Turizm Rehberliği Eğitimi Veren Lisans Programlarında İngilizce Dört Beceri Öğretimi

Abstract

Amaç ve Önem: Turizm rehberliği eğitiminde yabancı dil öğretimi çok önemlidir. Özellikle iletişimsel yeterliliğe ulaşmak için dört beceri öğretimi mutlaka olmalıdır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, lisans düzeyinde turizm rehberliği eğitimi verilen fakültelerdeki İngilizce derslerinin dört beceri öğretimi açısından incelenmesidir. Yöntem: Bu amaç doğrultusunda, lisans düzeyinde turizm rehberliği eğitimi veren 34 üniversitenin müfredatlarında yer alan İngilizce dersleri doküman incelenmesi yöntemi ile 1 Ağustos-15 Eylül tarihleri arasında incelenmiş ve betimsel içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Turizm rehberliği eğitimi veren fakültelerdeki İngilizce derslerinin dört grupta (Akademik İngilizce, Temel İngilizce, Mesleki İngilizce ve Dört Beceri) toplandığı ve bunların içinde en çok dersin Temel İngilizce ve Mesleki İngilizce grubunda yer aldığı görülmüştür. Ayrıca dört beceri derslerinin ilgili müfredatlarda gerektiği kadar yer bulamadığı sonucuna varılmıştır. Özgünlük/Bilimsel Katkı: Konu ile ilgili yapılan çalışmaların ilkidir ve turizm rehberliği eğitiminde İngilizce dört beceri öğretimi konusunda bir çalışmanın olmadığı ve böylece yeni araştırmalar ile doldurulması gerekli bir boşluğa işaret etmektedir. Sınırlılıklar: Bu çalışma Devlet Üniversitelerinde Turizm Rehberliği Eğitimi veren lisans programları ile sınırlandırılmıştır.

Keywords

• Turizm rehberliği
• turizm rehberliği eğitimi
• ingilizce öğretimi
• dört beceri öğretimi

Teaching English Language Skills in Tourism Guidance Undergraduate Programs

Abstract

Purpose and Importance: Teaching foreign languages is very important in tourism guidance education. In particular, four skills must be taught to achieve communicative competence. Therefore, the aim of this study is to examine English courses in faculties having undergraduate tourism guidance program in terms of teaching four skills. Methodology: For this purpose, English courses in the curricula of 34 universities that provide undergraduate tourism guidance education were examined using the document analysis method between 1 August and 15 September and evaluated with descriptive content analysis. Findings: According to the results of the research, it was observed that the English courses in the faculties offering tourism guidance education were categorized into four groups (Academic English, Basic English, Vocational English, and Four Skills) and that most of the courses among them were in the Basic English and Vocational English groups. In addition, it was concluded that the four skills courses did not find enough space in the relevant curricula. Originality/Value: This is the first study on this topic, and it indicates that there is no study on the teaching English language skills in tourism guidance education, thus pointing to a gap that needs to be filled with new research. Research Limitations/implications: This study is limited to state university tourism guidance undergraduate programs.

Keywords

• Tourism guidance
• tourism guidance education
• teaching english
• teaching four skills

References

1. Akgül, O. & Aktaş, A. C. (2023). Turist rehberlerinin ve rehber adaylarının yabancı dil sınavı başarıları üzerine bir değerlendirme. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1), 192-203. https://doi.org/10.32572/guntad.1188869.
2. Akram, A. & Malik, A. (2010). Integration of language learning skills in second language acquisition. International Journal of Arts and Sciences, 3(14), 231-240.
3. Aksoy, Z. (2020). Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki üniversitelerde öğrenim gören turizm rehberliği bölümü öğrencilerinin İngilizcenin 4 temel dil becerisine yönelik öz yeterlik inançlarının incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Batman Üniversitesi.
4. Aslan, Z. & Büyükkuru, M. (2015, May 28-30). Türkiye'de turizm rehberliği eğitimi ve mevcut durum analizi. I. Avrasya Uluslararası Turizm Kongresi Güncel Konular, Eğilimler ve Göstergeler Kongresinde sunulan bildiri. Selçuk Üniversitesi Turizm Fakültesi, Konya.
5. Avcı, E. & Doğan, S. (2018). E-şikâyetler turist rehberleri hakkında ne söylüyor? Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 15(1), 133-148.
6. Brandl, K. (2008). Communicative language teaching in action. Upper Saddle River, NJ.
7. Cansu, E., & Tanrısever, C. (2020). Turist rehberlerinin yabancı dil eğitimleri üzerine bir araştırma a study on foreign language traınıngs of tourist guides. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 9(1), 26-44.
8. Ceylan, U. & Padır, H. (2022). Turist rehberliği bölümü akademik personelinin eğitim profili: Devlet üniversiteleri üzerine bir araştırma. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 5(7), 842-857.

