An Examination of Digital Game Addiction Tendencies and Differences in Parental Mediation of 4-6 Years Old Children During Pre-COVID-19 and Pandemic Period

Abstract

This study aims to explore the variations in digital game addiction tendencies among children aged 4-6 years and the parental mediation strategies employed before and during the COVID-19 pandemic. This study, conducted using a relational screening model, employed two different study groups: Pre-Pandemic-Study 1 and Pandemic-Study 2. The participants selected through a simple random sampling method comprised of parents of children aged 4-6 years who attend preschool education institutions in the city center of Denizli. Study 1 included 437 parents, and Study 2 included 496 parents. The data were obtained using three different data collection tools: the "Digital Game Addiction Tendency Scale (DOBE)," the "Digital Game Parental Mediation Strategies Scale (DOERS)", and the "Personal Information Form". The data were analyzed using independent samples t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA), and hierarchical regression analysis. The findings indicated that the tendency for digital game addiction among children aged 4-6 years increased during the pandemic compared to the pre-pandemic period. Parents' scores for active, permissive, and digital directing parental mediation strategies increased during the pandemic. Furthermore, it was observed that children who spent more time in front of screens had increased digital game addiction tendencies. In addition to digital directing and permissive parental mediation strategies, the mother's employment status was also found to be significant in predicting children's addiction tendencies. The findings were discussed in relation to the literature; suggestions were presented to parents, teachers and researchers accordingly.

Keywords

• COVID-19
• Pandemic
• Early childhood
• Digital game addiction tendency
• Parental mediation

COVID-19 Pandemı̇ Öncesı̇ ve Pandemı̇ Sürecı̇nde 4-6 Yaş Çocuklarının Dı̇jı̇tal Oyun Bağımlılık Eğı̇lı̇mlerı̇ ve Ebeveyn Rehberlı̇k Stratejı̇lerı̇nde Görülen Farklılıkların İncelenmesı̇

Abstract

Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi öncesi ve sürecinde 4-6 yaş arası çocukların dijital oyun bağımlılık eğilimleri ile ebeveyn rehberlik stratejilerindeki farklılıkları incelemektir. İlişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilen bu çalışmada Pandemi Öncesi-Çalışma 1 ve Pandemi Süreci-Çalışma 2 olarak adlandırılan iki çalışma grubu kullanılmıştır. Basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle belirlenen örneklem, Denizli il merkezindeki okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 4-6 yaş arasındaki çocukların ebeveynlerinden oluşmaktadır. Pandemi Öncesi-Çalışma 1’e 437 ebeveyn, Pandemi Süreci-Çalışma 2’ye ise 496 ebeveyn katılmıştır. Araştırmanın verileri ‘‘Dijital Oyun Bağımlılık Eğilimi Ölçeği (DOBE)’’, ‘‘Dijital Oyun Ebeveyn Rehberlik Stratejileri Ölçeği (DOERS)’’ ve ‘‘Kişisel Bilgi Formu’’ adlı üç farklı veri toplama aracı kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizinde bağımsız örneklemler t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testleri, hiyerarşik regresyon analizi kullanılmıştır. Yapılan analizler neticesinde pandemi öncesine kıyasla pandemi sürecinde 4-6 yaş arasındaki çocukların dijital oyun bağımlılık eğiliminin arttığı gözlenmiştir. Ebeveynlerin pandemi sürecinde aktif, serbest ve dijitale yönlendiren ebeveyn rehberlik stratejisi puanları yükselmiştir. Ayrıca çocukların erkek olması ve ekran başında daha uzun süre kalması durumunda dijital oyun bağımlılık eğilimlerinin arttığı görülmüştür. Dijitale yönlendiren ve serbest ebeveyn rehberlik stratejilerinin yanı sıra annenin çalışma durumunun da, çocukların bağımlılık eğilimlerini anlamlı bir şekilde yordadığı bulunmuştur. Bulgular alan yazın ile ilişkilendirilerek tartışılmış; bu doğrultuda ebeveyn, öğretmen ve araştırmacılara öneriler sunulmuştur.

