Antalya'nın Kepez İlçesinde Geleneksel Sera Üretiminin Özellikleri

Abstract

Ülkemizde seracılık ekolojik koşullara bağlı olarak gelişmiş olup, iklimin uygun olduğu Akdeniz sahil kuşağımızda
yaygınlaşmıştır. Bu sahil kuşağında Antalya, toplam 239804.42 da örtüaltı alanı ile Akdeniz Bölgesi'ndeki seraların
% 47.2'sine, Türkiye seralarının ise % 38.8'ine sahip olan, lider il konumundadır. Bu çalışmada, Antalya'nın örtüaltı tarımı
yapan işletme sayısının en yüksek olduğu Kepez ilçesinde geleneksel sera üretiminin değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Bu
amaçla ilçedeki üretici, işletme ve sera yapısı, yetiştiricilik, tür ve çeşit seçimi ve pazarlamaya ait bilgileri ve sorunları
ortaya koyabilmek için 2011 yaz aylarında gayeli örnekleme yöntemine göre seçilen 45 üretici ile hazırlanan anket formları
ile doğrudan görüşme yoluyla veriler toplanmıştır. Elde edilen sonuçlar, üreticilerin büyük çoğunluğunun ilkokul mezunu
olduğunu, PE örtülü ve demir iskeletli serada yetiştiricilik yapıldığını, yan havalandırmanın hakim olduğu seralarda böcek
neti kullanılmadığını, sadece dondan korumaya yönelik ısıtmanın yapıldığını, seralarda yetiştiriciliğin toprakta
gerçekleştirildiğini ve tek ürün şeklinde ağırlıklı olarak domates, hıyar ve çilek yetiştirildiğini göstermiştir. Toprak
analizinin yapılmadığı ve sentetik kimyasalların ise aşırı miktarda kullanıldığı dikkat çekmiştir. Üreticilerin çeşit seçimini
kendileri veya bayi yönlendirmesine göre yapmakta olduğu ve en çok hastalık ve zararlılara dayanımı kriter aldıkları, fide
kullanımının giderek arttığı ve üreticilerin çoğunluğunun hazır aşısız fide ile üretime başladığı, tarımsal bilgi kaynağı olarak
daha çok zirai ilaç bayinin kullanıldığı, kontrollerin zamanında yapılmaması ve verilen bilgilerin yetersiz olması nedeni ile
memnuniyetsizlik yaşandığı, üretilen ürünlerin çoğunluğunun hale satıldığı ve ürün fiyatının haldeki komisyoncular
tarafından belirlendiğinden üreticilerin bu durumdan şikayetçi oldukları belirlenmiştir.

Keywords

• Antalya,sera,anket,üretici

Abstract

In our country greenhouse cultivation has developed according to the prevailing climatic conditions and become widespread at the Mediterranean coast where the climate is suitable. In this coastal area, Antalya is the leading province with 47.2% of greenhouses located in the Mediterranean Region and 38.8% of greenhouses of Turkey. In this study, it is aimed to evaluate greenhouse cultivation in Antalya-Kepez where the number of protected cultivation holdings was the highest. For this purpose, data was collected with direct contact via the questionnaires from 45 producers selected according to purposive sampling during the summer months of 2011 in Kepez in order to reveal information related to greenhouse producers, operation and greenhouse structure, production, selection of species and varieties, marketing and their problems. The results obtained showed that the majority of producers are primary school graduates, production has realized in greenhouses covered with PE and iron-framed, insect net is not used in greenhouses particularly having side air vent, heating has done only for frost protection, plants are grown in soil and mostly tomato, cucumber and strawberry are grown as long season crop production. It has drawn attention that soil analysis is not realized and synthetic chemicals are used in excessive amounts. It’s determined that producers make variety selections based on themselves or dealers’ orientations and the most common criteria that are taken into consideration is pest and disease resistance, seedling usage has increased and the majority has started with non-grafted seedlings, pesticide dealers are the most common agricultural information source for the growers, growers are dissatisfied due to lack of information and controls, not-well-timed controls most of the products are sold in wholesale market hall and price is determined by broker

