Karnavalesk Bağlamında İnci Taneleri Televizyon Dizisinin YouTube İzleyicileri Alımlaması

Öz

Dünyada hızla yaşanan dijital dönüşümle birlikte televizyon yapımları, izleyicilerini sosyal medya ortamına davet ederek etkileşim ortamları sunmakta ve aktif izleyici kitleyle yeni bir iletişim dili ve kültürü geliştirmektedir. Özellikle günümüz televizyon dizileri sosyal medya uygulamaları üzerinden izleyici kitlesi ile buluşturulmakta ve bu izleyici kitlesinin yorumları ile bir tür karnaval ortamı sunulmaktadır. Bu karnaval ortamında aktif izleyicilerin diziler hakkında özgürce görüşlerini ifade ettikleri, yorumlarında hiçbir sınırlama olmaksızın hâkim toplumsal değer yargılarının dışına çıkan ifade ve yorumlarla birbirleri ile iletişime geçtikleri görülmektedir. Karnavalesk unsurların dizi izleyicisi alımlaması boyutundaki yansımaları ile ilgili literatürdeki çalışmalar incelendiğinde konu ile ilgili çalışmaların yapıtların içeriğiyle sınırlı kaldığı gözlemlenmiştir. Bu doğrultuda araştırmada; Mikhail Bakhtin’in Karnavalesk Kuramı bağlamında YouTube izleyicilerinin “İnci Taneleri” dizisini nasıl alımladıklarını ortaya çıkartmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma nitel araştırma türünde hazırlanarak, MAXQDA aracılığıyla elde edilen 87.594 yorum içerik analizi yöntemiyle kodlanmış ve analizleri gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre, YouTube izleyicilerinin dizideki karnavalesk unsurlara paralel şekilde yorumlar geliştirdikleri, M. Bakhtin’in belirttiği “Tepetaklak Dünya” kavramı başlığında kullanıcı yorumlarının ağırlık kazandığı belirlenmiştir. Ayrıca, izleyicilerin dizi hakkındaki pozitif alımlamasında senaryo, negatif düzeyde ise kadın bedeninin ifşası, ahlaki dejenerasyon ve kültürel normlara uymama başlıkları öne çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karnavalesk
• Dijital İletişim
• Türk Dizileri
• Youtube İzleyicileri
• Alımlama

YouTube Viewers Reception of the TV Series “İnci Taneleri” within a Carnivalesque Context

Abstract

The rapid digital transformation worldwide has led television productions to embrace social media platforms, fostering interactive environments and cultivating a new language and culture of communication with active audiences. Contemporary television series, in particular, are brought together with their viewers on social media creating a carnivalesque atmosphere through audience commentary. Within this carnival space, active viewers freely express their opinions about the series, engaging in unrestrained discourse that transcends dominant societal values and norms. A review of the literature on the reception of carnivalesque elements by television audiences reveals that existing studies are primarily limited to textual analysis of the content. This study, therefore, aims to investigate how YouTube viewers interpret the TV series "İnci Taneleri" within the framework of Mikhail Bakhtin’s Carnivalesque Theory. To achieve this, the study adopted a qualitative research approach. A total of 87.594 comments were collected and analyzed using content analysis, facilitated by MAXQDA software. The findings indicate that YouTube viewers generate comments that parallel the carnivalesque elements present in the series, with a significant portion of user comments aligning with M. Bakhtin's concept of the ‘world upside down’. Furthermore, the study reveals that viewers' positive reception of the series is primarily attributed to the screenplay, while negative sentiments revolve around the objectification of the female body, moral degeneration, and nonconformity to cultural norms.

Keywords

• Carnivalesque
• Digital Communication
• Turkish Series
• YouTube Viewers
• Reception

References

1. Bakhtin, M. (2005). Rabelais ve Dünyası. (Çev. Çiçek Öztek), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
2. Berber, L. ve Taranç, R. (2018). Toplumsal Grupların Karnavalesk Yaşamlarının Belgesel Filmler Üzerinden Yorumlaması ve Kitsch Olgusu. The Journal Of Academic Social Science, 6(67), 95-115.
3. Bishop, E. (1990). Bakhtin, Carnival and Comedy: The New Grotesque in “Monty Python and the Holy Grail.” Film Criticism, 15(1), 49–64.
4. Brayton, S. (2007). MTV’s jackass: Transgression, abjection and the economy of white masculinity. Journal of Gender Studies, 16(1), 57-72.
5. Bornstein, M. H., Jager, J. ve Putnick, D. L. (2013). Sampling in Developmental Science: Situations, Shortcomings, Solutions, and Standards. Developmental Review, 33(4), 357-370.
6. Böyük, M. ve Büyükbaykal, N. G. (2024). Dijital Dönemde Sosyal Medya Karnavalı. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 14(3), 673-688.
7. Chiang, H. C. (2004). The Trope of an Upside-Down World: Carnival and Menippean Satire in Richard Brome’s” The Antipodes”. Concentric: Literary and Cultural Studies, 30(2), 55-72.
8. Clark, K. ve Holquist, M. (1984). Mikhail Bakhtin. Harvard University Pres.

9. Cesur, A. A. (2019). Dijital Karnavalın Aktörleri Olan Trolleri İncelemenin “Asıl Amacı”. Ankara Üniversitesi İlef Dergisi, 6(2), 275-306.
10. Çerezcioğlu, A. (2015). Karnavalesk Bağlamında Müzika Retorika, Folklor / Edebiyat, 21(81), 9-25.
11. Docker, J. (1988). In Defence of Popular TV: Carnivalesque V. Left Pessimism. Continuum, 1(2), 83–99.
12. Dursun, Z. (2024). 2019-2023 Yılları Arasında Türk Televizyon Kanallarında Yayınlanan Dizi Türleri Üzerine Bir İnceleme. TRT Akademi, 9(21), 406-433.
13. Eagleton, T. (1981). Walter Benjamin, or. Towards a Revolutionary Criticism. London: Versobooks.
14. Elliot, S. (1999). Carnival and Dialogue in Bakhtin’s Poetics of Folklore. Folklore Forum (30:1) https://obook.org/amr/library/carnival_bakhtin.pdf
15. Esslin, M. (1991). TV: Beyaz Camın Arkası. (Çev. Murat Çiftkaya), İstanbul: Pınar Yayınları.
16. Gray, J. (2007). Imagining America: The Simpsons Go Global. Popular Communication, 5(2), 129-148.
17. Google Trends (2024). İnci Taneleri. https://trends.google.com/trends/explore?date=2024-01-01%202024-06-30&geo=TR&q=inci%20taneleri&hl=tr (Erişim Tarihi: 14.07.2024).
18. Güçlü, A., Uzun, E., Uzun, S. ve Yolsal, Ü. H. (2003). Felsefe Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
19. Harwood, T. G. ve Garry, T. (2003). An Overview of Content Analysis. The Marketing Review, 3(4), 479-498.
20. Hoffner, C. ve Buchanan, M. (2005). Young Adults’ Wishful Identification With Television Characters: The Role of Perceived Similarity and Character Attributes. Media Psychology, 7(4), 325–351.
21. Holloway, J. ve Kneale, J. (2002). Mikhail Bakhtin: Dialogics of Space. İçinde M. Crang ve N. Thrift (Ed.), Thinking Space (s. 71-88). London: Routledge.
22. Hoy, M. (1992). Bakhtin and Popular Culture. New Literary History, 23(3), 765-782.
23. Humphrey, C. (2000). Bakhtin and the Study of Popular Culture: Re-thinking Carnival as a Historical and Analytical Concept. İçinde C. Brandist ve G. Tihanov (Ed.), Materializing Bakhtin: The Bakhtin Circle and Social Theory (s. 164-172). London: Palgrave Macmillan UK. https://web.archive.org/ web/20170922011335id_/http://gazette-kreatiff.narod.ru/Materilizing-Bakhtin.pdf#page=173
24. Jirattikorn, A. (2023). Carnivalesque Communities: Thai TV Dramas and the Chinese Censorship. Inter-Asia Cultural Studies, 24(5), 776-792.
25. Karimova, G. (2010). Interpretive Methodology from Literary Criticism: Carnivalesque Analysis of Popular Culture:”Jackass, South Park”, and ‘Everyday’ Culture. Studies in Popular Culture, 33(1), 37-51.
26. Kıpçak, S. (2016). Yeni Karnaval Olarak Yeni Medya: Karnavalesk Nitelikleri ile Twitter (Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
27. Lachmann, R., Eshelman, R. ve Davis, M. (1988). Bakhtin and Carnival: Culture as Counter-Culture. Cultural Critique, (11), 115-152.
28. Lombard, M., Snyder‐Duch, J. ve Bracken, C. C. (2002). Content Analysis in Mass Communication: Assessment and Reporting of Intercoder Reliability. Human Communication Research, 28(4), 587-604.
29. Mayring, P. (2014). Qualitative Content Analysis: Theoretical Foundation, Basic Procedures and Software Solution. http://nbn-resolving.de/urn:nbn:de:0168-ssoar-395173
30. Milliyet. (2024). ‘İnci Taneleri’ Gündemden düşmüyor! Sosyal Medyada ‘Dilber’ Akımı Başladı. https://www.milliyet.com.tr/cadde/inci-taneleri-gundemden-dusmuyor-sosyal-medyada-dilber-akimi-basladi-7065219 (Erişim Tarihi: 20.07.2024).
31. Neuendorf, K. A. (2017). The Content Analysis Guidebook (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
32. Özdemir, B. G. (2023). Film Anlatısında Gülerken Düşünmek. SineFilozofi, 8(16), 379-394.
33. Özdemir, Ö. (2014). Karnavalesk Club Kültürü. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 30-46.
34. Özyol, L. (2018). Ortaçağ İnsanından Günümüz Magandasına: Recep İvedik Filmlerine Karnavalesk Bir Yaklaşım, Sosyologca, 8(15-16), 168-174.
35. Patterson, D. (1985). Mikhail Bakhtin and the Dialogical Dimensions of the Novel. The Journal of Aesthetics and Art Criticism, 44(2), 131-139.
36. Radošinská, J. (2018). Understanding Carnivalesque Forms of Media Entertainment: The Case of the British TV Show Misfits. Marketing Identity, 6(1/2), 208-219.
37. Rathod, H. ve Barot, D. (2012). Parallel Life of Students on Social Networking Sites. International Journal, 1(1), 21-33.
38. Rivkin, J. ve Ryan, M. (Eds.). (2017). Literary Theory: An Anthology. John Wiley & Sons.
39. Rojek, C. (1985). Capitalism and Leisure Theory. London: Routledge Revivals.
40. Santino, J. (2011). The Carnivalesque and the Ritualesque. The Journal of American Folklore, 124(491), 61-73.
41. Sarı, M. (2020). Bahtinyen Karnavalesk Bağlamında Kült Film Kavramı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (33), 230-250.
42. Schreier, M. (2012). Qualitative Content Analysis in Practice. London: Sage Publications.
43. Sevindi, M. İ. (2023). Karnavalesk Bağlamında Eğlence Kültürünün Türk Sinemasında Temsili: Memduh Ün ve Yavuz Turgul Örneği (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
44. Shevtsova, M. (1992). Dialogism in the Novel and Bakhtin’s Theory of Culture. New Literary History, 23(3), 747-763.
45. Sözen, M. F. (2009). Bakhtin’in Romanda “Karnavalesk” Kavramı ve Sinema. Akdeniz Sanat, 2(4), 65-86.
46. Stallybrass, P. ve White A. (1986). The Politics and Poetics of Transgression, New York: Cornell University Pres.
47. TİAK (2024). Tablolar, https://tiak.com.tr/tablolar (Erişim Tarihi: 09.07.2024).
48. Uygun, E. ve Akbulut, D. (2018). Karnavalesk Kuramı ve Instagram Ortamına Yansımaları. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 2(2), 73-89.
49. Ülker, O. (2024). Sosyal Medyanın Sınırlarını Zorlamak: Gazze’nin Karnavalesk Temsili. Ombudsman Akademik (Özel Sayı 2 (Gazze), 535-561.
50. Wexman, V. W. (1990). Returning from the Moon: Jackie Gleason, The Carnivalesque, and Television Comedy. Journal of Film and Video, 20-32.
51. White, M. D. ve Marsh, E. E. (2006). Content Analysis: A Flexible Methodology. Library Trends, 55(1), 22-45.
52. Yiğit, Z. (2012). “Modernliğin Arka Yüzü” Olarak Gündelik Hayat: Aşkı Memnu. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 125-144.
53. YouTube (2024). İnci Taneleri - Full Bölümler. https://www.youtube.com/@incitaneleribkm (Erişim Tarihi: 09.07.2024).