Demographic and clinical characteristics of children aged 0-6 years who applied to the child and adolescent psychiatry outpatient clinic of a training and research hospital: A retrospective cross-sectional study

Abstract

Objective:A retrospective and descriptive cross-section study was aimed to investigate 0-6 aged group applied to a child and adolescent psychiatry outpatient clinic in terms of their psychiatric characteristics and diagnoses. Method:Electronic files of the cases aged 6 and under who were admitted to the hospital in the 6-month period between September 1, 2018 and March 1, 2019 were reviewed. Age, gender, type of application, DSM-5 diagnoses and their distribution by age groups were determined. The cases were grouped into 3 groups; 0-2 years of age as infancy-early childhood; 3-5 years of age as pre-school; and 6 years of age as school-age period. SPSS 17.0 was used for analysis and p<.05 was accepted as the significance. Results:The mean age of the 2480 cases was 4.4 years. Of 63.9% of the cases were boys. Of 13.3% (n=329) the cases were infancy-early childhood; 51.9% (n=1287) were in pre-school age; and 34.8% (n=864) were in school-age. Roughly one in every four cases was found to be under the category of “disorder that does not meet any specific psychiatric diagnostic criteria and causes significant distress and loss of function”. Communication disorders (CD) and unspecified mental disorders were higher in the pre-school age whereas ADHD and Anxiety disorders as significantly higher in the school age period (6 years old) than that of other age groups. Unspecified mental disorder and intellectual disability was significantly higher in girls, while ADHD, Autism spectrum disorder and CD were higher in boys.Conclusion:It is a remarkable finding that roughly one in four children falls into the category of mental disorder not otherwise specified according to DSM-5. In this context, the contribution of other diagnostic systems such as DC:0-5, which classify the mental problems and developmental difficulties specific to this age period, to the process of mental health professionals in diagnosing early childhood problems, can be studied.

Keywords

• infancy
• early-childhood
• mental disorder
• DSM-5
• DC:0-5

Bir eğitim araştırma hastanesinin çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine başvuran 0-6 yaş grubu çocukların demografik ve klinik özellikleri: Geriye dönük kesitsel bir çalışma.

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, 0-6 yaş grubundaki çocukların bir çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine başvurma şekli, psikiyatrik özellikleri ve tanılarının geriye dönük araştırarak tanımlayıcı nitelikte bir kesit sunulması amaçlandı.Yöntem: 1 Eylül 2018-1 Mart 2019 tarihleri arasındaki 6 aylık sürede hastaneye başvuran olgulardan 6 yaş ve altı olguların elektronik dosyaları gözden geçirildi. Başvuru yaşı, cinsiyet dağılımı, başvuru şekli, DSM-5 tanıları ve bunların yaş gruplara göre dağılımları belirlendi. Olgular 0-2 yaş bebeklik-erken çocukluk dönemi, 3-5 yaş okul-öncesi dönem, 6 yaş okul çağı dönemi olmak üzere 3 grup altında toplandı. Veri analizinde SPSS 17.0 programı kullanıldı. p<.05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edildi. Bulgular: Toplam 2480 olgunun yaş ortalaması 4.4 yıldı. Olguların %63,9’u erkek ve %36,1’i kız cinsiyetinde idi. Olguların %13,3’ü (n=329) bebeklik-erken çocukluk (0-2 yaş); %51,9’u (n=1287) okul-öncesi (3-5 yaş) ve %34.8’i (n=864) okul çağı (6 yaş) döneminde idi. DSM-5 tanı ölçütleri bağlamında bakıldığında kabaca her dört olgudan birinin “ruhsal bozukluk belirtileri gösteren ancak herhangi bir özgül psikiyatrik tanı ölçütünü karşılamayan ve belirgin sıkıntı, işlev kaybına yol açan bozukluk” kategorisi altında olduğu saptandı. Entellektüel yetersizlik tanısı ve danışmanlık hizmeti amacıyla başvurular, bebeklik-erken çocukluk (0-2 yaş) döneminde anlamlı olarak yüksekti. İletişim bozuklukları ve tanımlanmamış ruhsal bozukluk tanıları, okul-öncesi (3-5 yaş) grubunda anlamlı yüksek bulundu. DEHB ve Anksiyete bozuklukları ise okul çağı (6 yaş) döneminde diğer yaş gruplarına göre anlamlı yüksek saptandı. Cinsiyete göre tanı dağılıma bakıldığında, tanımlanmamış ruhsal bozukluk ve entelektüel yetersizlik tanısı kızlarda anlamlı olarak yüksek bulunurken, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, otizm spektrum bozukluğu ve iletişim bozuklukları erkeklerde daha yüksekti. Tartışma: Kabaca her dört çocuktan birinin DSM-5’e göre başka türlü tanımlanmamış mental bozukluk kategorisinde yer alması dikkate değer bir bulgudur. Bu bağlamda bu yaş dönemine özgü ruhsal sorunların ve gelişimsel zorlukların sınıflandırıldığı DC:0-5 gibi diğer tanılama sistemlerinin, ruh sağlığı profesyonellerinin çocukluk çağının erken dönem sorunlarını tanılama sürecine katkısı çalışılabilir.

