Akademik Teşvik Tabanlı Yeni Bir Performans Değerlendirme Önerisi ve Uygulama

Öz

Bu çalışmada, akademik teşvik tabanlı yeni bir performans değerlendirme modeli önerilmiştir. Önerilen yeni modelde, akademik teşvik puanları temel alınarak çok kriterli karar verme yöntemleri kullanılmıştır. İlk olarak Analitik Hiyerarşi Prosesi (AHP) ile akademik faaliyetler için ağırlıklandırma yapılmış ve sonra TOPSIS yöntemi ile devlet üniversitesine bağlı fakültelerin akademik performansları sıralanmıştır. Aynı zamanda çalışmada bir fakültenin bölümleri ve fakültede yer alan akademik personelin performanslarının değerlendirilmesi de yapılmıştır. Önerilen yeni model, toplam akademik puan, ortalama akademik teşvik puanı ve akademik teşvikten yararlanan personel oranları ile yapılan sıralamalar ile karşılaştırılmıştır. Sonuçta önerilen yeni model uygulanmış, etkili ve tarafsız bir değerlendirme ile performans sıralamasına olanak sağladığı görülmüştür. Çalışmanın sonucunda değerlendirmelere yer verilerek hem önerilen model hem de uygulanmakta olan akademik teşvik ödeneği hakkında önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Akademik teşvik ödeneği,Performans değerlendirmesi,Çok kriterli karar verme

A Proposal of Academic Incentive Based Performance Evaluation: An Application in The Higher Education Institution

Abstract

In this study, a new performance evaluation model based on academic incentives was proposed. In the proposed new model, multicriteria decision making methods were used based on academic incentive scores. We first weighted the academic activities with the analytical hierarchy process (AHP) and then ranked the academic performances of the faculties with the TOPSIS method. At the same time, the evaluation of the performance of academic staff in the faculty and departments of a faculty has also been carried out. The proposed new model was compared with the rankings made by the total academic score, the average academic incentive score, and the proportion of the staff benefiting from the academic incentive. In the study, the proposed new model has been applied and it has been seen to enable performance ranking with effective and unbiased evaluation. As a result of the study, evaluations were given and suggestions were made about both the proposed model and the academic incentive allowance being applied.

Keywords

• Academic incentive,Performance evaluation,Multicriteria decision making

References

1. Acun, O. Ve Eren, T., (2015). Spor Toto Süper Ligi’nde Forvet Oyuncularının Performanslarının Çok Ölçütlü Karar Verme Yöntemleri İle Değerlendirilmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2).
2. Ağaç, G. ve Birdoğan, B (2016). Sağlık Alanında Çok Kriterli Karar Verme Teknikleri Kullanımı: Literatür İncelemesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 19(3), 343-363.Akademik Teşvik Ödeneği Yönetmeliği. (2017). 01. Şubat 2017. tarihinde
3. adresinden erişildi. Alağaş, H. M., Bedir, N., Mermi, Ö. S., Kızıltaş, Ş., & Eren, T. (2016). Ana Haber Bültenlerinin AHP-TOPSIS ile Değerlendirilmesi. 2. Uluslararası Medya Çalışmaları Kongresi, 20-23.
4. Alağaş, H. M., Mermi, Ö. S., Kızıltaş, Ş., Eren, T., & Hamurcu, M. (2017). Analitik Hiyerarşi Prosesi ve Hedef Programlama Yöntemi ile Reklam Stratejisi Seçimi: Mobilya Firması Örneği. 5th International Symposium on Innovative Technologies in Engineering and Science, 516-525.
5. Alparslan, A. M. (2014). Öğretim Elemanlarının İşlerinden Tatmin, Üniversitelerinden Memnun ve Gönüllü Olmalarındaki Öncüller: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nde Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 82-101.
6. Aly, M. F., Attia, H. A., & Mohammed, A. M. (2014). Prioritizing faculty of engineering education performance by using AHP-TOPSIS and Balanced Scorecard Approach. International journal of engineering science and innovative technology, 3(1), 11-23.
7. Arıbaş, M., & Özcan, U. (2016). Akademik Araştırma Projelerinin AHP ve TOPSIS Yöntemleri Kullanılarak Değerlendirilmesi. Politeknik Dergisi, 19(2), 163-173.
8. Ateş, H., ve Akpınar, A.G.A. (2017). Türkiye’de Kamu Yönetimi Bölümü Akademisyenlerinin Performansları: İki Kriter Çerçevesinde Bir İnceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Özel Sayı, 1(4).

