Specialization in Tourist Guiding: Equestrian Tourism

Abstract

Purpose and Importance: While the increasing demand for equestrian tourism, considered a special interest tourism sector, is growing globally, it is also noteworthy that it is a sport requiring specialization. It is crucial for tour guides to specialize both to provide quality service to tourists and to create a competitive advantage. In this context, the two-phase study involved providing basic horseback riding training to tourism guidance students, and the effectiveness of this training was evaluated. The study also addressed horse farm entrepreneurs/horse trainers in Isparta and the equestrian tourism potential of Isparta. Methodology: The study utilized the interview technique, a qualitative research method. Using a convenience sampling method, 14 tourism guidance students studying in Isparta received basic horseback riding training, and interviews were conducted with the tourism guidance students afterward. The second phase of the study aimed to assess Isparta's equestrian tourism potential. Interviews were conducted with 12 horse farm entrepreneurs/riding instructors from five horse ranches and one equestrian sports club operating in Isparta's city center. Findings: Students stated that they learned about horseback riding, horse care, and horse-related equipment. They stated that this training contributed to their specialization and that they are considering specializing in equestrian tourism in the future. Furthermore, there is a consensus that there is a demand for equestrian tourism in Isparta, and that the province's natural habitats and lake-based location create advantages for equestrian tourism. Originality/Value: A review of the literature revealed the lack of a study focusing on horseback riding in tourist guiding, covering the province of Isparta. This study is intended to contribute both to the literature and to contribute to regional development through its recommendations. Limitations: This study is limited to tourism guidance students studying in Isparta province and horse farms/horse trainers in Isparta province. Furthermore, due to the limited project budget, the number of students included in the study was only 14, which constitutes a limitation of this study.

Keywords

• Equestrian tourism
• tourist guiding
• specialization
• Isparta

Turist Rehberliğinde Uzmanlaşma: Binicilik Turizmi

Abstract

Amaç ve Önem: Özel ilgi turizmi kapsamında değerlendirilen binicilik turizmine yönelik artan talep neticesinde, endüstrinin dünyada büyüdüğü görülürken uzmanlaşma gerektiren bir spor dalı olduğu da dikkat çekmektedir. Turist rehberlerinin hem turistlere nitelikli hizmet sunmak hem de kendileri için rekabet avantajı yaratabilmek adına uzmanlaşmaları önemli görülmektedir. Bu kapsamda çalışma iki aşamadan oluşmakta olup çalışmada turizm rehberliği bölümü öğrencilerinin, biniciliğin temel eğitimini almaları sağlanmış ve almış oldukların eğitimin etkinliği değerlendirilmiştir. Aynı zamanda çalışma ile Isparta ilinde bulunan at çiftliği girişimcisi/at eğitmenleri ile Isparta ilinin binicilik turizm potansiyeli de ele alınmıştır. Yöntem: Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden mülakat tekniğinden faydalanılmıştır. Kolayda örnekleme yönteminden faydalanılarak Isparta ilinde öğrenim gören 14 turizm rehberliği bölümü öğrencisinin biniciliğin temel eğitimini almaları sağlanmış ve eğitimden sonra turizm rehberliği bölümü öğrencileri ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın diğer aşaması ise Isparta ilinin binicilik turizm potansiyelinin değerlendirilmesi için Isparta il merkezinde faaliyet gösteren 5 adet at çiftliği ve 1 adet atlı spor kulübü bulunmakta olup at çiftliği girişimcileri/ binicilik eğitmenlerinden oluşan 12 kişi ile mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Öğrenciler at binme, at bakımı ve atla ilgili ekipmanlar hakkında bilgi edindiklerini, uzmanlaşma konusunda bu eğitimin katkısı olduğunu ve gelecekte binicilik turizminde uzmanlaşmayı düşündüklerini ifade etmişlerdir. Diğer yandan Isparta’da binicilik turizmine talep olduğu konusunda görüş birliği olduğu, ilin doğal alanlarının varlığı ve göller yöresinde bulunmasının binicilik turizminde avantaj yarattığı ifade edilmiştir. Özgünlük/Bilimsel Katkı: Literatür incelendiğinde turist rehberliğinde binicilik alanında uzmanlaşmaya yönelik ve konuyla ilgili Isparta ilini kapsayan bir çalışmanın olmaması bu çalışmanın yapılmasında belirleyici olmuştur. Çalışma ile hem literatüre katkı sağlanması hem de sunulan öneriler ile bölgesel gelişime fayda sağlanması beklenmektedir. Sınırlılıklar: Bu çalışma Isparta ilinde okuyan turizm rehberliği bölümü öğrencileri ve Isparta ili at çiftlikleri/at eğitmenleri ile sınırlı olmaktadır. Aynı zamanda proje bütçesinin sınırlı olması sebebiyle çalışmaya dahil edilen öğrenci sayısının 14 kişi olması bu çalışmanın sınırlılıklarını oluşturmaktadır.

