Çokkültürlü Süpervizyon İlişkisinin Kurulması

Abstract

Kültürel özellikler, psikolojik danışma ilişkisinde olduğu gibi süpervizör ve süpervizyon alan psikolojik danışman adayının arasında kurulan süpervizyon ilişkisinin niteliğinin belirlenmesinde de önemli rol oynamaktadır. Çokkültürlü süpervizyon ilişkisi kurulması süpervizyonun etkililiği, süpervizyon alan psikolojik danışman adaylarının süpervizyon memnuniyeti, süpervizöre ve süpervizyon sürecine yönelik duyguları ve tutumları, danışanla kurulan ilişki ve psikolojik danışma sürecinin etkililiği üzerinde rol oynamaktadır. Yurtdışı alanyazında çokkültürlü süpervizyon ile ilgili çok fazla araştırma bulunmaktadır. Türkiye’de ise her ne kadar süpervizyon konusunda yapılan çalışmaların sayısının hızla arttığı görülse de çokkültürlü süpervizyon sınırlı sayıda araştırmada gündeme gelmiştir ve alanyazında çokkültürlü süpervizyon ilişkisi konusunu doğrudan inceleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu doğrultuda, bu çalışmada çokkültürlü süpervizyon ilişkisi kurulmasında süpervizörlerin rollerinin, sorumluluklarının ve söz konusu ilişkinin kurulmasını etkileyen faktörlerin tartışılması amaçlanmıştır. 

Keywords

• Kültür,süpervizyon ilişkisi,süpervizör,süpervizyon alan psikolojik danışman adayı,Türkiye

References

1. Akkurt, M. N., Kolbert, J. ve Ng, K. (2018). Multicultural discussion as a moderator of key counseling supervision-related constructs. International Journal for the Advancement of Counselling, 1-14, DOI: 10.1007/s10447-018-9337-z
2. Aladağ, M. (2014). Psikolojik danışman eğitiminin farklı düzeylerinde bireyle psikolojik danışma uygulaması süpervizyonunda kritik olaylar. Ege Eğitim Dergisi, 15, 428-475.
3. Aladağ, M. ve Bektaş, D. Y. (2009). Examining individual-counseling practicum in a Turkish undergraduate counseling program. Eğitim Araştırmaları, 37, 53-70.
4. Aladağ, M. ve Kemer, G. (2015, Ekim). Türkiye’de psikolojik danışman eğitiminde bireyle psikolojik danışma uygulaması ve süpervizyonu: Bir durum çalışması. 13. Ulusal PDR Kongresi, Mersin.
5. Aladağ, M. ve Kemer, G. (2016). Psikolojik danışman eğitiminde bireyle psikolojik danışma uygulamasının ve süpervizyonunun incelenmesi. Bilimsel Araştırma Projesi, Ege Üniversitesi, İzmir.
6. American Psychological Association. (2014). Guidelines for clinical supervision in health service psychology. http://apa.org/about/policy/guidelines-supervision.pdf adresinden erişildi.
7. Ancis, J. R. ve Marshall, D. S. (2010). Using a multicultural framework to assess supervisees' perceptions of culturally competent supervision. Journal of Counseling and Development, 88(3), 277-284.
8. Arkin, N. (1999). Culturally sensitive student supervision: Difficulties and challenges. The Clinical Supervisor, 18(2), 1-16.

