Women Employment and Welfare State Literature (2020 – 2024): a Scoping Review

Abstract

This article aims to identify policy-oriented articles and analyze the characteristics of the recommendations made by conducting a scoping review on gender relations within welfare state policies, women’s labour force participation, and the role of the family. The article adopts a scoping review methodology based on the five-stage framework proposed by Arksey and O'Malley (2005). Within this methodological flow, relevant literature is systematically screened, selected, and classified around core research questions investigating the relationship between women's employment, the welfare state, and family policies in Türkiye, with findings reported and analyzed to provide concrete policy recommendations. The scoping review highlights the need for further research, particularly studies utilizing primary data, analysing regional disparities, focusing on informal employment, and measuring the effectiveness of existing policies. Moreover, it underscores the importance of proposing welfare state policies that integrate specific measures to support women's employment in the labor market, informed by academic research to policymakers.

Keywords

• Women Employment
• Welfare State
• Scoping Review

Kadın İstihdamı ve Refah Devleti Literatürü (2020-2024): Bir Kapsam Analizi

Abstract

Bu makale, refah devleti politikaları içindeki toplumsal cinsiyet ilişkilerini, kadınların iş gücüne katılımını ve ailenin rolünü ele alan bir kapsam taraması yaparak, politika öneri içeren makaleleri ve yapılan önerilerin niteliklerini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Makale, Arksey ve O'Malley (2005) tarafından önerilen beş aşamalı çerçeveyi temel alan bir kapsam analizi metodolojisini benimsemektedir. Bu metodolojik akış doğrultusunda; Türkiye’de kadın istihdamı, refah devleti ve aile politikaları arasındaki ilişkiyi sorgulayan temel araştırma soruları çerçevesinde ilgili literatür sistematik olarak taranmakta, seçilmekte, sınıflandırılmakta ve elde edilen bulgular somut politika önerileri sunacak şekilde raporlanarak analiz edilmektedir. Yapılan kapsam analizi, özellikle birincil veri kullanan, bölgesel farklılıkları analiz eden, kayıt dışı çalışmaya ve mevcut politikaların etkinliğini ölçmeye odaklanan daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca iş yaşamında kadın istihdamının desteklenmesi için gerekli özel uygulamaların entegre edileceği refah devleti politikalarının akademik çalışmalarla politik karar vericilere önerilmesinin öneminin altını çizilmektedir.

Keywords

• Kadın İstihdamı
• Refah Devleti
• Kapsam Analizi

References

1. Akan, T. (2011). Responsible Pragmatism in Turkish Social Policy Making in the Face of Islamic Egalitarianism and Neoliberal Austerity. International Journal of Social Welfare, 20(4), 367-380. https://doi.org/10.1111/j.1468-2397.2010.00765.x
2. Arksey, H., ve O’Malley, L. (2005). Scoping Studies: Towards a Methodological Framework. International Journal of Social Research Methodology, 8(1), 19-32. https://doi.org/10.1080/1364557032000119616
3. Aybars, A., ve Tsarouhas, D. (2010). Straddling Two Continents: Social Policy and Welfare Politics in Türkiye. Social Policy & Administration, 44(6), 746-763. https://doi.org/10.1111/j.1467-9515.2010.00736.x
4. Bozkaya, G. (2013). Kadınların İşgücüne Katılımını Belirleyen Faktörler: Türkiye Üzerine Bir Analiz. Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 69-89.
5. Buğra, Ayşe (2012) “Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi: Neoliberalizm, Kültürel Muhafazakarlık ve Yeniden Tanımlanan Toplumsal Dayanışma” içinde Dedeoğlu, Saniye ve Adem Yavuz Elveren (der.) Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, İstanbul, İletişim, 47-70
6. Buğra, A. (2013). Revisiting the Wollstonecraft Dilemma in the Context of Conservative Liberalism: The Case of Female Employment in Türkiye. Social Politics: International Studies in Gender, State & Society, 20(1), 148-166. https://doi.org/10.1093/sp/jxs030
7. Buğra, A., ve Candas, A. (2011). Change and Continuity under an Eclectic Social Security Regime: The Case of Türkiye. Middle Eastern Studies, 47(3), 515-528. https://doi.org/10.1080/00263206.2011.559537
8. Dayıoğlu, M., ve Kırdar, M. (2010). Türkiye’de Kadınların İşgücüne Katılımında Belirleyici Etkenler ve Eğilimler. DPT ve Dünya Bankası Refah ve Sosyal Politika Analitik Çalışma Programı, Çalışma Raporu: 5.

