GELENEKSEL KRİZ YÖNETİMİNDEN DİJİTAL KRİZ YÖNETİMİNE: VAKIFLARIN SOSYAL MEDYA STRATEJİLERİ

Bu çalışma, Türkiye’de vakıfların kriz dönemlerinde sosyal medya kullanımını ve bu süreçte geliştirdikleri stratejileri incelemektedir. Tarihsel olarak vakıflar, toplumsal dayanışma ve yardımlaşmanın kurumsallaşmış yapıları olarak kriz anlarında önemli roller üstlenmişlerdir. Ancak dijital çağın getirdiği dönüşümle birlikte geleneksel kriz iletişimi yöntemleri yetersiz kalmış, vakıflar da sosyal medyanın sunduğu hız, erişim, karşılıklı etkileşim ve düşük maliyet gibi imkânlardan yararlanarak kriz iletişimini yeniden yapılandırmaya yönelmiştir. Araştırmanın amacı, kriz anlarında vakıfların sosyal medya kullanımının sağladığı avantajları ve dezavantajları ortaya koymak ve bu mecraların vakıfların itibar ve bağış toplama süreçlerindeki rolünü değerlendirmektir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş, ikincil kaynaklar üzerinden literatür taraması gerçekleştirilmiş ve örnek olaylara dayalı değerlendirmeler yapılmıştır. Bulgular, sosyal medyanın kriz dönemlerinde bilgi akışını hızlandırarak toplumsal güveni artırdığını, aynı zamanda katılım ve şeffaflık sağladığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte yanlış bilgi yayılımı, itibar kaybı riski ve kontrolsüz içerik akışı dezavantajlı yönler arasında öne çıkmaktadır. Özellikle 6 Şubat 2023 depremleri gibi büyük krizlerde sosyal medya, arama-kurtarma, yardım koordinasyonu ve toplumsal mobilizasyon açısından hayat kurtarıcı bir işlev görmüştür. Sonuç olarak, vakıfların kriz yönetiminde sosyal medya stratejileri yalnızca acil durumlarda bilgilendirme ve yardım toplama işlevi görmemekte, aynı zamanda uzun vadeli dayanıklılık ve güven inşasında da merkezi bir rol oynamaktadır. Bu yönüyle sosyal medya, modern kriz yönetimi bağlamında vakıflar için vazgeçilmez bir iletişim aracı haline gelmiştir.

This study analyzes the use of social media by foundations in Turkey during crises and the strategies they have developed in this context. Historically, foundations have played a central role in institutionalized solidarity and mutual aid, yet the digital age has rendered traditional crisis communication methods insufficient. Consequently, foundations have adopted social media platforms, benefiting from speed, wide outreach, interactivity, and cost-effectiveness to enhance their crisis responses. The aim of this research is to evaluate the advantages and disadvantages of social media in crisis situations, particularly in terms of reputation management and fundraising. Using a qualitative approach based on literature review and case studies, the study demonstrates that social media accelerates information flow, strengthens trust, and promotes transparency and participation. However, challenges such as misinformation, reputational risks, and uncontrolled content circulation remain significant. Overall, social media strategies provide foundations not only with tools for immediate communication and aid mobilization but also with mechanisms to foster long-term resilience and public confidence, making these platforms indispensable in modern crisis management