Spor Eğitiminde Sözsüz Yakınlık ve Öğrenme Algısı İlişkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada öğretim elemanlarının sözsüz yakınlık davranışlarının öğrencilerin öğrenme algılarına ne düzeyde etki ettiği araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu yedi coğrafi bölgeden seçilen birer üniversitenin spor bilimleri fakültelerinde öğrenim gören 605 (x̄yaş=21,84) kadın ve 703 (x̄yaş=22,42) erkek olmak üzere toplam 1308 (x̄yaş =22,15) öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak "Sözsüz Yakınlık Ölçeği", "Algılanan Öğrenme Ölçeği" ve "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Verilerin analizinde; aritmetik ortalama, frekans, standart sapma, kolmogorov-smirnov testi, mann whitney U testi, kruskal wallis H ve spearman korelasyon testleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler sonucunda öğrencilerin cinsiyet bağlamında bilişsel öğrenme ve algılanan öğrenme düzeylerinde kadınların puanları erkek öğrencilerin puanlarına göre anlamlı derecede yüksek çıkmıştır. Sınıf düzeyinde üçüncü sınıf öğrencilerinin ikinci sınıf öğrencilerine göre bilişsel ve algılanan öğrenme düzeyleri anlamlı derecede düşük çıkmıştır. Sözsüz yakınlık puanları ile öğrenme algıları puanları arasında orta düzeyde bir anlamlı bir ilişki belirlenmiştir (r=,331, p<,01). Sözsüz yakınlık davranışlarının bilişsel öğrenme (r=,361, p<,01), duyuşsal öğrenme (r=,310, p<,01) ile anlamlı fakat düşük bir ilişkisi belirlenmiştir. Sonuç olarak öğretim elemanlarının sözsüz yakınlık davranışları arttıkça öğrencilerin öğrenme algılarına olumlu yönde etki ettiği söylenebilir.

Keywords

• Algılanan Öğrenme
• Sözsüz Yakınlık
• Spor Eğitimi

The Relationship between Nonverbal Immediacy and Perception of Learning in Sports Education

Abstract

In this study, it was investigated to what extent the nonverbal intimacy behaviors of the instructors affect the learning perceptions of the students. The study group of the research consisted of a total of 1308 (x̄age =22.15) students, 605 (x̄age=21.84) female and 703 (x̄age=22.42) male, studying at the sports science faculties of a university selected from seven geographical regions. "Nonverbal Immediacy Scale", "Perceived Learning Scale" and "Personal Information Form" were used as data collection tools in the research. In the analysis of data; arithmetic mean, frequency, standard deviation, Kolmogorov-Smirnov test, Mann Whitney U test, Kruskal Wallis H and Spearman correlation tests were used. As a result of the data obtained in the study, the scores of women in cognitive learning and perceived learning levels in the context of gender were significantly higher than the scores of male students. At the grade level, the cognitive and perceived learning levels of the third-year students were significantly lower than the second-year students. A moderately significant correlation was determined between nonverbal intimacy scores and learning perception scores (r=,331, p< ,01). A significant but low correlation was determined between nonverbal intimacy behaviors and cognitive learning (r= ,361, p< ,01), affective learning (r= ,310, p< ,01). As a result, it can be said that as the nonverbal intimacy behaviors of the instructors increase, it has a positive effect on the learning perceptions of the students.

Keywords

• Perceived learning
• sports education
• nonverbal immediacy

References

1. Açılan, B. H., & Özgenel, M. (2021). Öğretmen yakınlık davranışlarının öğrencilerin okula bağlılık düzeylerine etkisi: lise ve ortaokul karşılaştırması. Education Sciences, 16(1), 1-16.
2. Akbaşlı, S. (2012). Sınıf içi iletişim ve etkileşim. İçinde R. Sarpkaya (Ed.), Sınıf yönetimi (s. 117- 150). Ankara: Anı Yayıncılık.
3. Aksoy, B. (2021). Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarında gelecek zaman algısı ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesinde bursa uludağ üniversitesi örneği Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
4. Albayrak, E., Güngören, Ö. C., & Horzum, M. B. (2014). Algılanan öğrenme ölçeğinin Türkçeye uyarlaması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 1-14.
5. Andersen, J.F. (1979). Teacher immediacy as a predictor of teaching effectiveness. Annals of the International Communication Association. 3(1):543-559.
6. Aydın, M.D. (2006). Sözsüz iletişim ve iş ortamında üstün başarı: öğretim elemanları örneği. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 227-255.
7. Aydın, M.D., Miller, J., Xiaojun, Y., Mentes, T., Leblebici, D.N., Yıldız, M., & Erkul, E. (2013). Nonverbal immediacy and perception of learning: A cross-cultural survey in Turkey, USA and China. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(44), 27-42.
8. Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği'nin (GÖYÖ) Türkçe'ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-132.

9. Ayra, M., Kösterelioğlu, İ., & Çelen, Ü. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1),497-516.
10. Balkıs, M., Duru, E., Buluş, M., & Duru, S. (2011). Tükenmişliğin öğretmen adayları arasındaki yaygınlığı, demografik değişkenler ve akademik başarı ile ilişkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29), 151-165.
11. Batista, I. V., & Cornachione, E. B. (2005). Learning styles influences on satisfaction and perceived learning: Analysis of an online business game. In Developments in Business Simulation and Experiential Learning: Proceedings of the Annual ABSEL conference, 32, 22-30.
12. Bekir, H. Ş., Şahin, H., & Şanlı, H. (2012). Eğitim fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilerin tükenmişlik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Journal of New World Sciences Academy, 7(2), 18-32.
13. Bloom, B. S. and D.R. Krathwohl (1956) Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals, Handbook I: Cognitive Domain, New York: Longmans, Green.
14. Butland, M. J., & Beebe, S. A. (1992). A study of the application of ımplicit communication theory to teacher ımmediacy and student learning. A paper presented at the International Communication Association, Miami Florida.
15. Caspi, A., & Blau, I. (2008). Social presence in online discussion groups: Testing three conceptions and their relations to perceived learning. Social Psychology of Education, 11(3), 323–346.
16. Ceylan, M. (2015). Literatürde bulunan sözsüz iletişim bulgularının ülkemizdeki geçerliliği ve agresyon- empati becerileri ile ilişkisi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Christophel, D. M. (1990). The relationship among teacher ımmediacy behaviors, student motivation and learning. Communication Education, 39(4), 323-340.
18. Comadena, M. E., Hunt, S. K., & Simonds, C. J. (2007). The effects of teacher clarity, nonverbal immediacy, and caring on student motivation, affective and cognitive learning. Communication Research Reports, 24(3), 241-248.
19. Comstock, J. (1995). Food for thought: teacher nonverbal immediacy, student learning, and curvilinearity. Communication Education, 44, 251–266.
20. Coşkun, Y. ve Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 108-120.
21. Çelik, S., Örenoğlu Toraman, S. & Çelik, K. (2018). Öğrenci başarısının derse katılım ve öğretmen yakınlığıyla ilişkisi . Kastamonu Eğitim Dergisi , 26 (1) , 209-217.
22. Dökmen, Ü. (2005). İletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık Bayii ve Kitapevleri.
23. Duman, B. (2008). Öğrencilerin benimsedikleri eğitim felsefeleriyle kullanıldıkları öğrenme strateji ve öğrenme stillerinin karşılaştırılması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 203-224.
24. Durdukoca, Ş. F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 69-77.
25. Ekici, G. (2005). eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik öz yeterlik inançlarını etkileyen faktörler. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, (2), 811-815.
26. Erdoğan, İ. (2011). İletişimi Anlamak (4. bs.). Ankara: Pozitif Matbaacılık.
27. Evin Gencel, İ. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Eğitim ve Bilim, 38 (170), 237-252.
28. Frymier, A. B. (1994). A model of immediacy in the classroom. Communication Quarterly, 42(2), 133-144.
29. Goodboy, A. K., & Bolkan, S. (2009). College teacher misbehaviors: Direct and indirect effects on student communication behavior and traditional learning outcomes. Western Journal of Communication, 73(2), 204-219.
30. Gorham, J. (1988). the relationship between verbal teacher ımmediacy behaviors and student learning. Communication Education, 37, 40-53.
31. Gökyer, N. & Türkoğlu, İ. (2018). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 28 (2), 125-136.
32. Gül, Ö., Çağlayan, H. S., & Özlü, M. (2017). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin genel öğrenme stratejilerini kullanma düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (37), 222-230.
33. Günay, M. (2019). Beden eğitimi öğretmenlerinin empatik eğilimleri ile öğrencilerinin öğretmene yönelik yakınlık algısı arasındaki ilişkinin incelenmesi Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
34. Güngör, A. (2005). Altıncı yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinin okuduğunu anlama stratejilerini kullanma düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 101-108.
35. Hamedoğlu, M. A. (2014). Sınıf içi iletişim, M. Çelikten ve M. Teyfur (Ed.), Yaplandırmacı yaklaşıma göre sınıf yönetimi içinde, (s.133-168), Ankara: Anı Yayıncılık.
36. Hsu, L. (2010). The impact of perceived teachers’ nonverbal immediacy on students’ motivation for learning english. Asian EFL Journal, 12(4), 188-204.
37. İn, E. Ç., & Şanlı Kula, K. (2019). Üniversite öğrencilerinin tükenmişlik ve yaşam doyumunun incelenmesi kırşehir ahi evran üniversitesi. Bursa Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32 (2), 403-441.
38. İnceelli, A., Candemir, Ö. (2016). Öğretim amaçlı videolarda öğretmen yakınlığı: açık sınıf örneği. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 2 (1) 8-35.
39. İzzet, N. M. (2003). Sözsüz iletişim: feraset. İstanbul: Bilge Yayıncılık Eğitim Hizmetleri.
40. Jacobs, S. & Dodd, D. (2003). Student burnout as a function of personality, social support, and workload. Journal of College Students Development, 44 (3), 291-303.
41. Kabataş, S. (2019). Öğretmen adaylarının dijital vatandaşlık algılarının yaşam boyu öğrenme tutumları ve e-öğrenmeye hazır bulunuşluğu açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
42. Kalat, F.L., Yazdi, Z.A., & Ghanizadeh, A. (2018). EFL teachers' verbal and non-verbal ımmediacy: a study of ıts determinants and consequences. European Journal of Education Studies, 4(5), 216-234.
43. Kana, F. (2015). Türkçe öğretmeni adaylarının motivasyonel, bilişsel ve bilişüstü yeterlikleri. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (4), 395-407.
44. Karademir, İ., & Yüksek, S. (2022). Antrenör Yakınlığının Sporcunun Algılanan Psikomotor Öğrenme Düzeyine Etkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 37-47.
45. Karasar, N. (2005). Bilimsel arastirma yöntemi. Ankara: Nobel Yayin Dagitim, 151.
46. Kelley, D.H. and J. Gorham (1988) “Effects of immediacy on recall of information”, Communication Education, 37(1), 198-207.
47. King, P., & Witt, P. (2009). Teacher immediacy, confidence testing, and the measurement of cognitive learning. Communication Education, 58(1), 110-123.
48. Konakman, G. Y., & Yelken, T. Y. (2014). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine ilişkin algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-2), 267-281.
49. Kozikoğlu, İ., & Altunova, N. (2018). Öğretmen adaylarının 21. yüzyıl becerilerine ilişkin öz-yeterlik algılarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerini yordama gücü. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(3), 522-531.
50. Kuzdzal, S. J. (1981). Interactıon of student cognıtıve and psychomotor characterıstıcs wıth vocatıonal teachers nonverbal communıcatıon behavıors. (Unpublished Doctoral Dissertations). Wayne State University, USA.
51. Küçük, M., ve İspir, N.B. (2017). Sözsüz yakınlık ölçeğinin türkçe versiyonu için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28(1), 273-283.
52. Küçüksüleymanoğlu, R., & Onuray Eğilmez, H. (2013). Müzik öğretmeni adaylarının tükenmişlik düzeyleri:uludağ üniversitesi örneği.The Journal of Academic Social Science Studies, 3(6), 905-923.
53. LaVoi, N.M. (2007). Expanding the interpersonal dimension: Closeness in the coach-athlete relationship. International journal of sports science & coaching, 2(4), 497-512.
54. Mccroskey J., Fayer J., Richmond V., Sallinen, A., Barraclough, R. (1996). A multi‐ cultural examination of the relationship between nonverbal immediacy and affective learning. Communication Quarterly, 44(3), 297-307.
55. McGee, V., DeFreese, J.D. (2019). The coach-athlete relationship and athlete psychological outcomes. Journal of Clinical Sport Psychology, 13(1), 152-174.
56. Mehrabian, A. (1969). Some referents and measures of nonverbal behavior. Behavior Research Methods, 1(6), 203-207.
57. Myers, S., Zhong M, Guan, S. (1998). Instructor immediacy in the chinese college classroom. Communication Studies, 49(1), 240-254.
58. Neer, M. R. (1990). Instructor communication behavior as a factor influencing the class participation of classroom communication apprehensives. Paper presented at the Annual Meeting of the Speech Communication Association. Chicago, USA.
59. Olympiou, A., Jowett, S., Duda, J. L. (2008). The psychological interface between the coachcreated motivational climate and the coach-athlete relationship in team sports. The sport psychologist, 22(4), 423-438.
60. Özçiftçi, M., & Çakır, R. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve eğitim teknolojisi standartları öz-yeterliklerinin incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 1-19.
61. Özşaker, M., Sarı, İ., Omrak, H. (2016). The importance of the quality of coach–athlete relationship for athletes’ motivation Antrenör sporcu ilişkisinin sporcuların güdülenmesi için önemi. Journal of Human Sciences, 13(2), 3122-3129.
62. Plax, T., Kearney, P., McCroskey, J., & Richmond, V. (1986). Power in the classroom VI: Verbal control strategies, nonverbal immediacy and affective learning. Communication Education, 35(1), 43-55.
63. Pribyl, C. B., Sakamoto, M., & Keaten, J. A. (2004). The relationship between nonverbal immediacy, student motivation, and perceived cognitive learning among Japanese college students 1. Japanese Psychological Research, 46(2), 73-85.
64. Richmond, V.P., McCroskey, J.C., & Johnson, A.D. (2003). Development of the nonverbal immediacy scale (NIS): Measures of self and other perceived nonverbal immediacy. Communication Quarterly, 51(4), 504-517.
65. Rodriguez, J. I., Plax, T. G., & Kearney, P. (1996). Clarifying the relationship between teacher nonverbal immediacy and student cognitive learning: Affective learning as the central causal mediator. Communication Education, 45(2), 293-305.
66. Rovai A. P., Wighting M. J., Baker J. D., & Grooms L. D. (2009). Development of an instrument to measure perceived cognitive, affective, and psychomotor learning in traditional and virtual higher education classroom setting. Internet and Higher Education, 121(1), 7-13.
67. Schunk, D. (2009). Öğrenme Teorileri Eğitimsel Bir Bakış (M. Y. Demir, Ed.). Ankara. Selağzı, S., Çepikkurt, F. (2009). Antrenör ve sporcu iletişim düzeylerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.
68. Tansel, B. (2015). üniversite öğrencilerinin tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44 (2), 241-262.
69. Titsworth, S., Mazer, J. P., Goodboy, A. K., Bolkan, S., & Myers, S. A. (2015). Two meta-analyses exploring the relationship between teacher clarity and student learning. Communication Education, 64(4), 385-418.
70. Tolukan, E., Akyel, Y. (2019). Futbolda Antrenör-Sporcu İlişkisi ve Sürekli Sportif Kendine Güven Üzerine Bir Araştırma. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(1), 103-112.
71. Velez, J.J., & Cano, J. (2012). ınstructor verbal and nonverbal immediacy and the relationship with student self–efficacy and task value motivation. Journal of Agricultural Education, 53(2), 87- 98.
72. Yılmaz, İ., Yoncalık, O., & Çimen, Z. (2010). İletişim becerisi ile öğretimde yeterlik arasındaki ilişkinin öğrenci algılarına göre değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(4), 143-150.
73. Zhang Q, Zhang J. (2006). dimensions of teacher immediacy as predictors of student learning: A Chinese Perspective. Communications Research Reports, 23(3), 199-207.
74. Zhang, Q. (2011). Teacher immediacy, credibility, and clarity as predictors of student affective learning: A Chinese investigation. China Media Research, 7(2), 95-104.