Keywords

• COVID-19
• Pandemi
• Erken çocukluk
• Dijital oyun bağımlılık eğilimi
• Ebeveyn rehberlik stratejileri

References

1. AAP (2016). Media and young minds. Pediatrics, 138(5), e20162591. https://doi.org/10.1542/peds.2016-2591
2. Akçay, D. & Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71. https://doi.org/10.5222/j.child.2012.066
3. Allahverdipour, H., Bazargan, M., Farhadinasab, A., & Babak, M. (2010). Correlates of video games playing among adolescents in an Islamic country. BMC Public Health, 10, 1-7. https://doi.org/10.1186/1471-2458-10-286
4. Anderson, C. A., Sakamoto, A., Gentile, D. A., Ihori, N., Shibuya, A., Yukawa, S., Naito, M., & Kobayashi, K. (2008). Longitudinal effects of violent video games on aggression in Japan and the United States. Pediatrics, 122, 1067-1072. https://doi.org/10.1542/peds.2008-1425
5. Aral, N., Fındık, E., Öz, S., Kurtoğlu-Karataş, B., Güneş, L. C. & Kadan, G. (2021). Covid 19 pandemi sürecinde okul öncesi dönemde uzaktan eğitim: Deneysel bir çalışma. Turkish Studies-Educational Sciences, 16(2), 1105-1125.
6. Augustsson, E., Von Saenger, I., Agahi, N., Kåreholt, I., & Ericsson, M. (2023). Impact of the COVID-19 pandemic on Swedish adults aged 77 years and older: Age differences in lifestyle changes. Scandinavian Journal of Public Health, 51(5), 764-768. https://doi.org/10.1177/14034948231172249
7. Aydın, A., Büyükdereli-Atadağ, Y., Öksüz, A., Apaydın, H., Etçioğlu, E., & Aydın, M. (2023). Effects of COVID-19 pandemic on preschool and primary school aged children: Qualitative reports of Turkish parents. European Journal of Therapeutics, 29(3), 326-333. https://doi.org/10.58600/eurjther1612
8. Aydoğdu, F. (2018). Dı̇jı̇tal oyun oynayan çocukların dij̇ı̇tal oyun bağımlılıklarının çeşı̇tlı̇ değı̇şkenler açısından ı̇ncelenmesı̇. Ulakbilge, 6(31), 1-18. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-06-31-01

