Okul Yöneticilerinin Teknolojik Liderlik Öz Yeterliklerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada, okul yöneticilerinin demografik özellikleri ile teknolojik liderlik öz yeterlik algıları arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amaçlanmıştır. Çalışma, Karaman ilindeki resmi ilkokullarda, ortaokullarda ve liselerde görev yapmakta olan okul yöneticileri ile yürütülmüştür. Bu üç kademeden toplam 153 yöneticinin katıldığı çalışmada, ‘Teknoloji Liderliği Öz Yeterlik Ölçeği’ kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar ele alındığında, okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz yeterlik algılarının genel olarak yeterli seviyede olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, okul yöneticilerinin ‘vizyoner liderlik’ alt boyutunda kendilerini görece olarak çok yeterli gördüğü; bunu sırasıyla ‘profesyonel uygulamada mükemmellik’, ‘dijital çağ öğrenme kültürü’, ‘dijital vatandaşlık’ ve ‘sistematik gelişim’ alt boyutlarının takip ettiği saptanmıştır. Okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz yeterlik algıları ile çalıştıkları kurum türü, cinsiyet, unvan ve eğitim durumları arasında anlamlı bir fark tespit edilmezken; yaşa ve kıdem yılına göre anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Ayrıca 40 yaşın altındaki okul yöneticilerinin kendilerini, teknolojik liderlik öz yeterliği anlamında diğer yöneticilere göre daha yeterli gördükleri sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar kelimeler: okul yöneticisi, teknolojik liderlik, öz yeterlik

Anahtar Kelimeler

• okul yöneticileri,teknolojik liderlik,öz yeterlik

Kaynakça

1. Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49-82.
2. Baltacı, H. (2008). İlköğretim okullarında görev yapan yöneticilerin bilgisayar tutumları ile öz-yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. YÖK (219563). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Bandura, A. (1997). Self efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman and Company.
4. Banoğlu, K. (2011). School principals’ technology leadership competency and technology coordinatorship. Educational Sciences: Theory & Practice, 11(1), 208–213.
5. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi nitelikli okul. Ankara: Feryal Matbaası.
6. Bostancı, H. (2010). Okul yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri açısından incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü, Ankara.
7. Brooks-Young, S. (2002). Making technology standards work for you: A guide for school administrators. ISTE (Interntl Soc Tech Educ.
8. Buluç, B. (2009). Sınıf öğretmenlerinin algılarına göre okul müdürlerinin liderlik stilleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 15(1), 5-34.

9. Bülbül, T., & Çuhadar, C. (2012). Okul yöneticilerinin teknoloji liderliği öz-yeterlik algıları ile bilgi ve iletişim teknolojilerine yönelik kabulleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(23), 474-499.
10. Büyüköztürk, Ş. Çakmak, E. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A.
11. Can, T. (2003). Bolu orta öğretim okul yöneticilerinin teknolo¬jik liderlik yeterlikleri. The Turkish Online Journal of Educa¬tional Technology, 2 (3), 94-107.
12. Can, T. (2008). İlköğretim okulları yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterlilikleri. 8. Uluslar arası Eğitim Teknolojileri Konferansı, 6-9.
13. Clark, S. E., & Denton, J. J. (1998). Integration technology in the school environment: Through the principal’s lens. Texas A&M University. (ERIC Document Reproduction Service No. ED417696).
14. Çalık, T., Çoban, Ö., & Özdemir, N. (2019). Okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz yeterlikleri ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 52(1), 83-106.
15. Çelik, H. C., ve Bindak, R. (2005). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin bilgisayara yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 27-38.
16. Dawson, C., & Rakes, G. C. (2003). The influence of principals’ technology training on the integration of technology into schools. Journal of research on Technology in Education, 36(1), 29-49.
17. Drucker, P. F. (1993). Kapitalist ötesi toplum (çev. B. Çorakçı). İstanbul: İnkılap.
18. Eren, E. ve Kurt, A. A. (2011). İlköğretim okul müdürlerinin teknoloji liderliği davranışları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 219-238.
19. Flanagan, L., & Jacobsen, M. (2003). Technology leadership for the twenty-first centuryprincipal. Journal of educational administration, 41(2), 124-142.
20. Görgülü, D., Küçükali, R. ve Ada, Ş. (2013). Okul yöneticilerinin teknolojik liderlik öz yeterlilikleri. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 3(2), 53-71.
21. Günbayı, İ., ve Cantürk, G. (2011). Bilgisayar teknolojisinin okul yönetiminde kullanımında okul yöneticilerinin bilgisayar teknolojisine karşı tutumları. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi (ODÜSOBİAD), 2(3), 47-70.
22. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. ve Dalgıç, G. (2011) Okul yöneticilerinin teknoloji liderliğine ilişkin algıları: metafor analizi örneği. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 97-117.
23. Hayytov, D. (2013). Eğitim yöneticilerinin teknoloji liderliği yeterlik algıları ile öğretmenlerin teknolojiye yönelik tutumları arasındaki ilişki. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi) Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Kearsley, G., & Lynch, W. (1992). Educational leadership in the age of technology: The new skills. Journal of research on computing in education, 25(1), 50-60.
25. Kline, B. (2005). Principles and practice of structural equation modelling (2. b.). New York: The Guilford.
26. Kozloski, K. C. (2006). Principal leadership for technology integration: A study of principal technology leadership. (Unpublished doctorial thesis). Drexel University, Philadelphia.
27. Micheal, S.O. (1998). Best practices in information technology (IT) management: Insight from K-12 schools’ technology au¬dits. International Journal of Educational Management, 12 (6), 277-288.
28. Özden, Y. (2002). Eğitimde yeni değerler. Ankara: Pegem Akademi.
29. Pajares, F., & Miller, M. D. (1994). Role of self-efficacy and self-concept beliefs in mathematical problem solving: A path analysis. Journal of educational psychology, 86(2), 193.
30. Schunk, D. H. (1995). Self-efficacy and education and instruction. In Self-efficacy, adaptation, and adjustment (pp. 281-303). Springer, Boston, MA.
31. Sincar, M., & Aslan, B. (2011). İlköğretim okulu yöneticilerinin teknoloji liderliği rollerine ilişkin öğretmen görüşleri. Gaziantep University-Journal of Social Sciences, 10(1), 571-595.
32. Slatter, R. (2000). Jack Welch ve General Electric’in Yolu. (Çev. Türkan Arıkan ve Saadet Özkal). İstanbul: Literatür.
33. Tabachnick, B.C. ve Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statics. (6th ed.). Boston: Pearson.
34. Ulukaya, Y. L. F., Yıldırım, N., ve Özeke, V. (2017). Okul yöneticilerinin teknoloji liderliği özyeterlikleri ile eğitim öğretim işlerini gerçekleştirme düzeylerine ilişkin algıları. Journal of Computer and Education Research, 5(10), 125-149.
35. Wang, C. H. (2010). Technology leadership among school principals: A technology-coordinator's perspective. Asian Social Science, 6(1), 51.
36. Wildman, T. & Niles, J. (1987). Reflective teachers: Tensions between abstractions and realities. Journal of Teacher Education, 3, 25–3