Being “The Other” In The Media: The Construction and Reproduction of Discourse for Asylum Seekers

Abstract

The main objective of this study is to understand that how it was built and reproduced discourses which associating asylum seekers and refugees with criminal and violence in the Turkey media. The data of the study consists of news in Hürriyet (161 news) and Sözcü (115 news) newspapers associating asylum seekers and refugees with crime and violence between 2010 and 2020. In this study, in which ATLAS.ti qualitative data analysis program was used, the data were analyzed by content analysis technique, which is one of the qualitative research methods. The discourse theory of Laclau and Mouffe was taken as basis in determining the main themes of the study. As a result of the content analysis, the construction and the reproduction of the discourse are the main themes discussed in both newspapers. The findings of the study show that asylum seekers/refugees associated with crime and violence are “perpetrated” again with discourses established by the media. These discourses are constructed by digitizing the refugees, them based on nationality, and as "illegal". In the reproduction of the discourse, discourses of "caught", "forbidden" and "deportation" are used by the media, and the conditions that drive the refugees to crime are not addressed. As a result, it is thought that the discourses constructed and reproduced in the media about asylum seekers both contribute to the maintenance of the hegemony in the society and cause the refugees to be seen as a "threat" to the order.

Keywords

• Laclau and Mouffe
• asylum seekers
• discourse
• crime
• forced migration

Medyada “Öteki” Olmak: Sığınmacılara Yönelik Söylemin İnşası ve Yeniden Üretimi

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye yazılı medyasındaki sığınmacıları ve mültecileri suç ve şiddetle ilişkilendiren söylemlerin nasıl inşa edildiğini ve yeniden üretildiğini anlamaktır. Araştırmanın verilerini, Hürriyet (161 haber) ve Sözcü (115 haber) gazetelerinde 2010 ile 2020 yılları arasındaki sığınmacıları ve mültecileri suç ve şiddetle ilişkilendiren haberler oluşturmaktadır. ATLAS.ti nitel veri analiz programının kullanıldığı bu çalışmada veriler, nitel araştırma yöntemlerinden olan içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Çalışmanın ana temalarının belirlenmesinde Laclau ve Mouffe’un söylem kuramı temel alınmıştır. Bu çerçevede yapılan içerik analizi sonucunda söylemin inşası ve söylemin yeniden üretimi her iki gazetede ele alınan ana temalardır. Çalışmanın bulguları, suç ve şiddetle ilişkilendirilen sığınmacıların/mültecilerin, medya tarafından kurulan söylemlerle yeniden “failleştirildiğini” göstermektedir. Bu söylemler, sığınmacıları sayısallaştırarak, uyruğa dayalı temsil ederek ve “kaçak” temsil olarak inşa edilmektedir. Medya tarafından söylemin yeniden üretiminde sığınmacılara yönelik “yakalandı”, “yasak”, “sınır dışı etme” söylemleri kullanılmakta, sığınmacıları suça sürükleyen koşullar ele alınmamaktadır. Sonuç olarak, sığınmacılar hakkında medyada inşa edilen ve yeniden üretilen söylemlerin, hem toplumdaki hegemonyanın sürdürülmesine katkı sağladığı hem de sığınmacıların düzene “tehdit” olarak görülmelerine sebep olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Laclau ve Mouffe
• sığınmacılar
• söylem
• suç
• zorunlu göç

References

1. Agamben, G. (2012). Biz mülteciler. (Çev. Emre Koyuncu). http://isyananarsi.blogspot.com/ 2012/02/biz-multeciler.html adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 05.10.2020.
2. Agamben, G. (2013). Kutsal insan: Egemen iktidar ve çıplak hayat. (Çev. İ. Türkmen). İstanbul: Ayrıntı.
3. Arendt, H. (2014). Totalitarizmin kaynakları-2: Emperyalizm. (Çev. B.S. Şener). İstanbul: İletişim.
4. Atasü-Topcuoğlu, R. (2018). Media discussion on the naturalization policy for Syrians in Turkey. International Migration, 57(2), 283-297.
5. Atikkan, Z. (2014). Avrupa benim: Batı Avrupa’da aşırı sağın yükselişi. İstanbul: Metis.
6. Blažytė, G., Frėjutė-Rakauskienė, M. ve Pilinkaitė-Sotirovič, V. (2020). Policy and media discourses on refugees in Lithuania: shaping the boundaries between host society and refugees. OIKOS: lietuvių migracijos ir diasporos studijos, 1(29), 7-30.
7. Bilgin, N. (2014). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnekler çalışma. Ankara: Siyasal.
8. Castles, S. (2003). Towards a sociology of forced migration and social transformation. Sociology, 37(1), 13-34.