9. Bağatarhan, T. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarında dijital oyun bağımlılık eğilimi ve problem davranışları. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(5), 179-193. https://doi.org/10.19160/e-ijer.1342294
10. Bağcı-Çetin, B. (2024). 4-6 yaş aralığındaki çocukların dijital oyun bağımlılığı eğilimlerinin öz-düzenleme becerilerini yordayıcı rolü. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15(1), 1-14.
11. Balcı, A. (2020). Covid-19 özelinde salgınların eğitime etkileri. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 3(3), 75-85.
12. Barut, B. (2019). Ergenlerde dijital oyun bağımlılık düzeyi ile algılanan sosyal destek ve duygu düzenleme arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
13. Başaran, M. & Aksoy, A.B. (2020). Anne-babaların korona-virüs (Covid-19) salgını sürecinde aile yaşantılarına ilişkin görüşleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(71), 667-681.
14. Battal, Ş., Banko-Bal, Ç., Eroğlu, E., & Akman, B. (2023). Preschool parenting during pandemic: What are the needs of preschool parents and children?. Bartın University Journal of Faculty of Education. https://doi.org/10.14686/buefad.1079871
15. Behnamnia, N., Kamsin, A., Ismail, M. A. B., & Hayati, A. (2020). The effective components of creativity in digital game-based learning among young children: A case study. Children and Youth Services Review, 116, 1-13. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105227
16. Bergmann, C., Dimitrova, N., Alaslani, K., Almohammadi, A., Alroqi, H., Aussems, S., ... & Mani, N. (2022). Young children’s screen time during the first COVID-19 lockdown in 12 countries. Scientific Reports, 12(1), 2015.
17. Beyens, I., & Beullens, K. (2017). Parent-child conflict about children’s tablet use: The role of parental mediation. New Media & Society, 19(12), 1-42. https://doi.org/10.1177/1461444816655099
18. Bhagat, S., Jeong, E. J., & Kim, D. J. (2019). The role of individuals’ need for online social interactions and interpersonal incompetence in digital game addiction. International Journal of Human-Computer Interaction, 36(5), 449-463. https://doi.org/10.1080/10447318.2019.1654696
19. Boyle, E. A., Connolly, T. M., & Hainey, T. (2011). The role of psychology in understanding the impact of computer games. Entertainment Computing, 2, 69-74. https://doi.org/10.1016/j.entcom.2010.12.002
20. Budak, K. S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
21. Burkhardt, J., & Lenhard, W. (2022). A meta-analysis on the longitudinal, age-dependent effects of violent video games on aggression. Media Psychology, 25(3), 499-512. https://doi.org/10.1080/15213269.2021.1980729
22. Canaslan-Akyar, B., & Sungur, S. (2022). Preschool children's digital media usage and self-regulation skill. Turkish Journal of Education, 11(2), 126-142. https://doi.org/10.19128/turje.889549
23. Chen, Y., Yim, H., & Lee, T. (2023). Negative impact of daily screen use on inhibitory control network in preadolescence: A two-year follow-up study. Developmental Cognitive Neuroscience, 60, 101218-101218. https://doi.org/10.1016/j.dcn.2023.101218
24. Clark, L. S. (2011). Parental mediation theory for the digital age. Communication Theory, 21(4), 323-343. https://doi.org/10.1111/j.1468-2885.2011.01391.x
25. Çakır, Ö., Ayas, T. & Horzum, M. B. (2011). Üniversite öğrencilerinin internet ve oyun bağımlılıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(2), 95-117.
26. Dinç, M. (2017). Teknoloji bağımlılığı ve biz. (1. baskı). İstanbul: Yeşilay Yayınları.
27. Edwards, S. (2019). Digital play. In C. Donohue (Ed.), Exploring key issues in early childhood and technology: Evolving perspectives and innovative approaches, 55–62. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429457425-10
28. Entertainment Software Association. (2022). Essential facts about the video game industry. Research Report. United States. https://www.theesa.com/wp-content/uploads/2022/06/2022-Essential-Facts-About-the-Video-Game-Industry.pdf sayfasından erişilmiştir.
29. Ergün, Ö. R. & Dönmez, Ö. (2023). COVID-19 pandemisi sürecinde okul öncesi çocukların dış mekan oyunlarının ve teknoloji kullanımının incelenmesi. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-16. https://doi.org/10.55008/te-ad.1195009
30. Fitzpatrick, C., Almeida, M. L., Harvey, E., Garon-Carrier, G., Berrigan, F., & Asbridge, M. (2022). An examination of bedtime media and excessive screen time by Canadian preschoolers during the COVID-19 pandemic. BMC pediatrics, 22(1), 212. https://doi.org/10.1186/s12887-022-03280-8
