Konvansiyonel Meyve Yetiştiriciliği Yapan Üreticilerin Organik Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları Konusundaki Görüşleri: Zonguldak İli Örneği, Türkiye

Abstract

Konvansiyonel tarımın insan sağlığı ve çevre üzerindeki olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için, son yıllarda organik tarım ve iyi tarım uygulamaları yaygınlaşmış ve buna yönelik araştırmalar önem kazanmıştır. Bu araştırmanın amacı, Türkiye’nin Karadeniz Bölgesinde yer alan Zonguldak ilinde konvansiyonel meyve yetiştiriciliği yapan üreticilerin organik tarım ve iyi tarım uygulamaları konusundaki görüşleri ile gelecekte bu üretim sistemlerine geçme konusundaki düşüncelerinin belirlenmesidir. Araştırma verilerini, konvansiyonel tarım yapan 125 meyve üreticisiyle yapılan anketler oluşturmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, organik tarımda kimyasal gübre kullanıldığını düşünen üreticilerin oranı % 12.00, tarım ilacı kullanıldığını düşünenlerin oranı % 46.40’dır. İyi tarım uygulamalarında ise üreticilerin % 25.60’ı kimyasal gübre, % 12.80’i tarım ilacı kullanılmadığını düşünmektedir. Bu sonuçlar, üreticilerin organik tarım ve iyi tarım uygulamaları konusunda yeterli bilgi düzeyine sahip olmadıklarını ve bu sistemlerin uygulanma prensiplerinden yeterince haberdar olmadıklarını göstermektedir. Organik tarıma geçmeyi düşünen üreticilerin oranı % 28.00 iken, bu oran iyi tarım uygulamalarında sadece % 8.80’dir. Organik tarım ve iyi tarım uygulamalarının üreticiler tarafından benimsenmesi, bu üretim sistemlerinin konvansiyonel tarım ürünlerine göre daha kârlı olmasına bağlıdır. Bu amaçla özellikle son yıllarda artan girdi maliyetleri de dikkate alındığında, organik tarım ve iyi tarım uygulamalarına verilen desteklerin revize edilmesi gerekir.

Keywords

• Meyve yetiştiriciliği,
• organik tarım,
• iyi tarım uygulamaları,
• sürdürülebilir tarım,
• Zonguldak ili

Conventional Fruit Farmers' Opinions on Organic Agriculture and Good Agricultural Practices: The Case of Zonguldak Province, Turkey

Abstract

In order to eliminate the negative effects of conventional agriculture on human health and the environment, organic agriculture and good agricultural practices have become widespread in recent years and researches on this has gained importance. The aim of this research is to determine the opinions of farmers engaged in conventional fruit farming on organic agriculture and good agricultural practices in Zonguldak province located in the Blacksea Region of Turkey, and their thoughts on the transition to these production systems in the future. Survey data consist of questionnaires conducted with 125 fruit farmers engaged in conventional agriculture. According to the results of the research, the rate of farmers who think that chemical fertilizers are used in organic agriculture is 12.00%, and the rate of those who think that pesticides are used is 46.40%. In good agricultural practices, 25.60% of the farmers think that chemical fertilizers are not used, and 12.80% of them think that pesticides are not used. These results show that the farmers do not have enough knowledge about organic agriculture and good agricultural practices and that they are not sufficiently aware of the application principles of these systems. While the rate of farmers who intend to switch to organic agriculture is 28.00%, this rate is only 8.80% in good agricultural practices. The adoption of organic agriculture and good agricultural practices by farmers depends on the profitability of these farming systems compared to conventional agricultural products. For this purpose, especially considering the increasing input costs in recent years, the supports given to organic agriculture and good agricultural practices should be revised.

