The validity and reliability of the Turkish version of the motivational persistence scale

Abstract

The aim of this research is to adapt the Motivational Persistence Scale (Constantin, Holman, and Hojbotă, 2011) to Turkish and to examine its psychometric properties. The research was conducted on 539 university. The correlation between the original and Turkish version of the scale was .88. Exploratory factor analysis showed that KMO measure of sampling adequacy of .87, and Bartlett Sphericity test χ2= 611.798 (p

Keywords

• Motivational persistence, confirmatory factor analysis, validity, reliability

Motivasyonel kararlılık ölçeğinin Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı Constantin, Holman ve Hojbotă (2011) tarafından geliştirilen Motivasyonel Kararlılık Ölçeğini Türkçeye uyarlamak ve ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini psikometrik özelliklerini incelemektir. Araştırmaya iki farklı üniversitede değişik fakültelerde öğrenim gören 539 üniversite öğrencisi katılmıştır. İlk çalışmada 201 öğrenciden elde edilen verilere uygulanan açımlayıcı faktör analizi (AFA) sonucu KMO örneklem uygunluk katsayısı .87, Bartlett Sphericity testi χ2 değeri 611.798 (p

Keywords

• Motivasyonel kararlılık, azim, güdülenme geçerlik, güvenirlik

References

1. Ağca, V., & Ertan, H. (2008). Duygusal bağlılık içsel motivasyon ilişkisi: Antalya’da beş yıldızlı otellerde bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 110, 135-156.
2. Akın, A., Gediksiz, E., Şahin, F., Özbek, R., & Toprak, H. (2013). Turkish version of the Motivational
3. Persistence Scale. Paper presented at the 13th European Congress of Psychology (ECP 2013), 9-12 July, Stockholm, Sweden.
4. Aydemir, Z. İ., & Öztürk, E. (2013). Metinlere Yönelik Okuma Motivasyonu Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. İlköğretim Online, 12(1), 66‐76.
5. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.
6. Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve psikolojide ölçme: Klasik test teorisi ve uygulaması. Ankara: ÖSYM Yayınları.
7. Bozanoğlu, İ. (2004). Akademik Güdülenme Ölçeği: Geliştirmesi, geçerliği, güvenirliği. Ankara Üniversitesi
8. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 83-98. Broussard, S. C., & Garrison, M. E. B. (2004). The relationship between classroom motivation and academic achievement in elementary school-aged children. Family and Consumer Sciences Research Journal, 33(2), 106–120.

9. Browne, M.W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long
10. (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Newbury Park, CA: Sage. Büyüköztürk, Ş. (2012). Veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö., & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeği’nin
12. Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207- 2
13. Chess, S., & Thomas A. (1987). Temperamental individuality from childhood to adolescence. Journal of Child Psychiatry, 16, 218-26.
14. Cloninger, C. R., Svrakic, N. M., & Svrakic, D. M. (1997). Role of personality self-organization in development of mental order and disorder. Development and Psychopathology, 9, 881-906.
15. Constantin, T., Holman, A., & Hojbotă, M.A. (2011). Development and validation of a Motivational Persistence
16. Scale. Psihologija, 45(2), 99-120. Çakır, E. (2006). Anadolu öğretmen liselerinde okuyan öğrencilerin depresyon ve motivasyon düzeyleri.
17. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. Deci, E. L., Koestner, R., & Ryan, R. M. (1999). A meta-analytic review of experiments examining the effects of extrinsic rewards on intrinsic motivation. Psychological Bulletin, 125(6), 627–668.
18. Dede, Y., & Yaman, S. (2008). Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.
19. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2(1), 19-37. Eren, E. (2010). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. İstanbul: Beta Yayıncılık.
20. Eroğlu, F. (2004). Davranış bilimleri. İstanbul: Beta Yayınevi.
21. Eryılmaz, A. (2013). Okulda motivasyon ve amotivasyon: Derse Katılmada Öğretmenden Beklentiler Ölçeği’nin geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(25), 1-18.
22. Gorsuch, R. L. (1990). Common factor analysis versus component analysis: Some well known and little known facts. Multivariate Behavioral Research, 25, 33-39.
23. Gredler, M. E. (2001). Learning and instruction: Theory into practice. (4th ed.). Prentice-Hall, Inc., Upper
24. Saddle River, New Jersey. Guay, F., Chanal, J., Ratelle, C. F., Marsh, H. W., Larose, S., & Boivin, M. (2010). Intrinsic, identified, and controlled types of motivation for school subjects in young elementary school children. British Journal of Educational Psychology, 80(4), 711–735.
25. Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions, and organizations across nations. Thousand Oaks, CA: Sage.
26. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structural analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1-55.
27. Karagüven, M. H. Ü. (2012). Akademik Motivasyon Ölçeğinin Türkçeye adaptasyonu. Educational Sciences:
28. Theory & Practice, 12(4), 2599-2620.
29. Kazak Çetinkalp, Z. (2010). Durumsal Güdülenme Ölçeği (Situational Motivation Scale-SIMS)'nin Türkçe versiyonunun psikometrik özellikleri. Turkiye Klinikleri J Sports Sci, 2(2), 86-94.
30. Linnenbrink, E. A., & Pintrich, P. R. (2002). Motivation as an enabler for academic success. School Psychology Review, 31(3), 313–327.
31. Londoner, C. (1972). Perseverance versus nonperseverance patterns among adult high school students. Adult Education, 22, 179–195.
32. Luthans, F. (1998). Organisational Behaviour. 8th ed. Boston: Irwin McGraw-Hill.
33. Miner, J. B., Ebrahimi, B., & Wachtel, J. M. (1995). How deficiency in management contributes to the United
34. States' competiveness problem and what can be done about it? Human Resource Management. Fall. Önen, L., & Tüzün, B. (2005). Motivasyon. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
35. Pintrich, P. R., & Schunk, D. H. (2002). Motivation in education: Theory, research and applications. Upper
36. Saddle River, NJ: Merrill Prentice Hall. Pintrich, P. R. (2003). A motivational science perspective on the role of student motivation in learning and teaching contexts. Journal of Educational Psychology, 95, 667–686.
37. Sarıçam, H., & Akın, A. (2014). Bütünleyici Umut Ölçeği Türkçe formu: Geçerlik ve güvenirlik çalışması.
38. Adıyaman Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(15), 291-308. Solmuş, T. (2000). İnsan kaynakları yönetiminde bir uygulama alanı olarak motivasyon. Türk Psikoloji Bülteni, 6(19), 65-74.
39. Solmuş, T. (2004). İş yaşamında duygular ve kişilerarası ilişkiler: Psikoloji penceresinden insan kaynakları yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.
40. Stipek, D. J. (1996). Motivation and instruction. In D. C. Berliner & R. C. Calfee (Eds.), Handbook of educational psychology (pp. 85–113). New York: Macmillan.
41. Stipek, D., Feiler, R., Daniels, D., & Milburn, S. (1995). Effects of different instructional approaches on young children’s achievement and motivation. Child Development, 66(1), 209–223.
42. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston, MA: Pearson.
43. Tinsley, H. A., & Tinsley, D. J. (1987). Uses of factor analysis in counselling psychology research. Journal of
44. Counselling Psychology, 34(4), 414-424. Us, A. T. (2007). İşletmelerde motivasyon. İstanbul: İgiad Yayınları.
45. Yıldız, G. (2011). Akademik İyimserlik Ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanabilirliğinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi
46. Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Ankara. Williams, L., & DeSteno, D. (2008). Pride and perseverance: The motivational role of pride. Journal of
47. Personality and Social Psychology, 94, 1007–1017. EKLER