31. Fleer, M. (2014). The demands and motives afforded through digital play in early childhood activity settings. Learning, Culture and Social Interaction, 3(3), 202-209.
32. Gentile, D. A. (2009). Pathological video game use among youth 8 to 18: A national study. Psychological Science, 20(5), 594-603. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02340.x
33. Gentile, D. A. (2011). The multiple dimensions of video game effects. Child Development Perspectives, 5(2), 75-81. https://doi.org/10.1111/j.1750-8606.2011.00159.x
34. Gentile, D. A., Swing, E. L., Lim C. G., & Khoo, A. (2012). Video game playing, attention problems, and impulsiveness: Evidence of bidirectional causality. Psychology of Popular Media Culture, 1(1), 62-70. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/a0026969
35. Gökçe, N., Erdoğan, B. M., Yatmaz, A. K., Avaroğlu, N. & Çok, Y. (2021). Okul öncesi dönem çocuklarının COVID-19 salgın süreci ve etkilerine ilişkin görüşleri. Journal of Education and New Approaches, 4(1), 101-113. https://doi.org/10.52974/jena.936048
36. Grüsser, S. M., Thalemann R., & Griffiths, M. D. (2007). Excessive computer game playing: Evidence for addiction and aggression. Cyberpsychology & Behavior, 10(2), 290-292. https://doi.org/10.1089/cpb.2006.9956
37. Günüç, S., & Doğan, A. (2013). The relationships between Turkish adolescents' Internet addiction, their perceived social support and family activities. Computers in Human Behavior, 29(6), 2197-2207. doi: 10.1016/j.chb.2013.04.011
38. Hammer, M., Scheiter, K., & Stürmer, K. (2021). New technology, new role of parents: How parents' beliefs and behavior affect students’ digital media self-efficacy. Computers in Human Behavior, 116, 106642. https://doi.org/10.1016/j.chb.2020.106642
39. Han, T., Cho, H., Sung, D., & Park, M. (2022). A systematic review of the impact of COVID-19 on the game addiction of children and adolescents. Frontiers in Psychiatry, 13, 1-19. https://doi.org/10.3389/fpsyt.2022.976601
40. Hull, K. B. (2009). Computer/video games as a play therapy tool in reducing emotional disturbances in children. Unpublished doctoral dissertation. Liberty University, Lynchburg.
41. Hwang, Y., & Jeong, S. H. (2015). Predictors of parental mediation regarding children’s smartphone use. CyberPsychology, Behavior, & Social Networking, 18, 737-743. https://doi.org/10.1089/cyber.2015.0286
42. Ichhpujani, P., Singh, R. B., Foulsham, W., Thakur, S., & Lamba, A. S. (2019). Visual implications of digital device usage in school children: A cross-sectional study. BMC Ophthalmology, 19, 1-8. https://doi.org/10.1186/s12886-019-1082-5
43. Işıkoğlu-Erdoğan, N. (2014). Erken çocuklukta sınıfta teknoloji kullanımı: Okulöncesi eğitimi ve teknoloji. https://www.researchgate.net/publication/328266369_Erken_Cocuklukta_Sinifta_Teknoloji_Kullanimi_Okuloncesi_Egitimi_ve_Teknoloji sayfasından erişilmiştir.
44. Işıkoğlu-Erdoğan, N. (2019). Dijital oyun popüler mi? Ebeveynlerin çocukları için oyun tercihlerinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (PAU Journal of Education), 46, 1-17. https://doi.org/10.9779/pauefd.446654
45. Işıkoğlu, N. & Ergenekon, E. (2021). Bebeklerin teknolojik araçları kullanmalarıyla ı̇lgili anne görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 54(1), 117-140. https://doi.org/10.30964/auebfd.767338
46. Jeong, E. J., & Kim, D. H. (2011). Social activities, self-efficacy, game attitudes, and game addiction. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14(4), 213-221. https://doi.org/10.1089/cyber.2009.0289
47. Johannes, N., Vuorre, M., & Przybylski, A. K. (2021). Video game play is positively correlated with well-being. Royal Society Open Science, 8(2), 202049. https://doi.org/10.1098/rsos.202049
48. Johnson, J. E., & Christie, J. F. (2009). Play and digital media. Computers in the Schools, 26(4), 284-289. https://doi.org/10.1080/07380560903360202
49. Jones, C. M., Scholes, L., Johnson, D., Katsikitis, M., & Carras, M. C. (2014). Gaming well: Links between videogames and flourishing mental health. Frontiers in Psychology, 5(260), 1-8. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2014.00260
50. Kanter, A. (2020). Dijital bağımlılığın okul öncesi dönemdeki çocuklarda problem davranışlarına etkisi. Researcher, 8(2), 207-221. https://doi.org/10.29228/rssstudies.43864
51. Karademir, A. (2021). Beyond COVID-19 pandemic: How did interaction balances change between children and caregivers. International Journal of Psychology and Educational Studies, 8(Special Issue), 99-117. https://doi.org/10.52380/ijpes.2021.8.4.632
