Öğretmen Adaylarına Yönelik Göç Eğitim Programı

Öz

Çalışmanın amacı öğretmen adaylarına yönelik olarak geliştirilen Göç Eğitim Programının (GEP) öğretmen adaylarının görüşleri açısından incelenmesidir. 8 oturum süren GEP , Göç Olgusu, Dünya’da ve Türkiye’de Göçmen Nüfus, Küreselleşme ve Çokkültürlülük, Göç ve Yoksulluk,  Göç ve Kadın, Göç ve Çocuk,  Göç ve Eğitim ve Öğretmen Adayının Perspektifinden Göç temalarından oluşmaktadır. GEP 34 gönüllü öğretmen adayıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Çalışmanın verileri, öğretmen adaylarının günlükleri ve eğitimin sonunda katılımcılarla yapılan grup görüşme formundan elde edilmiştir.  Ulaşılan bulgulardan, öğretmen adaylarının bu GEP ile göç olgusu konusunda bilgilerini derinleştirdikleri,  göç ve küreselleşme, göç ve çokkültürlülük, göç ve yoksulluk, göç ve kadın, göç ve çocuk, göç ve eğitim konularıyla ilgili daha derin analizler ve sorgulamalar yapabildikleri, kendi önyargılarıyla yüzleştikleri, bakış açılarını geliştirdikleri ve kullanılan eğitim materyallerini ve aktiviteleri etkili buldukları anlaşılmaktadır. Ayrıca, öğretmen adaylarının en çok beğendikleri aktivitelerin film etkinliği, yaratıcı yazma, küçük ve büyük grup çalışmaları ve durum analizleri olduğu tespit edilmiştir. Son olarak, GEP’in öğretmen adaylarının eğitiminde kullanılabilecek bir eğitim programı olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Göç,göç eğitim programı,öğretmen adayları,günlükler

Migration Education Program for Teacher Candidates

Abstract

This study aims to analyze Migration Education Program (MEP) developed for teacher candidates from the viewpoint of teacher candidates. MEP lasted 8 sessions and consists of topics: Migration phenomenon, Migrant Population in Turkey and World, Globalization and Multiculturalism, Migration and Poverty, Migration and Women, Migration and Children, Migration and Education, and Migration from the Viewpoint of Teacher Candidates. The participants of MEP are 34 volunteer teacher candidates.  Case study method which is one of the qualitative research designs is used in this study. The data of the study is collected from teacher candidates' diaries and group interview forms carried out at the end of education program. The results of the study showed that at the end of  MEP teacher candidates deepened their knowledge of migration phenomenon;  they were able to make more detailed and extensive analysis and inquiries of topics such as migration and globalization, migration and multiculturalism, migration and poverty, migration and women, migration and children, migration and education; they were able to face their own prejudices and improve their viewpoints;  and also  they found materials used in the program effective. Additionally, the activities most appreciated by teacher candidates were film activity, creative writing, small and large group work activities and case analysis. Finally, it is possible to say that MEP is an educational program which can be used in the training of teacher candidates.

Keywords

• Migration,migration education program,teacher candidates,diaries

References

1. Altınbaş, D. (2006). Avrupa ve çokkültürlülük: Fransa örneği. Stratejik Analiz, 78, 52-61.
2. Apak, H. (2014). Suriyeli göçmenlerin kente uyumları: Mardin örneği. Mukaddime, 5(2), 53-70.
3. Ateş, H. ve Yavuz, Ö. (2017). Immigrant othering and multiculturalism Suleyman Demirel University The Journal of Faculty of Economicsand Administrative Sciences, 22, Special Issue on Migration, 1317-1327
4. Aydın, D., Şahin, N. ve Akay, B. (2017). Göç olayının çocuk sağlığı üzerine etkileri. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hast. Dergisi, 7(1), 8-14.
5. Barın, H. (2015). Türkiye’deki Suriyeli kadınların toplumsal bağlamda yaşadıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2),10-56.
6. Barın,T. (2016). Farklılıkların bir arada yaşamasında liberal bir yaklaşım: Çok kültürlülük teorisi. Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2(1),57-88.
7. Baş, M., Molu, B. , Tuna, H. ve Baş, İ. (2017). Göç eden ailelerin sosyo-kültürel ve ekonomik değişiminin kadın ve çocuk yaşamına etkisi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6 (3), 1680-1693.
8. Başbay, A. (2014). Çokkültürlü eğitim kapsamındaki derslerinin incelenmesi: georgia state üniversitesi örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi,14(2),585-608.