9. Castles, S. ve Miller, M. J. (2008). Göçler çağı: Modern dünyada uluslararası göç hareketleri. (Çev. B.U. Bal ve İ. Akbulut). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
10. Chambers, I. (2014). Göç, kültür, kimlik. (Çev. İ. Türkmen ve M. Beşikçi). İstanbul: Ayrıntı.
11. Chatterjee, P. (2004). The politics of the governed: Reflections on popular politics in most of the world. New York: Columbia University.
12. Cohen, S. (2019). Halk düşmanları ve ahlaki panikler. (Çev. D. Türker). Ankara: Heretik.
13. Coşkun, T., Haklı, S.Z. ve Osmanoğlu, E. (2017). Suriyeli sığınmacılara dair tehdit algısı: Önyargılar ve gerçekler. Göç ve Sınır Güvenliği Araştırma Merkezi (GÖÇMER), Ankara: Polis Akademisi Yayınları.
14. Creswell, J. W. ve Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory into practice, 39(3), 124-130.
15. De Koster, M. ve Reinke, H. (2017). Migration as crime, migration and crime. Crime, Histoire & Sociétés/Crime, History & Societies, 63-76.
16. Debnath, A. ve Roy, N. (2013). Linkage between internal migration and crime: Evidence from India. International Journal of Law, Crime and Justice, 41(3), 203-212.
17. Demirci, S. ve Köseli, M. (2017). İkincil veri ve içerik analizi. K. Böke (Ed.), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri içinde (s. 320-364). İstanbul: Alfa.
18. Efe, İ. (2019). A corpus-driven analysis of representations of Syrian asylum seekers in the Turkish press 2011–2016. Discourse & Communication, 13(1), 48-67.
19. Engbersen, G., Van Der Leun, J. ve De Boom, J. (2007). The Fragmentation of Migration and Crime in The Netherlands. Crime and Justice: Review of Research 35, 389-452.
20. Erdoğan, M.M. (2014). Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal kabul ve uyum araştırması. Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyaset Araştırmaları Merkezi. http://fs.hacettepe.edu.tr/ hugo/dosyalar/TurkiyedekiSuriyeliler-Syrians%20in%20Turkey-Rapor-TR-EN-19022015.pdf adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 14.09.2020.
21. Faist, T. (2003). Uluslararası göç ve ulusaşırı toplumsal alanlar. (Çev. A.Z. Gündoğan ve C. Nacar). İstanbul: Bağlam.
22. Faist, T. (2007). Göç-güvenlik bağı: 11 Eylül öncesi ve sonrası uluslararası göç ve güvenlik. A. Kaya ve B. Şahin (Der.). Kökler ve yollar: Türkiye’de göç süreçleri içinde (s. 19-39). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
23. Fassin, E. (2018). Popülizm: Büyük hınç. (Çev. G. Kırnalı ve İ. Kocael). Ankara: Heretik.
24. Foucault, M. (2007). Cinselliğin tarihi. (Çev. H. U. Tanrıöver). İstanbul: Ayrıntı.
25. Freire, P. (2018). Ezilenlerin pedagojisi. (Çev. D. Hattatoğlu ve E. Özbek). İstanbul: Ayrıntı.
26. Glesne, C. (2015). Nitel araştırmaya giriş. (Çev. Editörleri: A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu). Ankara: Anı.
27. Hardy, C. (2003). Refugee determination: Power and resistance in systems of Foucauldian power. Administration & Society, 35(4), 462-488.
28. İçduygu, A. (2012). Kentler ve göç: Türkiye, İtalya ve İspanya örnekleri. A. İçduygu (Der.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
29. İçduygu, A. ve Biehl, K. (2012). Türkiye’ye yönelik göçün değişen yörüngesi. A. İçduygu (Der.). Kentler ve göç: Türkiye, İtalya ve İspanya örnekleri içinde (s. 9-72). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
30. Kaya, A. (2009). Türkiye’de iç göçler: Bütünleşme mi, geri dönüş mü? (İstanbul, Diyarbakır ve Mersin Örnekleri). A. Kaya (Haz.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
