Determining of 4-6 years old children of the skills of percpective taking with and without ınclusive students in the class

Abstract

The purpose of the study, is the identification of 4-6 years old children's perspective taking skills in preschool with and without inclusive students. The research was conducted in four kindergartens in Bursa. A total of 200 students, including 100 children with inclusive students in the class and 100 children with no inclusive students in the class. The test of the research were chosen as Perspective Taking Test for Children (PTC). As a result of the research, it was determined that there was no statistically significant difference between the viewpoint acquisition skill of a class with a inclusive student and a class without a inclusive student. It has been determined that the ability of children to perspective taking is not differentiated by sex. It was determined that children's ability to perspective taking is lower for children aged four years than for age 5 and 6 years.

Keywords

• Empathy,perspective taking,inclusive

Sınıflarında Kaynaştırma Öğrencisi Olan ve Olmayan 4-6 Yaş Çocuklarının Bakış Açısı Alma Becerilerinin Belirlenmesi

Abstract

Araştırmanın temel amacı sınıflarında kaynaştırma öğrenci olan ve olmayan 4-6 yaş çocuklarının bakış açısı alma becerilerinin belirlenmesidir. Araştırma Bursa ilinde önceden belirlenen dört anaokulundaki 10 sınıfta yürütülmüştür. Sınıfında kaynaştırma öğrencisi bulunan 100 çocuk, sınıfında kaynaştırma öğrencisi bulunmayan 100 çocuk olmak üzere toplam 200 öğrenciye ‘Bakış Açısı Alma Becerisi Testi’ uygulanmıştır. Araştırma sonucunda kaynaştırma eğitimi alan bir çocuğun bulunduğu sınıftaki ile kaynaştırma eğitimi alan bir çocuğun bulunmadığı sınıftaki çocuklar arasında bakış açısı alma becerisi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Çocukların bakış açısı alma becerilerinin cinsiyete göre farklılaşmadığı ve dört yaşındaki çocukların bakış açısı alma becerilerinin, 5 ve 6 yaşa göre daha düşük olduğu belirlenmiştir. 

Keywords

• Empati,Bakış açısı alma,Kaynaştırma

References

1. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde Spss uygulamaları. İstanbul: Ideal Yayıncılık.
2. Arslan, E. (2010). Kaynaştırma uygulamalarına katılan engelli öğrencilerin sosyal kabul düzeylerinin belirlenmesine yönelik ölçek geliştirme çabası, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur.
3. Aslan, D. ve Köksal Akyol, A. (2016). Çocuklar için Bakış Açısı Alma Testi (ÇBT)'nin geliştirilmesi, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17 (3), 207-221.
4. Bal, Ö. ve Temel, A. F. (2014). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 4- 6 yaş çocuklarının kişilerarası problem çözme ve bakış açısı alma becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Trakya Üniversitesi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1), 156-169.
5. Baron-Cohen, S. (1989). The autistic child's theory of mind: A case of specific developmental delay. Journal of Child Psychiatry, 30, 285-297.
6. Baskerville, D. (2011). Developing cohesion and building positive relationships through storytelling in a culturally diverse New Zealand classroom. Teaching and Teacher Education, 27, 107–115.
7. Batu, S., Kırcaali İftar, G. ve Uzuner, Y. (2004). Özel gereksinimli öğrencilerin kaynaştırıldığı bir kız meslek lisesindeki öğretmenlerin kaynaştırmaya ilişkin görüş ve önerileri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 5 (2), 33-50.
8. Bek, H., Gülveren, H. ve Başer, A. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine yönelik tutumlarının incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (2), 160-168.

