Siirt İlinde Çayır Mera Alanlarından ve Yem Bitkilerinden Elde Edilen Kaba Yem Üretim Potansiyeli

Abstract

Siirt ilinin coğrafik yapısından dolayı halkın önemli bir kesiminin geçim kaynağı hayvancılık ve bitkisel üretime dayanmaktadır. Hayvancılık genellikle çayır-mera hayvancılığı şeklinde yapılmaktadır. Hayvansal üretimde vazgeçilmeyen en önemli yem grubunu kaba yemler oluşturmaktadır. Halihazırda Siirt ilinde çayır mera kaynaklı üretilen kuru ot miktarı 130.461 ton, yem bitkileri kaynaklı kuru ot miktarı 60.177 ton civarındadır. Buna karşılık Siirt ilinde 101.899 büyük baş hayvan birimine eşdeğer hayvan varlığı bulunmaktadır. Bu hayvanların yıllık ortalama yaşama payı için kaba yem ihtiyacı ise 464.914 tondur. İlin doğal çayır mera alanlarından ve yem bitkileri ekilişlerinden elde edilen toplam kaba yem üretimi 190.638 ton olup, sahip olduğu hayvan varlığının ancak % 41'ine yetecek kadardır. Bu nedenle mevcut çayır mera alanlarında üretimi arttırmak için, amenajman tekniklerine uyulmalı ve ıslah çalışmalarına hız verilmelidir. Ayrıca, yem bitkileri ekim alanları arttırılmalı, özellikle nadasa bırakılan alanlarda ekim nöbeti sistemleri geliştirilerek yem bitkileri tarımına öncelik verilmelidir. 

Keywords

• Siirt,çayır,mera,yem bitkileri,hayvan varlığı

Abstract

Due to the geographical structure of Siirt Province, mainstay of a significant part of the population is based on livestock and crop production. Livestock is usually carried out in the form of meadows-pastures livestock. The most essential feed group in animal production is forage. At present, the dry hay amount provided from meadow-rangelands and forage crops are 130.461 and 60.177 tonnes, respectively. On the other hand, there are 101.899 of animal existence equivalent to livestock unit in Siirt. The fodder requirements of these animals are 464.914 tons per year. Total fodder production of province from natural meadow-range areas and forage crop cultivation is 190.638 tonnes but this is enough for 41% of animal existence. Therefore, management techniques must be followed and should be accelerated to the breeding studies to increase productivity in existing meadow-rangelands. Besides, cultivation area of forage crops should be increased and the crop rotation systems must be developed and priority should be given to forage crops within the crop rotation system particularly in fallow areas

Keywords

• Siirt,meadow,range,forage crops,animal existence

References

1. Açıkgöz, E., 2001. Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Bursa.
2. Açıkgöz, E., Hatipoğlu, R., Altınok, S., Sancak, C., Tan, A., Uraz, D., 2005. Yem bitkileri üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Tarım Kongresi, 3-7 Ocak, Ankara, s. 503-518.
3. Akyıldız, R., 1983. Yemler Bilgisi ve Teknolojisi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 868, Ankara.
4. Alçiçek, A., Kılıç, A., Ayhan, V., Özdoğan, M., 2010. Türkiye’de kaba yem üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası (ZMO) 11-15 Ocak, Cilt:2, Ankara, s. 1071-1080.
5. Altın, M., Gökkuş, A., Koç, A., 2011. Çayır Mera Yönetimi, I. Cilt (Genel İlkeler). T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
6. Anonim, 2015a. Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist (Erişim tarihi: 05.02.2015).
7. Anonim, 2015b. T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü Faaliyetleri, Kasım 2014. http://www.tarim. gov.tr/sgb/Belgeler/SagMenuVeriler/ BUGEM.pdf (Erişim tarihi: 05.02.2015).
8. Anonim, 2015c. T.C. Siirt Valiliği, Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü 2013-2014 Faaliyet Raporu.

9. Anonim, 2015d. T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Strateji Geliştirme Başkanlığı, Tarımsal Yatırımcı Danışma Ofisi, Siirt İli Tarımsal Yatırım Rehberi, Şubat 2015. https://www.tarim.gov.tr/ SGB/TARYAT/Belgeler/il_yatirim_rehberleri/siirt.p df (Erişim tarihi: 07.01.2015).
10. Anonim, 2015e. Seçilmiş Göstergelerle Siirt 2013. Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr/ ilGostergeleri/iller/SIIRT.pdf 05.01.2015). (Erişim tarihi:
11. Anonymous, 2015. Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). http://www. fao.org/ag/AGP/AGPC/doc/Counprof/Turkey/Turke y.htm (Erişim tarihi: 03.02.2015).
12. Budak, F., 2013. Iğdır ili çayır-mera ve yem bitkilerinin durumu, hayvan beslenmesinde önemi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 6(2): 49-55.
13. Çelik, A., Şahin Demirbağ, N., 2013. Türkiye’de Tarımsal Desteklemelerin Yem Bitkileri Ekiliş ve Üretim Üzerine Etkisi. Ankara.
14. Kara, A., Kadıoğlu, S., Çakal, Ş., Aygün, C., Şeker, H., Taş, N., 2009. Kuzeydoğu Anadolu’da baklagil yem bitkileri tarımı ve sorunları. Alınteri Zirai Bilimler Dergisi, 16(1): 19-32.
15. Kılıç, A., 2000. Kaba yem üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi, 1. Cilt, 17- 21 Ocak, Ankara, s. 845-858.
16. Kuşvuran, A., Nazlı, R.İ., Tansı, V., 2011. Türkiye’de ve Batı Karadeniz Bölgesi’nde çayır-mera alanları, hayvan varlığı ve yem bitkileri tarımının bugünkü durumu. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 28(2): 21-32.
17. Özyazıcı, M.A., Dengiz, O., İmamoğlu, A., 2014. Siirt ili bazı arazi ve toprak özelliklerinin coğrafi bilgi sistem analizleriyle değerlendirilmesi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 1(2): 128-137.
18. Sayar, M.S., Anlarsal, A.E, Başbağ, M., 2010. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde yem bitkileri tarımının mevcut durumu sorunları ve çözüm önerileri. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 14(2): 59-67.
19. Semerci, A., Kurt, C., 2006. Türkiye’de yem bitkileri tarımının önemi. Hasad Hayvancılık Dergisi, 21: 42-49.
20. Temel, S., Şahin, K., 2011. Iğdır ilinde yem bitkilerinin mevcut durumu, sorunları ve çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 21(1): 64-72.
21. Yolcu, H., Tan, M., 2008. Ülkemiz yem bitkileri tarımına genel bir bakış. Tarım Bilimleri Dergisi, 14(3): 303-312.
22. Yulafçı, A., Pul, M., 2005. Samsun ilinde kaba yem üretimini sınırlayan problemlerin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 73-80.