52. Karademir-Coşkun, T. & Filiz, O. (2019). Okul öncesi öğretmen adaylarının dijital oyun bağımlılığına yönelik farkındalıkları. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 6, 239- 267. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2019.6.2.0036
53. Konca, A. S. (2022). Digital technology usage of young children: Screen time and families. Early Childhood Education Journal, 50(7), 1097-1108. https://doi.org/10.1007/s10643-021-01245-7
54. Krause, K., Verlenden, J., Szucs, L., Swedo, E., Merlo, C., Niolon, P., Leroy, Z., Sims, V., Deng, X., Lee, S., Rasberry, C., & Underwood, J. (2022). Disruptions to school and home life among high school students during the Covid-19 pandemic - Adolescent behaviors and experiences survey, United States, January-June 2021. MMWR Supplements, 71, 28-34. https://doi.org/10.15585/mmwr.su7103a5
55. Lee, M., & Kim, Y. (2023). Parental and child factors associated with internet addiction in children. Western Journal of Nursing Research, 45, 1001-1007. https://doi.org/10.1177/01939459231201248
56. Liu, R., Luo, F., & Israel, M. (2023). Technology-ıntegrated computing education in early childhood: A systematic literature review. Journal of Educational Computing Research, 61(6), 1275-1311. https://doi.org/10.1177/07356331231170383
57. Livingston, S., & Helsper, E. J. (2008). Parental mediation of children’s Internet use. Journal of Broadcasting & Electronic Media, 52(4), 581-599. https://doi.org/10.1080/08838150802437396
58. Livingstone, S., Mascheroni, G., Dreier, M., Chaudron, S., & Lagae, K. (2015). How parents of young children manage digital devices at home: The role of income, education and parental style. London: EU Kids Online, LSE.
59. Marsh, J., Plowman, L., Yamada-Rice, D., Bishop, J., & Scott, F. (2016) Digital play: A new classification. Early Years, 36(3), 242-253. https://doi.org/10.1080/09575146.2016.1167675
60. Miranda, D., Athanasio, B., Oliveira, A., & Simões-e-Silva, A. (2020). How is COVID-19 pandemic impacting mental health of children and adolescents?. International Journal of Disaster Risk Reduction, 51, 101845-101845. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2020.101845
61. Molinos, M. (2016). The relationship between video game use, internet use, addiction and subjective well-being. Unpublished master thesis. California State University, California.
62. Mustafaoğlu, R. & Yasacı, Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51-58.
63. Mustafaoğlu, R., Zirek, E., Yasacı, Z. & Özdinçler, A. R. (2018). Dijital teknoloji kullanımının çocukların gelişimi ve sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 1-21. http://dx.doi.org/10.15805/addicta.2018.5.2.0051
64. Nathanson, A. I., Sharp, M. L., Aladé, F., Rasmussen, E. E., & Christy, K. (2013). The relation between television exposure and theory of mind among preschoolers. Journal of Communication, 63(6), 1088-1108. https://doi.org/10.1111/jcom.12062
65. Nevski, E., & Siibak, A. (2016). Mediation practices of parents and older siblings in guiding toddlers’ touchscreen technology use: An ethnographic case study. Media Education: Studies & Research, 7(2), 320-340.
66. Nikken, P., & Jansz, J. (2006). Parental mediation of children's videogame playing: A comparison of the reports by parents and children. Learning, Media and Technology, 31(2), 181-202. https://doi.org/10.1080/17439880600756803
67. Nikken, P., & Jansz, J. (2013). Developing scales to measure parental mediation of young children's internet use. Learning, Media and Technology, 39(2), 250-266. https://doi.org/10.1080/17439884.2013.782038
68. Nikken, P., & Opree, S. J. (2018). Guiding young children’s digital media use: SES-Differences in mediation concerns and competence. Journal of Child and Family Studies, 27, 1844-1857. https://doi.org/10.1007/s10826-018-1018-3
69. Nikken, P., & Schols, M. (2015). How and why parents guide the media use of young. Journal of Child and Family Studies, 24, 3423-3435. https://doi.org/10.1007/s10826-015-0144-4
70. Ofcom (2023). Children and Parents: Media Use and Attitudes Report 2023. https://www.ofcom.org.uk/research-and-data/media-literacy-research/childrens/children-and-parents-media-use-and-attitudes-report-2023 sayfasından erişilmiştir.
71. Oflu, A., Bükülmez, A., Elmas, E., Gürhan-Tahta, E., & Çeleğen, M. (2021). Comparison of screen time and digital gaming habits of Turkish children before and during the coronavirus disease 2019 pandemic. Turkish Archives of Pediatrics, 56(1), 22.