Keywords

• erken-çocukluk
• ruhsal bozukluk
• DSM-5
• DC:0-5
• bebeklik

References

1. American Psychiatric Association (APA). Diagnostic and Statistical Manual of Psychiatric Disorders. Arlington, 5th edition (DSM-5). Washington DC, 2013.
2. Ersöz Alan, B. (2019). Çocuk ve ergen psikiyatri polikliniğine başvuran hastaların başvuru biçimi, şikâyet, tanı ve eştanı dağılımları. Turkish Journal of Clinics and Laboratory, 10(4):484-491.
3. Gleason, M.M., Goldson, E., & Yogman, M.W. (2016). Adressing early childhood emotional and behavioral problems. Pediatrics, 138(6): e20163025.
4. Göker, Z., Güney, E., Dinç, G., Hekim, Ö., & Üneri, Ö.Ş. (2015). Çocuk ve ergenlerde anksiyete ile ilişkili bozuklukların klinik ve demografik özellikleri: bir yıllık kesitsel bir örneklem. Klinik Psikiyatri Dergisi, 18(1):7-14.
5. Karabekiroğlu, K., Rodopman Arman, A., & Berkem, M. (2008). Erken çocukluk dönemi psikiyatrik sorunları ile ebeveyn depresyonu arasındaki ilişki: Cinsiyetin rolü. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 15(2):75-86.
6. Koyuncu Z, & Mercan B. (2019). Konuşma ve dile özgü nörogelişimsel bozukluklar. İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi (İKSSTD), 11:40-46.
7. Öztop, D.B., Özel Özcan, Ö., Uslu, R., & Erol, N. Bebeklik ve erken çocukluk döneminin ruhsal-gelişimsel değerlendirilmesi: Bebek ruh sağlığı ünitesinin işleyişi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 14(3): 2007.
8. Sevgen, F.H., & Altun, H. (2017). Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran 0-5 yaş arası çocukların başvuru şikayetleri ve psikiyatrik tanıları. Journal of Mood Disorder (JMOOD), 7(4):205-211.

9. Şahin N, Altun H, & Kara B. (2014). Özürlü çocuk sağlık kurulu raporlarının değerlendirilmesi. Kocatepe Tıp Dergisi, 15(1): 48-53.
10. Tomblin, J.B, Records, N.L., Buckwalter, P., Zhang, X., Smith, E., & O’Brien, M. (1997). Prevalence ofspecific language impairment in kindergarden children. Journal of Speech, Language and Hearing Research, 40(6):1245–60.
11. Türkoğlu, S. (2014). Çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine başvuran hastalarda tanı dağılımı. Selçuk Tıp Dergisi, 30(3):118-122.