Teaching Competencies of the Faculty Members: From the Perspective of Students

Abstract

The aim of this study is to reveal the teaching competencies of the instructors according to the perceptions of the teacher candidates. Descriptive survey method was used in this study. The sample of the research consists of 4th grade students studying in the classroom teaching and pre-school teaching departments at the education faculty of a university located in the Aegean Region of Turkey. The data of the study were collected through the scale of " Assessment of Faculty Members' Teaching Competencies Scale " developed by Doğanay, A., Uyar, Yeşilpınar, M., Dinçer, S., Karaçoban, F. (2021). Parametric tests were used in the analysis of the data. According to the results of the research, the teaching proficiency levels of the faculty members were in the "rarely" range. In the sub-dimensions, it was the same as the general result (rarely range) except for the student-centered and teaching dimension (occasionally range). In terms of preparation for teaching and effective presentation, pre-service teachers rarely find instructors sufficient. There is a significant difference in favor of male teacher candidates in the general perceptions of the genders of the teacher candidates regarding the teaching competencies of the faculty members. When we look at the sub-dimensions, there are significant differences in favor of male teacher candidates in the dimensions of in-class communication and preparation for teaching. When the perceptions of the teacher candidates regarding the competencies of the instructors are examined according to the variable of the department they are in, a significant difference was found in favor of the classroom teachers in all dimensions except the effective presentation dimension and in total

Keywords

• Teaching Competencies
• Teacher Candidate
• Faculty Members

ÖĞRETMEN ADAYLARININ GÖZÜYLE ÖĞRETİM ELEMANLARININ ÖĞRETİM YETERLİKLERİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı öğretmen adaylarının algılarına göre öğretim elemanlarının öğretim yeterliklerini ortaya koymaktır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’de Ege Bölgesinde bulunan bir üniversitenin eğitim fakültesinde sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği bölümlerinde öğrenim gören 4.sınıf öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Doğanay, A., Uyar, Yeşilpınar, M., Dinçer, S., Karaçoban, F. (2021)’nın geliştirdiği “öğretim elemanlarının öğretim yeterliklerini değerlendirme” ölçeği aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin analizinde parametrik testlerden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre öğretim elemanlarının öğretim yeterlik düzeyleri “nadiren” aralığında çıkmıştır. Alt boyutlarda ise öğrenci merkezli ve öğretim boyutu (ara sıra aralığı) dışındakilerde genel sonuçla aynı (nadiren aralığı) çıkmıştır. Öğretime hazırlık ve etkili sunum boyutlarında öğretmen adayları öğretim elemanlarını nadiren yeterli görmektedir. Öğretmen adaylarının cinsiyetlerinin öğretim elemanlarının öğretim yeterliklerine ilişkin genel algılarında erkek öğretmen adaylarının lehine anlamlı bir farklılık görülmektedir. Alt boyutlarda baktığımızda ise sınıf içi-dışı iletişim ile öğretime hazırlık boyutlarında erkek öğretmen adaylar lehine anlamlı farklılıklar vardır. Öğretmen adaylarının öğretim elemanı yeterliklerine ilişkin algıları bulundukları bölüm değişkenine göre incelendiğinde etkili sunum boyutu dışındaki tüm boyutlarda ve toplamda sınıf öğretmenlerinin lehinedir anlamlı bir farklılığa rastlanmıştır

Keywords

• Öğretim Yeterlikleri
• Öğretmen Adayı
• Öğretim Elemanı

References

1. Arslantaş, H.İ. (2011). Öğretim Elemanlarının Öğretim Stratejileri-Yöntem ve Teknikleri, İletişim ve Ölçme Değerlendirme Yeterliklerine Yönelik Öğrenci Görüşleri. MustafaKemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (15). 487 – 506.
2. Baloglu, M. (2004). Statistics Anxiety and Mathematics Anxiety: Some Interesting Differences. Education Research Quarterly, 27(3):38-49.
3. Baltacı, Ö. (2010). Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Kaygı, Sosyal Destek ve Problem Çözme Yaklaşımları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi/ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
4. Baron-Cohen, S. (2005). The assortative mating theory: A talk with Simon Baron-Cohen. http://www.edge.org/3rd_culture/baron-cohen05/baron-cohen05_index.html (27.03.2022 tarihinde alınmıştır).
5. Brown, G. & Atkins, M. (1988). Effective teaching in higher education. London: Routledge. Costin, F., Greenough, W. T. & Menges, R. J. (1971). Student ratings of college teaching: Reliability, validity, and usefulness. Review of Educational Research, 41(5), 511-535.
6. Browne, K. R. (2002). Biology at work: Rethinking Sexual Equality. New Brunswick, NJ: Rutgers University Press.
7. Çetin, F. (2012). Eğitim Fakültelerinde Görev Yapan Öğretim Elemanlarının Sınıf Yönetimi İle İlgili Davranışlarının İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı: 29, 42-58.
8. El-Anzi, F. O. (2005). Academic achievement and its relationship with anxiety, self-esteem, optimism, and pessimism in Kuwaiti students, Soc;al Behav;or And Personal;ty, 33; Part 1, 95-103.