72. Okatan, Ö. & Tagay, Ö. (2023). COVID-19 pandemi sürecinde okul öncesi velisi olmak. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 56, 626-648.
73. Özyurt, G., Dinsever, Ç., Çalişkan, Z., & Evgin, D. (2018). Effects of triple P on digital technological device use in preschool children. J. Child Fam. Stud, 27, 280-289. https://doi.org/10.1007/s10826-017-0882-6
74. Radesky, J. S., Kaciroti, N., Weeks, H. M., Schaller, A., & Miller, A. L. (2023). Longitudinal associations between use of mobile devices for calming and emotional reactivity and executive functioning in children aged 3 to 5 years. JAMA Pediatrics, 177(1), 62-70. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2022.4793
75. Rowicka, M., Postek, S., & Bujalski, M. (2023). Why preschool children use mobile devices parental perspective. Educational Psychology, 26, 43-56. https://doi.org/10.5604/01.3001.0016.3394
76. Russoniello, C. V., O’Brien, K., & Parks, J. M. (2009). The effectiveness of casual video games in improving mood and decreasing stress. Journal of CyberTherapy & Rehabilitation, 2(1), 53- 66.
77. Sari, T., Wahyuni, S., Nauli, F., Jumaini, J., & Elita, V. (2022). Self-control training for school age children in internet addiction prevention effort. Community Empowerment, 7(10), 1684-1688. https://doi.org/10.31603/ce.7152
78. Scholes, L., Mills, K., & Wallace, E. (2021). Boys’ gaming identities and opportunities for learning. Learning, Media and Technology, 47, 163-178. https://doi.org/10.1080/17439884.2021.1936017
79. Seckman, C. (2022). The impact of COVID‐19 on the psychosocial well‐being of older adults: A literature review. Journal of Nursing Scholarship, 55, 97-111. https://doi.org/10.1111/jnu.12824
80. Smailova, D., Sarsekeyeva, Z., Kalimova, A., Kenenbaeva, M., & Aspanova, G. (2023). Means of media literacy development in the educational process of primary school children. Educational Media International, 60, 48-66. https://doi.org/10.1080/09523987.2023.2183574
81. Şen, M., Demir, E., Teke, N. & Yılmaz, A. (2020). Erken çocukluk ebeveyn medya aracılık ölçeği geliştirme çalışması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 53, 228-265. https://doi.org/10.21764/maeuefd.646852
82. Şenol, Y., Şenol, F. B., & Can Yaşar, M. (2024). Digital game addiction of preschool children in the Covid-19 pandemic: Social emotional development and parental guidance. Current Psychology, 43(1), 839-847.
83. Şimşek, Z. C., Canbeldek, M., & Işıkoğlu, N. (2023). Ebeveynlerin pandemi sürecinde dijital ebeveynlik uygulamalarına yönelik deneyimleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 55, 250-271.
84. Tarhan, N. & Nurmedov, S. (2011). Bağımlılık: Sanal veya Gerçek. (1. baskı). İstanbul: Timaş Yayınları.
85. Tatsiopoulou, P., Holeva, V., Nikopoulou, V., Parlapani, E., & Diakogiannis, I. (2022). Children's anxiety and parenting self‐efficacy during the COVID‐19‐related home confinement. Child Care Health Dev., 1-9. https://doi.org/10.1111/cch.13041
86. Tay, L. Y., Aiyoob, T. B., Chua, T. B. K., Ramachandran, K., & Chia, M. Y. H. (2021). Pre-schoolers’ use of technology and digital media in Singapore: entertainment indulgence and/or learning engagement? Educational Media International, 58(1), 1–20. https://doi.org/10.1080/09523987.2021.1908498
87. T.C. Sağlık Bakanlığı (2020). Covid-19 (SARS-CoV-2 Enfeksiyonu) Genel Bilgiler, Epidemioloji ve Tanı. Bilimsel Danışma Kurulu Çalışması. 29 Haziran 2020, Ankara.
88. TÜİK (2021). Çocuklarda Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Cocuklarda-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2021-41132 sayfasından erişilmiştir.
89. United Nations (2020). Policy Brief: The Impact of COVID-19 on children. https://unsdg.un.org/sites/default/files/2020-04/160420_Covid_Children_Policy_Brief.pdf sayfasından erişilmiştir.
90. Yeşilay (2017). Teknoloji bağımlılığı. https://tbm.org.tr/media/kitaplar/TBM_yetiskin_teknoloji_icerik_web.pdf sayfasından erişilmiştir.
91. Yeşilay (2023). Teknoloji Bağımlılığı Nedir? https://www.yesilay.org.tr/tr/bagimlilik/teknoloji-bagimliligi sayfasından erişilmiştir.
92. Yiğit, N. & Alat, K. (2022). Erken çocukluk dönemindeki çocukların dijital oyun oynama alışkanlıklarına ilişkin anne/baba görüşleri. e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 9, 1026-1052. https://doi.org/10.30900/kafkasegt.1140899
93. Yiğit, E. & Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 144-174.
94. Zimmer, F., Scheibe, K., & Henkel, M. (2019). How parents guide the digital media usage of kindergarten children in early childhood. International Conference on Human-Computer Interaction HCII, 313-320.