AK Party’s Kurdish Reconciliation Initiative (2013-2015): Logic of the Process and the Reasons of the Failure

Bu çalışma Mart 2013’de fiili ateşkes ile başlayıp 2015 yılının yazına kadar süren ve Çözüm Süreci olarak tanımlanan ve Kürt sorununa kalıcı çözüm bulmaya çalışan girişimi barış süreçlerinin mantığı içerisinde ele alarak değerlendirmektedir. Süreci başlatan temel dinamikler ve süreç esnasında atılan somut adımlar değerlendirilmektedir. Sürecin istenen şekilde netice verememesi, veya tıkanıklığa uğramasının nedenleri yerel ve bölgesel dinamikleri ile ele alınmaktadır. Kürt hareketinin siyasi tercihleri, siyaset içerisinde değişen güçler dengesi ve Suriye Savaşının Kürt Hareketi açısından oluşturduğu yeni imkanlar ve Türkiye açısından oluşturduğu belirsizlikler sürecin temel açmazları olarak ele alınmıştır. Sürecin fiili olarak sona ermesine karşın, henüz bir tıkanıklık aşamasında olduğu ve şartların olgunlaşması ile farklı bir şekilde yeniden başlayabileceği öngörülmektedir. Ancak bundan sonraki süreçlerde PKK ile doğrudan ilintili aktörlerin muhataplık durumunun kabul edilebilirliği azalmıştır. Bölgesel bağlam ise yeni bir sürecin önünü açacak veya tıkanmasını devam ettirecek temel belirleyici olacaktır.

Reconciliation Process (2013-2015) is the most systematic and
comprehensive initiative during the Republican history to find a sustainable
solution to Turkey’s century old “Kurdish Question”. Reconciliation
Process is characterized as a peace process in this study. Reconciliation
Process came to an end after the PKK’s attacks to Turkish security forces
in July 2015. This study examines the reasons behind the failure of the
Reconciliation Process and discusses the means to overcome the stalemate
situation. Political decisions and preferences of the “Kurdish Movement”;
changing power dynamics between the main counterparts of the process;
the opportunities that the ongoing civil war in Syria provided the “Kurdish
Movement” and the ambiguities that the Syrian Civil War generated for
the Turkish authorities are cited as the main shortcomings that derailed
the Process. This study argues the current situation is a stalemate within
the Process. Possible steps and conditions too revitalize the Process are
discussed.