Investıgating the Relationship between Nursing Students Humor Styles and Personal Features

Abstract

The study was conducted to examine the relationship between the humor styles and personality traits of health college students. This descriptive study, in the 2018-2019 academic year, was conducted in a university's Health Sciences in the east of Turkey. The universe of the study was composed of all students studying at school, and 212 students studying in the nursing department were included in the study without choosing a sample from the population. The data were collected using the sociodemographic information form, Humor Styles Scale, and Eysenck Personality Inventory. The analysis of the data was made with descriptive statistics and correlation analysis in SPSS 22.0 package program, and p <0.05 was taken. The mean scores of the students from the Eysenck Personality Inventory sub-dimensions were 3.56 ± 1.96, lying 3.74 ± 1.66, neuroticism 3.46 ± 1.65, psychoticism 1.49 ± 1.20, respectively. . Mean scores from the sub-dimensions of the Humor Style Scale were determined to be aggressive 22.05 ± 8.18, participant 39.26 ± 8.69, self-destructive 25.97 ± 8.32, and self-improving 36.02 ± 8.74 points. Both positive and negative significant relationships were found between the students' Eysenck Personality Inventory and Humor Styles Scale mean scores. According to these findings, it was concluded that as the use of positive humor increases in students, the positive personality structure increases, and the negative personality structure increases in the use of negative humor. It is recommended to take initiatives that will positively affect students' humor and personality development.

Keywords

• Nursing student
• Humuor
• Personalitiy

Hemşirelik Öğrencilerinin Mizah Tarzları İle Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Araştırma sağlık yüksekokulu öğrencilerinin mizah tarzları ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Analitik tipteki araştırma, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında, Türkiye’nin doğusunda bulunan bir üniversitenin Sağlık Yüksekokulunda yapılmıştır. Araştırmanın evrenini okuldaki tüm öğrenciler oluşturmuş ve evrenden örneklem seçimine gidilmeyerek hemşirelik bölümünde okuyan 212 öğrenci araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler sosyodemografik bilgi formu, Mizah Tarzları Ölçeği ve Eysenck Kişilik Envanteri ile toplanmıştır. Verilerin analizi, SPSS 22.0 paket programında tanımlayıcı istatistikler ve korelasyon analizi ile yapılmış, p<0.05 olarak alınmıştır. Öğrencilerin Eysenck Kişilik Envanteri alt boyutlarından aldıkları puan ortalamaları sırasıyla dışa dönüklük 3,56±1,96, yalan 3,74±1,66, nörotisizm 3,46±1,65, psikotizm 1,49±1,20’dir. Mizah Tarzı Ölçeği alt boyutlarından alınan puan ortalamaları ise saldırgan 22,05±8,18, kendini yıkıcı 25,97±8,32, katılımcı 39,26±8,69 ve kendini geliştirici 36,02±8,74 puan olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin Eysenck Kişilik Envanteri ve Mizah Tarzları Ölçeği puan ortalamaları arasında hem pozitif hem de negatif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Bu bulgulara göre öğrencilerde olumlu (katılımcı ve kendini geliştirici) mizah kullanımı arttıkça olumlu kişilik yapısının, olumsuz mizah(saldırgan ve kendini yıkıcı) kullanımında ise olumsuz kişilik yapısının arttığı sonucuna varılmıştır. Öğrencilerde mizah ve kişilik gelişimini olumlu yönde etkileyecek girişimlerin yapılması önerilmektedir.