9. Atik, G. (2015, Ekim). Yapılandırılmış akran grup süpervizyonu sürecinin psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma öz-yeterlik düzeyleri üzerindeki etkisi. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin, Türkiye.
10. Atik, G., Çelik, E. G., Tutal, N. ve Güç, E. (2015, Ekim). Psikolojik danışman adaylarının akran grup süpervizyonu sürecindeki metafor kullanımlarına ilişkin görüşleri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin, Türkiye.
11. Atkinson, D. R. ve Lowe, S. M. (1995). The role of ethnicity, cultural knowledge, and conventional techniques in counseling and psychotherapy. İçinde J. G. Ponterotto, J. M. Casas, L. A. Suzuki ve C. M. Alexander (Ed.), Handbook of multicultural counseling (s. 387- 414). Thousand Oaks, CA, US: Sage Publications.
12. Bektaş, D. Y. (2006). Kültüre duyarlı psikolojik danışma yeterlikleri ve psikolojik danışman eğitimindeki yeri. Ege Eğitim Dergisi, 1, 43-59.
13. Bernard, J. M. ve Goodyear, R. K. (2009). Fundamentals of clinical supervision (4th ed.) MA: Pearson.
14. Borders, L. D. (2014). Best practices in clinical supervision: Another step in delineating effective supervision practice. American Journal of Psychotherapy, 68, 151-162.
15. Bordin, E. S. (1979). The generalizability of the psychoanalytic concept of the working alliance. Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 16(3), 252-260, doi: 10.1037/h0085885 Çokkültürlü Süpervizyon İlişkisinin Kurulması
16. Bordin, E. S. (1983). Supervision in counseling: II. Contemporary models of supervision: A working alliance based model of supervision. The Counseling Psychologist. 11(1), 35-42. http://dx.doi.org/10.1177/0011000083111007.
17. Burkard, A. W., Johnson, A. J., Madson, M. B., Pruitt, N. T., Contreras-Tadych, D. A., Kozlowski, J. M., Hess, S. A. ve Knox, S. (2006). Supervisor cultural responsiveness and unresponsiveness in cross-cultural supervision. Journal of Counseling Psychology, 53(3), 288-301.
18. Büyükgöze- Kavas, A. (2011). Bireysel ve grupla psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir değerlendirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2). 411-432.
19. Coleman, H. L. K. (1999). Training for multicultural supervision. İçinde E. Holloway ve M. Carroll (Ed.) Training counseling supervisors (s.130-161). London: Sage Publications.
20. Chang, C. Y. ve Flowers, L. R. (2009). Multicultural supervision competence. İçinde: State of the art in clinical supervision, (Eds. John R. Culbreth and Lori L. Brown). (ss.1-18). Routledge Taylor & Francis Group.
21. Constantine G. C. (2003). Multicultural competence in supervision. İçinde D. B. Pope Davis, H. L. K. Coleman, W. M. Liu ve R. L. Toporek (Ed.), Handbook of multicultural competencies in counseling and psychology (s. 383-391). California: Sage Publications.
22. Cook, D. A. (1994). Racial identity in supervision. Counselor Education and Supervision, 34(2), 132- 141.
23. Cook, D. A. ve Helms, J. E. (1988). Visible racial/ethnic group supervisees' satisfaction with cross-cultural supervision as predicted by relationship characteristics. Journal of Counseling Psychology, 35(3), 268-274.
24. Deniz, A. Ç., Hülür, A. B. ve Ekinci, Y. (2016). Göç, strateji ve taktik: Suriyeli sığınmacıların gündelik hayat deneyimleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42), 1077- 1087.
25. Denizli, S. (2010). Danışanların algıladıkları terapötik çalışma uyumu ve oturum etkisi düzeylerinin bazı değişkenlere göre yordanması: Ege Üniversitesi örneği. Yayımlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
26. Fong, M. L. ve Lease, S. H. (1997). Cross-cultural supervision: Issues for the White supervisor. İçinde D. B. Pope-Davis ve H. L. K. Coleman (Ed.), Multicultural aspects of counseling series, Vol. 7. Multicultural counseling competencies: Assessment, education and training, and supervision (s. 387-405). Thousand Oaks, CA, US: Sage Publications.
27. Fukuyama, M. A. (1994). Critical incidents in multicultural counseling supervision: A phenomenological approach to supervision research. Counselor Education and Supervision, 34(2), 142-151.