9. Azma, F. (2010). Qualitative Indicators for the Evaluation of Universities Performance. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 5408–5411.
10. Babacan A., Kartal M. & Bircan H. (2007). Cumhuriyet Üniversitesi’nin Etkinliğinin Kamu Üniversiteleri İle Karşılaştırılması: Bir VZA Tekniği Uygulaması, Cumhuriyet Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(2), 97-114.
11. Badri, M.A. and Abdulla, M.H. (2004). Awards of Excellence in Institutions of Higher Education: An AHP Approach. International Journal of Educational Management, 18(4), 224–242.
12. Bahurmoz, A.M.A. (2003). The Analytic Hierarchy Process at Dar Al-Hekma, Saudi Arabia. Interfaces, 33(4), 70–78.
13. Balcı, A. (2015). Akademik teşvik ödeneği. 16 Ekim 2016 tarihinde adresinden erişildi.
14. Beğik. M., Hamurcu. M., ve Eren. T. (2017). Stok Kontrolde ABC Analizi Ve Analitik Ağ Süreci Yönteminin Isı Cihazları Firmasında Uygulanması. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 197-216.
15. Chen, J. K., & Chen, I. S. (2010). Using a Novel Conjunctive MCDM Approach Based on DEMATEL, Fuzzy ANP, and TOPSIS as an Innovation Support System for Taiwanese Higher Education. Expert Systems with Applications, 37(3), 1981-1990.
16. Chen, S.J. Hwang C.L. (1992), Fuzzy Multiple Attribute Decision-Making: Methods and Applications, Springer, New York.
17. Chen, S., Yang, C., and Shiau, J. (2006). The application of balanced scorecard in the performance evaluation of higher education. The TQM Magazine, 18(2), 190–205.
18. Çeliksoy, E. (2009). Türkiye’de Devlet Üniversitelerinde Akademik Performans Kriterlerinin Belirlenmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
19. Çürüksulu, G. (2015). Üniversitelerde Akademik Performans Yönetimi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Medeniyet Üniversitesi, İstanbul.
20. Dağdeviren, M., Yavuz, S., & Kılınç, N. (2009). Weapon Selection Using the AHP and TOPSIS Methods under Fuzzy Environment. Expert Systems with Applications, 36(4), 8143-8151.
21. Dinç, N., Hamurcu, M. ve Eren T., (2019). Ankara-Sivas Yüksek Hızlı Tren Hattında İstasyon Yerlerinin Seçiminde Çok Kriterli Karar Verme Destekli 0-1 Hedef Programlama Modeli. Demiryolu Mühendisliği, (9): 1-16.
22. Dinç, S., Hamurcu, M. ve Eren, T. (2018). Kentsel Ulaşım İçin Alternatif Tramvay Araçlarının Çok Kriterli Seçimi. Gazi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 4(2), 124-135.
23. Doğan, G. (2017). Akademik Performans Odaklı Uluslararası Üniversite Sıralama Sistemlerinin Genel Sıralamalarına Ve Ölçütlerine Göre Değerlendirilmesi. Yayınlanmış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
24. Erarslan, İ. (2015). Üniversitelerin Uluslararası Görünürlüğü: Akademik Performans ve Üniversite Marka Değeri İlişkisi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 37-47.
25. Eren, T., & Özder, E. H. (2016). Çok Ölçütlü Karar Verme Yöntemleri İle Bir İçecek Firması İçin Tedarikçi Seçimi. In 4th International Symposium on Innovative Technologies in Engineering and Science (ISITES2016) 3-5 Nov 2016 Alanya/Antalya-Turkey.
26. Eren, T., Hamurcu, M., & Alağaş, H. M. (2017). Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleri ile Kırıkkale Yüksek Hızlı Tren İstasyon Yerinin Seçimi. 5th International Symposium on Innovative Technologies in Engineering and Science, 597-606.
27. Esen, M. ve Esen, D. (2015). Öğretim Üyelerinin Performans Değerlendirme Sistemine Yönelik Tutumlarının Araştırılması. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 5(1), 52-67.
28. Esen, B. (2016). Akademik teşvik ödeneği nasıl ödenecek? 2 Eylül 2017 tarihinde adresinden erişildi.
29. Eti, S. (2017). Üniversitelerdeki Akademik Üretkenliğe Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi. Journal of Behavior at Work, 1(1), 67-73.
30. Gergin, R. E., & Baki, B. (2015). Türkiye'deki Bölgelerin Lojistik Performanslarının Bütünleştirilmiş AHS ve TOPSIS Yöntemiyle Değerlendirilmesi. Business & Economics Research Journal, 6(4).
