Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Uzaktan Eğitim Algısı: Bir Metafor Analizi

Abstract

Çalışmanın amacı, metafor (mecaz) tekniğini kullanarak Fen Bilimleri öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik algılarını tespit etmektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2020 yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 34 katılımcı oluşturmaktadır. Çalışmanın deseni nitel araştırma desenlerinden olgu bilimdir. Katılımcılardan “Uzaktan eğitim … gibidir. Çünkü …” ibaresindeki boşlukları çevrimiçi bir form aracılığıyla doldurmaları istenmiştir. Veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilerek, kategoriler ve temalar oluşturulmuştur. Katılımcıların uzaktan eğitim hakkındaki algıları belirlenen temalara ve kategorilere göre yorumlanmıştır. Metaforlar; “İletişim”, “Duyuşsal”, “Eğitsel” ve “Erişilebilirlik” olmak üzere dört kategoride toplanmıştır. Katılımcılardan bazıları uzaktan eğitim hakkında olumlu görüşlere sahipken bazı katılımcılar olumsuz görüş bildirmiştir. Katılımcılar iletişim kategorisinde sağlıklı iletişim kuramadıklarını ve sosyalleşemediklerini ifade etmişlerdir. Duyuşsal kategorisinde, bazı katılımcılar uzaktan eğitimden memnun iken bazıları bu süreçten memnun değildir. Eğitsel kategorisinde, uzaktan eğitimde teknoloji kullanımı, bireysel farklılıklar, bağımsız öğrenme, verimlilik ve destekleyici temaları altında katılımcıların uzaktan eğitme yönelik algılarına yer verilmiştir. Erişilebilirlik temasında uzaktan eğitimde yaşanılan teknolojik sorunlar, uzaktan eğitimin esnekliği ve sağladığı fırsat eşitliğine yönelik algılara yer verilmiştir. Uzaktan eğitimin etkili bir şekilde yürütülebilmesi için bazı öneriler sunulmuştur: Teknolojik ve bağlantı sorunları çözülmelidir. Öğrenenlerin isteklerine ve öğrenme stratejilerine uygun içerikler hazırlanmalıdır. Öğrenen-öğrenen, eğitici-öğretmen arasındaki etkileşimi arttıracak stratejiler geliştirilmelidir.

Keywords

• Uzaktan eğitim
• algı
• metafor
• Fen Bilimleri öğretmen adayları

Pre-service Science Teachers’ Perception of Distance Education: A Metaphor Analysis

Abstract

The aim of this study was to determine the perceptions of pre-service Science Teachers about distance education by using metaphor technique. The study group included 34 students enrolled in a state university in 2020. The research design is phenomenology as the qualitative methods in this study. Participants were given a questionnaire consisting of the sentence “Distance education is like … Because …” to state their conceptualizations of distance education. The data were analyzed by content analysis method and then categories and themes were formed. The perceptions of students about distance education were interpreted according to the emerged themes and categories. Metaphors were formed in four themes: “Communication,” “Emotional,” “Educational,” and “Accessibility.” While some of the participants had positive opinions about distance education, some of the participants stated negative opinions. In the communication theme, participants stated that they could not communicate properly and socialize. In the emotional theme, some participants were satisfied with distance education, while others were not satisfied with the process. In the educational theme, participants' perceptions of distance education were included under the categories of technology use in distance education, individual differences, independent learning, efficiency, and supportive. In the theme of accessibility, technological problems experienced in distance education, the flexibility of distance education and participant perceptions of the equality of opportunity it provides are included. Some suggestions have been made for effective distance education: Technological and connectivity problems should be resolved. Suitable content for learners' wishes and learning strategies should be prepared. Strategies should be developed to increase the interaction between learner-learner and learner-teacher

Keywords

• Distance education
• perception
• metaphor
• pre-service science teachers

References

1. Alakoç, Z. (2002). Genel olarak uzaktan öğretim ve konuya öğretim üyelerinin bakış açıları. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 403-413.
2. Altıok, S. (2016). Learning activities applied in face-to-face education and theirs’ implementability with disatance education. Educational Sciences and Pracitce, 15(29), 21-44.
3. Aydın, C. H. (2011). Açık ve uzaktan öğrenme: Öğrenci adaylarının bakış açısı. Ankara: Pegem Akademi.
4. Çivril, H., Aruğaslan, E. ve Özaydın-Özkara, B. (2018). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik algıları: Bir metafor analizi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 39-59.
5. Doğan, S. ve Koçak, E. (2020). EBA sistemi bağlamında uzaktan eğitim faaliyetleri üzerine bir inceleme. Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(14), 111-124.
6. Doğan, S. ve Tatık, R. Ş. (2015). Evaluation of distance education program in Marmara University according to the views of students. Route Educational and Social Science Journal, 2(1), 247-261.
7. Engelbrecht, E. (2005). Adapting to changing expectations: Post-graduate students’ experience of an e-learning tax program. Computers ve Education, 45, 217–229.
8. Erten, P. (2020). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri öğretmen adaylarının sanal sınıflara yönelik metafor algıları. Bolu Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 133-148.

