BibTex RIS Kaynak Göster

ŞERH-İ DÎVÂN-I SULTAN SELÎM-İ EVVEL

Yıl 2019, Sayı: 40, 327 - 338, 30.05.2019
https://izlik.org/JA56DF86MW

Öz

Şerhler, bir ilim dalında meşhur olmuş metinlerin ve bu metinlerdeki kapalı ifadelerinaçıklandığı eserlerdir. Selçuklu Devleti döneminde başlayan tercüme ve şerhfaaliyetlerine Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan sonra daha fazla önem verilmiştir.Bu sebeple Türk edebiyatında Arapça, Farsça ve Türk.e eserler, özellikle XIV ve XV.yüzyıldan sonra şerh edilmeye başlanmıştır. XVI. yüzyılın ortalarından XVII. yüzyılakadar şerh geleneği büyük .l.üde gelişmiş; XVIII. yüzyıla gelindiğinde yapılanşerhlerin sayısı artmıştır. XIX. yüzyılda siyasi ve sosyal alanda yaşanan değişimlersebebiyle şerhler sayıca azalmışsa da şerh geleneği varlığını devam ettirmiştir. Şerh geleneğiiçinde dîvân şerhleri önemli bir yer tutmaktadır. Türk edebiyatında daha çokArapça ve Farsça dîvânlar şerh edilmiştir. Şerh edilen dîvânlardan biri de Selîmî mahlasıylaşiirler kaleme alan Sultan Selîm-i Evvel 1512-1520 ’in Farsça Dîvân’ıdır.Bu eser, XIX. yüzyılda Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi ö. 1316/1898 tarafındanDestâvîz-i Dâniş adıyla şerh edilmiştir. Çalışmada, Manastırlı Dâniş AhmedEfendi’nin Destâvîz-i Dâniş adını verdiği Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel tanıtılacaktır.

Kaynakça

  • AYDIN, Seda, Destâvîz-i Dâniş Yavuz Sultan Selîm Dîvânı’nın Şerhi Tenkitli Me- tin ve İnceleme S. 180-366 , İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensti- tüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2016.
  • ________, Türk Edebiyatında Makâmât-ı Harîrî ve Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi'nin Makâmât-ı Edebiyye-i Harîriyye Şerhi, Yıldız Teknik Üni- versitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İstanbul, devam edi- yor.
  • BANARLI, Nihad Sami, Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1971, I.
  • BURSALI MEHMET TÂHİR EFENDİ, Osmanlı Müellifleri, haz. Fikri Yavuz - İsmail Özen, Meral Yayınları, İstanbul 1975, C. I.
  • CANIM, Rıdvan, Latîfî Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı, Ankara 2000.
  • Dîvân-ı Selîmî, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Farsça Yazma- lar 929, 1016, 1330, 1331, 1607.
  • Dîvân-ı Selîmî, Millet Kütüphanesi Ali Emiri Farsi 324.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Atıf Efendi Koleksiyonu 2077, 2078.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Esad Efendi Koleksiyonu 3422.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Fatih Koleksiyonu 3830.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Hacı Mahmud Efendi. Koleksiyonu 3630.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Lala İsmail Efendi Ko- leksiyonu 449.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Reşit Efendi Koleksiyonu 762.
  • Dîvân-ı Selîmî, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Revan Köşkü Kitaplığı 507, 737, 738.
  • EMECEN, Feridun, “Selim I” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 2009, XXXVI, 407-414.
  • GÖKMEN, Gökhan, Bârika Yavuz Sultan Selim’in Farsça Seçme Şiirleri ve Türkçe Tercümeleri, Büyüyenay, İstanbul 2015.
  • GÜLTEKİN, Hasan, “Yavuz Sultan Selîm’in Farsça Beyitleriyle Tercümeleri”, Turkish Studies, 10/8, Ankara 2015, 1217-1246.
  • HORN, Paul haz. , Dîvân-ı Selîmî, , Berlin Devlet Matbaası, Berlin 1904.
  • HÜSEYİN HÜSNÜ, Divan-ı Yavuz Sultan Selîm, Kitapçı Arakel, İstan- bul 1306.
  • İPEKTEN, Haluk, Divan Edebiyatında Edebi Muhitler, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1996.
  • KALYON, Filiz, Yavuz Sultan Selim’in Şiirlerinden Seçmeler Bârika, Berikan, Ankara 2015.
  • KÖKSAL, M. Fatih, “Yavuz Sultan Selîm’in Türkçe Şiirleri”, Türk Dünyasının Ulu Çınarı Mertol Tulum Kitabı, Ed. Ahmet Kartal-M. Mahur Tulum, Sivrihisar Belediyesi, İstanbul 2017, 485-547.
  • KUT, Günay, Heşt Bihişt The Tezkire By Sehî Beg, Harvard Üniversitesi, Camb- ridge 1978.
  • SUBAŞI, Hüsrev, Yavuz Sultan Selim’in Türkçe Şiirleri ve Bunlara Yapılan Nazi- reler, Marmara Üniversitesi Yüksek İslam Enstitüsü Öğretim Üyeliği Tezi, İstanbul 1982.
  • ŞEYH VASFİ, Bârika, Kitapçı Arakel, İstanbul 1308.
  • ŞÜKÛN, Ziya, Gencîne-i Güftâr Ferheng-i Ziyâ, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1894, II.
  • TARLAN, Ali Nihad, Yavuz Sultan Selim Divanı, Ahmet Halit Kitabevi, İstan- bul 1946.
  • TERZİ, Beyza, Destâvîz-i Dâniş Yavuz Sultan Selîm Dîvânı’nın Şerhi Tenkitli Metin ve İnceleme S. I-180 , İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensti- tüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2016.
  • TOK, Özen haz. , Cemil Paşa, Esad Bey, Sicill-i Osmanî Zeyli, Türk Tarih Ku- rumu Yayınları, Ankara 2008.
  • YAZAR, Sadık, Anadolu Sahası Klâsik Türk Edebiyatında Tercüme ve Şerh Gele- neği, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İs- tanbul 2011.