31. Kolukırık, S. (2009). Mülteci ve sığınmacı olgusunun medyadaki görünümü: Medya politiği üzerine bir değerlendirme. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 1-20.
32. Kreis, R. (2017). #refugeesnotwelcome: Anti-refugee discourse on Twitter. Discourse & Communication, 11(5), 498-514.
33. Laclau, E. (2018). Popülist akıl üzerine. (Çev. N.B. Çelik). İstanbul: Epos.
34. Laclau, E. ve Mouffe, C. (2017). Hegemonya ve sosyalist strateji: Radikal demokratik bir politikaya doğru. (Çev. A. Kardam). İstanbul: İletişim.
35. Mattissek, A. ve Schopper, T. (2019). ‘Culture’ in German media discourses on Refugees: A political geography perspective. T. Marttila (Ed.). Discourse, culture and organization: Inquiries into relational structures of power içinde (s.245-266). Switzerland: Palgrave Macmillan.
36. Mouffe, C. (2015). Dünyayı politik düşünmek: Agonistik siyaset. (Çev. M. Bozluolcay). İstanbul: İletişim.
37. Neuman, W.L. (2014). Social research methods: Qualitative and quantitative approaches. (Seventh edition). London: Pearson.
38. Oliver-Smith, A. (2006). Disasters and forced migration in the 21st century. https://items. ssrc.org/understanding-katrina/disasters-and-forced-migration-in-the-21st-century adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 12.10.2020
39. Onay-Coker, D. (2019). The representation of Syrian refugees in Turkey: a critical discourse analysis of three newspapers. Continuum: Journal of Media & Cultural Studies, 33(3), 369-385.
40. Pandır, M. (2020). Media portrayals of refugees and their effects on social conflict and social cohesion. PERCEPTIONS: Journal of International Affairs, 25(1), 99-120.
41. Purvis, T. ve Hunt, A. (2017). Söylem, ideoloji, söylem, ideoloji, söylem, ideoloji… Moment Dergisi, 1(1): 9-36.
42. Rear, D. (2013). Laclau and Mouffe’s discourse theory and Fairclough’s critical discourse analysis: An Introduction and Comparison. Unpublished paper, 1–26.
43. Sancar Üşür, S. (1997). İdeolojinin serüveni: Yanlış bilinç ve hegemonyadan söyleme. Ankara: İmge.
44. Shechory-Bitton, M. ve Soen, D. (2016). Community cohesion, sense of threat, and fear of crime: The refugee problem as perceived by Israeli residents. Journal of Ethnicity in Criminal Justice, 14(4), 290-306.
45. Şirin Öner, N.A. (2016). Göç çalışmalarında temel kavramlar. S.G. Ihlamur-Öner ve N.A. Şirin Öner (Der.). Küreselleşme çağında göç kavramlar, tartışmalar içinde (s. 13-27). İstanbul: İletişim.
46. Tauscher, S. (2017). Almanya’da aşırı sağ hareketler ve medyanın suçlu göçmen söyleminin resmî belgeler ışığında incelenmesi. Göç Dergisi (GD), 4(2), 201-226.
47. Tittle, C. R. ve Paternoster, R. (1988). Geographic mobility and criminal behavior. Journal of Research in Crime and Delinquency, 25(3), 301-343.
48. Türkiye İstatistik Kurumu (2019). Suç türü ve uyruğuna göre ceza infaz kurumuna giren hükümlüler. https://data.tuik.gov.tr/Search/Search?text=su%C3%A7&dil=1 adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 29.11.2020.
49. United Nations High Commissioner for Refugees (2020). Global trends forced displacement in 2019. https://www.unhcr.org/5ee200e37.pdf adresinden erişilmiştir. Erişim Tarihi: 06.09.2020.
50. Van Dijk, T. (2013). Söylem ve ideoloji: Çok alanlı bir yaklaşım. (Çev. N. Ateş). B. Çoban (Ed.). Söylem ve ideoloji: Mitoloji-din-ideoloji içinde (s.13-112). İstanbul: Su.
51. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu. (2013). Resmî Gazete: 11.4.2013, Kanun Numarası: 6458.
52. Yılmaz, F. (2012). Right-wing hegemony and immigration: How the populist far-right achieved hegemony through the immigration debate in Europe. Current Sociology, 60(3), 368-381.