken eğitimden sonra 8.26±1.47’ye yükselmiştir (p<0.001). Eğitim sonunda bilgi sorularına doğru cevap verenlerin orantısı eğitim öncesine göre anlamlı (p<0.001) artış göstermiştir. Sonuç: Eğitim içerik, teknik, kullanılan materyal ve süre açısından başarılı bulunmuş ve katılımcıların bilgi düzeyini arttırmıştır.

Keywords

• işçi sağlığı
• iş kazası
• eğitim
• video

References

1. 1. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu (T.C. Bakanlar Kurulu, 20 Haziran 2012, Sayı: 28339) [online]. Available at: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5. 6331.pdf Accessed April 22, 2019.
2. 2. Holodnick CL., VBarkauskas V. Reducing percutaneous injuries in the OR by educational methods. AORN journal. 2000;72 (3): 461-476.
3. 3. Vaz K., McGrowder D., Crawford T., Alexander-Lindo RL., Irving R. Prevalence of injuries and reporting of accidents among health care workers at the University Hospital of the West Indies. International journal of occupational medicine and environmental health. 2010;23 (2): 133-143.
4. 4. Kaya Ş., Baysal B., Eşkazan AE., Çolak H. Diyarbakır Eğitim Araştırma Hastanesi sağlık çalışanlarında kesici delici alet yaralanmalarının değerlendirilmesi. Viral Hepatit Dergisi. 2012;18 (3): 107-10.
5. 5. Merih YD., Kocabey MY., Çırpı F., Bolca Z., Celayir AC. Bir devlet hastanesinde 3 yıl içerisinde görülen kesici-delici alet yaralanmalarının epidemiyolojisi ve korunmaya yönelik önlemler. Zeynep Kamil Tıp Bülteni. 2009;40 (1 ): 11-15.
6. 6. Tadesse M., Tadesse T. Epidemiology of needlestick injuries among health-care workers in Awassa City, Southern Ethiopia. Tropical doctor 2010;40 (2): 111-113.
7. 7. World Health Organization. The world health report 2002: reducing risks, promoting healthy life. Cenevre, 2002.
8. 8. CDC. Updated U. S. Public Health Service guidelines for the management of occupational exposures to HBV, HCV, and HIV and recommendations for postexposure prophylaxis. MMWR Recomm Rep. 2001;50 (RR11): 1-42.

9. 9. Uçak A., Kiper S., Karabekir HS. Sağlık çalışanlarının karşılaştıkları iş kazaları ve eğitimin iş kazalarını azaltma durumuna etkisi. Bozok Tıp Dergisi. 1.3 (2011): 7-15.
10. 10. Alter MJ., Margolis HS. Recommendations for prevention and control of hepatitis C virus (HCV) infection and HCV-related chronic disease. 1998; 47(RR19):1-39.
11. 11. Kaya G. Kamudaki taşeron işçiler üzerine bir alan araştırması: Adıyaman örneği. Electronic Journal of Social Sciences. 2015;14 (55): 257-267.
12. 12. Kamu kurum ve kuruluşlarında personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı sözleşmeleri kapsamında çalıştırılmakta olan işçilerin sürekli işçi kadrolarına veya mahalli idare şirketlerinde işçi statüsü geçirilmesine ilişkin 375 sayılı kanun hükmünde kararnamenin geçici 23 ve geçici 24 üncü maddelerinin uygulanmasına dair usul ve esaslar. (T.C. Resmi Gazete, 1 Ocak 2018, Sayı: 30288).
13. 13. Sharma A., Sharma V., Sharma S., Singh P. Awareness of biomedical waste management among health care personnel in Jaipur, India. Oral Health Dent Manag. 2013;12 (1):32-40.
14. 14. Zafar A., Habib F., Hadwani R., et al. Impact of infection control activities on the rate of needle stick injuries at a tertiary care hospital of Pakistan over a period of six years: an observational study. BMC infectious diseases. 2009;9 (1): 78.
15. 15. Tabrizi JS., Saadati M., Heydari M., Rezapour R . Medical waste management improvement in community health centers: an interventional study in Iran. Primary health care research & development. 2019;20; (e6): 1–6. doi:10.1017/S1463423618000622.
16. 16. Neumann MS., Plant A., Margolis AD., et al. Effects of a brief video intervention on treatment initiation and adherence among patients attending human immunodeficiency virus treatment clinics. PloS one. 2018;13 (10): e0204599.
17. 17. Uskun E., Uskun SB., Uysalgenç M., Yağız M. Effectiveness of a training intervention on immunization to increase knowledge of primary healthcare workers and vaccination coverage rates. Public Health. 2008;122 (9): 949-958.
18. 18. Sözmen K., Ergör G., Ünal B. Hipertansiyon sıklığı, farkındalığı, tedavi alma ve kan basıncı kontr olünü etkileyen etmenler. Dicle Tıp Dergisi. 2015;42 (2): 199-207.
19. 19. Kumar R., Somrongthong R. and Shaikh BT. Effectiveness of intensive healthcare waste management training model among health professionals at teaching hospitals of Pakistan: a quasi-experimental study. BMC health services research. 2015;15 (1): 81.
20. 20. İzgi M., Türkmen HÖ. Akdeniz Üniversitesi’nde taşeron sağlık işçilerinin işçi sağlığı ve iş güvenliği durum tespiti. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi. 2012;10 (3): 160-173.
21. 21. Bayram S.. Şantiyelerde Yaşanan Güncel İş Kazaları, Çalışan Farkındalıkları ve Eğitim Seviyeleri Arasındaki İlişki. Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi. 2018;33(1): 241-252.
22. 22. Çağlayan Ç., Aker A., Çoker S., Mutlu GA. Bir Eğitime Katılan Sendikalı Kadın İşçilerin Sağlık Durumlarının Ve İşçi Sağlığı Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2018;4(1): 23-26.