THE EFFECTIVENESS OF USING EDUCATIONAL GAMES IN THE TEACHING ENVIRONMENT ON THE BASIS OF SOCIAL STUDIES TEACHERS’ OPINIONS

Abstract

The purpose of the current study is to determine the opinions of social studies teachers on the effectiveness of using educational games in the teaching environment. To this end, the study employed the phenomenological design. The study group consists of 20 social studies teachers working in state schools in the provinces of Muş, Malatya and Diyarbakır in the 2023-2024 school year. In order to elicit the opinions of the teachers, a semi-structured interview form was used. Analyses of the collected data were carried out in a computer-assisted manner. In the analysis of the data, NVivo program was used. It was determined that although the social studies teachers’ opinions on the concept of educational games differ from each other, they basically complement each other. It was observed that the participants had both positive and negative opinions on the use of educational games in teaching. The participants who had positive or negative opinions were justified their opinions by using various reasons. The participants discussed the benefits of using educational games in teaching for students in different dimensions. In this context, it was determined that the majority of the teachers emphasized the contribution of educational games to the development of skills in students.

Keywords

• Social studies teachers
• teaching environment
• game
• educational game

SOSYAL BİLGİLER DERSİNDE EĞİTSEL OYUNLARIN KULLANIMINA İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı, sosyal bilgiler öğretmenlerinin öğretim ortamında eğitsel oyun kullanımının etkililiğine ilişkin görüşlerini belirlemektir. Bu araştırmada, öğretim ortamında eğitsel oyun kullanımına ilişkin öğretmenlerin görüşlerini ortaya koymak amacıyla, nitel araştırma desenlerinden biri olan olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2023-2024 eğitim-öğretim yılında, Muş, Malatya ve Diyarbakır illerinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapmakta olan 20 sosyal bilgiler öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın kuramsal boyutu tamamlandıktan sonra çalışma grubu üyelerini oluşturan sosyal bilgiler öğretmenlerinin, araştırma konusuna ilişkin görüşlerini almak için yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmıştır. Araştırmada yarı yapılandırılmış görüşme formu ile ilgili çözümlemeler, nitel boyutta gerçekleştirilmiştir. Bilgisayar destekli nitel veri analizi yapılmıştır. Verilerin analizinde ve modellerin oluşturulmasında NVivo programından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; sosyal bilgiler öğretmenlerinin, eğitsel oyun kavramına ilişkin algıları birbirinden farklılık gösterse de temelde birbirini tamamlar nitelikte olduğu saptanmıştır. Katılımcıların, öğretimde eğitsel oyun kullanımına ilişkin olumlu algıların yanı sıra olumsuz algılara da sahip oldukları görülmüştür. Bu hususta olumlu veya olumsuz algılara sahip olan katılımcılar bu durumu çeşitli sebeplerle de gerekçelendirmiştir. Katılımcılar, öğretimde eğitsel oyun kullanımının öğrencilere olan kazanımlarını farklı boyutlarda ele almışlardır. Bu bağlamda öğretmenlerin büyük bir çoğunluğu eğitsel oyunların beceri geliştirme özelliğini vurguladıkları tespit edilmiştir.

Keywords

• Sosyal bilgiler öğretmeni
• öğretim ortamı
• oyun
• eğitsel oyun

Ethical Statement

Yapılan bu çalışmada araştırma etiği ilkeleri gözetilmiş olup gerekli etik kurul izinleri alınmıştır.

References

1. Açıkgöz, K. Ü. (2003). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Akandere, M. (2004). Eğitici okul oyunları. Ankara: Nobel Yayın.
3. Akçanca, N. ve Sömen, T. (2018). Öğretmen adaylarının eğitsel oyun tasarlama ve uygulama durumları. Electronic Turkish Studies, 13(27), 49-71.
4. Altınbulak, D., Emir, S. ve Avcı, C. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde eğitsel oyunların erişiye ve kalıcılığa etkisi. HAYEF Journal of Education, 3(2), 35-51.
5. Altunay, D. (2004). Oyunla desteklenmiş matematik öğretiminin öğrenci erişisine ve kalıcılığa etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
6. Aslan Akın, F. ve Atıcı, B. (2015). Oyun tabanlı öğrenme ortamlarının öğrenci başarısına ve görüşlerine etkisi. Turkish Journal of Educational Studies, 2(2), 75-102.
7. Aykaç, N. (2009). Öğretme ve öğrenme sürecinde aktif öğretim yöntemleri. Ankara: Naturel Yayıncılık.
8. Bakar, A., Tüzün, H. ve Çağıltay, K. (2008). Öğrencilerin eğitsel bilgisayar oyunu kullanımına ilişkin görüşleri: Sosyal bilgiler dersi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(35), 27-37.

9. Bottino, R., Ferlino, L. ve Travella, M. O. (2006). Developing strategic and reasoning abilities with computer games at primary school level. Computers & Education, 49(4), 1272–1286.
10. Brysch, C. P., Huynh, N. T., ve Scholz, M. (2012). Evaluating educational computer games in geography: What is the relationship to curriculum requirements? Journal of Geography, 111(3), 102-112.
11. Creswell, J.W. (2021). Nitel araştırma yöntemleri- Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (Çev.: M. Bütün ve S. B. Demir). Ankara: Siyasal Kitabevi.
12. Çamlıyer, H. (2009). Eğitim bütünlüğü içinde çocuk hareket eğitimi oyun. Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Matbaası.