SANATLAR VE SİNEMA İLİŞKİSİNE MÜZİĞİN PENCERESİNDEN BAKMAK: “DÜNYANIN TÜM SABAHLARI”

Cinema as an art form of time and space has been in relation with different art forms such as painting, sculpture, architecture, music, literature and dance throughout history and has been named “seventh art” due to the facts that its features narrative contains all these art forms. In this study, “All The Mornings of The World”, a movie adapted by Alan Corneau from Pascal Quignard’s homonym novel is examined in the context of cinema-music relations. The movie that has been nourished with baroque music, “All The Mornings of The World”; has a dramatic structure interwined with somber and dark atmosphere and director Alan Corneau’s choices about usage of music in cinema is reflected to the movies form and content. When the effects and functions of music on the form and content of the film “All The Mornings of The World” are examined; it can be stated that music has been used gracefully and prudently with an approach that makes music a tool to enrich the narrative and determine the rhythm of the film, support the dramatic structure and filmic atmosphere and help gain metaphysic extent to demonstrate the lost characters. On the other hand, the main characters of the film being musicians and the timeline the movie takes place in (Baroque Era) and the music used in the film (Baroque Music) being overlapped has made it possible to use and feel the music more intense in the filmic structure. In addition, a whole slew of the relation the characters have between themselves and their dramatic objectives has been realized through music and that has strengthened the refered structure in the film.

Bir zaman ve mekan sanatı olan sinema; tarihsel süreç içinde resim, heykel, mimari, müzik, edebiyat, dans gibi sanat dalları ile ilişki halinde olmuş, bu sanatları bünyesinde barındıran anlatımsal özellikleri nedeniyle yedinci sanat olarak adlandırılmıştır. Bu çalışmada Pascal Quignard'ın aynı adlı romanından yönetmen Alain Corneau tarafından 1991’de sinemaya uyarlanan “Dünyanın Tüm Sabahları” adlı film, sinema-müzik ilişkileri bağlamında incelenmiştir. Barok müzikten beslenen hüzünlü ve karanlık bir atmosferin dramatik yapı ile iç içe olduğu “Dünyanın Tüm Sabahları” filminde, yönetmen Alain Corneau’nun sinemada müziği kullanım tarzına dair tercihleri filmin biçim ve içeriğine yansımıştır. Müziğin “Dünyanın Tüm Sabahları”nın biçimi ve içeriği üzerindeki işlevleri/etkileri incelendiğinde; müziğin filmde anlatıyı derinleştirip zenginleştiren, filmin ritmini belirleyen, dramatik yapıyı ve filmsel atmosferi destekleyen, kimi sahnelerde metafizik boyutlar kazanıp yitirilen karakterleri çağıran/gösteren özgün bir yaklaşımla kullanıldığı söylenebilir. Diğer yandan, filmin iki ana karakterinin müzikle uğraşan sanatçılar olması; film öyküsünün geçtiği dönem (Barok dönem) ile filmde kullanılan müziğin (Barok müzik) örtüşmesi, filmsel yapıda müziğin daha yoğun biçimde kullanılabilmesini ve hissedilmesini sağlamıştır. Ayrıca filmdeki karakterlerin birbirleriyle ve dramatik hedefleriyle kurdukları ilişkilerin büyük ölçüde müzik dolayımıyla gerçekleşmesi de bu yapıyı güçlendirmiştir.