Keywords

• hemşirelik
• öğrenci
• mizah
• kişilik

Supporting Institution

yoktur

Thanks

katılan tüm öğrencilere teşekkür ederiz

References

1. Acarkan, İ. (2020). Enegram ile çocuğunu keşfet. İstanbul: Timaş Yayınları.
2. Akdür, S. ve Batıgün Durak, A. (2017). Mizah tarzları ile kişilik özellikleri, kişiler arası ilişki tarzları ve psikolojik sağlık arasındaki ilişkiler. Türk Psikoloji Yazıları, 20(39), 1–10.
3. Aydın, A. (2005). Hemşirelik ve mizah. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 9(1), 1–6.
4. Aydın, M. Ş. (2020). Yalanın renkleri: Yalanın tanımlanması ve türleri üzerine bir değerlendirme. Journal of International Social Research, 13(69), 712–720. doi:10.17719/jisr.2020.3990
5. Azadbakht, E. (2019). Humor in library instruction: a narrative review with implications for the health sciences. Journal of the Medical Library Association, 107(3), 304-313. doi:10.5195/jmla.2019.608
6. Bağ, B. (2020). Psikiyatrik bakımda terapötik mizah kullanımı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 12(4), 519–533. doi:10.18863/pgy.689943
7. Bagcivan, G., Ünal, M., Akın, A., Çınar, F. İ. ve Özen, N. (2016). Nursing and humor: Does the department of nurses affect the humor stlye of nurses? Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 13(2), 95–100. doi:10.5222/HEAD.2016.095
8. Baykalı, D. ve Yıldırım, D. (2019). Hemşirelik ve ebelik öğrencilerinin kişilik özellikleri ve akademik özyeterliliklerinin malpraktise eğilimlerine etkisi. [Öz] 6.Uluslararası.17.Ulusal Hemşirelik Kongresinde sulunan bildiri. Gazi Üniversitesi, Ankara.

9. Çakmak, S., Karakuş, G., Tamam, L., Taşdemir, A. ve Karaytuğ, M. O. (2015). Tıp fakültesi dönem I öğrencilerinde mizah tarzları ve benlik saygısı ilişkisi: Kesitsel bir çalışma. Çukurova Tıp Dergisi, 4(40), 782. doi:10.17826/cutf.37206
10. Chauvet, S., ve Hofmeyer, A. (2007). Humor as a facilitative style in problem-based learning environments for nursing students. Nurse Education Today, 27(4), 286–292. doi:10.1016/j.nedt.2006.05.008
11. Çıtak Tunç, G., Çıtak Bilgin, N. ve Ak, B. (2020). Hemşirelik öğrencilerinin benlik saygısı, narsisizm ve kişilik özellikleri: Devlet ve vakıf üniversitesi incelemesi. Uluslararası Eğitim Araştırmacıları Dergisi, 3(1), 16–27.
12. Eskimez, Z., Öztunç, G. ve Alparslan, N. (2008). Lise son sınıfta okuyan kız öğrencilerin hemşirelik mesleğine ilişkin görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi, 15(1), 58–67.
13. Eysenck, H. J., (1990). Biological dimensions of personality. L. A. Pervin (Ed.), Handbook of personality içinde (s. 224-276). New York: Guilford Press.
14. Eysenck, H. J., ve Eysenck, S. B. (1975) Manual of the Eysenck personality questionnaire (adult and junior). Hodder ve Stoughton, London
15. Eysenck, S. B., Eysenck, H. J. ve Barrett, P. (1985). A revised version of the psychoticism scale. Personality and Individual Differences, 6(1), 21–29. doi:10.1016/0191-8869(85)90026-1
16. Flett, G. (2007). Personality theory ve research. New York, NY: John Wiley ve Sons.
17. Francis, L., Brown, L. ve Philipchalk, R. (1992). The development of an abbreviated form of the revised Eysenck personality questionnaire (EPQR-A): Its use among students in England, Canada, the USA and Australia. Personality and Individual Differences, 13, 443-449.
18. Güney, S. (2020). Davranış bilimleri. (12. bs.). İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık.
19. Güven, S. (2013). Cerrahi kliniklerde çalışan hemşirelerin mizah tarzları ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin saptanması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Başkent Üniversitesi /Sağlık Bilimler Enstitüsü, Ankara.
20. Karancı, A., Dirik, G. ve Yorulmaz, O. (2007). Eysenck kişilik anketi-gözden geçirilmiş kısallmış formu’nun (EKA-GGK) Türkiye’de geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 18(3), 1–8.
21. Martin, R. A., Lastuk, J. M., Jeffery, J., Vernon, P. A., ve Veselka, L. (2012). Relationships between the dark triad and humor styles: A replication and extension. Personality and Individual Differences, 52(2), 178–182. doi:10.1016/j.paid.2011.10.010
22. Pitt, V., Powis, D., Levett-Jones, T. ve Hunter, S. (2014). Nursing students’ personal qualities: A descriptive study. Nurse Education Today, 34(9), 1196–1200. doi:10.1016/j.nedt.2014.05.004
23. Recepoğlu, E. (2015). Liselerde görev yapan okul müdürlerinin mizah tarzları ile öğretim liderliği davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 4(3), 31–46.
24. Tuğut, N. ve Kaya, D. (2017). Hemşirelerin terapötik mizah kullanma durumları ve problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 10(3), 131–136.
25. Yerlikaya, E. (2003). Mizah tarzı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana