Brexit Sonrası Avrupa Birliği Enerji ve İklim Politikaları

Abstract

Avrupa Birliği’nde (AB) enerji politikalarının temeli Avrupa Atom Enerjisi Ajansı’nın (AAET) kurulması ile resmen atılmıştır. Ajansın kurulması ile birlikte Birliğe üye ülkeler arasında nükleer enerji alanında bilgi alış verişi, tecrübe paylaşımı ve ortak hareket etme imkânı doğmuştur. AAET’nin kuruluşundan bu yana geçen süre içinde hem ülkelerin hem de AB’nin enerji politikalarındaki yaklaşımında değişiklikler olmuştur. Zamanında Birliğe üye ülkelerin çoğu tarafından ilgi gören nükleer enerji, artık hem AB kurumları hem de bazı üye ülkeler tarafından çevre dostu olmaması gerekçesiyle rağbet görmemektedir. Birliğe sonradan üye olan ve üye olmasından bu yana enerji politikaları ve iklimin korunması alanında belirleyici bir rol üstlenmiş olan Büyük Britanya, daha önce hiçbir üye devletin yapmadığını yaparak, bir halk oylaması (Brexit) ile AB’den ayrılmıştır. Büyük Britanya’nın AB’den ayrılması Birliği hem siyasi hem de ekonomik olarak zayıflatmış, enerji ve iklim politikaları alanında ise büyük değişikliklerin olacağı sinyalini vermiştir. Brexit ile AB’den ayrılan Büyük Britanya enerji ve iklim politikalarında istediği gibi hareket etme özgürlüğüne sahip olmuştur. Aynı durum tabii ki AB içinde geçerlidir. Fakat Büyük Britanya artık AB’nin güvencesine sahip değildir. AB ise enerji ve iklim politikaları alanında son derece aktif olan bir üyesinden mahrum kalmıştır.

Keywords

• Brexit,Avrupa Birliği Enerji ve İklim Politikaları,Avrupa Birliği,Enerji ve İklim Politikaları

European Union Energy and Climate Policies After Brexit

Abstract

The basis of energy policies in the European Union (EU) has been officially laid with the establishment of the European Atomic Energy Community (EAEC). With the establishment of the Community, opportunities such as exchange of information, share of experience, and joint action have emerged in the field of nuclear energy among the member states of the Union. Since the establishment of EAEC, the approach of both countries and the EU to energy policies has changed. Nuclear energy, which was attracted by most of the member countries at one time, is no longer in demand because it is not environmentally friendly by both EU institutions and some member states. Great Britain, which became a member of the Union later and has played a decisive role in the field of energy policies and climate protection since its membership, has left EU with a referendum (Brexit), by doing what no member state has done before. The separation of Great Britain from the EU has not only weakened the Union from the economic and political perspective, but also signalled that there will be major changes in the field of energy and climate policies. Great Britain, who left the EU with Brexit, had the opportunity to act as desired in the field of energy and climate policies. Of course, the same is valid for the EU. However, Great Britain no longer has the guarantee of the EU. On the other hand, the EU is deprived of a member who is very active in the field of energy and climate policies.

Keywords

• Brexit,European Union Energy and Climate Policies,Energie and Climate Policies

References

1. AB Komisyonu (2020a). Energiefahrplan 2050: ein sicherer, wettbewerbsfähiger und CO2-armer Energiesektor ist möglich. Erişim: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/de/IP_11_1543, Erişim Tarihi: 04.02.2020.
2. AB Komisyonu (2020b). Rahmen für die Klima- und Energiepolitik bis 2030. Erişim: https://ec.europa.eu/clima/policies/strategies/2030_de, Erişim Tarihi: 04.02.2020.
3. AB Konseyi (2020a). Rahmen für die Klima- und Energiepolitik bis 2030. Erişim: https://www.consilium.europa.eu/media/25155/145377.pdf, Erişim Tarihi: 04.02.2020.
4. AB Konseyi (2020b). Energieunion. Erişim: https://www.consilium.europa.eu/de/policies/energy-union/, Erişim Tarihi: 05.02.2020.
5. AB Konseyi (2020c). Die Zukunft der Energiesysteme in der Energieunion: Grundsätze und Prioritäten. Erişim: https://www.consilium.europa.eu/de/press/press-releases/2019/06/25/council-outlines-principles-and-priorities-for-the-future-of-energy-systems-in-the-energy-union/, Erişim Tarihi: 10.02.2020.
6. Avrupa Parlamentosu (2020). Strom- und Gasmärkte werden weiter liberalisiert. Erişim: https://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+IM-PRESS+20090421IPR54056+0+DOC+XML+V0//DE, Erişim Tarihi: 03.02.2020.
7. Bergmann, B. (1995). Ein Netzzugang Dritter in der Elektrizität und Grundrechte der Versorgungsunternehmen. Sinzheim: Pro Universitate Verlag.
8. Burkhardt, J. (2012) Europas Wirtschaftsbegriff, Mythen und Grundbegriffe des europäischen Selbstverständnisses. München: Ouldenburg Verlag.

9. EUR-Lex (2020a). Vertrag zur Gründung der Europäischen Atomgemeinschaft (Euratom). Erişim: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/DE/TXT/?uri=LEGISSUM%3Axy0024, Erişim Tarihi: 28.01.2020.
10. EUR-Lex (2020b). Aktionsplan für Energieversorgungssicherheit und -solidarität. Erişim: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/DE/TXT/?uri=LEGISSUM%3Aen0003, Erişim Tarihi: 04.02.2020
11. EUR-Lex (2020c). Rahmenstrategie für eine krisenfeste Energieunion mit einer zukunftsorientierten Klimaschutzstrategie. Erişim: https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:1bd46c90-bdd4-11e4-bbe1-01aa75ed71a1.0002.01/DOC_1&format=PDF, Erişim Tarihi: 04.02.2020.
12. EUR-Lex (2020d). Brexit – Austritt des Vereinigten Königreichs aus der EU. Erişim. https://eur-lex.europa.eu/content/news/Brexit-UK-withdrawal-from-the-eu.html?locale=de, Erişim Tarihi: 10.02.2020.
13. Fichtner, W. (2005). Emissionsrechte, Energie und Produktion. Berlin: Erich Schmidt Verlag.
14. Fischer, S. (2017). Die Energiewende in Europa. Wiesbaden: Springer Verlag.
15. Fischer, S. ve Garden, O. (2016). Brexit Folgen für Europas Energie- und Klimapolitik. CSS Analysen zur Sicherheitspolitik, Nr. 197, Oktober 2016, ETH Zürich
16. Grabau, M. (2013). Gas Games. Wiesbaden: Springer Verlag
17. Hansch, K. (1972). 40 Jahre Römische Verträge - Von der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft. Göttingen: Vandenhoek & Ruprecht in Göttingen
18. Kürze, K. (2018). Die Etablierung der Energiepolitik für Europa. Wiesbaden: Springer Verlag.
19. Monstadt, J. (2004). Die Modernisierung der Stromversorgung. Wiesbaden: Verlag für Sozialwissenschaften.
20. Morsey, R. (2007). Die Bundesrepublik Deutschland: Enstehung und Entwicklung bis 1969. München: Oldenbourg Verlag.
21. Nötzold, A. (2011). Die Energiepolitik der EU und der VR China. Wiesbaden: Verlag für Sozialwissenschaften.
22. Ringel, M.ve Knodt, M. (2017). Governance der Energieunion: Weiche Steuerung mit harten Zügen? Integration, Nomos Verlag, 40(2).
23. Schumann, D. (2005). Interessenvermittlung im europäischen Mehrebenensystem. Wiesbaden: Deutscher Universitatsverlag.
24. Solka, S. (2015). Die Industriepolitik der Europäischen Union. Tübinden: Mohr Siebek Verlag.
25. Uluslararası Enerji Ajansı (2020). Über die Internationale Energieagentur (IEA) Erişim: https://www.energieforschung-iea.de/ , Erişim Tarihi: 28.01.2020.