THE HYBRID STRUCTURE OF NATIONAL DEVELOPMENT AGENCIES: AN EVALUATION FROM THE PERSPECTIVE OF TRADITIONAL PUBLIC ADMINISTRATION

Öz

This article evaluates the "hybrid" institutional structure of development agencies established in Turkey in 2006, within the framework of traditional public administration principles. While traditional public administration is based on principles such as equality, impartiality, public interest, and accountability, development agencies possess a flexible, multi-actor, and market-oriented structure aligned with neoliberal policies. The study compares the current structure and functioning of these agencies with these principles, highlighting institutional and administrative issues. Document analysis and conceptual analysis methods are employed to question whether the agencies aim for local development or marketization. The study offers a comprehensive evaluation of the compatibility of development agencies with the principles of public interest and democratic oversight.

Anahtar Kelimeler

• The Hybrid Structure
• National Development Agencies
• Multi-Level Governance

ULUSAL KALKINMA AJANSLARININ MELEZ YAPISI: GELENEKSEL KAMU YÖNETİMİ PERSPEKTİFİNDEN BİR DEĞERLENDİRME

Öz

This article evaluates the "hybrid" institutional structure of development agencies established in Turkey in 2006, within the framework of traditional public administration principles. While traditional public administration is based on principles such as equality, impartiality, public interest, and accountability, development agencies possess a flexible, multi-actor, and market-oriented structure aligned with neoliberal policies. The study compares the current structure and functioning of these agencies with these principles, highlighting institutional and administrative issues. Document analysis and conceptual analysis methods are employed to question whether the agencies aim for local development or marketization. The study offers a comprehensive evaluation of the compatibility of development agencies with the principles of public interest and democratic oversight.

Anahtar Kelimeler

• The Hybrid Structure
• National Development Agencies
• Multi-Level Governance

Kaynakça

1. Akçakaya, M. (2016). “Weber’in Bürokrasi Kuramının Bugünü Ve Geleceği”. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(8), 275-295.
2. Aras, E. (2021). “Küçük, Etkin, Çekirdek Bir Teknik Kadro: Kalkınma Ajansı Personeli Rejimi” Çalışma ve Toplum, 2021(69), 1049-1072.
3. Arslan, A. & Türkmen, A. (2023). “Türkiye’de Kalkınma Politikaları ve Bölgesel Kalkınma Planlarının Dönüşümü”, Toplum, Ekonomi ve Yönetim Dergisi, 4(Özel Sayı), 254-265.
4. Ataay, F. (2005). Bölge Kalkınma Ajansları: Nedir, Ne Değildir? BKA Tasarımının Kalkınma Anlayışı Üzerine (Derleyen: Menaf Turan), Paragraf Yayınevi, Ankara. 15–32.
5. Benington, J., & Moore, M. H. (2011). Public Value: Theory and Practice. Palgrave Macmillan Bevir, M. (2013). A Theory of Governance. University of California Press.
6. Efe, A. (2023). “Entegre ve Akıllı Raporlama Gerekliliklerine Göre Kalkınma Ajansları Raporlama Sürecinin Analizi”. İzmir Yönetim Dergisi, 4(2), 1-21. https://doi.org/10.56203/iyd.1250990
7. Eryılmaz, B. (2010). Kamu Yönetimi. Ankara: Okutman Yayıncılık.
8. Eryılmaz, B., & Tuncer, A. (2014). “Avrupa Birliği Uyum Sürecinde Bölgesel Kalkınma Politikaları: Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Türkiye Uygulaması”. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 165-189.

9. Göymen, K. (2005). Türkiye’de Bölge Politikalarının Evrimi ve Bölgesel Kalkınma Ajansları, İstanbul Politikalar Merkezi Yayını.
10. Hood, C. (2010). “Accountability and Transparency: Siamese Twins, Matching Parts, Awkward Couple?”. West European Politics, 33(5), 989–1009.
11. Jessop, B. (2002). Liberalism, Neoliberalism, and Urban Governance. Antipode, 34(3), 452-472.
12. Jessop, B. (2002). The Future of the Capitalist State. Cambridge: Polity Press.
13. Karasu, K. (2015). “Kalkınma Ajansları: "Modelimi Kaybettim. Hükümsüzdür." [Ölçek Siyasetinin Yerelliği]. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 70(2), 273-316. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002353
14. Köksal, A., & Köse, H. (2019). “Kalkınma Ajanslarının Teşkilat Yapıları ve Yerel Katılım: Zafer Kalkınma Ajansı Örneği”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (61), 283-298.
15. Lagendijk, A., Kayasu, S., & Yaşar, S. (2009). “The Role of Regional Development Agencies in Turkey: From Implementing EU Directives to Supporting Regional Business Communities”, European Urban and Regional Studies, 16(4), 383–396.
16. Özen, P. (2005), Bölge Kalkınma Ajansları, Tepav Yayınları.
17. Öztürk, K. (2024). “Bölgedeki Tarafların Karar Alma ve Uygulama Süreçlerine Katılımını Sağlamak Açısından Kalkınma Ajanslarının Rolü: Zafer Kalkınma Ajansı Örneği”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(79), 24-37. https://doi.org/10.51290/dpusbe.1319044
18. Peck, J. & Tickell, A. (2002). "Neoliberalizing Space." Antipode, 34(3), 380–404.
19. Pehlivan, P. (2013). “Türkiye’de Kalkınma Ajanslarının Yerel Ekonomi Üzerine Etkileri: Zafer Kalkınma Ajansı Örneği”, Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 3.
20. Peters, B. G. (2001). The Future of Governing: Four Emerging Models. University Press of Kansas.
21. Peters, B. G. (2010). The Politics of Bureaucracy: An Introduction to Comparative Public Administration. London: Routledge.
22. Peters, B. G. (2015). Pursuing Horizontal Management: The Politics of Public Sector Coordination. University Press of Kansas.
23. Pierre, J., & Peters, B. G. (2000). Governance, Politics and the State. Palgrave Macmillan.
24. Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding Governance: Policy Networks, Governance, Reflexivity and Accountability. Open University Press.
25. Sadıç, V., & İşler, İ. İ. (2020). “Kalkınma Ajansları ve Kamu Tüzel Kişiliği Kavramı”. Fiscaoeconomia, 4(3), 722-735. https://doi.org/10.25295/fsecon.783925
26. Serka. (2011). 50 Soruda Kalkınma Ajansları, https://www.serka.gov.tr/assets/upload/dosyalar/50-soruda-kalkinma-ajanslari.pdf
27. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı – On İkinci Kalkınma Planı Hazırlıkları ile İlgili 2022/10 Sayılı Genelge.
28. T.C. Resmî Gazete. (2006). Kalkınma Ajanslarının Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Kanun (5449). RG: 25.01.2006/26085.
29. Yılmaz, A. (2010). “Kalkınma Ajansları ve Yerel Yönetim”, Türk İdare Dergisi, (466) 175-195.