28. Garrett, M. T., Borders, L. D., Crutchfield, L. B., Torres‐Rivera, E., Brotherton, D. ve Curtis, R. (2001). Multicultural supervision: A paradigm of cultural responsiveness for supervisors. Journal of Multicultural Counseling and Development, 29(2), 147-158.
29. Gatmon, D., Jackson, D., Koshkarian, L., Martos‐Perry, N., Molina, A., Patel, N. ve Rodolfa, E. (2001). Exploring ethnic, gender, and sexual orientation variables in supervision: Do they really matter?. Journal of Multicultural Counseling and Development, 29(2), 102-113.
30. Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü (2018). Geçici koruma kapsamı altındaki öğrencilerin eğitim hizmetleri.hbogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_03/26120318_26-03- 2018__Ynternet_BYlteni.pdf adresinden erişildi.
31. Hird, J. S., Cavalieri, C. E., Dulko, J. P., Felice, A. A. ve Ho, T. A. (2001). Visions and realities: Supervisee perspectives of multicultural supervision. Journal of Multicultural Counseling and Development, 29(2), 114-130.
32. Holloway, E. L. (1995). Clinical supervision: A systems approach. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
33. Horrocks, S. ve Smaby, M. H. (2006). The supervisory relationship: Its impact on trainee personal and skills development. Compelling Perspectives on Counselling: VISTAS, 173-176.
34. Inman, A. G. (2006). Supervisor multicultural competence and its relation to supervisory process and outcome. Journal of Marital and Family Therapy, 32(1), 73-85.
35. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü (2018). Göç istatistikleri. http://www.goc.gov.tr/ icerik6/ gecici-koruma_363_378_4713_icerik adresinden erişildi.
36. İlhan, T., Rahat, E. ve Yöntem, M. K. (2015, Ekim). Psikolojik danışman adaylarının süpervizyon sürecinde yaşadıkları danışma kaygısına ve süpervizyon eğitimine yönelik deneyimlerinin incelenmesi. Sözel Bildiri. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin, Türkiye.
37. Kağnıcı, D. Y. (2013). Çokkültürlü psikolojik danışman eğitiminin rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programlarına yerleştirilmesi. Türk Psikoloji Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(40), 222-231.
38. Kağnıcı, Y. (2015a, Ekim). Çokkültürlü süpervizyon ve çokkültürlü süpervizyon yeterlikleri.. 13. Ulusal PDR Kongresi, Mersin, Türkiye.
39. Kağnıcı, D. Y. (2015b). Çokkültürlülük ve Türkiye’deki duruma ilişkin değerlendirmeler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Bülteni, 26, 44-46.
40. Karaırmak, Ö. (2015). Psikolojik danışma alanında değişen paradigma: Kültüre duyarlı ve hak savunucusu psikolojik danışman eğitimi. F. Kurter ve J.S. Mattis. Türkiye’de uygulamacıların gözüyle psikolojik danışmada kültüre duyarlı olma içinde (s. 362-385) İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları.
41. Karasu, M. A. (2016). Şanlıurfa’da yaşayan Suriyeli sığınmacıların kentle uyum sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21, 995-1014.
42. Killian, K. D. (2001). Differences making a difference: Cross-cultural interactions in supervisory relationships. Journal of Feminist Family Therapy, 12(2-3), 61-103.
43. Koç, İ. (2013). Kişilerarası süreci hatırlama tekniğine dayalı süpervizyonun psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerilerine, özyeterlik ve kaygı düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
44. Ladany, N., Hill, C. E., Corbett, M. M. ve Nutt, E. A. (1996). Nature, extent, and importance of what psychotherapy trainees do not disclose to their supervisors. Journal of Counseling Psychology, 43(1), 10-24.
45. Ladany, N., Ellis, M. V. ve Friedlander, M. L. (1999). The supervisory working alliance, trainee self-efficacy, and satisfaction. Journal of Counseling and Development, 77(4), 447-455.
46. Ladany, N. ve Lehrman-Waterman, D. E. (1999). The content and frequency of supervisor self-disclosures and their relationship to supervisor style and the supervisory working alliance. Counselor Education and Supervision, 38(3), 143-160, doi: 10.1002/j.1556- 6978.1999.tb00567.x