9. Başbay, A. ve Bektaş, Y. (2009). Çokkültürlülük bağlamında öğretim ortamı ve öğretmen yeterlikleri. Eğitim ve Bilim, 34, 30-43.
10. Başterzi, A.D.(2017). Mülteci, sığınmacı ve göçmen kadınların ruh sağlığı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 9(4):379-387
11. BMMYK (BM MÜLTECİ ÖRGÜTÜ) (2015). Dünyada ve Türkiye’de Mülteciler (Erişim: 21 Ocak2018)https://www.tusev.org.tr/usrfiles/files/Selen_Elif_Ay_Suriyeli_Multecilerin_Durumu.pdf
12. Canbay Tatar, H. (2013). Sürgünler mekanı dünya: göç, çokkültürlülük ve ötekileştirme. e-Journal of New World Sciences Academy 8, (1), 72-81.
13. Çağlayan,S. ve Kemik, A.(2018). Kırdan kente iç göç süreciyle kadınların iş yaşamına katılımları ve sonuçları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 43,143-157.
14. Damgacı,F. ve Aydın, H. (2013). Akademisyelerin çokkültürlü eğitime ilişkin tutumları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 325-341.
15. Demirdizen, D. (2013). “Türkiye’de ev hizmetlerinde çalışan göçmen kadınlar: yeni düzenlemelerle yarı köle emeğine doğru mu?”, Çalışma ve Toplum, 3, 325 – 346.
16. Deniz, A.Ç. Hülür, A.B. ve Ekinci, Y. (2016). Göç, strateji ve taktik: Suriyeli sığınmacıların gündelik hayat deneyimleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (42), 1077- 1087.
17. Doğanay, H. (1994). Türkiye beşeri coğrafyası. Gazi Büro Yayınevi: Ankara.
18. Ekici S. ve Tuncel, G. (2015). Göç ve insan. Birey ve Toplum, 5 (9), 9-22.
19. Gencer T. E. (2017). An evaluation of the relationship of immigration and educatıon: Education needs of the Syrian refugee children and challenges of exposed delays in schooling processes The Journal of International Social Research, 10 (54), 1-14.
20. Giddens, A., (2008). Sosyoloji (Hzl: C. Güzel), İstanbul: Kırmızı Yay.
21. GİGM (2016). Türkiye göç raporu Erişim: 15 Ocak, 2018, http://www.goc.gov.tr/files/files/2016_yiik_goc_raporu_haziran.pdf
22. Gökmen, Ç.E. 2011. Türk turizminin yabancı gelinleri: Marmaris yöresinde turizm sektöründe çalışan göçmen kadınlar. Çalışma ve Toplum,1, 201-232.
23. Görgün, M. (2017). The importance of migrant social networks in the process of globalization Suleyman Demirel University The Journal of Faculty of Economicsand Administrative Sciences, 22, Special Issue on Migration, 1317-1327
24. Gözübüyük, A.A., Duras, E,. Dağ, H., Arıca, V. (2015). Olağan üstü durumlarda çocuk sağlığı, Journal of Clinical and Experimental Investigations, 3,324-330.
25. Hollifield, James F. (James Frank), 1954- & Brettell, Caroline B., 1950- (2000). Migration theory : talking across disciplines. Routledge, New York ; London
26. IOM. (2012). Göçmen çocuk raporu, Türkiye’de göçmen çocukların profili, sosyal politika ve sosyal hizmet önerileri hızlı değerlendirme araştırması. Erişim 14 Mart, 2018 http://www.turkey.iom.int/tr
27. İçduygu, A. Erder S. ve Gençkaya,. Ö. F. (2014). Türkiye’nin uluslararası göç politikaları, 1923-2023 [International Migration Policies of Turkey, 1923-2023] MiReKoç Proje Raporları.
28. İskan Kanunu (2006) Erişim: 16 Haziran 2018 http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5543.pdf
29. Kağnıcı, D.Y.(2017). Suriyeli mülteci çocukların kültürel uyum sürecinde okul psikolojik danışmanlarına düşen rol ve sorumluluklar. İlköğretim Online, 16(4), 1768-1776. Kaştan, Y. (2015). Türkiye’de göç yaşamış çocukların eğitim sürecinde karşılaşılan problemler. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2/4, 216-229.
