THE EFFECT OF CURRICULUM LEADERSHIP OF ANATOLIAN HIGH SCHOOL PRINCIPALS ON THE PROFESSIONAL DEVELOPMENT OF THE TEACHERS

Abstract

The purpose of this research is to determine the effect of school principals on the professional development of teachers as the curriculum leader, based on teachers' opinions. It consists of 20 teachers working in public and private Anatolian high schools within the borders of Ankara Metropolitan Municipality in the 2019-2020 academic year. The research was carried out in the phenomenology pattern, one of the qualitative research designs. Semi-structured interview technique is utilized in collecting research data and the obtained data are analyzed via content analysis method. In order to determine the working group, maximum diversity sampling method among purposive sampling approaches is used. The results of the research revealed that the curriculum leadership was associated with the concept of coordination, and the school principal had a problem-solving role in the professional development of teachers. According to the results of the research, suggestions were made to create registration systems for educational activities in schools and to provide data regularly to determine the professional needs of teachers.

Keywords

• Curriculum Leadership
• Professional Development
• Instructional Leadership

EĞİTİM PROGRAMI LİDERİ OLARAK ANADOLU LİSESİ OKUL MÜDÜRLERİNİN ÖĞRETMENLERİN MESLEKİ GELİŞİMİNE ETKİSİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı; eğitim programı lideri olarak okul müdürlerinin öğretmenlerin mesleki gelişimlerine etkisini öğretmen görüşlerine dayalı olarak belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2019- 2020 eğitim öğretim yılında Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarında bulunan resmi ve özel Anadolu liselerinde görev yapan 20 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden fenomoloji deseninde gerçekleştirilmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış ve elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları eğitim programı liderliğini koordinasyon kavramı ile ilişkilendirildiğini, okul müdürünün öğretmenlerin mesleki gelişimleri konusunda problem çözücü rol sergilediğini ortaya koymuştur. Araştırma sonuçlarına göre okullarda eğitim öğretime yönelik kayıt sistemlerinin oluşturulması, öğretmenlerin mesleki ihtiyaçlarının tespit edilmesi için düzenli olarak veri sağlanması önerileri sunulmuştur.

Keywords

• Eğitim Programı Liderliği
• Mesleki Gelişim
• Öğretimsel Liderlik

Thanks

Sorumlu araştırmacı, doktora tez danışmanı Sayın Prof. Dr. Ali BALCI’ya, ölçek geliştirme sürecinde görüş ve önerilerini esirgemeyen alan uzmanlarına ve Trakya Eğitim Dergisindeki hakem değerlendirme sürecinde araştırmayı daha iyi hale getiren editör, editör yardımcısı ve anonim hakemlere teşekkür eder.

References

1. Altun, M., Şanlı, Ö., & Tan, Ç. (2015). Maarif Müfettişlerin, Okul Müdürlerinin Denetmenlik Görevleri Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. Journal of Turkish Studies, 10 (3), 79-89. Doi: 10.7827/TurkishStudies.7913
2. Aydın, İ. (2012).Öğretimde Denetim. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
3. Azimi, M., & Akan, D. (2019). Öğretmenlerin i̇ş doyumu düzeyleri. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 3(2), 126-138. doi:10.32960/uead.559025.
4. Balcı, A. (2013). Etkili okul ve okul geliştirme (7. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi: Nitelikli okul (4. Baskı). Ankara: Feryal.
6. Berlin, B. M., Kavanagh, J. A., ve Jensen, K. (1988). The principal as curriculum leader: expectations vs. performance. NASSP Bulletin, 72(509), 43–49. doi:10.1177/019263658807250907
7. Blase, J. ve Blase, J. (2000). Effective instructional leadership: Teachers’ perspectives on how principals promote teaching and learning in schools. Journal of Educational Administration, 38(2), 130-141.
8. Bogotch, I. E. (2002). Educational leadership and social justice: Practice into theory. Journal of School Leadership, 12(2), 138-156. doi:/10.1177/105268460201200203

