Hemşirelik Eğitiminde Simülasyon Kullanımının Önemi
Abstract
Hemşirelik, teorik dersler ve klinik uygulamadan oluşan bir meslektir. Hemşirelik eğitimi, öğrencilerin belirtilen rolleri üstlenmelerini sağlayabilecek düzeyde; bilişsel, duyuşsal ve psikomotor öğrenim alanlarını kapsayan bir eğitim gerektirir. Öğrencilerin; sınırlı klinik uygulama alanları, hastaların hastanelerde daha kısa süreli kalmaları ve hastane ile ilişkili sorunlar gibi nedenlerle klinikte daha az zaman geçirmeleri sonucu uygun klinik deneyimler kazanmaları her zaman mümkün değildir. Simülasyon, öğrencilere gerçekçi klinik durumları oluşturan ve güvenli bir ortamda pratik yapmalarını ve öğrenmelerini sağlayan aktif bir eğitim stratejisidir. Öğrenci böylece, bu klinik durumun gerçek uygulamada nasıl yönetileceğini güvenli bir ortamda öğrenebilir. Daha fazla uygulamaya ihtiyaç duyulduğunda ise öğrenci, simülatör üzerinde tekrarlayabilir. Simülasyon aynı zamanda öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerini geliştirerek uygulamalarına yansıtmalarını sağlar. Bu makalede, hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımının önemi anlatılmaktadır.
Keywords
References
- Referans1. Karabacak Ü, Uğur E. Sağlık bilimlerinde simülasyon kavramdan uygulamaya. Nobel Tıp Kitabevleri: İstanbul, 2019. ISBN: 978-605-335-461-1.
- Referans2. Şendir M, Doğan P. Hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımı: Sistematik inceleme. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 2015;23(1):49-56.
- Referans3. Sezer H, Orgun F. Hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımı ve simülasyon modeli. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 2017;33(2):140-152.
- Referans4. Tüzer H, Dinç L, Elçin M. Hemşirelikte lisans eğitimi simülasyon uygulamalarında çözümleme sürecinin önemi. Türkiye Klinikleri J Pediatr Nurs- Sipecial Topics,2017;3(1):23-27.
- Referans5. World Health Organization (WHO). Nursing & Midwifery human resources for health, Global standards for the initial education of professional nurses and midwives. World Health Organization, Department of human resources for health, Switzerland, 2009. Erişim: 24.01.2020. https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/44100/WHO_HRH_HPN_08.6_eng.pdf?sequence=1
- Referans6. American Association of Colleges of Nursing (AACN). Faculty shortages in baccalaureate and graduate nursing programs: scope of the problem and strategies for expanding the supply. 2005. Erişim: 24.01.2020. https://www.aacnnursing.org/Portals/42/News/White-Papers/facultyshortage-2005.pdf
- Referans7. National Council of State Boards of Nursing (NCSBN). Clinical instruction in prelicensure nursing programs. 2005. Erişim: 24.01.2020. https://www.ncsbn.org/Final_Clinical_Instr_Pre_Nsg_programs.pdf.
- Referans8. Edeer DA, Sarıkaya A. Hemşirelik eğitiminde simülasyon kullanımı ve simülasyon tipleri. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 2015;12 (2):121-125.
- Referans9. Karadağ M, Çalışkan N, İşeri Ö. Simüle hasta kullanımına ilişkin öğrenci görüşleri. Çağdaş Tıp Dergisi, 2015;5(1):36-44.
- Referans10. Gaba D.M. The future vision of simulation in healthcare. Simülation in Healthcare 2007;2,126-135.