9. Fedyinch, L., Bradley, K. S. ve Bradley, J. (2015). Graduate students’ perception of line learning. Research in Higher Education Journal, 27(2), 1-13.
10. Fidan, M. (2016). Uzaktan eğitim öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve epistemolojik inançları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(3), 536-550.
11. Fidan, M. (2017). Metaphors of blended laerning’ students regarding the concept of distance education. International Online Journal of Educational Sciences, 9(1), 276-291. doi:10.15345/iojes.2017.01.017
12. Gillies, D. (2008). Student perspectives on video-conferencing in teacher education at a distance. Distance Education, 29(1), 107-118. doi:10.1080/01587910802004878
13. Gündüz, A. Y. (2013). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
14. Gürbüz, F. (2014). Students’ views on distance learning in Turkey: An example of Anadolu University open education faculty, Turkish Online Journal of Distance Education, 15(2), 239-250. doi:10.17718/tojde.54964
15. Kalkan, B. ve Gürses, G. (2019). Analysis of deep perception of distance education system within the framework of the phenomenology of gender. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 349-373. doi:10.17494/ogusbd.672858
16. Kan, A. Ü. ve Fidan, E. K. (2016). Türk dili dersinin uzaktan eğitimle yürütülmesine ilişkin öğrenci algıları. Turkish Journal of Educational Studie, 3(2), 23-45.
17. Karal, H., Çebi, A. ve Turgut, Y. E. (2011). Perceptions of students who take synchronous courses through video conferencing about distance education. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 10(4), 276-293.
18. Koohang, A. ve Harman, K. (2005). Open source: A Metaphor for e-learning. Informing Science Journal, 8, 75-86.
19. Küçükönder, N. ve Kır, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamalarında açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemlerinin yeniden yapılandırılmasının incelenmesi. KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 295-304.
20. Lenar, S., Artur, F., Ullubi, S. ve Nailya, B. (2014). Problems and decision in the field of distance education. Procedia -Social and Behavioral Sciences, 131, 111–117.
21. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks. CA: SAGE.
22. Moore, J. L., Dickson-Deane, C. ve Galyen, K. (2010). e-Learning, online learning, and distance learning environments: Are they the same? The Internet and Higher Education,14(2), 129-135.
23. Moore, M. (1997). Theory of transactional distance. D. Keegan, (Ed.). Theoretical principles of distance education içinde (s. 22–38). New York: Routledge.
24. Mott, J. ve Wiley, D. (2009). Open for learning: The CMS and the open learning network. In Education, 15(2). Erişim adresi (20.08.2020): https://ineducation.ca/ineducation/article/view/53/529
25. Mutlu, M. E. (2014). Anadolu Üniversitesi açıköğretim sistemi öğrencileri için bir bilişsel öğrenme ortamı çerçevesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 119-134.
26. Nichols, M. (2003). A theory of eLearning. Educational Technology ve Society, 6(2), 1−10.
27. Rovai, A. P. ve Jordan, H. M. (2004). Blended learning and sense of community: A comparative analysis with traditional and fully online graduate courses. International Review of Research in Open and Distance Learning, 5(2), 1-13.
28. Saban, A. ve Ersoy, A. (2016). Eğitimde nitel araştırma desenleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
29. Sun, P. C., Tsai, R. J., Finger, G., Chen, Y. Y. ve Yeh, D. (2008). What drives a successful e- Learning? An empirical investigation of the critical factors influencing learner satisfaction. Computers and Education, 50(4), 1183–1202.
30. Tessem, B., Bjørnestad B., Chen W. ve Nyre L. (2015). Word cloud visualisation of locative information. Journal of Location Based Services, 9(4), 254–272.
31. Tuncay, N. ve Özçınar, Z. (2009). Distance education students' metaphors. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2883–2888.
32. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
33. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
34. Yıldız, S. (2016). Pedagojik formasyon alan öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları. AİBU Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 301-329.
35. Yılmaz, G. ve Güven, B. (2015). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitime yönelik algılarının metaforlar yoluyla belirlenmesi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 6(2), 299-322. doi:10.16949/turcomat.75936
36. Zhan, Z. ve Mei, H. (2013). Academic self-concept and social presence in face-to-face and online learning: Perceptions and effects on students’ learning achievement and satisfaction across environments. Computer ve Education, 69, 131-138. doi:10.1016/j.compedu.2013.07.002