9. Boudreaux, M.K. (2015). An examination of principals’ perceptions of professional development in an urban school district. Journal of Education ve Social Policy, 2(4), 27- 36.
10. Bossert, S. T., D. C. Dwyer, B. Rowan, and G. V. Lee. (1982). “The Instructional Management Role of the Principal.” Educational Administration Quarterly 18 (3): 34–64. doi:10.1177/0013161X82018003004.
11. Bottery, M. (2004). The challenges of educational leadership. OAK Cliffs: Sage Publications. http://www.myilibrary.com?id=37100
12. Buluç, B. (2009). Sınıf Öğretmenlerinin Algılarına Göre Okul Müdürlerinin Liderlik Stilleri İle Örgütsel Bağlılık Arasındaki İlişki. Educational Administration: Theory and Practice, 15(57), 5-34. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/108266 dan erişilmiştir.
13. Bush, T. (2011). Theories of educational leadership and management (4th ed). SAGE.
14. Bush, T., R. Joubert, E. Kiggundu, and J. Van Rooyen. 2010. “Managing Teaching and Learning in South African Schools.” International Journal of Educational Development 30(2): 162–168. doi:10.1016/j.ijedudev.2009.04.008.
15. Can, H., Akgün, A., ve Kavuncubaşı, Ş. (2001). Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi (2. Baskı). Siyasal Basımevi.
16. Cemaloğlu, N . (2007). Okul Yöneticilerinin Liderlik Stillerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi , 5 (1) , 73-114.
17. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri [Qualitative research methods]. (Translator: L. Bütün ve B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
18. Cross, C. T., ve Rice, R. C. (2000). The role of the principal as instructional leader in a standards-driven system. NASSP Bulletin, 84(620), 61-65. doi:10.1177/019263650008462007.
19. Çelik, V. (2007). Eğitimsel Liderlik (2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
20. Darling-Hammond, L. (1996). The quiet revolution: Rethinking teacher development. Educational Leadership, 53(6), 4-10.
21. Darling-Hammond, L., Hyler, M.E. and Gardner, M. (2017). Effective Teacher Professional Development, Learning Policy Institute, Palo Alto, CA.
22. Ekiz, M. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
23. Ellis, A. K. (2004). Exemplars of curriculum theory. Larchmont, NY: Eye on Education
24. Ergen, H., ve Eşiyok, İ., (2017). Okul Müdürlerinin Ders Denetimi Yapmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi. 3(1), 2-20. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/
25. Glatthorn, A. A. (2009). Curriculum Renewal. Association for Supervision and Curriculum Development.
26. Glatthorn, A. A., Boschee, F., Whitehead, B. M., ve Boschee, B. F. (2018). Curriculum leadership: Strategies for development and implementation (5th ed.). SAGE.
27. Goe, L., & Stickler, L. (2008). Teacher quality and student achievement: Making the most recent research (TQ Research and Policy Brief). Washington, DC: National Comprehensive Center for Teacher Quality. Retrieved from http://www.tqsource.org/publications/March2008Brief.pdf
28. Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2017). Supervision and instructional leadership: A developmental approach (10th ed.). Pearson.
29. Greenfield, W. (Ed.). (1987). Instructional leadership: Concepts, issues, and controversies. Allyn Bacon: Corwin Press.
30. Gupton, S. L. (2010). The instructional leadership toolbox: A handbook for improving practice (2nd ed). Allyn Bacon: Corwin Press.
31. Gültekin, M ., & Çubukçu, Z . (2008). İlköğretim Öğretmenlerinin Hizmetiçi Eğitime İlişkin Görüşleri. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,10(19), 185-201 . Retrieved from http://dergipark.org.tr/en/pub/manassosyal/issue/49945/640047
32. Gumus, S., & Akcaoglu, M. (2013). Instructional leadership in turkish primary schools: An analysis of teachers’ perceptions and current policy. Educational Management Administration & Leadership, 41(3), 289-302. doi:10.1177/1741143212474801
33. Gümüşeli, A. İ. (2014). Eğitim ve Öğretim Yönetimi (3. bs). Ankara: Pegem.
34. Hallinger, P. (2005). Instructional leadership and the school principal: A passing fancy that refuses to fade away. Leadership and Policy in Schools, 4(3), 221-239. doi:/10.1080/15700760500244793
35. Hallinger, P. (2010). Developing instructional leadership. Içinde B. Davies ve M. Brundrett (Ed.), Developing Successful Leadership (ss. 61-76). Springer Netherlands. doi:/10.1007/978-90-481-9106-2_5
36. Hallinger, P., and R. H. Heck. (2011). “Exploring the Journey of School Improvement: Classifying and Analyzing Patterns of Change in School Improvement Processes and Learning Outcomes.” School Effectiveness and School Improvement 22 (1): 1–27. doi:10.1080/09243453.2010.536322.
37. Hallinger, P. and Heck, R.H. (1996), “Reassessing the principal’s role in school effectiveness: a review of empirical research, 1980-1995”, Educational Administration Quarterly, 32(1), pp. 5-44, doi: 10.1177/0013161X96032001002
38. Hallinger, P., and J. Murphy. (1985). “Assessing the Instructional Management Behavior of Principals.” The Elementary School Journal 86 (2): 217–247. doi:10.1086/461445.
39. Hoerr, T. R. (2005). The art of school leadership. Association for Supervision and Curriculum Development.
40. Horng, E., ve Loeb, S. (2010). New thinking about instructional leadership. Phi Delta Kappan, 92(3), 66-69. doi:/10.1177/003172171009200319
41. Jacobs, C. M. (2019). Ineffective-leader-induced occupational stress. SAGE Open, 9(2), 14-29 doi:10.1177/2158244019855858
42. Karakütük, K., Tunç, B., Bülbül, T., Özdem, G., Taşdan, M., Çelikkaleli, Ö., & Bayram, A. (2014). Genel Ortaöğretim Okullarının Büyüklüğü ile Okul İklimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Eğitim ve Bilim, 39(171). http://213.14.10.181/index.php/EB/article/view/2345/635 adresinden erişildi.
43. Klassen, R. M., Chong, W. H., Huan, V. S., Wong, I., Kates, A., ve Hannok, W. (2008). Motivation beliefs of secondary school teachers in Canada and Singapore: A mixed methods study. Teaching and Teacher Education, 24(7), 1919-1934. doi:10.1016/j.tate.2008.01.005
44. Koşar, S. ve Buran, K. (2019). Okul Müdürlerinin Ders Denetim Faaliyetlerinin Öğretimsel Liderlik Bağlamında İncelenmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisin – Journal of Qualitative Research in Education, 7(3), 1232-1265. doı: 10.14689/issn.2148-2624.1.7c.3s.14.m
45. Leithwood, K., A. Harris, and D. Hopkins. (2008). “Seven Strong Claims about Successful School Leadership.” School Leadership ve Management 28 (1): 27–42. doi:10.1080/13632430701800060.
46. Lincoln, Y. S., ve Guba, E. G. (1990). Judging the quality of case study reports. International Journal of Qualitative Studies in Education, 3(1), 53-59. doi:10.1080/0951839900030105
47. MacBeath, J., & Dempster, N. (Ed.). (2008). Connecting leadership and learning (1st. ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203894644
48. Merleau-Ponty, M., & Bannan, J. F. (1956). WHAT IS PHENOMENOLOGY? CrossCurrents, 6(1), 59–70. http://www.jstor.org/stable/24456652
49. Merriam, S.B. (2013). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber (S. Turan, çev.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
50. Miles, M. B., ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Sage Publications, Inc.
51. Murphy, J. (2002). Reculturing the profession of educational leadership: New blueprints. Educational Administration Quarterly, 38(2), 176-191. doi:/10.1177/0013161X02382004
52. Nye, B., Konstantopoulos, S., & Hedges, L. V. (2004). How large are teacher effects? Educational Evaluation and Policy Analysis, 26(3), 237-257. https://doi.org/10.3102/01623737026003237
53. October Gertrude, S. (2009). The Prıncıpal As Currıculum Leader Durıng A Tıme Of Educatıonal Change (Master, University of Stellenbosch). University of Stellenbosch, South Africa. https://scholar.sun.ac.za/handle/10019.1/2692
54. OECD, (2009). The professional development of teachers. In: Creating effective teaching and learning environments: first results from TALIS. Berlin: OECD, 47–86.
55. Özdemi̇r Baki̇, G . (2020). Video Kulüp Modelinin Öğretmenlerin Mesleki Gelişiminde Katkısının İncelenmesi. Oltu Beşeri ve Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi , 1 (1) , 127-145