Keywords

• Fruit growing
• organic agriculture
• good agricultural practices
• sustainable agriculture
• Zonguldak province

References

1. Adıgüzel, F., Kızılaslan, N., 2020. Ege Bölgesinde organik zeytin üretiminin tercih edilmesinde etkili faktörler. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 9(2): 1-12.
2. Ahlem, Z., Hammas, M.A., 2017. Organic farming: A path of sustainable development. International Journal of Economics & Management Sciences, 6(5): 2-7.
3. Akkaya, F., Yalcin, R., Özkan, B., 2006. Good agricultural practices (GAP) and its implementation in Turkey. Acta Horticulturae, 699(3): 47-52.
4. Aksoy, A., Dıvrak, B.B., Sütlü, E., 2013. İyi Tarım Uygulamaları El Kitabı. (http://awsassets.wwftr. panda.org/), (Erişim tarihi: 29.03.2015).
5. Anonim, 2020a. Bitkisel Üretim İstatistikleri. Türkiye İstatistik Kurumu, (https://biruni.tuik.gov.tr/medas/ ?kn=92&locale=tr), (Erişim tarihi: 29.12.2020).
6. Anonim, 2020b. Zonguldak İl Tarım ve Orman Müdürlüğü Kayıtları.
7. Anonymous, 2020. Definition of Organic Agriculture. (https://www.ifoam.bio/why-organic/organic-land marks/definition-organic), (Erişim tarihi: 20.11.2020).
8. Gözener, B., Sayılı, M., Yurdabakan, M., 2016. Önemli ürünlerde gübre kullanım durumu: Tokat ili Kazova yöresi örneği. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 33(2): 41-47.

9. Hasdemir, M., 2011. Kiraz yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamalarının benimsenmesini etkileyen faktörlerin analizi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. İçel, C.D., 2007. Avrupa Birliği Ülkelerinde İyi Tarım Uygulamaları ve Türkiye ile Karşılaştırılması. AB Uzmanlık Tezi, T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, Ankara.
11. Karabaş, S., Gürler, A.Z., 2011. Organik tarım ve konvansiyonel tarım yapan işletmelerin karşılaştırmalı analizi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 13(21): 75-84.
12. Karaturhan, B., Uzmay, A., Koç, G., 2018. Factors affecting the probability of rural women’s adopting organic farming on family farms in Turkey. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 55(2): 153-160.
13. Kaya, T.E., Atsan, T., 2013. Kırsal kadının organik tarımı benimsemesini etkileyen faktörler üzerine bir araştırma (TRA1 Bölgesi örneği). Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 44(1): 43-49.
14. Kızıloğlu, R., Kızılaslan, N., 2017. Kahramanmaraş ili merkez ilçe kırsalında çiftçilerin gübre kullanım durumu. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 5(1): 18-23.
15. Özsayın, D., Tan, S., Everest, B., 2018. Organik zeytin üreticilerinin sosyo-ekonomik yapısı ve organik tarım konusundaki bilgi düzeyi ve yaklaşımları. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(11): 1622-1629.
16. Pezikoğlu, F., Adanacıoğlu, H., Mısır, G., Öztürk, M., Temel, M., 2019. Bazı illerde yeşil tarım sistemleri ile konvansiyonel tarım sistemi üreticilerinin sosyo-ekonomik özellikleri. VI. Organik Tarım Sempozyumu, 15-17 Mayıs, İzmir, s: 51-57.
17. Sayın, B., Çelikyurt, M.A., Kuzgun, M., Aydın, B., 2016. Örtüaltı sebze yetiştiriciliğinde iyi tarım uygulamaları yapmayı etkileyen faktörlerin belirlenmesi. XII. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 25-27 Mayıs, Isparta, s: 1975-1984.
18. Turhan, Ş., 2005. Tarımda sürdürülebilirlik ve organik tarım. Tarım Ekonomisi Dergisi, 11(1): 13-24.
19. Yamane, T., 1967. Elemantary Sampling Theory. Printice Hall Inc. Englewood Cliffs, Nt.
20. Yılmaz, H., Demircan, V., Gül, M., 2009. Üreticilerin kimyasal gübre kullanımında bilgi kaynaklarının belirlenmesi ve tarımsal yayım açısından değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(1): 31-44.
21. Yüzbaşıoğlu, R., 2020. Üreticilerin kimyasal gübre kullanım bilinç düzeylerinin incelenmesi: Tokat Merkez ilçe örneği. Turkish Journal of Agricultural Engineering Research, 1(2): 452-465.