Şerhler, bir ilim dalında meşhur olmuş metinlerin ve bu metinlerdeki kapalı ifadelerinaçıklandığı eserlerdir. Selçuklu Devleti döneminde başlayan tercüme ve şerhfaaliyetlerine Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan sonra daha fazla önem verilmiştir.Bu sebeple Türk edebiyatında Arapça, Farsça ve Türk.e eserler, özellikle XIV ve XV.yüzyıldan sonra şerh edilmeye başlanmıştır. XVI. yüzyılın ortalarından XVII. yüzyılakadar şerh geleneği büyük .l.üde gelişmiş; XVIII. yüzyıla gelindiğinde yapılanşerhlerin sayısı artmıştır. XIX. yüzyılda siyasi ve sosyal alanda yaşanan değişimlersebebiyle şerhler sayıca azalmışsa da şerh geleneği varlığını devam ettirmiştir. Şerh geleneğiiçinde dîvân şerhleri önemli bir yer tutmaktadır. Türk edebiyatında daha çokArapça ve Farsça dîvânlar şerh edilmiştir. Şerh edilen dîvânlardan biri de Selîmî mahlasıylaşiirler kaleme alan Sultan Selîm-i Evvel 1512-1520 ’in Farsça Dîvân’ıdır.Bu eser, XIX. yüzyılda Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi ö. 1316/1898 tarafındanDestâvîz-i Dâniş adıyla şerh edilmiştir. Çalışmada, Manastırlı Dâniş AhmedEfendi’nin Destâvîz-i Dâniş adını verdiği Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel tanıtılacaktır.
Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi Destâvîz-i Dâniş Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel Selîmî divan Klasik Türk edebiyatı
Commentaries are explanations of well-known texts of a science branch and closed or ambiguous expressions in said texts. Translation and commentary activities which were initiated during the Seljuq Empire period were given more importance after the foundation of Ottoman Empire. For this reason, Arabic, Persian and Turkish texts began getting commentaries written for them especially after 14th and 15th century. From mid-16th to 17th century commentaries inventory developed significantly; until the 18th century number of commentaries increased. Although decreasing in number due to changes in political and social spheres in 19th century, commentary tradition continued its existence. In the tradition of commentaries, diwan commentaries take an important place. In Turkish Literature, Arabic and Persian diwans have commentated more frequently. One of the diwans that has been commentated is the “diwan” in Persian by Selim I whom used pen name “Selîmî” in his poems. This work has been commentated in 19th century by Manastırlı Daniş Ahmed Efendi d. 1316/1898 with the name “Destâvîz-i Dâniş”. In this study Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel which is named as Destâvîz-i Dâniş by Dâniş Ahmed Efendi will be introduced.
Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi Destâvîz-i Dâniş Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel Selîmî Diwan Classical Turkish Literature
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Authors | |
| Publication Date | May 30, 2019 |
| IZ | https://izlik.org/JA56DF86MW |
| Published in Issue | Year 2019 Issue: 40 |