Research Article
PDF EndNote BibTex RIS Cite

Değiştirilmiş Hata Türü ve Etkileri Analizi Yöntemi ile Tedarikçi Seçimi Uygulaması

Year 2016, Volume 8, Issue 2, 23 - 36, 15.06.2016
https://doi.org/10.29137/umagd.346150

Abstract

Hata Türü ve Etkileri Analizi (HTEA) potansiyel hataların henüz ürün veya süreç geliştirme aşamalarında belirlenmesini, ele alınmasını ve bunların ortaya çıkmadan önlenmesini sağlayan analitik bir risk değerlendirme yöntemidir. Tedarikçi seçimi aşamasında,  HTEA tedarikçilerin risklerini değerlendirmede kullanılmıştır. Kriterlerin ağırlıkları AHP (Analitik Hiyerarşik Proses) yöntemi ile bulunmuştur. Bu iki yöntemin birlikte kullanılması ile elde edilen yeni yönteme literatürde, DHTEA (Değiştirilmiş Hata Türü ve Etkileri Analizi) adı verilmiştir. Çalışmada, tedarikçi seçiminde Kalite, Teslimat, Fiyat ve Performans kriterleri 4 ana kriter olarak dikkate alınmıştır. Bu ana kriterlere bağlı toplam 18 alt kriter vardır. X ürünün tedariğinde çalışılan 5 farklı tedarikçi firma bulunmaktadır. Kalite ana kriteri % 46 ile en önemli kriter olarak belirlenmiş, bunu sırası ile % 31 oranla Fiyat, % 15 ile Performans ve % 7 ile Teslimat ana kriterleri takip etmiştir. DHTEA yöntemi ile X ürünü için en iyi tedarikçi firma seçimi yapılmıştır. En iyi tedarikçi firma olarak T4 firması belirlenmiştir.

References

  • Baran, E. (2012). Tedarikçi Seçimi İçin Bir Model Önerisi: Traktör Fabrikası Uygulaması. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara. Chin, K.-S., Wang, Y.-M., Poon, Gary, K. K., & Yang, J.-B. (2009). Failure mode and effects analysis by data envelopment analysis. Decision Support Systems, 48(1), 246–256. Doi:10.1016/j.dss.2009.08.005. Ekinci, H. (2014). Analitik Hiyerarşi Yöntemi temelli değiştirilmiş hata türleri ve etkileri analizi yöntemi ile bir kamu kuruluşunda tedarikçi seçimi. Yüksek Lisans Tezi. Erciyes Üniversitesi, Kayseri. Dağdeviren M. & Eren T., (2001). Tedarikçi Firma Seçiminde Analitik Hiyerarşi Prosesi ve 0-1 Hedef Programlama Yöntemlerinin Kullanılması. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 16(2). Güner, H. (2005). Bulanık AHP ve Bir İşletme İçin Tedarikçi Seçimi Problemine Uygulanması, Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi, Denizli. Güngör, İ. ve İşler, D.B.( 2005). Analitik Hiyerarşi Yaklaşımı ile Otomobil Seçimi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 21-33. Ho, W., Xu, X., & Dey, P. K. (2010). Multi-criteria decision making approaches for supplier evaluation and selection: A literature review. European Journal of Operational Research, 202(1), 16–24. Doi:10.1016/j.ejor.2009.05.009. Özal, Ö.M. (2011). Yalın Tedarik Zinciri Yönetimi ve İmalat Sektöründe Tedarikçi Seçim Uygulaması, Yüksek Lisans Tezi, Hava Harp Okulu Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsü, İstanbul. Ng, W. L. (2008). An efficient and simple model for multiple criteria supplier selection problem. European Journal of Operational Research, 186(3), 1059–1067. Doi:10.1016/j.ejor.2007.01.018. Saaty, T.L. (1986). Axiomatic Foundation of the Analytic Hierarchy Process, Management Science, 32, 841-855. Saaty, T.L. (1989). How To Make a Decision: The Analytic Hierarchy Process, European Journal of Operations Research, 48, 9-26. Saaty, T.L. ve Hu, G. (1998). Ranking by Eigenvector versus Other Methods in the Analytic Hierarchy Process, Applied Mathematics Letters, 11 (4), 121-125. Schoenherr, T., Rao Tummala, V. M. ve Harrison, T. P. (20089. Assessing supply chain risks with the analytic hierarchy process: Providing decision support for the offshoring decision by a US manufacturing company. Journal of Purchasing and Supply Management, 14(2), 100–111. Sekreter, S., Akyüz, G. ve İpekçi Ç, E. (2004). Şirketlerin Derecelendirilmesine İlişkin Bir Model Önerisi: Gıda Sektörüne Yönelik Bir Uygulama, Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8, 139-155. Taşan, B. (2007). Türk Telekomünikasyon A.Ş’de Analitik Hiyerarşi Süreci (AHP) Yöntemi ile Bir Tedarikçi Seçim Problemi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Timor, M. (2011). Analitik Hiyerarşi Prosesi, Türkmen Kitapevi, İstanbul, 978-605- 4259-50-2. Thun, J.-H. ve Hoenig, D. (2011). An empirical analysis of supply chain risk management in the German automotive industry. International Journal of Production Economics, 131(1), 242–249. Wu, T., Blackhurst, J., & Chidambaram, V. (2006). A model for inbound supply risk analysis. Computers in Industry, 57(4), 350–365. Yang, J. ve Lee, H. (1997). An AHP Decision Model for Facility Location Selection, Facilities, 15 (9/10), 241-254.

