USE OF DEATH IMAGE IN THE CONTEXT OF CHARACTER AND TIME/PLACE IN THE PLAY NAMED ROSENCRANTZ AND GUILDENSTERN ARE DEAD

Abstract

In his plays, Tom Stoppard effectively uses knowledge of philosophy, linguistics and multiple disciplines. The relationship between the past and present in his theatrical scene is restructured by a density of images where linguistics, semiology, physics and philosophy intersect. Stoppard's scene is a space he opens to debate life and multi-faceted forms of human existence. In this direction, the 'human existence problem' in the philosophical plane constitutes one of the important traces of his plays. Stoppard re-establishes the 'human existence problem', which is open to debate on a philosophical level, in his play called 'Rosencrantz and Guildernstern Are Dead’, in such an intensity of imagery from beginning to end, through the mediation of man’s destiny with death. In the play, 'death image' becomes functional on the basis of Deterministic philosophy and the views of the German philosopher Martin Heidegger on existentialism. In this context, it can be seen that 'death image' is used effectively within the context of character and time/space in Stoppard’s abovementioned play

Keywords

• Death,existentialism,determinism,character,time/space

Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler Adlı Oyunda 'Ölüm İmgesi'nin Karakter ve Zaman/Mekan Bağlamında Kullanılması

Abstract

Tom Stoppard oyunlarında, felsefe, dilbilim ve birden çok disipline ilişkin bilgiyi etkin bir biçimde kullanır. O’nun tiyatrosunda geçmiş ile şimdi arasındaki ilişki, dilbilim, göstergebilim, fizik ve felsefenin kesiştiği bir imge yoğunluğu ile yeniden kurulur. Stoppard’ın sahnesi, hayatın ve insanın çok yönlü varoluş biçimlerini tartışmaya açtığı bir alandır. Bu doğrultuda felsefi düzlemde ‘insanın varoluş problemi’ oyunlarının önemli izleklerinden birini oluşturur. Stoppard, felsefi düzlemde tartışmaya açtığı ‘insanın varoluş problemi’ni ‘Rosencrantz ve Guildernstern Öldüler’ adlı oyununda, insanın ölüme yazgılı oluşu dolayımında, baştan sona bir imge yoğunluğu içinde yeniden kurar. Oyunda ‘ölüm imgesi’ Determinst felsefe ile Alman filozof Martin Heidegger’in varoluşçuluğa ilişkin görüşleri temelinde işlerlik kazanır. Bu bağlamda Stoppard’ın adı geçen oyununda ‘ölüm imgesi’nin karakter ve zaman/ mekân düzleminde etkin olarak kullandığı görülmektedir

Keywords

• Ölüm,varoluşçuluk,determinizm,karakter,zaman/mekân

References

1. Bigsby, C. W. E. Contemporary English Drama. New York: Holmes&Meier, 1981
2. Cevizci, A. Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma Yayınları. 3. Basım, 1999.
3. Çüçen, K. Zafer, M.Z., Esenyel, A. Varlık Felsefesi. Bursa: Ezgi Kitabevi Yayınları, 3. Baskı, 2014
4. Güçbilmez, B. Sophokles’ten Stoppard’a İroni ve Dram Sanatı, Ankara: Deniz Kitabevi, 2005 Heidegger, M. Varlık ve Zaman. Çev. Kaan H. Ökten. İstanbul: Agora Kitaplığı Yayınları, 2. basım, 2011
5. Johnson, P.A. Heidegger Üzerine. Çev. Adnan Esenyel. Ankara: Sentez Yayınları, 2013 Ökten, H. K. Varlık ve Zaman Klavuzu. İstanbul: Agora Kitaplığı Yayınları,2. Basım, 2008
6. Rusinko, S. British Drama 1950 to the Present. Boston: Twayne Publishers, 1989 Stoppord. T. Toplu Oyunları I: Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler, Travestiler, Gerçek Şey. Çev. M.
7. Hamit Çalışkan, Şükran Yücel. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, 2000 Şener, S. Yaşamın Kırılma Noktasında Dram Sanatı. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, 2. Baskı, 2003
8. Akçetin, Ç. N. Heidegger’in Düşüncesinde “Ölüm”. Adıyaman Üniversitesi Sosyal http://dergipark.ulakbim.gov.tr/adyusbd/article/view/5000041805 (Erişim Tarihi: 22.11. 2016) Enstitüsü Dergisi. 2010.

9. Haziran,3(4):1-7. Çetindoğan, Ö. M. Rol Yaratmada Uzamın İşlevi, Süleyman Demirel Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Hakemli Dergisi, ART-E. 2012. Kasım, 12 Özel Sayı http://dergipark.ulakbim.gov.tr/sduarte/article/view/1018003671 (Erişim Tarihi: 04.02.2015)
10. Gül, M. “Bir Algılama Ortamı Olarak Haydar Ergülen Şiirlerinin Görsel Kurgulamaya Dönüm Etkilerinin Uygulamaya Çalışmaları İçinde İzlenmesi”. Yayınlanmış yüksek lisans tezi. Adana: Çukurova Üniversitesi, 2007. http://library.cu.edu.tr/tezler/6503.pdf (Erişim Tarihi: 22. 12. 2016)
11. Koç, E. Varoluşsal Bir Problem Olarak Ölüm Üzerine Bir Değerlendirme: Tolstoy’un İvan İlyiç’in Ölümü Adlı Eseri, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü http://sbe.balikesir.edu.tr/dergi/edergi/c12s22/makale/c12s22m17.pdf (Erişim Tarihi: 12.12. 2011) BAÜ SBED. 2009. Aralık, 12(22)
12. 259. Özhancı, N. Tom Stoppard’ın “Hint Mürekkebi” Oyununa Postmodern Bir Yaklaşım, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, 2015, 27: 70.http://edergi.atauni.edu.tr/ataunigsfd/article/view/5000175340/5000158134 (Erişim Tarihi: 05.12.2016)
13. Parks, G. Ölüm ve Ayrılma: Montaigne, Zen, Heidegger ve Diğerleri. Ölüm ve Felsefe, Ed: Jeff Malpas, Robert J. Solomon, İstanbul: İthaki Yayınları, 2006. https://books.google.com.tr/books?id=0dl97LEOZ7kC&printsec=frontcover&hl=t r#v=onepage&q&f=false (Erişim Tarihi: 27.12.2016)