9. Erden, M. ( 2001). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. İstanbul: Alkım Yayınları.
10. Geary, D. C., Saults, S. J., Liu, F., & Hoard, M. K. (2000). Sex differences in spatial cognition, computational buency, and arithmetical reasoning. Journal of Experimental Child Psychology, 77, 337–353.
11. Huck, S.W. (2008). Reading Statistics and Research, Pearson, Boston.
12. Karabacak, A. , Yıldırım, N. , Adıgüzel, E. & Kurt, E. (2016). Üniversite Öğrencilerinin Bilişsel Çarpıtma Ve Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Aile İle İlgili Değişkenler Açısından İncelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi , 10 (2) , 0-0 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/befdergi/issue/17275/180481
13. Karasar, N. (1991) Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara, Sanem Yayınları.
14. Kaya, F.M., Sungurtekin, D., Deniz, S. (2016). Üniversitelerde Öğretim Elemanı Kaynaklı İletişim Sorunları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7 (1), 176-195.
15. Keçeçi, A. ve Taşocak, G. (2009). Öğretim Elemanlarının İletişim Becerileri: Bir Sağlık Yüksekokulu Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 2 (4), 131-136.
16. Kimura, D. (1999). Sex and Cognition. Cambridge, MA: MIT Press.
17. Korkut, H. (1999). Öğretim Üyelerinin Pedagojik Formasyon Gereksinimleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi. 5 (1), 477-502.
18. Küçükahmet, L. (1993). Öğretmen Yetiştirme (Programları ve Uygulamaları). Ankara: Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Matbaası.
19. Lodico, M. G., Spaulding, D. T., & Voegtle, K. H. (2006). Methods In Educational Research: From Theory to Practice. John Wiley & Sons, Inc.
20. Marsh, G.E. ve Tapai, M (2002). Feeling Good about Mathematics: Are There Sex Differences? ERIC No: ED 474446.
21. Murat, M., Aslantaş, H. İ. ve Özgan, H. (2006). Öğretim Elemanlarının Sınıf İçi Eğitim-Öğretim Etkinlikleri Açısından Değerlendirilmesi. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26 (3) 263-278.
22. Moreno-Murcia, J., Torregrosa, Y. S., & Pedreo, N. B. (2015). Questionnaire evaluating teaching competencies in the university environment. Evaluation of teaching competencies in the university. Journal of New Approaches in Educational Research (NAER Journal), 4(1), 54-61, doi: 10.7821/naer.2015.1.106.
23. Özaydınlık, K., Kabaran, H., Gökçen, G. Ve Altıntaş, S. (2014). Öğretmen Adaylarının Öğretim Elemanlarında Bulunan Öğretmenlik Niteliklerine İlişkin Algıları (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Örneği). Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature And History Of Turkish Or Turkic. Doi Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7125 9/8, 697-710
24. Özmen, F., Aküzüm, C., Tan, Ç., Koçoğlu, E., Demirkol, M. (2014). Öğretim Elemanlarının Alan Bilgisi Yeterliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. NWSA- Education Sciences 1C0615, 9, (2), 217-233.
25. Patrick, J., & Smart, R. M. (1998). An empirical evaluation of teacher effectiveness: The emergence of three critical factors. Assessment & Evaluation in Higher Education, 23(2), 165-178.
26. Spelke, E. S. (2005). Sex Differences in Intrinsic Aptitude for Mathematics and Science?: A Critical Review. American Psychologist, 60(9), 950–958. https://doi.org/10.1037/0003-066X.60.9.950
27. Sözen, D., SayLner, B. Tekin, N. ve TuranlL, M.(2007). Lise Öğrencilerinde Kaygı, Sınav Kaygısı Ve Matematik Kaygısı Arasındaki İlişki. Çeşme: Dokuz Eylül Üniversitesi, IX. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi. 17-19 Ekim.
28. Şahin, M. (2014). Üniversite Öğretim Elemanlarının Sınıf İçi Öğretimsel Davranışlarına Yönelik Öğrenci Görüşlerinin İncelenmesi (Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği). Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish 9/11, 499-515.
29. Türkoğlu, A. (1991). Öğretmen Yetiştirmede Amaçlar. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(5), 105-111.
30. Ümmet, D. (2007). Üniversite Öğrencilerinde Sosyal Kaygının Cinsiyet Rolleri ve Aile Ortamı Bağlamında İncelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. Yükseköğretim Kurulu [YÖK]. (2019). Türkiye Yükseköğretim Sistemi. Ankara: Yükseköğretim Kurulu Yayınları