Commentary of The Dıwan of Selım I

Yıl 2019, Sayı: 40, 327 - 338, 30.05.2019
https://izlik.org/JA56DF86MW

Öz

Commentaries are explanations of well-known texts of a science branch and closed or ambiguous expressions in said texts. Translation and commentary activities which were initiated during the Seljuq Empire period were given more importance after the foundation of Ottoman Empire. For this reason, Arabic, Persian and Turkish texts began getting commentaries written for them especially after 14th and 15th century. From mid-16th to 17th century commentaries inventory developed significantly; until the 18th century number of commentaries increased. Although decreasing in number due to changes in political and social spheres in 19th century, commentary tradition continued its existence. In the tradition of commentaries, diwan commentaries take an important place. In Turkish Literature, Arabic and Persian diwans have commentated more frequently. One of the diwans that has been commentated is the “diwan” in Persian by Selim I whom used pen name “Selîmî” in his poems. This work has been commentated in 19th century by Manastırlı Daniş Ahmed Efendi d. 1316/1898 with the name “Destâvîz-i Dâniş”. In this study Şerh-i Dîvân-ı Sultan Selîm-i Evvel which is named as Destâvîz-i Dâniş by Dâniş Ahmed Efendi will be introduced.

Kaynakça

  • AYDIN, Seda, Destâvîz-i Dâniş Yavuz Sultan Selîm Dîvânı’nın Şerhi Tenkitli Me- tin ve İnceleme S. 180-366 , İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensti- tüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2016.
  • ________, Türk Edebiyatında Makâmât-ı Harîrî ve Manastırlı Dâniş Ahmed Efendi'nin Makâmât-ı Edebiyye-i Harîriyye Şerhi, Yıldız Teknik Üni- versitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İstanbul, devam edi- yor.
  • BANARLI, Nihad Sami, Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1971, I.
  • BURSALI MEHMET TÂHİR EFENDİ, Osmanlı Müellifleri, haz. Fikri Yavuz - İsmail Özen, Meral Yayınları, İstanbul 1975, C. I.
  • CANIM, Rıdvan, Latîfî Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı, Ankara 2000.
  • Dîvân-ı Selîmî, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi Farsça Yazma- lar 929, 1016, 1330, 1331, 1607.
  • Dîvân-ı Selîmî, Millet Kütüphanesi Ali Emiri Farsi 324.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Atıf Efendi Koleksiyonu 2077, 2078.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Esad Efendi Koleksiyonu 3422.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Fatih Koleksiyonu 3830.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Hacı Mahmud Efendi. Koleksiyonu 3630.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Lala İsmail Efendi Ko- leksiyonu 449.
  • Dîvân-ı Selîmî, Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Reşit Efendi Koleksiyonu 762.
  • Dîvân-ı Selîmî, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Revan Köşkü Kitaplığı 507, 737, 738.
  • EMECEN, Feridun, “Selim I” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 2009, XXXVI, 407-414.
  • GÖKMEN, Gökhan, Bârika Yavuz Sultan Selim’in Farsça Seçme Şiirleri ve Türkçe Tercümeleri, Büyüyenay, İstanbul 2015.
  • GÜLTEKİN, Hasan, “Yavuz Sultan Selîm’in Farsça Beyitleriyle Tercümeleri”, Turkish Studies, 10/8, Ankara 2015, 1217-1246.