9. Council of Europe (2001). Common European framework of reference for languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge University Press.
10. Council of Europe (2023). Offical Translations of CEFR Global Scale. Council of Europe Portal. https://www.coe.int/en/web/common-european-framework-reference-languages/official-translations-of-the-cefr-global-scale
11. Değirmencioğlu, A. Ö. (2001). Türkiye’de turizm rehberliği eğitimi üzerine bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 12, 189- 196.
12. Demir, T. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde standart ve akreditasyon sorunu. Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi 1. Öğrenci Sempozyumu’nda sunulan bildiri, Hacettepe Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Ankara.
13. Dereli, D. D. & Akiş, E. (2019). Türkiye’de turizm gelirleri ile iktisadi büyüme arasındaki ilişkinin analizi (1970-2016). Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 33(2), 467-478. https://dergipark.org.tr/tr/pub/atauniiibd/issue/44281/474811
14. Duman, G. & Mil, Z. (2008). Akademik görüş: Turist rehberliği ve eğitimi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 5(4). https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/117553
15. Eker, N. & Zengin, B. (2016). Turist rehberliği eğitiminin değerlendirilmesi: Profesyonel turist rehberleri üzerine bir uygulama. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 65-74.
16. El-Sharkawy, O. K. (2007). Exploring knowledge and skills for tourist guides: Evidence from Egypt. Tourismos: An International Multidisciplinary Journal of Tourism, 2(2), 77-94.
17. Genç, Ö. (1992). Rehberlik Eğitimine Eleştirel Bir Yaklaşım, T.C. Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitimi, Konferans – Workshop, 9-11 Aralık 1992, Ankara.
18. Hymes, D. (1971). Competence and performance in linguistic theory. Huxley & Ingram (Ed.) Language Acquisition: Models and methods. (1. Baskı, s. 3-28). London: Academic Press.
19. İşçeli, Z. & Kılıç, G. (2018). Lisans düzeyinde turizm rehberliği eğitimi veren fakültelerin müfredatlarının incelenmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), 1(1), 41-56. https://doi.org/10.34090/tured.442067
20. Jing, W. U. (2006). Integrating skills for teaching EFL—Activity design for the communicative classroom. Sino-US English Teaching, 3(12), 122-133.
21. Lovrentjev, S. (2015). Education of tourist guides: Case of Croatia. Procedia Economics and Finance, 23, 555-562.
22. ÖSYM. (2013). Uluslararası Yabancı Dil Sınavları Eşdeğerlikleri. ÖSYM’den elde edilmiştir. https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2023/GENEL/2OCAK201323N%C4%B0SAN2013.pdf
23. Paslı, N. Ç. & Paslı, M. M. (2022). Turist rehberliği lisans bölümlerinde verilen yabancı dil derslerinin incelenmesi. Avrasya Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(1), 21-30.
24. Shen, Y. (2003). Teaching postgraduate English as international communication. IATEFL ISSUES, 8-9.
25. Solmaz, C. (2012). Turizm politikalarının oluşturulmasında turist rehberlerinin rolü [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Akdeniz Üniversitesi.
26. Sreena, S. & Ilankumaran, M. (2018). Developing productive skills through receptive skills–a cognitive approach. International Journal of Engineering & Technology, 7(4.36), 669-673.
27. Taş, E. (2019). Lisans düzeyinde turizm rehberliği eğitiminde mesleki İngilizce dersine yönelik bir değerlendirme [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi], Ege Üniversitesi.
28. TUREB (2023). Rehber İstatistik. 15.09.2023 tarihinde http://www.tureb.org.tr/tr/RehberIstatistik adresinden alınmıştır.
29. Turist Rehberliği Meslek Kanunu, (2012). 15.09.2023 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6326.pdf adresinden alınmıştır.
30. Turist Rehberliği Meslek Yönetmeliği, (2014). 15.09.2023 tarihinde https://www.tursab.org.tr/apps/OldFiles//dosya/7242/turist-rehberligimeslek-yonetmeligi_7242_4901771.pdf adresinden alınmıştır.
31. Usó-Juan, E., & Martínez-Flor, A. (2006). Approaches to language learning and teaching: Towards acquiring communicative competence through the four skills. Current trends in the Development and Teaching of the Four Language Skills, 3-26.
32. Yenipınar, U. & Kardaş, K. (2019). Turizm rehberliği bölümleri müfredat geliştirme önerisi. Journal of Travel and Tourism Research, (15), 1-26.
33. Yüksek Öğretim Kurulu, (2023). https://yokatlas.yok.gov.tr/lisans-bolum.php?b=11007.
34. WFTGA (2023) World Federation of Tourist Guiding Associations: http://www.wftga.org/tourist-guiding/what-tourist-guide Erişim Tarihi: 9 Eylül 2023.