30. Korkmaz, A. ve Korkut, G. (2012). Türkiye’de kadının işgücüne katılımının belirleyicileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 41-65.
31. Köşk, U. ve Özbek, Ç. (2017). Küreselleşme ve uluslararası göç ilişkisinde değişen göçmen algısı. Researcher: Social Science Studies, 5(8), 247-265.
32. Lane‐Garon, P., Ybarra‐Merlo, M., Zajac, J.D. ve Vierra, T. (2005). Mediators and mentors: Partners in conflict resolution and peace education. Journal of Peace Education, 2(2), 183–193.
33. Mertens, D. (1998). Research methods in education and psychology. London: Sage.
34. Namdar A. O. ve Çamadan F. (2016). The Effect of Creative Drama Practices on Pre-Service Teachers’ Social Skills. GUJGEF 36(3), 557–575.
35. Özvarış, Ş. B. (2018). Göç ve Kadın Sağlığı. Erişim: 17 Mayıs 2018 http://www.emo.org.tr/ekler/67f89c8238f038d_ek.pdf?dergi=1117.
36. Pala, A. (2013). Zorunlu göç ve kadın deneyimi : Diyarbakır örneği. Hcettepe Üiversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Antropoloji Anabilim Dalı Ankara.
37. Saraydın, G. (2007), Kadın Mülteciler, Uluslararası Göç ve Kadın Sempozyumu Bildiriler.01-02 Aralık 2007, Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları:12, 64-66, İstanbul.
38. Schröttner,B. T. (2012). The Need For Global Consciousness: Debate On Globalization, Migration, And Education.In D.A. Urias (Ed.). The Immıgratıon & Educatıon Nexus.(P.21-36).Rotterdam:Sense Publishers
39. Şahin, Ç. ve Çakmak, N. (2016). Evaluation of the Worksheets Based on Six Thinking Hats and Case Study according to Critical Thinking Skills: Heat and Temperature, JOTCSC, 1, (1), 31-62.
40. Şener, D.K. ve Ocakçı, A.F. (2014). Yoksulluğun Çocuk Sağlığı Üzerine Çok Boyutlu Etkileri. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 13(1): 57-68.
41. Tores, A. (2017). Lanetli Topraklar (Çev: Yasemin Yener), Bilgi Yayınevi, Ankara.
42. Tümtaş, M. S. ve Ergun C. (2016). The effects of migration on social and spatial structure. . Suleyman Demirel University The Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences 21 (4), 1347-1359.
43. Türkay, M. (2016). Çocukların sorunları, savaş, göç ve sağlık, Türk Tabipleri Birliği Yayınları: Ankara, 71-75.
44. Türnüklü, A., Kaçmaz, T., İkiz, E. ve Balcı, F. (2009). Anlaşmazlık çözümü, müzakere ve akran-arabuluculuk eğitim programı. Maya Akademi, Ankara.
45. UNHRC (BM MÜLTECİ ÖRGÜTÜ) (2018). http://www.unhcr.org/tr/
46. UNICEF (2016). Köklerinden Koparılanlar: Mülteci ve Göçmen Çocukların Maruz Kaldığı Giderek Büyüyen Kriz Erişim: 17Ocak 2018 http://www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/Uprooted-ES-Turkish.pdf
47. Ünlütürk Ulutaş, Ç. ve Kalfa, A. (2009). Göçün kadınlaşması ve göçmen kadınların örgütlenme deneyimleri. Fe Dergi 1(2),13-28.
48. Von Trier, L. (Yön.). Karanlıkta Dans (Dancer in the Dark), Copenhagen: Zentropa. 2000.
49. Yakar-İnce, H. G. (2013). Sinema filmlerinin eğitim amaçlı kullanımı: Tarihsel bir değerlendirme. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi 19 (1), 21-36.
50. Yalçın, Ç. (2015). “Türkiye’de ev hizmetlerinde çalışan göçmen kadınlar ve ekonomik şiddet,” Fe Dergi, 7(1), 50-60.
51. Yalçın, C. (2004).Göç Sosyolojisi. Anı Yayıncılık, Ankara.
52. Yalçın, C. (2002). Çokkültürcülük bağlamında Türkiye’den batı Avrupa ülkelerine göç. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 45-60.
53. Yıldırım A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, 7. Basım, Ankara: Seçkin Yayıncılık.