Research Article

Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi

Volume: 9 Number: 2 May 31, 2019
TR EN

Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi

Abstract

Öz: Bu çalışmanın amacı Tekirdağ’da görev yapan öğretmenlerin örgütsel dışlanma düzeyini ölçmektir. Bu araştırma tarama modelinde tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim öğretim yılında Tekirdağ’da görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Oransız eleman örnekleme ile 600 öğretmene ulaşılmıştır. Araştırmada örgütsel dışlanmanın cinsiyet, medeni durum, yaş, kurumdaki konum, eğitim durumu ve kurumdaki çalışma yılına göre farklılaşıp farklılaşmadığı çalışmanın alt problemlerini oluşturmaktadır. Araştırmada verileri elde etmek için Örgütsel Dışlanma ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS programıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre 2017-2018 eğitim öğretim yılında Tekirdağ’da görev yapan öğretmenlerin örgütsel dışlanma düzeylerinin düşük olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin örgütsel dışlanma düzeyine bakıldığında medeni durum haricindeki diğer özellikler açısından herhangi bir farklılık bulunmamıştır. Katılımcıların cinsiyetine, yaşına, eğitim durumuna, kurumdaki konumuna ve kurumdaki çalışma süresine göre örgütsel dışlanma düzeyi farklılaşmamaktadır. Yapılan çalışma sonucunda sadece medeni duruma göre örgütsel dışlanma düzeyi farklılaşmaktadır. Bu farklılaşmada ise bekar katılımcıların evli katılımcılara göre örgütsel dışlanma düzeyinin daha yüksek olduğu görülmüştür.                      


