Türkiye’de Lisansüstü Eğitim ve Lisansüstü Eğitime Felsefi Bir Bakış

Öz

Küresel rekabette ülkemizin belirlenen hedeflerine ulaşabilmesi için araştırmacı insan kaynağının nicel olarak artması ve nitel olarak da geliştirilmesi gerekmektedir. Bunun içinde ülkemizde lisansüstü eğitimin geliştirilmesinin zorunluluğu ortadadır. Lisansüstü eğitim-öğretimin mahiyetinin kavranması, buna göre tasarlanması ve uygulanması hayati önemi haizdir. Bu kapsamda, bu çalışmada Türkiye’de lisansüstü eğitimin mevcut niceliksel durumu ve diğer gelişmiş ülkelere göre konumumuz ortaya konulacaktır. Lisansüstü eğitime ve sorunlarına felsefe penceresinden bakılmaya çalışılacaktır. Daha sonra, belirlenen mevcut lisansüstü eğitimin, özellikle doktora eğitiminin iyileştirilmesi için bazı öneriler sunulacaktır. 

Anahtar Kelimeler

• lisansüstü eğitim,doktora; araştırmacı,Türkiye’de lisansüstü eğitim,yükseköğretim felsefesi

Graduate Education in Turkey and a Philosophical View on Graduate Education

Abstract

In order to reach our country’s specified targets in global competition, human resource of researcher needs to be increased quantitatively and developed qualitatively. For this reason, the necessity of developing graduate education in our country is quite obvious. It is vital important that understanding of the nature of graduate education, and also designing and applying it according to this situation. In this context, the current quantatively state of graduate education in Turkey and its position relative to other developed countries is put forward. Graduate education and its problems will be examined considering the philosophical perspective.  Later, some suggestions will be made to improve the current situation of graduate education, especialy Ph.D. education, according to the identified problems.

Keywords

• graduate education,doktorate,researcher,Turkish graduate education,higher education philosophy

References

1. Attar, F. (2015). Mantık al-Tayr (A. Gölpınarlı, Çev.). İstanbul: İşbankası Kültür Yayınları.
2. EQF (2016). The European qualification framework for lifelong learning. 11 Ekim 2016 tarihinde adresinden erişildi.
3. Billington, R. (2011). Felsefeyi yaşamak (A. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
4. Collins, H. (2010). Tacit &Explicit knowledge: Chicago: University of Chicago Press.
5. Dinçer, K. (2010). Kısaca felsefe. İstanbul: Pharmakon.
6. Duralı, Ş.T. (2017). Felsefe-Bilim nedir?. İstanbul: Dergâh Yayınları.
7. EUA (2016). Doctoral education –taking salzburg forward. 6 Kasım 2016 tarihinde adresinden erişildi.
8. Günay, D. (2014). Türkiye’de yükseköğretimin mevcut durumu, sorunları, gelişmeler ve öneriler. Yeni Türkiye, Türk Eğitimi Özel Sayısı, 678-695.

9. Günay, D. ve Günay, A. (2016). Dünyada ve Türkiye’de yükseköğretim okullaşma oranları ve gelişmeler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 6(1), 13-30.
10. Günay, D. (2017). Bilgi, Bilim, Teknoloji ve Üniversiteye Felsefi Bir Bakış, 25 Ocak 2017, Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA), İstanbul: Maçka Ofisi
11. Kuhn, T.S. (2017). Bilimsel devrimlerin yapısı. (N. Kuyaş, Çev.). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
12. MEB (2018). Örgün eğitim istatistikleri. Ankara: MEB.
13. NCES (2018). National center for education statistics. Washington.
14. OECD (Farklı Yıllar). Science, technology and industry scorebord. Paris: OECD.
15. OECD (2017). Education at a glance. Paris: OECD.
16. ÖSYM (Farklı Yıllar). Yükseköğretim istatistikleri. Ankara: ÖSYM.
17. Platon. (2018). Devlet, VI. Kitap. (S. Eyüpoğlu, M. A. Cimcoz, Çev.). İstanbul: İş Bankası Yayınları
18. Tunalı, İ.(2010). Felsefeye giriş. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
19. TÜBİTAK (Farklı Yıllar). BTY istatistikleri. Ankara: TÜBİTAK.
20. UNESCO (2018). Institute of statistics. Paris: UNESCO.
21. YÖK (Farklı Yıllar). Yükseköğretim bilgi yönetim sistemi. Ankara: YÖK.
22. YÖK (2007). Türkiye’nin yükseköğretim stratejisi. Ankara: YÖK.