Keywords

• Antalya,greenhouse,questionnaire,producer

References

1. Anonim, 2011. Antalya Sebzecilik Master Planı, S:27- 30.
2. Anonim, 2014. http://www.tuik.gov.tr/bitkiselapp/ bitkisel.zul. (Erişim tarihi: 06.02.2014)
3. Çanakçı, M., 2005. Antalya ili sera sebzeciliğinde mekanizasyon işletmeciliği verilerinin belirlenmesi ve optimum seçim modellerinin oluşturulması üzerine bir çalışma. Doktora tezi, Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Makineleri Anabilim Dalı, Antalya.
4. Dayıoğlu, M.A., 2012. Akıllı Sera Teknolojisi. Tarım Türk Dergisi, Yıl 7, Seracılık Eki, 33: 38-41.
5. Emekli, N.Y., 2007. Antalya ili kumluca ilçesindeki seraların teknik ve yapısal yönden incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarımsal Yapılar ve Sulama Anabilim Dalı, Antalya.
6. Emekli, N.Y., Büyüktaş, D., Büyüktaş, K., 2008. Antalya yöresinde seracılığın mevcut durumu ve yapısal sorunları. Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Derim Dergisi, 25(1):26-39.
7. Gökçimen, H., 2010. Menderes ilçesinde hıyar yetiştirilen sera işletmelerinin genel özellikleri. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
8. Gül Aydoğan, N., Kaplan, M., Tuncer, A.M., Lüleli Bakırcı, N., Yüce, K., Hazar, D., 2001. Kumluca ilçesi seracılığında üretimi etkileyen bazı özelliklerin değerlendirilmesi. VI. Ulusal Seracılık Sempozyumu, Bildiri Kitabı:1-6, Fethiye.

9. Hakgören, F., Baştuğ, R., Büyüktaş, D., 1992. Antalya- Kumluca ilçesindeki seraların yapısal sorunları ve çözüm önerileri. Toprak-Su, 1(3): 25-29.
10. Hanafi, A., Papasolomontos, A., 1999. Integrated production and protection under protected cultivation in the Mediterranean Region. Biotechnology Advances, 17:183-203.
11. Kaplan, M., Sönmez, S., Tokmak, S., 1999. Antalya- Kumluca yöresi kuyu sularının nitrat içerikleri. Tr. J. of Agric and Forestry, 23:309-313.
12. Nicolaus, A., 1990. Ventilation methodologies in greenhouses. Acta Horticulturae, 263:299-306.
13. Öztekin, G.B., Tüzel, Y., Teket, H., 2009. Tahtalı barajı koruma havzasında örtüaltı sebze yetiştiriciliğine genel bakış. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 46(2): 101-110.
14. Sönmez, İ., Kaplan, M., 2004. Demre yöresi seralarında toprak ve sulama sularının tuz içeriğinin belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 17(2):155-160.
15. Tüzel, Y., Öztekin, G.B., Gül, A., 2008. Recent developments in protected cultivation in Turkey. 2nd Coordinating Meeting of the Regional FAO Working Group on Greenhouse Crop Production in the SEE Countries. 7-11 April, Antalya, p. 75-86.
16. Tüzel, Y., Öztekin, G.B., Karaman, İ., 2010. Serik ilçesinde modern ve geleneksel sera işletmelerinde sebze üretiminin karşılaştırılması. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 47(3): 223-230.
17. Yarşi, G., Rad, S., 2004. Cam serada aşılı fide kullanımının Faselis F meyve kalitesi bitki büyümesine etkisi. Alatarım, 3(1):16-22.
18. Yaslıoğlu, E., 2011. Örtüaltı Üretim Sistemleri: Örtüaltı Tarımı (Ünite 1). Sayfa 2-13, Anadolu Üniversitesi, Açık Öğretim Fakültesi, Tarım Önlisans Programı Ders Kitabı (TRM212U), Anadolu Üniversitesi Yayınları Yayın No: 2275. Açık Öğretim Fakültesi Yayınları Yayın No: 1272. Eskişehir.