Anahtar sözcükler: Dışlanma, örgüt, örgütsel dışlanma, öğretmen

Keywords

References

  1. Başaran, İ. E. , Çınkır, Ş. (2011). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. Ekinoks Yayınevi.Baumeister, R. F.,& Leary, M. R. (1995). The need to belong: desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497.Bernstein, M. J., Sacco, D. F., Brown, C. M., Young, S. G., & Claypool, H. M. (2010). A preference for genuine smiles following social exclusion. Journal Of Experimental Social Psychol Buelow, M. T.,& Wirth, J. H. (2017). Decisions in the face of known risks: ostracism increases risky decision-making. Journal Of Experimental Social Psychology, 69, 210-217. Chung, Y. W. (2017). The role of person–organization fit and perceived organizational support in the relationship between workplace ostracism and behavioral outcomes. Australian Journal of Management, 42(2), 328-349Chung, Y. W.,& Yang, J. Y. (2017). The mediating effects of organization-based self-esteem for the relationship between workplace ostracism and workplace behaviors. Baltic Journal Of Management, 12(2), 255-270.Eickholt, M. S.,& Goodboy, A. K. (2017). Investment model predictions of workplace ostracism on k–12 teachers’ commitment to their schools and the profession of teaching. Journal Of Workplace Behavioral Health, 32(2), 139-157Einarsen, S., Hoel, H., & Notelaers, G. (2009). Measuring exposure to bullying and harassment at work: validity, factor structure and psychometric properties of the negative acts questionnaire-revised. Work & Stress, 23(1), 24-44.Eisenberger, N. I., Lieberman, M. D., & Williams, K. D. (2003). does rejection hurt? an fmrı study of social exclusion. Science, 302(5643), 290-292.Ferris, D. L., Brown, D.J. , Berry, J. W. & Lian, H. (2008). The development and validation of the workplace ostracismsscale. The Journal Of Applied Psychology, 93(6): 1348-1366Fox, S.,& Stallworth, L. E. (2005). Racial/ethnic bullying: exploring links between bullying and racism in the us workplace. Journal Of Vocational Behavior, 66(3), 438-456.Gerber, J.,& Wheeler, L. (2009). On being rejected: a meta-analysis of experimental research on rejection. Perspectives On Psychological Science, 4(5), 468-488.Halis, M., & Demirel, Y. (2016). Sosyal desteğin örgütsel soyutlama (dışlanma) üzerine etkisi. Kastamonu University Journal Of Economics & Administrative Sciences Faculty, 11.Karacaoğlu, K. ve Yumuk, Y. (2014). İşgören yalnızlığının bir öncülü olarak örgütlerde dışlanma: beş yıldızlı otel işletmeleri çalışanları üzerine bir araştırma. Sözel Bildiri, 15. Ulusal Turizm Kongresi, Ankara. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım 30. Baskı Keklik, B., Saygın, T. Ve Oral Kara, N. (2013). Akademik camianın çirkin ördek yavruları öyp'lilerde örgütsel dışlanma (ostracism) kavramının incelenmesi. Sözel Bildiri, 1. Örgütsel Davranıģ Kongresi, Sakarya, 351-355. Kılıç, B.(2018). işyerinde yalnızlık ve işyerinde dışlanma sarmalında presenteeism: bankacılık sektöründe bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Koşar, A. (2014). Örgüt kültürü ve işyerinde dışlanma arasındaki ilişkinin mersin üniversitesi’ nde çalışanlar üzerinde incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin. Kumral, T.(2017). işyeri nezaketsizliği ve örgütsel sessizlik ilişkisinde örgütsel dışlanmanın aracı rolü. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Macdonald, G.,& Leary, M. R. (2005). Why does social exclusion hurt? the relationship between social and physical pain. Psychological Bulletin, 131(2), 202.Nezlek, J. B., Wesselmann, E. D., Wheeler, L., & Williams, K. D. (2012). Ostracism in everyday life. group dynamics: Theory, Research, And Practice, 16(2), 91Oaten, M., Williams, K. D., Jones, A., & Zadro, L. (2008). The effects of ostracism on self–regulation in the socially anxious. Journal Of Social And Clinical Psychology, 27(5), 471-504.O'Reilly, J., Robinson, S. L. (2009, August). The negative impact of ostracism on thwarted belongingness and workplace contributions. In Academy Of Management Proceedings (Vol. 2009, No. 1, Pp. 1-7). Briarcliff Manor, NY 10510: Academy Of Management.O'Reilly, J., Robinson, S. L., Berdahl, J. L., & Banki, S. (2014). Is negative attention better than no attention? the comparative effects of ostracism and harassment at work. Organization Science, 26(3), 774-793Poon, K. T., Teng, F., Chow, J. T., & Chen, Z. (2015). Desiring to connect to nature: the effect of ostracism on ecological behavior. Journal Of Environmental Psychology, 42, 116-122.Robinson, S. L., O’Reilly, J., & Wang, W. (2013). Invisible at work: an integrated model of workplace ostracism. Journal Of Management, 39(1), 203-231.Sapancalı, F. (2003). Sosyal dışlanma. Dokuz Eylül Üniversitesi.Smith, A.,& Williams, K. D. (2004). RU there? ostracism by cell phone text Messages. Group Dynamics: Theory, Research, And Practice, 8(4), 291.Sökmen, A. (2013). Örgütsel davranış. Ankara: Detay YayıncılıkSteele, C., Kidd, D. C., & Castano, E. (2015). On social death: ostracism and the accessibility of death thoughts. Death Studies, 39(1), 19-23.Sulea, C., Filipescu, R., Horga, A., Ortan, C., & Fischmann, G. (2012). Interpersonal mistreatment at work and burnout among teachers. Cognition, Brain, Behavior, 16(4), 553.Soylu, B. (2010). Psikolojik ve sosyal dışlanma ile sosyal reddedilme kavramları arasındaki farklılıkların saldırganlık temelinde incelenmesi: cinsiyet, bağışlayıcı kişilik ve negatif duygulanımın rolü. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.Şahin, T.,& Coşkun, S. (2009). Sosyal dışlanma ve yoksulluk ilişkisi. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma Ve Dayanışma Genel Müdürlüğü.Taymaz, H. (2011). Okul yönetimi (10. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.Twenge, J. M., Catanese, K. R., & Baumeister, R. F. (2003). Social exclusion and the deconstructed state: time perception, meaninglessness, lethargy, lack of emotion, and self-awareness. Journal Of Personality And Social Psychology, 85(3), 409.Wan, E. W., Chan, K. W., & Chen, R. P. (2016). Hurting or helping? the effect of service agents’ workplace ostracism on customer service perceptions. Journal Of The Academy Of Marketing Science, 44(6), 746-769.Williams, K. D. (2001). The power of silence. New York: Guilford Press.Williams, K. D. (2007). Ostracism. Annual Review Psychology, 58, 425-452.Williams, K. D.,& Nida, S. A. (2011). Ostracism: consequences and coping. Current Directions İn Psychological Science, 20(2), 71-75.Williams, K. D.,& Wesselmann, E. D. (2011). The link between ostracism and aggression. The Psychology Of Social Conflict And Aggression, 13, 37. Wolf, W., Levordashka, A., Ruff, J. R., Kraaijeveld, S., Lueckmann, J. M., & Williams, K. D. (2015). Ostracism online: a social media ostracism paradigm. Behavior Research Methods, 47(2), 361-373. Wu, Z., Liu, J., & Hui, C. (2010). Workplace ostracism and organizational citizenship behavior: the roles of organizational identification and collectivism.Yan, Y., Zhou, E., Long, L., & Ji, Y. (2014). The influence of workplace ostracism on counterproductive work behavior: the mediating effect of state self-control. Social Behavior And Personality: An İnternational Journal, 42(6), 881-890.Yarmacı, N. (2018). İşgörenlerin örgütsel dışlanma algılarının örgütsel sessizlik ve olumsuz durumları bildirme eğilimlerine etkisi: otel işletmeleri örneği. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın. Zhang, X.,& Kwan, H. K. (2015). Workplace ostracism and employee performance outcomes: the pragmatic and psychological effects. In Academy Of Management Proceedings(Vol. 2015, No. 1, P. 15787). Briarcliff Manor, NY 10510: Academy Of Management.Zhao, C. (2009). A survey conducted by zhaopin. com says that more than 70% of office workers encounter “emotional office abuse”.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Studies on Education