Keywords

• Binicilik turizmi
• turist rehberliği
• uzmanlaşma
• Isparta

References

1. Akdu, S. (2025). Turist rehberliğinde uzmanlaşma eğitimi: Karadeniz Bölgesi’nde mesleki gelişim ve bölgesel uzmanlık üzerine analitik bir çalışma. Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 8(2), 718-742 10.33083/joghat.2025.522.
2. Akdu, S. (2022). Turist rehberlerinin uzmanlaşma sürecine lisansüstü eğitimin katkısı ve mevcut durumun tespiti. Turist Rehberliği Dergisi, 5(2), 100-116. https://doi.org/10.34090/tured.1178438
3. Akdu, U., Karakaş, D., Zurnacı, J. & Tabu Ö. (2018). Turizm rehberliğinde alan uzmanlığı önerisi: Sağlık turizmi rehberliği. Turist Rehberliği Dergisi, 1(2), 124-138. https://doi.org/10.34090/tured.491155
4. Akpınar, A. & Avcı, N. (2021). Turist rehberliğinde uzmanlaşma: Uzman rehberlere yönelik bir durum çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 755-787. https://doi.org/10.16953/deusosbil.817730
5. Ap, J. & Wong, K. F. K. (2001). Case study on tour guiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22, 551-563. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(01)00013-9
6. Aydın, Ç. (2024). Daday atlı turizm merkezlerinde turist deneyimlerinin incelenmesi. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism, Recreation and Sports Sciences (ATRSS), 8(1), 310-326. https://doi.org/10.53353/atrss.1594792
7. Bahar, M. (2021). Turist rehberliğinde uzmanlaşma: Gastronomi rehberliği açısından turist rehberliği ön lisans ve lisans programlarının değerlendirilmesi. Journal of Travel and Tourism Research, 19, 102-119.
8. Celep, O. (2022). Özel ilgi turlarında rehber ihtiyacı kapsamında uzmanlaşma eğitimi. Turist Rehberliği Dergisi, 5(1), 27-45. https://doi.org/10.34090/tured.1127771