  • HORN, Paul haz. , Dîvân-ı Selîmî, , Berlin Devlet Matbaası, Berlin 1904.
  • HÜSEYİN HÜSNÜ, Divan-ı Yavuz Sultan Selîm, Kitapçı Arakel, İstan- bul 1306.
  • İPEKTEN, Haluk, Divan Edebiyatında Edebi Muhitler, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1996.
  • KALYON, Filiz, Yavuz Sultan Selim’in Şiirlerinden Seçmeler Bârika, Berikan, Ankara 2015.
  • KÖKSAL, M. Fatih, “Yavuz Sultan Selîm’in Türkçe Şiirleri”, Türk Dünyasının Ulu Çınarı Mertol Tulum Kitabı, Ed. Ahmet Kartal-M. Mahur Tulum, Sivrihisar Belediyesi, İstanbul 2017, 485-547.
  • KUT, Günay, Heşt Bihişt The Tezkire By Sehî Beg, Harvard Üniversitesi, Camb- ridge 1978.
  • SUBAŞI, Hüsrev, Yavuz Sultan Selim’in Türkçe Şiirleri ve Bunlara Yapılan Nazi- reler, Marmara Üniversitesi Yüksek İslam Enstitüsü Öğretim Üyeliği Tezi, İstanbul 1982.
  • ŞEYH VASFİ, Bârika, Kitapçı Arakel, İstanbul 1308.
  • ŞÜKÛN, Ziya, Gencîne-i Güftâr Ferheng-i Ziyâ, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1894, II.
  • TARLAN, Ali Nihad, Yavuz Sultan Selim Divanı, Ahmet Halit Kitabevi, İstan- bul 1946.
  • TERZİ, Beyza, Destâvîz-i Dâniş Yavuz Sultan Selîm Dîvânı’nın Şerhi Tenkitli Metin ve İnceleme S. I-180 , İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensti- tüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2016.
  • TOK, Özen haz. , Cemil Paşa, Esad Bey, Sicill-i Osmanî Zeyli, Türk Tarih Ku- rumu Yayınları, Ankara 2008.
  • YAZAR, Sadık, Anadolu Sahası Klâsik Türk Edebiyatında Tercüme ve Şerh Gele- neği, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İs- tanbul 2011.
Toplam 30 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Yazarlar

Beyza Terzi Bu kişi benim

Seda Aydın Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi 30 Mayıs 2019
IZ https://izlik.org/JA56DF86MW
Yayımlandığı Sayı Yıl 2019 Sayı: 40

Kaynak Göster

MLA Terzi, Beyza, ve Seda Aydın. “ŞERH-İ DÎVÂN-I SULTAN SELÎM-İ EVVEL”. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, sy 40, Mayıs 2019, ss. 327-38, https://izlik.org/JA56DF86MW.

Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni



Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.

-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,

-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,

-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,

-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,

-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,

- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,

-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,

-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.


Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.





Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies

Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.

-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,

-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,

-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,

-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,

-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,

-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,

-Use of technology-assisted interpreting tools,

-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.

Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.