KAVAFİS’İN ŞİİRİNDEKİ TARİHSEL UNSURLAR

Modern Yunan şiirinin öncüsü olarak görülen ve şiirleri güncelliğini koruyarak hala ilgi ile okunan Konstantinos Kavafis, dili, üslubu ve ifade teknikleri ile kendine özgü bir şair olarak kabul edilmektedir. İskenderiye’de doğmuş ve 70 yıllık ömrünün büyük bir bölümünü aynı şehirde geçirmiştir. Şiirlerinin tamamı ölümünden sonra 1935 yılında İskenderiye’de yayımlanmış ve edebiyat çevreleri bir bütün olarak onun eseriyle ancak bu tarihten sonra tanışmıştır. Kendisi hayattayken şiirlerini tematik olarak “felsefi”, “tarihsel” ve “hedonist” şeklinde kategorize etmiştir. Kavafis’in şiirleri arasında en önemli grubu tarihsel şiirleri oluşturmaktadır. “Sembolist şiir metodunun” unsurlarını kullanarak şiirlerinde çok geniş ölçüde tarihsel öğelere ve imgelere yer vermiştir. Zaman, mekân ve özel adlar onun şiirinde kendilerine yüklenen özel anlamlar nedeniyle büyük önem taşımaktadır. Şair tarihsel şiirlerinde esin kaynağının ortaya çıkmasını önlemek için sembollere yönelmiştir. Tarihsel şiirlerindeki coğrafya ağırlıklı olarak Akdeniz havzasıdır, izlekler ise Geç Antik dönem ile Helenistik ve Roma dönemi ile Bizans’ın son dönemindendir. Kahramanları mitolojiden, Truva ve Pers Savaşlarından, Roma ve Bizans İmparatorluğundan bilinen ya da uydurulmuş figürlerdir. Kavafis’in gözünde tarih tanınmayan ya da kısmen bilinen insanların yaşamlarından oluşan bir antolojidir. O tarihi kişilikleri ve olayları şiirlerinde farklı bir işlev için kullanmaktadır.