Journal Section

Research Article

Publication Date

May 31, 2019

Submission Date

November 16, 2018

Acceptance Date

May 25, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 9 Number: 2

APA
Dönmez, H., & Mete, Y. A. (2019). Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(2), 350-365. https://doi.org/10.24315/tred.483842
AMA
1.Dönmez H, Mete YA. Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi. Trakya Eğitim Dergisi. 2019;9(2):350-365. doi:10.24315/tred.483842
Chicago
Dönmez, Huriye, and Yar Ali Mete. 2019. “Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi”. Trakya Eğitim Dergisi 9 (2): 350-65. https://doi.org/10.24315/tred.483842.
EndNote
Dönmez H, Mete YA (May 1, 2019) Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi. Trakya Eğitim Dergisi 9 2 350–365.
IEEE
[1]H. Dönmez and Y. A. Mete, “Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi”, Trakya Eğitim Dergisi, vol. 9, no. 2, pp. 350–365, May 2019, doi: 10.24315/tred.483842.
ISNAD
Dönmez, Huriye - Mete, Yar Ali. “Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi”. Trakya Eğitim Dergisi 9/2 (May 1, 2019): 350-365. https://doi.org/10.24315/tred.483842.
JAMA
1.Dönmez H, Mete YA. Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi. Trakya Eğitim Dergisi. 2019;9:350–365.
MLA
Dönmez, Huriye, and Yar Ali Mete. “Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi”. Trakya Eğitim Dergisi, vol. 9, no. 2, May 2019, pp. 350-65, doi:10.24315/tred.483842.
Vancouver
1.Huriye Dönmez, Yar Ali Mete. Tekirdağ’da Görev Yapan Öğretmenlerin Örgütsel Dışlanma Düzeyi. Trakya Eğitim Dergisi. 2019 May 1;9(2):350-65. doi:10.24315/tred.483842

Cited By