Anadolu Teke Dikeni (Lycium anatolicum A. Baytop & R. Mill) Çalısının Yem Değeri

Öz

Türkiye bitki çeşitliliği bakımından dünyanın en zengin ülkelerinden biridir. Lycium anatolicum A. Baytop& R. Mill Türkiye’de bulunan endemik bir çalı türüdür. Bu bitki hayvanlar tarafından yem olarak otlanmaktadır. Çalışmada Ankara ve Konya lokasyonlarında yetişen Anadolu Teke Dikeninin kuru madde, ham protein, ham yağ, ADF, NDFve TSBM analizleri yapılmıştır. Yapılan araştırmada bitkinin yapraklarında bulunan ortama ham protein oranı % 27.52/KM, ADF ve NDF oranları ise sırasıyla %26.05/KM ve %31.03/KM, TSBM ise %58.10/KM olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda, Toplam sindirilebilir besin maddeleri incelediğinde Konya lokasyonu (% 64.70), Ankara lokasyonundan (% 51.50) daha yüksek değere sahip olduğu görülmektedir. Geniş adaptasyona sahip bu bitkinin mera ıslahında kullanılabileceği öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Anadolu teke dikeni (Lycium anatolicum A. Baytop& R. Mill)
• yem değeri
• endemik çalı
• mera ıslahı

Feed Value of Lycium anatolicum A. Baytop & R. Mill.

Öz

Turkey is one of the wealthiest countries in the world in terms of plant diversity. Lycium anatolicum A. Baytop& R. Mill is endemic shrub species found in Turkey. This plant is grazed by animals as fodder. This research analyzed the dry matter, crude protein, ether extract, ADF, NDF, and TDN on L. anatolicum grown in Ankara and Konya locations. In the study, in leaves of the plant was found to be the crude protein ratio 27.52% /DM, the ADF and NDF ratios were 26.05%/ DM and 31.03%/DM, respectively, and TDN was 58.10%/DM. The results showed that the Konya location (i.e., 64.70%) had a higher TDN value than the Ankara location (i.e., 51.10%). Therefore, it is predicted that this plant with wide adaptation can be used in pasture improvement.

Anahtar Kelimeler

• Lycium anatolicum A. Baytop& R. Mill
• feed value
• endemic shrub
• pasture improvement

Kaynakça

1. [1] Muminjanov, H., Karagöz A., 2018, Biodiversity of Turkey: Contribution of Genetic Resources to Sustainable Agriculture and Food Systems. FAO, Ankara
2. [2] Jarvis, A., Upadhgaya, H., Gowda, CLL., Aggarwal, PK., Fujisaka, S., Anderson, B., 2015, Plant genetic resources for food and agriculture and climate change-the roles of genetic resources for food and agriculture. FAO. Rome
3. [3] Şehirali, S., Özgen, M., 2012, Bitkisel Gen Kaynakları kitabı(2. Baskı). Ankara Üniversitesi, Zraat Fakültesi Yayın no:557. Ankara
4. [4] Tuzlacı, E., Şenkardeş, İ., 2011, Turkish folk medicinal plants, X: Ürgüp(Nevşehir). Marmara Pharmaceutical Journal 15: 58-68
5. [5] Yao, R., Heinrich, M., Weekerle, CS., 2018, The genus Lycium as food and medicine: A botanical, ethnobotanical and historical review. Journal of Ethnopharmacology, 212:50-66
6. [6] Selvi, S., Aslan, M., Erdoğan, E.,2009, Anatomical studies on endemic Lycium anatolicum A.Baytop&R. Mill(Solanaceae) vegetative organs, distributed in Turkey. Journal of Applied Biological Sciences. 3(1): 29-33
7. [7] TUBİVES, 2021, Lycium anatolicum A. BAYTOP&R. MILL. http://194.27.225.161/yasin/tubives
8. [8] Fırat, M., Aksoy, N., 2014, Lycium L.(Kurt Üzümleri). Türkiye’nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları 2 (Editör, Ü. Akkemik). Orman Genel Müd. Yayını. Ankara

9. [9] Ankom Technology, 2017, In vitro true digestibility using the DAISY incubator. (Method 3), http://www.ankom.com/media/documents/IVDMD_0805_D200.pdf (Erişim tarihi11 Mart 2021)
10. [10] AOAC, 2003, Official Methods of the AOAC, 17th Ed. The Association of Official Analytical Chemists: Gaithersburg, MD.
11. [11] NRC, 2006, National Research Council, Nutrients requirements of dairy cattle, The national academic press, Washington DC.
12. [12] Van Soest, PJ., Robertson, JB., Lewis, BA., 1991, Methods for dietary fiber, neutral detergent fiber, and nonstarch polysaccharides in relation to animal nutrition. J. Dairy Sci., 74, 3583-3597.
13. [13] Aygün, C., Olgun, M.,2018, Çalı ve Çalımsı Bitkilere Ait Gözlem Kriterleri. TC. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Yayını
14. [14] Ball, DM.,Collins, M., Lacefield, GD., Martin, NP., Mertens, DA., Olson, KE., Putnam, DH., Undersander, DJ., Wolf, MW., 2001, UnderstandingForageQuality. American Farm BureauFederationPublication. 1-01. Park Ridge II.
15. [15] Linn, JG., Martin, NP., 1989, Forage Quality Tests and Interpretation. AG-FO-2637. Minnesota Extention Service. University of Minnesota Agriculture.
16. [16] Acar, R., İnal F., Koç Koyun, N., Kahraman, O., Özbilgin, A., 2021, The feed values of three forage Kochia phenotypes at different growth periods. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, 10(1).57-63
17. [17] Acar, R.,Güncan, A., 2002, Kaba yem olarak değerlendirilebilecek bazı yabancı ot karakterindeki bitkilerin morfolojik özellikleri ve ham protein oranlarının belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 16(29).79-83
18. [18] Özel, A., Acar, R., 2021, Çiftlik Hayvanlarının Otlama Alışkanlıkları ve Meradaki Zehirli Bitkilerin Hayvanlar Üzerine Etkileri Kitabı. KOP Konya Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı yayını. S. 1-103. Konya