Sözlü kültür, tarihsel olarak toplumsal belleğin inşasında ve kültürel değerlerin kuşaktan kuşağa aktarılmasında merkezi bir iletişim biçimi olarak işlev görmüştür. Ancak dijital kültürün yaygınlaşmasıyla birlikte bu aktarım biçimi dönüşüme uğramış; kültürel figürlere ve öğretilere atfedilen anlamlar, dijital platformlarda yeniden üretilmeye başlamıştır. Bu çalışma, iletişim sosyolojisi perspektifinden hareketle, Hacı Bektaş Veli’ye atfedilen söylemlerin dijital platformlarda nasıl inşa edildiğini, hangi sosyal ve bilişsel çerçeveler içinde dolaşıma girdiğini ve bu süreçte kültürel mirasın nasıl yeniden anlamlandırıldığını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, sosyal inşacılık kuramı ile sosyo-bilişsel söylem yaklaşımını bir arada ele alarak, dijital iletişim ortamlarında anlamın ve otoritenin nasıl kurulduğunu tartışmaktadır.
Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; söylem analizi ve içerik analizi birlikte kullanılmıştır. Araştırma örneklemi, 2025 yılı içerisinde X (Twitter) ve Instagram platformlarında Hacı Bektaş Veli’ye atıfla paylaşılan görsel ve metinsel gönderiden oluşmaktadır. İncelenen paylaşımlada söylemlerin dilsel yapıları, tematik yönelimleri, bağlam kayıpları ve ideolojik çerçeveleri analiz edilmiştir. Bu süreçte, paylaşımların doğruluk düzeyinden ziyade, kullanıcılar tarafından nasıl kabul gördüğü ve hangi zihinsel modeller aracılığıyla anlamlandırıldığına odaklanılmıştır.
Araştırma bulguları, dijital platformlarda Hacı Bektaş Veli’ye atfedilen birçok söylemin tarihsel ve metinsel bağlamından koparıldığını, söz konusu söylemlerin, tekrar, görselleştirme ve etkileşim yoluyla dijital kolektif bilinçte “doğru” ve “meşru” kabul edilen anlatılara dönüştüğü göstermektedir. İletişim sosyolojisi perspektifinden sosyal inşacılık yaklaşımıyla değerlendirildiğinde, bu durum kültürel mirasın dijital ortamda nesnel bir aktarım sürecinden ziyade, toplumsal etkileşimler aracılığıyla yeniden inşa edildiği gözler önüne sermiştir. Bulgular, dijital iletişimin kültürel figürler üzerinde dönüştürücü bir etkiye sahip olduğunu; kolektif hafıza, otorite ve anlam üretiminin giderek iletişimsel pratikler üzerinden şekillendiğini ortaya koymaktadır
Oral culture has historically functioned as a central mode of communication in the construction of social memory and the transmission of cultural values across generations. However, with the widespread expansion of digital culture, this mode of transmission has undergone a transformation; meanings attributed to cultural figures and teachings have begun to be reproduced on digital platforms. From the perspective of communication sociology, this study aims to examine how discourses attributed to Hacı Bektaş Veli are constructed on digital platforms, within which social and cognitive frameworks they circulate, and how cultural heritage is reinterpreted in this process. Drawing on both social constructionist theory and the socio-cognitive approach to discourse, the research discusses how meaning and authority are established within digital communication environments.
A qualitative research methodology was adopted in the study, combining discourse analysis and content analysis. The research sample consists of visual and textual posts shared on the X (Twitter) and Instagram platforms in 2025 that reference Hacı Bektaş Veli. The analyzed posts were examined in terms of the linguistic structures of the discourses, their thematic orientations, contextual displacements, and ideological frameworks. In this process, the focus was placed not on the accuracy of the posts, but rather on how they are received by users and through which mental models they are interpreted.
The research findings indicate that many discourses attributed to Hacı Bektaş Veli on digital platforms are detached from their historical and textual contexts, and that through repetition, visualization, and interaction, these discourses are transformed into narratives perceived as “true” and “legitimate” within the digital collective consciousness. When evaluated through a social constructionist approach from the perspective of communication sociology, this situation reveals that cultural heritage in digital environments is reconstructed through social interactions rather than transmitted through an objective process. The findings demonstrate that digital communication has a transformative impact on cultural figures and that collective memory, authority, and meaning production are increasingly shaped through communicative practices.
Oral culture Hacı Bektaş Veli Sociology of communication Social constructionism Communication studies.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Communication Studies, Communication Technology and Digital Media Studies, Social Media Studies, Culture, Representation and Identity |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | March 22, 2025 |
| Acceptance Date | February 16, 2026 |
| Publication Date | March 15, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.60163/tkhcbva.1663367 |
| IZ | https://izlik.org/JA88HC27YW |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 117 |
Bu dergide yayımlanan makaleler Creative Commons Attribution 4.0 ile lisanslanmıştır. Bu lisans, açık erişimli bir makalenin ticari olmayan bir şekilde tekrar kullanılmasına, yazar doğru atfedildiği sürece izin verir.