31. Geyik, O., Tosun, M., Ünlüsoy, S., Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). Kitap Basımevi Seçiminde AHP ve TOPSIS Yöntemlerinin Kullanımı. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(6), 106-126.
32. Geyik, O., Tosun, M., Ünlüsoy, S., Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). Kitap Basımevi Seçiminde AHP Ve TOPSIS Yöntemlerinin Kullanımı. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(6), 106-126.
33. Göksu, İ. ve Bolat, Y. İ., (2017). Akademik Teşvik Uygulamasının İlk Sonuçlarına Ait Değerlendirmeler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science, 7(3), 441-452.
34. Grandzol, J.R. (2005). Improving the Faculty Selection Process in Higher Education: A Case Study for the Analytic Hierarchy Process. IR Application Using Advanced Tools, Techniques and Methodologies, 6, 2–12.
35. Gür, Ş., Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). Selection of Academic Conferences Based on Analytical Network Processes. Multiple Criteria Decision Making, 11, 51-62.
36. Gür, Ş., Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). Using Analytic Network Process And Goal Programming Methods For Project Selection in the Public Institution. Les Cahiers du MECAS, 13, 36-51.
37. Gür, Ş., Hamurcu, M., & Eren, T. (2017). Ankara’da Monoray Projelerinin Analitik Hiyerarşi Prosesi Ve 0-1 Hedef Programlama İle Seçimi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 23(4), 437-443.
38. Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). A Multicriteria Decision-Making for Monorail Route Selection in Ankara. International Journal of Industrial Electronics and Electrical Engineering, 4(5), 121-125.
39. Hamurcu, M., & Eren, T. (2016). Using ANP- TOPSIS Methods For Route Selection Of Monorail in Ankara. 28th European Conference on Operational Research. Poznan, Polland.
40. Hamurcu, M., & Eren, T. (2017). Raylı Sistem Projeleri Kararında Ahs-Hp Ve Aas-Hp Kombinasyonu. Gazi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 3(3), 1-13.
41. Hamurcu, M., & Eren, T. (2017). Science Citation Index (SCI) Kapsamında Dergi Seçimi için Analitik Ağ Süreci Yönteminin Kullanılması. Harran Üniversitesi Mühendislik Dergisi, 2(2), 54-70.
42. Hamurcu, M., & Eren, T. (2018). Selection of Monorail Technology by Using Multicriteria Decision Making. Sigma Journal of Engineering and Natural Sciences. (In Press).
43. Hamurcu, M., Alağaş, H. M., & Eren, T. (2018). Selection of rail system projects with analytic hierarchy process and goal programming. Sigma Journal of Engineering and Natural Sciences, (In Press).
44. Hamurcu, M., Gür, Ş., Özder, E. H., & Eren, T. (2016). A Multicriteria Decision Making For Monorail Projects with Analytic Network Process and 0-1 Goal Programming. International Journal Of Advances In Electronics And Computer Science (IJAECS), 3(7), 8-12.
45. Hamurcu, M., ve Eren, T., (2018). Kent İçi Ulaşım İçin Bulanık AHP Tabanlı VIKOR Yöntemi İle Proje Seçimi. Engineering Sciences (NWSAENS), 13(3), 201-216.
46. Hamurcu, M. and Eren, T., (2018). Determination of Electric Bus Technology to Improve the Public Transportation using AHP-TOPSIS Methods. 29th European Conference on Operational Research (EURO2018), Valencia, Jully 8-11.
47. Hayrapetyan, L.R. and Kuruvila, M. (2011). An AHP-based Decision Support System for Faculty Evaluation. International Journal of Business. Marketing and Decision Sciences, 4(1), 68–79.
48. Hsieh, L-F., Chin, J-B. and Wu, M-C. (2006). Performance Evaluation for University Electronic libraries in Taiwan. The Electronic Library, 24(2), pp.212–224.
49. Göksu, A. (2008). Bulanık analitik hiyerarşik proses ve üniversite tercih sıralamasında uygulanması. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
50. Lii, F.a.T., Ketcham, A.F. and Hoffman, D. (1998). Personnel Evaluation with AHP. Management Decision, 36(10), 679–685.
51. Kalaycı, N. (2009). Yüksek Öğretim Kurumlarında Akademisyenlerin Öğretim Performansını Değerlendirme Sürecinde Kullanılan Yöntemler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 15(4), 625-656.