9. Demirtaş, I., Yıldırım, D. Ç., ve Yıldırım, S. (2021). Türkiye’de Sanayileşme ve Kadın Emeği İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 57-71.
10. Dildar, Y. (2015). Patriarchal Norms, Religion, and Female Labor Supply: Evidence from Türkiye. World Development, 76, 40-61. https://doi.org/10.1016/j.worlddev.2015.06.001
11. Dur, V. (2019). Refah Devleti Tipolojileri Çerçevesinde Türkiye’de Kadın ve Aileye Dönük Sosyal Politikalar ve Etkileri (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.
12. Eldem, C. T. S. (2015). Genç Kadın Emeği ve Sermaye Arasındaki Pazarlık: Devlet, Emek Piyasası ve Aile Bağlamında Bir İşsizlik Analizi. Fe Dergi, 7(1), 15-31. https://doi.org/10.1501/Fe0001_0000000167
13. Erdoğan, S. (2021). Toplumsal Cinsiyetin Esnek Üretim Sistemine Transferi: Mersin Kadın Konfeksiyon İşçileri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Çalışma ve Toplum, 4(71), 2863-2902.
14. Gal, J. (2010). Is There an Extended Family of Mediterranean Welfare States? Journal of European Social Policy, 20(4), 283-300. https://doi.org/10.1177/0958928710374374
15. Goldin, C. (1994). The U-Shaped Female Labor Force Function in Economic Development and Economic History (NBER Working Paper No. 4707). National Bureau of Economic Research. https://doi.org/10.3386/w4707
16. Göksel, İ. (2013). Female Labor Force Participation in Türkiye: The Role of Conservatism. Women’s Studies International Forum, 41, 45-54. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2013.04.005
17. Greulich, A., Dasre, A., ve Inan, C. (2015). Fertility Transition in Türkiye? Who Is Most at Risk of Deciding Against Child Arrival? World Bank Policy Research Working Paper, 7310.
18. Greulich, A., Dasre, A., ve Inan, C. (2016). Two or Three Children? Turkish Fertility at a Crossroads. Population and Development Review, 42(3), 537-559. https://doi.org/10.1111/j.1728-4457.2016.00149.x
19. Grütjen, D. (2008). The Turkish Welfare Regime: An Example of the Southern European Model? The Role of the State, Market and Family in Welfare Provision. Turkish Policy Quarterly, 7(1), 111-129.
20. Gunay, G. (2018). In Vıew of Women: Why Women Do Not Partıcıpate in The Workforce. Econder International Academic Journal.
21. Gültekin, M. (2023). Türkiye’de Çalışan Kadınlar Üzerine Sosyolojik Bir İnceleme: Refah Rejimi, Aileselcilik ve İstihdamı Ev ve Bakım İşleri ile Uzlaştırma Deneyimleri. Journal of Social Policy Conferences, 85, 79-98.
22. Gündüz-Hoşgör, A., ve Smits, J. (2008). Variation in Labor Market Participation of Married Women in Türkiye. Women’s Studies International Forum, 31(2), 104-117. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2008.03.003
23. Hosseinnezhad Hendvari, F., ve Karataş, K. (2021). Türkiye’de Aile Sosyal Politikasının Değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 45, 173-183.
24. Hudson, J., ve Kühner, S. (2012). Analyzing the Productive and Protective Dimensions of Welfare: Looking Beyond the OECD. Social Policy & Administration, 46(1), 35-60. https://doi.org/10.1111/j.1467-9515.2011.00774.x
25. İlter, M. S. (2019). Türkiye’de Refah Devleti Modelinin Yeniden Yapılandırılması ve Kadın İstihdamı Üzerine Etkileri. MAKÜ Uygulamalı Bilimler Dergisi, 3(2), 185–205.
26. Karamessini, M. (2007). The Southern European Social Model: Changes and Continuities in Recent Decades. International Institute for Labour Studies. http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---dgreports/---inst/documents/publication/wcms_193518.pdf