47. Lawless, J. J., Gale, J. E. ve Bacigalupe, G. (2001). The discourse of race and culture in family therapy supervision: A conversation analysis. Contemporary Family Therapy, 23(2), 181-197.
48. Leong, F. T. Ve Wagner, N. S. (1994). Cross‐cultural counseling supervision: What do we know? What do we need to know?. Counselor Education and Supervision, 34(2), 117-131.
49. Meydan, B. (2015a). Psikolojik danışman adaylarının içerik yansıtma ve duygu yansıtma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(4), 1-15.
50. Meydan, B. (2015b). Bireyle psikolojik danışma uygulamasında mikrobeceri süpervizyon modelinin etkililiğinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma Dergisi, 5(43), 55-68.
51. Meydan, B. ve Koçyiğit Özyiğit, M. (2016). Süpervizyon ilişkisi: Psikolojik danışma süpervizyonunda kritik bir öğe. Ege Eğitim Dergisi, 1, 225-257.
52. Meydan, B. ve Denizli, S. (2018). Turkish undergraduate supervisees’ views regarding supervisory relationship. Eurasian Journal of Educational Research, 74, 1-24, DOI: 10.14689/ejer.2018.74.1
53. Muse-Burke, J. L., Ladany, N. ve Deck, M. D. (2001). The supervisory relationship. İçinde: L. J. Bradley ve N. Ladany (Editör). Counselor supervision: Principles, process and practice (28-62). Hove: Brunner-Routledge.
54. Nelson, M. L. ve Friedlander, M. L. (2001). A close look at conflictual supervisory relationships: The trainee's perspective. Journal of Counseling Psychology, 48(4).
55. Norton, R. A. ve Coleman, H. L. K. (2003). Multicultural supervision. The influence of racerelatedissues in supervision process and outcome. İçinde D. B. Pope Davis, H. L. K. Coleman, W. M. Liu ve R. L. Toporek (Ed.), Handbook of multicultural competencies in counseling and psychology (s. 114-134). California: Sage Publications.
56. Pamukçu, B. (2011). The investigation of counseling self-efficacy levels of counselor trainees. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
57. Priest, R. (1994). Minority supervisor and majority supervisee: Another perspective of clinical reality. Counselor Education and Supervision, 34(2), 152-158.
58. Ramos-Sanchez, L., Esnil, E., Goodwin, A., Riggs, S., Touster, L. O., Wright, L. K. ve Rodolfa, E. (2002). Negative supervisory events: Effects on supervision and supervisory alliance. Professional Psychology: Research and Practice, 33(2), 197-202.
59. Siviş Çetinkaya, R. ve Karaırmak, Ö. (2012). Psikolojik danışman eğitiminde süpervizyon. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 107-121.
60. Speight, S. L., Myers, L. J., Cox, C. I. ve Highlen, P. S. (1991). A redefinition of multicultural counseling. Journal of Counseling and Development, 70, 29-36.
61. Soheilian, S. S., Inman, A. G., Klinger, R. S., Isenberg, D. S. ve Kulp, L. E. (2014). Multicultural supervision: Supervisees’ reflections on culturally competent supervision. Counselling Psychology Quarterly, 27(4), 379-392.
62. Sue, D. W., Arrendondo, P. ve McDavis, R. J. (1992). Multicultural counseling competencies and standards: A call to professionals. www.aca.org adresinden 4 Nisan 2007 tarihinde elde edilmiştir.
63. Ülker Tümlü, G., Balkaya Çetin, A. ve Kurtyılmaz, Y. (2015, Ekim). Psikolojik danışman adaylarının bireyle psikolojik danışma oturumlarının değerlendirilmesi. 13. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Mersin, Türkiye.
64. Vontress, C. E. (2002). The making of a culturally competent counselor. İçinde W. J. Lonner, D. L. Dinnel, S. A. Hayes ve D. N. Sattler (Ed.), Online readings in psychology and culture (Unit 10, Chapter 1), (http://www.wwu.edu/~culture), Center for Cross-Cultural Research, Western Washington University, Bellingham, Washington USA.
65. Wong, L. C., Wong, P. T. ve Ishiyama, F. I. (2013). What helps and what hinders in crosscultural clinical supervision: A critical incident study. The Counseling Psychologist, 41(1), 66- 85.
66. Zeren, Ş. ve Yılmaz, S. (2011, Ekim). Bireyle psikolojik danışma uygulaması dersini alan öğrencilerin süpervizyona bakış açıları: Yeditepe Üniversitesi örneği. XI. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Selçuk, İzmir, Türkiye.