52. Kaptanoğlu, D. ve Özok, A. F. (2006). Akademik Performans Değerlendirmesi İçin Bir Bulanık Model. İTÜ Dergisi, 5(1), 193-204.
53. Karaatlı, M., Ömürbek, N., Aksoy, E., & Karakuzu, H. (2016). Turizm İşletmeleri İçin AHP Temelli Bulanık TOPSIS Yönetimi ile Tur Operatörü Seçimi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 53-70.
54. King, R. (1995). What is Higher Education for? Strategic Dilemmas for the Twenty-first Century University”, Quality Assurance in Education, 3(4), 14-20.
55. Koç, M. ve Yılmaz, E. (2010). WEBOMETRIC ve ARWU Tarafından Yapılan Üniversite Sıralamalarındaki Performansın Artırılmasına Yönelik Akademisyen Görüşleri. SDU International Journal of Technological Science, 2(3), 17-30.
56. Kutlar A., Gülcü A. ve Karagöz Y., (2004). Cumhuriyet Üniversitesi Fakültelerinin Performans Değerlendirmesi. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2), 137-154.
57. Küçük, M. ve Karabacak, N. (2017). An Evaluation on the Application of Academic Encouragement in Turkish Higher Education. Turkish Journal of Teacher Education, 6(2), 124-157.
58. Lee S.H., (2010). Using Fuzzy AHP To Develop Intellectual Capital Evaluation Model For Assessing Their Performance Contribution In A University. Expert Systems With Applications, 37, 4941-494.
59. Lee, S. H., (2010). Using Fuzzy AHP to Develop Intellectual Capital Evaluation Model for Assessing Their Performance Contribution in a University. Expert Systems with Applications, 37, 4941-4947.
60. Lupo T., (2013). A Fuzzy Servqual Based Method For Reliable Measurements Of Education Quality In Italian Higher Education Area. Expert Systems With Applications, 40, 7096-7110.
61. Mahdi B. A. M., (2011). Bir Mühendislik Fakültesi Bölümlerinin Akademik Performanslarının Değerlendirilmesi. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
62. Mautner, G (2005), The Entrepreneurial University: A Discursive Profile of A Higher Education Buzzword. Criticak Discourse Studies, 2(2), 95-120.
63. Murat, G. ve Çevik, E. İ. (2008). İç Paydaş Olarak Akademik Personel Memnuniyetini Etkileyen Faktörlerin Analizi: Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Örneği. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 1-18.
64. Okumuş, K. ve Yurdakal, İ.H. (2017). Akademisyenlerin Akademik Teşviğe İlişkin Görüş ve Düşünceleri. Journal of Academic Social Science Studies. 58, 145-156.
65. Ömürbek, N., Karaatlı, M. ve Yetim, T. (2014). Analitik Hiyerarşi Sürecine Dayalı TOPSIS ve VIKOR Yöntemleri İle ADIM Üniversitelerinin Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 189-207.
66. Ömürbek, N., Tunca, M. Z., Özcan, A., Yıldız, E., & Karataş, T. (2016). AHP TOPSIS Yönteminin Tıpta Uzmanlık Alan Seçiminde Kullanımı. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (33), 201-219.
67. Özcan, E. C., Ünlüsoy, S., & Eren, T. (2017). A Combined Goal Programming–AHP Approach Supported with TOPSIS for Maintenance Strategy Selection in Hydroelectric Power Plants. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 78, 1410-1423.
68. Özden Ü.H., (2008). Veri Zarflama Analizi (VZA) ile Türkiye’deki Vakıf Üniversitelerinin Etkinliğinin Ölçülmesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 37(2), 167-185.
69. Qiang, Chen Shi. (2014). Study on Performance Evaluation of Digital Resources in College Library Based on Fuzzy Analytic Hierarchy Process. Journal of Chemical and Pharmaceutical Research, 6(5), pp.1122-1127, 2014.
70. Rouyendegh, B. D. and Erol, S. (2009). A DEA – ANP hybrid Algorithm Approach to Evaluate a University’s Performance. International Journal of Basic & Applied Sciences IJBAS, 9(10), 115-129.
71. Saka, Y. ve Yaman, S. (2011). Üniversite Sıralama Sistemleri; Kriterler ve Yapılan Eleştiriler. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 1(2), 72-79.
72. Samut, P. K. (2014). İki Aşamalı Çok Kriterli Karar Verme ile Performans Değerlendirmesi: AHP ve TOPSIS Yöntemlerinin Entegrasyonu. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(4), 57-67.