Supplier Selection Application with Revised Failure Mode and Effect Analysis

Year 2016, Volume 8, Issue 2, 23 - 36, 15.06.2016
https://doi.org/10.29137/umagd.346150

Abstract

Failure Mode and Effect Analysis (FMEA) is an analytical risk assessment method that finds potential failures during product or process development phases deal with them and prevent them from ever occurring. In the supplier selection stage, FMEA was utilized to evaluate the risks of suppliers. The weights of criteria were found using the AHP method. In the literature, this new method of using both aforementioned methods was called as Revised Failure Mode and Effect Analysis (RFMEA). In the study, Quality, Delivery, Price and Performance were taken into account as 4 main criteria in choosing a supplier. There are 18 sub-criteria underneath the main ones. There are 5 different supplier firms working to supply the product X. Quality, Delivery, Performance and Price main criteria have priority weights 46%, 31%, 15%, 7%, respectively. The best supplier firm was chosen for the product X by using the method RFMEA. The best supplier firm house was determined as the T4 firm

References

  • Baran, E. (2012). Tedarikçi Seçimi İçin Bir Model Önerisi: Traktör Fabrikası Uygulaması. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara. Chin, K.-S., Wang, Y.-M., Poon, Gary, K. K., & Yang, J.-B. (2009). Failure mode and effects analysis by data envelopment analysis. Decision Support Systems, 48(1), 246–256. Doi:10.1016/j.dss.2009.08.005. Ekinci, H. (2014). Analitik Hiyerarşi Yöntemi temelli değiştirilmiş hata türleri ve etkileri analizi yöntemi ile bir kamu kuruluşunda tedarikçi seçimi. Yüksek Lisans Tezi. Erciyes Üniversitesi, Kayseri. Dağdeviren M. & Eren T., (2001). Tedarikçi Firma Seçiminde Analitik Hiyerarşi Prosesi ve 0-1 Hedef Programlama Yöntemlerinin Kullanılması. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 16(2). Güner, H. (2005). Bulanık AHP ve Bir İşletme İçin Tedarikçi Seçimi Problemine Uygulanması, Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi, Denizli. Güngör, İ. ve İşler, D.B.( 2005). Analitik Hiyerarşi Yaklaşımı ile Otomobil Seçimi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 21-33. Ho, W., Xu, X., & Dey, P. K. (2010). Multi-criteria decision making approaches for supplier evaluation and selection: A literature review. European Journal of Operational Research, 202(1), 16–24. Doi:10.1016/j.ejor.2009.05.009. Özal, Ö.M. (2011). Yalın Tedarik Zinciri Yönetimi ve İmalat Sektöründe Tedarikçi Seçim Uygulaması, Yüksek Lisans Tezi, Hava Harp Okulu Havacılık ve Uzay Teknolojileri Enstitüsü, İstanbul. Ng, W. L. (2008). An efficient and simple model for multiple criteria supplier selection problem. European Journal of Operational Research, 186(3), 1059–1067. Doi:10.1016/j.ejor.2007.01.018. Saaty, T.L. (1986). Axiomatic Foundation of the Analytic Hierarchy Process, Management Science, 32, 841-855. Saaty, T.L. (1989). How To Make a Decision: The Analytic Hierarchy Process, European Journal of Operations Research, 48, 9-26. Saaty, T.L. ve Hu, G. (1998). Ranking by Eigenvector versus Other Methods in the Analytic Hierarchy Process, Applied Mathematics Letters, 11 (4), 121-125. Schoenherr, T., Rao Tummala, V. M. ve Harrison, T. P. (20089. Assessing supply chain risks with the analytic hierarchy process: Providing decision support for the offshoring decision by a US manufacturing company. Journal of Purchasing and Supply Management, 14(2), 100–111. Sekreter, S., Akyüz, G. ve İpekçi Ç, E. (2004). Şirketlerin Derecelendirilmesine İlişkin Bir Model Önerisi: Gıda Sektörüne Yönelik Bir Uygulama, Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 8, 139-155. Taşan, B. (2007). Türk Telekomünikasyon A.Ş’de Analitik Hiyerarşi Süreci (AHP) Yöntemi ile Bir Tedarikçi Seçim Problemi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Timor, M. (2011). Analitik Hiyerarşi Prosesi, Türkmen Kitapevi, İstanbul, 978-605- 4259-50-2. Thun, J.-H. ve Hoenig, D. (2011). An empirical analysis of supply chain risk management in the German automotive industry. International Journal of Production Economics, 131(1), 242–249. Wu, T., Blackhurst, J., & Chidambaram, V. (2006). A model for inbound supply risk analysis. Computers in Industry, 57(4), 350–365. Yang, J. ve Lee, H. (1997). An AHP Decision Model for Facility Location Selection, Facilities, 15 (9/10), 241-254.

Details

Journal Section Articles
Authors

Ercan ŞENYİĞİT This is me


Harun EKİNCİ This is me

Publication Date June 15, 2016
Published in Issue Year 2016, Volume 8, Issue 2

Cite

APA Şenyiğit, E. & Ekinci, H. (2016). Supplier Selection Application with Revised Failure Mode and Effect Analysis . International Journal of Engineering Research and Development , 8 (2) , 23-36 . DOI: 10.29137/umagd.346150

All Rights Reserved. Kırıkkale University, Faculty of Engineering.