27. Karagöz, L. (2015). Türkiye’de Aile Politikalarında Bütünlük İhtiyacı. İlmi Etütler Derneği Politika Notu, 6.
28. Karslı, M. N. (2022). Türkiye’de Gerçekleştirilen Çalışmalar Kapsamında Çalışan Kadınların Karşılaştığı Sorunlara İlişkin Bir İçerik Analizi (2010–2021). Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 2(1), 45-65.
29. Kim, K. (2015). From Worlds to Cases: Case Selection and ‘Other Worlds’ in the Welfare Modelling Business. Social Policy and Society, 14(2), 309-321. https://doi.org/10.1017/S1474746414000420
30. Nisanci, A. (2016). Continuity or Shift: A Multiple Streams Framework Analysis of the Family Policy in Türkiye. Journal of Sociology & Social Welfare, 43, 19-40.
31. Özar, Ş., ve Yakut-Cakar, B. (2013). Unfolding the Invisibility of Women Without Men in the Case of Türkiye. Women’s Studies International Forum, 41, 24-34. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2013.04.003
32. Özcan, P. K., ve Yüce, Y. (2020). İndirim Marketlerinde Kadın İstihdamı: Aile Bakkalından Satış Temsilcisine. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 14, 169-191.
33. Seki, İ. (2016). Siyasal Muhafazakârlaşma Olgusu ve Kadınların İş Gücüne Katılımı Arasındaki İlişki: Türkiye İçin Ampirik Bir Analiz. İnsan ve Toplum, 6(2), 49-70.
34. Selek Öz, C., & Peri, D. (2019). Türkiye ve Avrupa Birliği’nde Kadın İstihdamı: Refah Rejimleri Bağlamında bir Karşılaştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 10(2), 1–26.
35. Sharkh, M., ve Gough, I. (2010). Global Welfare Regimes: A Cluster Analysis. Global Social Policy, 10(1), 27-58. https://doi.org/10.1177/1468018109355035
36. Soyseçkin, İ. S. (2016). Balance Between Work and Family Life: Middle Class Working Mothers in Türkiye. Fe Dergi, 8(1), 130-143.
37. Şahinoğlu, T., ve Ağırkaya, M. B. (2021). Kadın İstihdamını Etkileyen Unsurlar ve Bu Unsurların Demografik Özelliklerle İlişkisi: Erzurum İli Örneği. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 6(16), 398-421.
38. Tansel, A. (2002). Economic Development and Female Labor Force Participation in Türkiye: Time-Series Evidence and Cross-Province Estimates. Economic Research Forum for the Arab Countries, Iran and Türkiye. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.462.9820&rep=rep1&type=pdf
39. Taşçı, F. (2013). Refah Devleti Modelleri İçinde Türkiye’nin Pozisyonu: Yaşlı Algısı Üzerinden Değerlendirmeler. İnsan ve Toplum Dergisi, 3(5), 5-35.
40. Terzi, E. (2015). Toplumsal Cinsiyet Bağlamında Politik Söylem: 1989–2011 Yılları Arası Hükümet Programlarında Aile ve Kadınlar. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 18(2).
41. Topçuoğlu, R. A. (2016). Feminizmin Refah Devleti ve Sosyal Politika Alanına Eleştirileri ve Katkıları. Amme İdaresi Dergisi, 49(4), 37–64.
42. Ulutaş, Ç. Ü. (2015). İş & Aile Yaşamını Uzlaştırma Politikaları: Türkiye’de Yeni Politika Arayışları. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 70(3), 723-750. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002301
43. Yaghmaei, S. N. E., ve Taymaz, B. (2024). Çalışan Kadınlarda İş Güvencesizliği Algısı ve Bakım Sorumluluğu. Çalışma ve Toplum, 3(82), 993-1022.
44. Yazıcı, B. (2012). The Return to the Family: Welfare, State, and Politics of the Family in Türkiye. Anthropological Quarterly, 85(1), 103-140. https://doi.org/10.1353/anq.2012.0000
45. Yerlikaya, B., Yakut, S. G., ve Öcal, A. T. (2021). Bireylerin Sosyo-Demografik Özelliklerinin Çalışma Hayatında Kadına Bakış Açılarına Etkisinin Analizi: Türkiye Örneği. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(40), 19-62.