9. Chevalier, P., S. (2015). Can equestrian tourism be a solution for sustainable tourism development in France?, Loisir et Société / Society and Leisure, 38(1), 110-134. https://doi.org/10.1080/07053436.2015.1007580
10. Çetin, A. & Soybalı, H., H. (2021). Turizm rehberliği öğrencilerinin uzmanlaşma, rehberlik eğitim konuları ve tur rehberliği hizmet kalitesi unsurlarına atfettikleri önem düzeylerinin belirlenmesi. Denizli Pamukkale Üniversitesi Uluslararası Türk Dünyası Yunus Emre Sempozyumu Bildiri Kitabı, 24-27 Mayıs 2021, (Eds., Biray, N., Nalbant, V., M. Eynel, S.). Bengü Yayınları, Ankara.
11. Çetin, G., & Kızılırmak, İ. (2012). Türk turizminde kokartlı turist rehberlerin mevcut durumunun analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi, 14(2), 307– 318.
12. Danby, P., & Grajfoner, D. (2020). Human-equine tourism and nature-based solutions: Exploring psychological Well-being through. Journal of Hospitality & Tourism Research, 20(10), 1-23. https://doi.org/10.1177/1096348020978555
13. Değişgel, S. (2024). Türkiye’nin binicilik turizmi potansiyelinin incelenmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 12(1), 645-662. 10.21325/jotags.2024.1399
14. Güzel, Ö., F., & Köroğlu, Ö. (2014). Turist rehberlerinin liderlik ve aracılık rollerinin tur deneyimine etkisi: Doğa turları üzerine bir araştırma. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 13(4), 939-960. https://doi.org/10.21547/jss.257181
15. Helgadottir, G., & Sigurdardottir, I. (2008). Horse-Based Tourism: Community, quality and disinterest in economic. Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 8(2), 105-121. https://doi.org/10.1080/15022250802088149
16. Helgadóttir, G. (2006) The culture of horsemanship and horse-based tourism in Iceland. Current Issues in Tourism, 9(6), 535-548. https://doi.org/10.2167/cit297.0
17. Karamustafa, K., & Kılıçhan, B. (2024). Türkiye’de profesyonel turist rehberliği mesleğinde uzmanlaşma: Bölgelerin mevcut durumu ve geleceğe dönük öneriler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 12(1), 266-289. https://doi.org/10.21325/jotags.2024.1379
18. Kim, K., Hallab, Z., & Smith, M. (2008). Tourism economic impacts: The case of equine camping in Southern Illinois, Chen, J. S. (Ed.) Advances in Hospitality and Leisure. Emerald Group Publishing Limited, Leeds, pp. 245-260.
19. Kovalenko, O. V. (2020). National characteristics of training of future specialists of tourist support (guides-guides) in Ukraine. Science and Education a New Dimension Pedagogy and Psychology, 8(88), 220, 24-26.
20. Kök, A., Karahan, S., Akyurt Kurnaz, H., & Kurnaz, A. (2021). Turizm rehberliği öğrencilerinin gastronomi rehberliğine bakış açısı. Turist Rehberliği Dergisi, 4(1), 1-18. https://doi.org/10.34090/tured.803004
21. Monterrubio, C., & Perez, J. (2021). Horses in leisure events: A posthumanist exploration of commercial and cultural values. Journal of Policy Research in Tourism, Leisure and Events, 13(2), 147-171. https://doi.org/10.1080/19407963.2020.1749063
22. Ollenburg, C. (2005). Worldwide structure of the equestrian tourism sector. Journal of Ecotourism, 4(1), 47-55. https://doi.org/10.1080/14724040508668437
23. Rezapouraghdam, H., Saydam, M., B., Altun, Ö., & Roudi, S. (2024). A contemporary systematic literatüre review of equestrian tourism: Emerging advancements and future insights. Journal of Hospitality and Tourism Insights, 2514-9792. https://doi.org/10.1108/JHTI-01-2024-0046
24. Şengel, Ü. & Karamanlıoğlu, N. (2023). Turizm rehberliği mesleği için bir uzmanlaşma önerisi: Engelli turist rehberliği. Turist Rehberliği Dergisi, 6(1), 12-28. https://doi.org/10.34090/tured.1276580
25. TDK, (2025). Uzmanlaşma. Türk Dil Kurumu Sözlükleri. https://sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 05.05.2025).
26. Toksöz, D. (2024). Turist rehberlerinin alan uzmanlığına bakış açıları üzerine görgül bir araştırma. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 8-27. https://doi.org/10.32572/guntad.1301301
27. Tomljenovic, R., Zivoder, B., S. & Corak, S. (2018). Horse riding tourism-definitional conundrum. 4th International Rural Tourism Congress, Congress Proceedings, 278-287.
28. TUREB, (2015). Rehberlikte uzmanlaşma eğitimi uygulama usul ve esasları. https://www.tureb.org.tr/Sayfa/Index?id=29 (Erişim Tarihi: 11.05.2025).
29. Yenipınar, U., & Yılmaz, L. (2019). Turist rehberliğinde uzmanlaşma, İçinde Ö. Güzel, & Ö. Köroğlu (Eds). Turist rehberliğinde uzmanlaşma özel ilgi turlarından özel konulara (1. baskı, ss. 1-35). Nobel Akademik Yayıncılık.
30. Yenipınar, U., & Çapar, G. (2017). Tourist guiding on the silk route: Turkey as a crossroad chapter. Developments in Social Sciences, 391-402.
31. Yılmaz, K. & Goncagül, G. (2016). Equine tourism: Nature, sports and travel, İçinde C. Avcıkurt, M., S. Dinu, N. Hacıoğlu, R. Efe, A. Soykan, N. Tetik (Eds.,) Global Issues and Trends in Tourism. St. Kliment Ohridski University Press, Sofia.
32. Yumuk, Y. & Demirel İli, N. (2022). Turist rehberliği eğitimi alan öğrenciler mesleki uzmanlaşmaya nasıl bakıyor? Journal of Gastronomy, Hospitality and Travel, 5(1), 211-222. https://doi.org/10.33083/joghat.2022.125