56. Özdemir, S. M. (2016). Öğretmen Niteliğinin Bir Göstergesi Olarak Sürekli Mesleki Gelişim. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(3), 233-244.
57. Özdemir, S., Sezgin, F., ve Koşar, S. (2013). Eğitim Yönetiminde Kuram Ve Uygulama (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
58. Özdemir, S.ve Sezgin, F.(2004). Etkili Okullar ve Öğretim Liderliği. Ankara: Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (24), 266-282.
59. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: İntegrating theory and practice (Fourth edition). Thousand Oaks, California: SAGE Publications, Inc.
60. Powell. E. D. (2011). The relationship between elementary school climate and teacher perceptions about evaluation (Unpublished Doctoral Dissertation). The University of Houston-Clear Lake, USA.
61. Putnam, R. T., ve Borko, H. (2000). What do new views of knowledge and thinking have to say about research on teacher learning? Educational Researcher, 29(1), 4-15. doi:10.3102/0013189X029001004
62. Rivers, J. C., & Sanders, W. L. (2002). Teacher quality and equity in educational opportunity: Findings and policy implications. In L. T. Izumi & W. M. Evers (Eds.), Teacher quality (pp. 13-24). Stanford, CA: Hoover Institution Press
63. Rivkin, S. G., Hanushek, E. A., & Kain, J. F. (2005). Teachers, schools, and academic achievement. Econometrica, 73(2), 417-458.
64. Robinson, V. M. J., C. A. Lloyd, and K. J. Rowe. (2008). “The Impact of Leadership on Student Outcomes: An Analysis of the Differential Effects of Leadership Types.” Educational Administration Quarterly 44 (5): 635–674. doi:10.1177/0013161X08321509.
65. Sergiovanni, T. J. (2000). Leadership as stewardship. “Who's serving who”. The Jossey-Bass Reader on Educational Leadership. San Francisco, CA The Author. Seif, F., (1998). Design Education Whole Systems Design Antioch University of Seattle. http://www.silvia`austerlic.com/designeducation.htm.
66. Sindhvad, S., Mikayilova, U., & Kazimzade, E. (2020). Factors influencing instructional leadership capacity in Baku, Azerbaijan. Educational Management Administration & Leadership. https://doi.org/10.1177/1741143220938364
67. Shernoff, D. J., Sinha, S., Bressler, D. M., ve Ginsburg, L. (2017). Assessing teacher education and professional development needs for the implementation of integrated approaches to STEM education. International Journal of STEM Education, 4(1), 13. doi:10.1186/s40594-017-0068-1
68. Sleegers, P. Bolhuis, S. and Geijsel, F. (2005). School ımprovement within a knowledge economy: fostering professional learning from a multidimensional perspective. In N. Bascia, A. Cumming. A. Datnow, K. Leithwood and D. Livingstone (Eds.), International handbook of educational policy (p. 527-543). Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.
69. Smylie, M.A. and Hart, A.W. (1999). School leadership for teacher learning and change: A human and social capital development perspective. In J. Murphy and K.S. Louis (Eds.), Handbook of research on educational administration (2nd. Ed.) (p. 297-322). San Francisco: Jossey-Bass
70. Southworth, G. (2002). Instructional leadership in schools: Reflections and empirical evidence. School Leadership ve Management, 22(1), 73-91. doi:10.1080/13632430220143042
71. Spillane, J. P. (2004). Educational leadership. Educational Evaluation and Policy Analysis, 26(2), 169-172. doi:10.3102/01623737026002169.
72. Şişman, M. (2018). Öğretim Liderliği (6. bs). Ankara: Pegem.
73. TTKB (2017). Müfredatta yenileme ve değişiklik çabalarımız üzerine. Ankara: MEB Yayın işleri.
74. Yaraş, Z. & Turan, M. (2021). Sınıf Yönetimi Engeli Olarak İstenmeyen Davranışlar: Kalitatif Bir Değerlendirme. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , (58) , 573-600 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/maeuefd/issue/61832/755102
75. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.
76. Yin, R. K. (2017). Durum Çalışması Uygulamaları (Çev. İ. Günbayı). Ankara: Nobel