POST-HÜMANİST KUTADGU BİLİG: YÖNETİM ERKİNİN MAKİNELEŞMESİ VE İNSANIN FONKSİYON KAYBI
Abstract
Kutadgu Bilig’de temsil edilen yönetim modeli, klasik siyasetname okumalarının ötesine geçen bir çözümlemeyi mümkün kılmaktadır. Bu bağlamda, post-hümanist kuram çerçevesinde yapılan değerlendirme, metindeki alegorik karakterlerin –Kün Toğdı, Ay Toldı, Ögdülmiş ve Odgurmış– bireysel fail olarak değil, ideal bir yönetişim sisteminin fonksiyonel birimlerine denk düşen modüller olarak kurgulandığı gösterilmektedir. Çalışma, karakterlerin öznel irade ve duygulanımdan arındırılarak, temsil ettikleri kavramların işlemsel mantığı doğrultusunda yapılandırıldığını ortaya koymakta; böylece yönetim erkinin dağıtık, kodlanmış ve makineleşmiş bir yapı üzerinden işlediğini savunmaktadır. Bu çözümleme, siborg, assemblage, enformasyonel beden, algoritmik yönetişim ve dağıtık etik gibi post-hümanist kuramsal kavramlarla desteklenmiştir. Metin, karar verici özne fikrini askıya alarak, kurallara bağlı işlevsel bir düzen önerirken; yönetsel yapıyı normatif ilkeler aracılığıyla çalışan bir otomatik sisteme dönüştürmektedir. Görsel verilerle desteklenen analizler, metindeki karakterlerin sistemsel işleyişteki yerlerini teknik, yapısal ve etik düzlemlerde çözümleyerek, Kutadgu Bilig’i yalnızca tarihsel bir siyasetname değil, aynı zamanda post-hümanist siyaset teorisinin erken bir biçimsel örneği olarak konumlandırmaktadır. Bu yaklaşım, klasik metinlerin çağdaş siyasal teorilerle kuramsal etkileşimini mümkün kılarak, beşerî bilimler ve teknoloji felsefesi arasında özgün bir kavramsal bağ kurmaktadır.
Keywords
POST-HUMANIST QUTADGU BILIG: MECHANISATION OF ADMINISTRATIVE POWER AND LOSS OF HUMAN FUNCTION
Abstract
The administrative structure depicted in Qutadgu Bilig invites an interpretation that moves beyond conventional siyasetname readings. Within this framework, a post-humanist analysis reveals that the allegorical characters –Kün Toğdı, Ay Toldı, Ögdülmiş, and Odgurmış– are not individual agents, but modular components operating within the functional architecture of an ideal political system. The analysis argues that governance in Qutadgu Bilig is mechanized, distributed, and norm-driven, aligning with post-humanist constructs such as the cyborg, assemblage, informational body, algorithmic administration, and distributed ethics. The narrative suspends the classical notion of the sovereign decision-making subject and instead conceptualizes political agency through coded structures and automated function. Supported by visual data representations, the study locates each character’s operational role within ethical, structural, and procedural dimensions, positioning Qutadgu Bilig not merely as a historical treatise but as an early formal model of post-human political thought. By articulating this conceptual shift, the article proposes a transhistorical dialogue between medieval political imagination and contemporary political theory, thereby forging an original connection between classical political texts and post-humanist frameworks in the humanities and philosophy of technology.
Keywords