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
10. Civelek, A. H. (1990). Eğitilebilir zihinsel özürlü çocukların sosyal kabul görmelerinde normal çocukların bilgilendirilmelerinin ve iki grubun resim iş ile beden eğitimi derslerinde bütünleştirilmelerinin etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
11. Diamond, K., and Hestenes, L. (1996). Preschool children's conceptions of disabilities: the salience of disability in children's ideas about others. Topics in Early Childhood Special Education, 16, 458-475.
12. Dixion, A. J., and Moore, F. C. (1990). The development of perspective taking: Understanding differences in information and weighting. Child Development, 61, 1502- 1513.
13. Dökmen, Ü. (2013). Sanatta ve günlük yaşamda iletişim çatışmaları ve empati, İstanbul: Remzi Kitabevi.
14. Ersoy. Ö. ve Avcı, N. (2000). Özel gereksinimi olan çocuklar ve eğitimleri-Özel eğitim. İstanbul: Ya-Pa Yayınları.
15. Essa, E. (1999). A practical guide to solving preschool behaviour problems, (4th edition, pp 28). Nevada: Delmar Publishers.
16. Frick, A., Möhring, W. and Newcombe, N.S. (2014) Picturing perspectives: Development of perspective-taking abilities in 4- to 8-year-olds. Frontiers Psychology, 5 (386),1-7,. doi: 10.3389/fpsyg.2014.00386
17. Galinsky, A. D., Ku, G. and Wang, C. S. (2005). Perspective taking and self-other overlap: Fostering social bonds and facilitating social coordination. Group Process and Intergroup Relations, 8, 109-124. doi:10.1177/1368430205051060
18. Galinsky, A. D. and Moskowitz, G. B. (2000). Perspective-taking: Decreasing stereotype expression, stereotype accessibility, and in-group favoritism. Journal of Personality and Social Psychology, 78 (4), 708-724. http://dx.doi.org/10.1037/0022-3514.78.4.708
19. Göksu, İ. ve Çevik, T. (2004). Özel eğitime giriş, Adana.
20. Gülay, H. ve Akman, B. (2009). Okul öncesi dönemde sosyal beceriler. Ankara: Pegem Yayıncılık.
21. Gültekin, A. (2006). Anaokuluna devam eden 6 yaşındaki çocukların başkalarının bakış açısını alma becerisi ile özsaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara.
22. Gürtunca, A. (2013). Çocuklar ve ergenler için empati ölçeği Türkiye geçerlik ve güvenilirlik çalışması, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Arel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
23. Heagle, A. I., and Rehfeldt, R. A. 2006. Teaching perspective-taking skills to typically developing children through derived relational responding. Journal of Early and Intensive Behavior Intervention, 3(1), 1-34.
24. Huneryager, S.G., and Heckman, I.L. (1967). Human relation in management, Second edition, South-Western Publishing Company.
25. Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Keski, Y. ve Aykaç, M. (2014). İletişim engellerinin aile içi iletişime etkisini incelemede yaratıcı drama yönteminin kullanımına ilişkin katılımcı görüşleri, Turkish Journal Of Social Research/Türkiye Sosyal Arastırmalar Dergisi, 18 (3), 121-144.
27. Kırcaali-İftar, G. (1998). Özel eğitim kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları. No: 561.
28. Kırcaali-İftar, G. ve Batu, S. (2005). Kaynaştırma. Ankara: Kök Yayıncılık.
29. Köksal Akyol, A. ve Aslan, D. (2014). The development of the empath scale for children (ESC). In M. Yasar, O. Ozgun, & J. Galbraith (Eds.),Contemporary Perspectives and Research on Early Childhood Education (pp.113-123). Newcastle: Cambridge Scholar Publishing.
30. Kubota, J.T. and Ito, T.A. (2014). The role of expression and race in weapons identification. Emotion,14 (6), 1115-1124. http://dx.doi.org/10.1037/a0038214
31. Maine, F. (2013). How children talk together to make meaning from texts: A dialogic perspective on reading comprehension strategies, Literacy, 47, 150–156.
32. MEB (1997). Özel eğitim hakkında kanun hükmünde kararname, http://mevzuat.meb.gov.tr/html/1041.html
33. Metin, N. (2012). Özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması. (Ed. N. Metin), Özel gereksinimli çocuklar, Ankara: Maya Akademi.
34. Muslu-Köseoğlu, S. (1994). Psikolojik Danışmanların Empatik Becerilerinin ve Kişilik Özelliklerinin İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
35. Oğuz, V. (2006). Altı yaş grubundaki çocukların bakış açısı alma becerileri ile anne babaların empatik becerilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ev Ekonomisi (Çocuk Gelişimi ve Eğitimi) Anabilim Dalı, Ankara.
36. Özbek, M. F. (2004). Toplumsal yaşamda empati, Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, 1, 1-16.
37. Özdamar, K. (2004). Paket programlar ile istatiksel veri analizi-1. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
38. Piaget, J. (2004). Çocukta zihinsel gelişim, (Çev: H. Portakal). İstanbul: Cem Yayınevi.
39. Roberts, W., and Strayer, J. (1996) Empathy, emotional expressiveness and prosocial behavior, Child Development, 67, 449- 470.
40. Salı, G. (2013). İlköğretim ikinci kademedeki çocukların empatik eğilimlerinin ve benlik kavramlarının incelenmesi, Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 6 (4), 496-519.
41. Specht, J. A. (2013). Mental health in schools: Lessons learned from exclusion. Canadian Journal of School Psychology, 28, 43-55
42. Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2008). İlköğretimde kaynaştırma uygulamaları: Yaklaşımlar, yöntemler, teknikler. İstanbul: Morpa Yayıncılık.
43. Şener, T. (1996). 4-5 yaş anaokulu çocuklarında dramatik oyunun ve inşa oyununun bakış açısı alma becerisine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
44. Turgut, Y. (2012). Verilerin kaydedilmesi, analizi, yorumlanması: Nicel ve nitel. A. Tanrıöğren (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri (s.192-248). Ankara: Anı Yayıncılık.
45. Ünüvar, G. (2006). Okulöncesi eğitim kurumlarına devam eden 4- 5 yaş çocuklarında zenginleştirilmiş Türkçe dil etkinliklerinin bakış açısı alma becerisine ve ifade edici dil düzeylerine etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
46. Villa, A. R., and Thousand, S. J. (2005). Creating an inclusive school, 2nd edition, Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
47. Yüksel, A. (2004). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerinin empatik becerilerine etkisi, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XVII (2), 341-354.