Siyonizm ve Hindutva: Yahudi ve Hindu Milliyetçiliklerine Dair Karşılaştırmalı Bir Analiz

Bu çalışma, Siyonizm ve Hindutva ideolojilerini tarihî süreçleri, zihnî arka planları, ulus inşası anlayışları ve güncel yansımaları bağlamında karşılaştırmalı bir analize tâbi tutmaktadır. Her iki ideoloji de etnik-dinî milliyetçilik anlayışına dayalıdır; monolitik ve dışlayıcı bir ulusal kimliği savunurken “öteki” olarak konumlandırdıkları Müslümanlara karşı kimlik inşasını şekillendirmiştir. Siyonizm, 19. yüzyılın sonunda Avrupa’da yükselen milliyetçilik dalgasıyla ortaya çıkmış, 1948’de İsrail devletinin kurulmasıyla somut bir siyasî yapıya dönüşmüş, ancak sınırlarının belirsiz bırakılması ve izlenen yayılmacı siyaset nedeniyle bölgesel çatışmaların merkezinde kalmıştır. Hindutva ise 20. yüzyılın başında ortaya çıkmış, bağımsızlık sürecinde marjinal bir hareket olarak kalmış, fakat Narendra Modi’nin 2014’te başbakanlığa gelmesiyle Hindistan siyasetinin merkezine yerleşmiştir. Her iki ideoloji, tarih yazımında tahrifat, kültürel mirasın yeniden tanımlanması ve maksimalist bölgesel iddialar aracılığıyla kendilerini meşrulaştırmıştır. İsrail’de Yahudi devleti kimliği, Filistinlilere yönelik sistematik ayrımcılık, şiddet ve yerleşimci-sömürgeci uygulamalarla pekiştirilirken; Hindutva, Hindu Rashtra vizyonu doğrultusunda özellikle Müslüman azınlığa karşı dışlayıcı yasalar, şiddet ve toplumsal baskılarla somutlaşmıştır. Günümüzde Hindistan ve İsrail, bu ideolojiler temelinde hem iç politikada otoriterleşen hem de dış politikada stratejik ortaklık geliştiren iki ülke konumuna gelmiştir. Çalışma, bu bağlamda, Hindutva ve Siyonizmin etnik-dinî milliyetçiliğin yükselişine dair önemli birer örnek sunduğunu vurgulamaktadır.

This study compares the ideologies of Zionism and Hindutva in terms of their historical development, philosophical backgrounds, views on nation-building, and current reflections. Both ideologies are rooted in ethno-religious nationalism; while promoting a monolithic and exclusionist national identity, they have shaped identity formation against Muslims, whom they portray as “the other.” Zionism emerged with the wave of nationalism sweeping through Europe in the late 19th century and became a concrete political entity with the founding of the State of Israel in 1948. However, due to its unclear borders and expansionist policies, it has remained at the heart of regional conflicts. Hindutva arose in the early 20th century and remained marginal during India’s independence movement, but it has gained prominence in Indian politics since Narendra Modi became prime minister in 2014. Both ideologies have justified themselves through historical revisionism, redefining cultural heritage, and making territorial claims. In Israel, the identity of the Jewish state is reinforced by systematic discrimination against Palestinians, violence, and settler colonialism, while in India, Hindutva has manifested through exclusionary laws, violence, and social pressures, especially targeting the Muslim minority, in line with the Hindu Rashtra vision. Today, India and Israel are two nations that have adopted authoritarian tendencies domestically and built strategic partnerships internationally based on these ideologies.