73. Samut, P. K. (2016). İki Aşamalı Çok Kriterli Karar Verme İle Performans Değerlendirmesi: AHP ve TOPSIS Yöntemlerinin Entegrasyonu. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(4), 57-67.
74. Saaty, T. L. (2004). Decision Making—the Analytic Hierarchy and Network Processes (AHP/ANP). Journal of Systems Science And Systems Engineering, 13(1), 1-35.
75. Saaty, T.L. (1980) The Analytic Hierarchy Process, New York: McGraw-Hill International Book Company.
76. Simmons, J. (2002). An “expert witness” perspective on performance appraisal in universities and colleges. Employee Relations, 24(1), 86–100. Siew, Renard Y. J., (2015), Case study of an Australian residential college, Journal of Facilities Management, Vol. 13 Issue 4, pp.391-398.
77. Soba M., (2012). Üniversite Öğrencilerinin Performanslarının Akademisyenler Tarafından Analitik Hiyerarşi Süreci İle Değerlendirilmesi (Uşak Üniversitesi Örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11, (42), 368-381.
78. Supçiller, A. A., & Deligöz, K. (2018). Tedarikçi Seçimi Probleminin Çok Kriterli Karar Verme Yöntemleriyle Uzlaşık Çözümü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 355-368.
79. Şahin, F., Tabak, B. Y. ve Tabak, H. (2017). Motivasyon Kuramları Bağlamında Akademik Teşvik Ödeneği Uygulamasının Değerlendirilmesi. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 403-410.
80. Taş, M., Özlemiş, Ş., Hamurcu, M., & Eren, T. (2017). Analitik Hiyerarşi Prosesi ve Hedef Programlama Karma Modeli Kullanılarak Monoray Projelerinin Seçimi. Harran Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, 2(2), 24-34.
81. Taş, M., Özlemiş, Ş., Hamurcu, M., & Eren, T. (2017). Ankara’da AHP ve PROMETHEE Yaklaşımıyla Monoray Hat Tipinin Belirlenmesi. Ekonomi, İşletme, Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 3(1), 65-89.
82. Taylor,J. (2001). The impact of performance indicators on the work of university academics: Evidence from Australian universities. Higher Education Quarterly, 55(1), 42–61.
83. Todorevic, Z., McNaughton RB., and Guild P., (2011). ENTRE-U: An Entrepreneurial Orientation Scale for Universities. Technovation, 31, 128-137.
84. Torağay, O. ve Arıkan, M. (2015). Delfi Ve TOPSIS Yöntemleri Kullanılarak Bir Mühendislik Fakültesindeki Bölümlerin Akademik Performans Değerlendirmesi. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 16(2), 13-28.
85. Turhan, M. ve Erol, Y. C. (2017). Akademisyenlerin Akademik Teşvik Ödeneğine İlişkin Görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 281-296.
86. Umayal Karpagam, P.L. and Suganthi, L. (2010). A Strategic Framework for Managing Higher Educational Institutions. Advance in Management, 3(10), 15–21.
87. Uslu, A., Kızıloğlu, K., İşleyen, S. K., & Kâhya, E. (2017). Okul Yeri Seçiminde Coğrafi Bilgi Sistemine Dayalı AHP-TOPSIS Yaklaşımı: Ankara İli Örneği. Politeknik Dergisi, 20(4), 933-943.
88. Uzgören E. & Şahin G., (2013). Dumlupınar Üniversitesi Meslek Yüksekokulları’nın Performanslarının Veri Zarflama Analizi Yöntemiyle Ölçümü. Uluslararası Yönetim İktisat Ve İşletme Dergisi, 9(18), 91-110.
89. Wu H.Y., Chen J.K., Chen S. & Zhuo H.H., (2012). Ranking Universities Based On Performance Evaluation by A Hybrid MCDM Model. Measurement, 45, 856-880.
90. Yeh, C. H. (2002). A Problem‐based Selection of Multi‐attribute Decision‐making Methods. International Transactions in Operational Research, 9(2), 169-181.
91. Yokuş, G., Ayçiçek, B. ve Kanadlı, S. (0000). Akademisyen görüşleri doğrultusunda yükseköğretimde performansa dayalı akademik teşvik sisteminin incelenmesi. Yükseköğretim Dergisi, doi:10.2399/yod.18.007.
92. Yu-Jen Tsen (2013), An exploratory analysis in the construction of college performance indices, International Journal of Organizational Innovation, Vol. 5 Issue 3, p.98-132.
93. Yüksel, M. (2015). Performans Değerlendirmesine Çok Ölçütlü Bütünleşik Bir Yaklaşım. Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 30(3), 429-441.
94. Zhou, P., Ang, B. W., Poh, K. L., 2006. Decision Analysis in Energy and Environmental Modeling: An Update. Energy, 31 (14), 2604-2622.