Reasons of School Absenteeism and Dropout of Primary School Students

Abstract

This qualitative study aimed to determine the reasons of primary school students’ absenteeism and dropout as well as what strategies school teachers and administrators use to eliminate those reasons. The study group was constituted a total of sixty participants, specifically thirty school administrators and thirty primary school teachers, who enrolled in Zirve University and Dicle University Social Sciences Institutes Common Educational Administration, Supervision, Planning and Economics M.S. Program. The opinions of administrators and teachers who participated in the study were gathered through interviews. Data obtained was analyzed by utilizing qualitative data analysis technique. According to findings of this study, the reasons of students’ absenteeism and dropout were mostly resulted from families’ insensitiveness to their children, economic handicaps of families, and incapable school facilities. In terms of strategies that administrators and teachers implement to diminish students’ absenteeism and dropout, participants generally performed individual efforts such as getting contact with student’ parents (guardian), devoting close attention to them, and giving responsibility. Finally, some recommendations were presented in the light of the results achieved.

Keywords

• Primary School; Student; Absenteeism; Dropout

İlköğretim Kurumu Öğrencilerinin Devamsızlık ve Okul Terki Nedenleri

Abstract

 Bu araştırma, yönetici ve öğretmen görüşlerine göre, ilköğretim kurumu öğrencilerinin devamsızlık ve okul terki nedenlerini ortaya koymak ve okul mensuplarının bu nedenleri ortadan kaldırmaya yönelik uyguladıkları stratejileri saptamak amacıyla yapılan nitel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu, Zirve Üniversitesi ve Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüleri Ortak Eğitim Bilimleri Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Programında öğrenim gören 30 okul yöneticisi ve 30 ilköğretim kurumu öğretmeni olmak üzere toplam 60 yönetici ve öğretmen oluşturmaktadır. Yönetici ve öğretmenlerin görüşleri, görüşme yöntemi aracılığı ile alınmıştır. Elde edilen veriler, nitel veri analizi tekniğinden yararlanılarak çözümlenmiştir. Araştırma bulguları, öğrencilerin devamsızlık ve okul terki davranışlarının kaynağının büyük oranda ailelerin çocuklarına karşı duyarlı olamayışları ve bu ailelerin karşılaştıkları ekonomik zorluklar ile okullardaki olanakların yetersizliği olduğunu göstermiştir. Eğitimcilerin devamsızlık ve okul terkini azaltmaya yönelik uyguladıkları stratejilerin ise, öğrenci velisi ile görüşme, öğrenciye daha fazla ilgi gösterme ve sorumluluk verme şeklindeki bireysel çabalardan ibaret olduğunu göstermiştir. Elde edilen sonuçlar eşliğinde birtakım önerilere yer verilmiştir.

Keywords

• İlköğretim Kurumu; Öğrenci; Devamsızlık; Okul Terki

References

1. ALLIANCE FOR EXCELLENT EDUCATION (2008). The High Cost of High School Dropouts: What the Nation Pays for Inadequate High Schools, (Washington, DC: Author, 2008). (www.all4ed.org adresinden 16 Mart 2014 tarihinde alınmıştır).
2. AYDIN, İ. (2006). Öğrenciye Uygun Okul Şart. (http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=183091adresinden 30 Mart 2014 tarihinde alınmıştır).
3. BAHALI, K. ve TAHİROĞLU, A. Y. (2010). Okul Reddi: Klinik Özellikler, Tanı ve Tedavi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2(3), 362-383.
4. BÜLBÜL, T. (2012). Yükseköğretimde Okul terki: Nedenler ve Çözümler. Education & Science/Egitim ve Bilim, 37(166), 219-235.
5. BURNS, R.C. (1993). Parents and Schools: From to Parents. Washington: National Education Association.
6. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
7. CAMPBELL, L.A. (2004). As Strong as the Weakest Link: Urban High School Dropout. High School Journal, 87(2), 16-24.
8. CASSEL, R. N. (2003). A High School Drop-Out Prevention Program for the at-Risk Sophomore Students. Education, 123(4), 649-658.

9. CHRISTENSON, S.L., SINCLAIR, M.F., LEHR, C.A. ve HURLEY, C.M. (2000). Promoting Successful School Completion. In K. Minke & G. Bear (Eds.), Preventing School Problems—Promoting School Success: Strategies and Programs that Work (pp. 377–420). Bethesda, MD: National Association of School Psychologists.
10. DIYU, X. (2001). Investigation and Discussion on the Problem of Primary and Secondary School Dropouts in Poor Areas. Chinese Education and Society. 33 (5), 49–58.
11. EASTMAN, G. (1998). Family Involvement in Education. Madison WI: Wisconsin Department of Education.
12. EĞİTİM REFORMU GİRİŞİMİ (2009). Eğitimde Eşitlik Politika Analizi ve Öneriler. İstanbul: Sabancı Üniversitesi İstanbul Politikalar Merkezi.
13. EKİZ, D. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. FORTIN, L., MARCOTTE, D., POTVIN, P. ve ROYER, E. (2006). Typology of Students at Risk of Dropping Out of School: Description by Personal, Family and School Factors. European Journal of Psychology of Education, 21(4), 363-383.
15. HOUSE OF REPRESENTATIVES STANDING COMMITTEE ON EMPLOYMENT (1996). Education and Training Truancy and exclusion from school. 3. AGPS, Canberra.
16. KUŞ, E. (2003). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
17. LOCKHEED, M. E. ve VERSPOOR, A. M. (1991). Improving Primary Education in Developing Countries. Oxford University Press for World Bank.
18. MAYRING, P. (1996). Einführung in die Qualitative Sozialforschung, Weinheim, Psychologie Verlags Union. (Almanca’dan çevirenler: Adnan Gümüş & M. Sezai Durgun, 2000, Adana: Baki Kitabevi).
19. MILES, M. ve HUBERMAN, A. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Source Book (2nd Ed.), Thousand Oakes: Sage Publications.
20. MEB (2009). Devamsızlık ve Okulu Terk Riski Durum Saptaması ve İhtiyaç Analizi Raporu. Ankara.
21. OKTAY, A. (2007). Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim. İlköğretmen Dergisi, 6, 6-19.
22. ÖZBAŞ, M. (2010) İlköğretim Okullarında Öğrenci Devamsızlığının Nedenleri. Education & Science/Eğitim ve Bilim, 35(156), 32-44.
23. REYES, O. ve JASON, L. A. (1993). Pilot Study Examining Factors Associated with Academic Success for Hispanic High School Students. Journal of Youth and Adolescence, 22, 57–71.
24. ROSSMAN, G. ve RALLIS, S. F. (1998). Learning in the Feld: An Introduction to Qualitative Research. California: Sage.
25. ŞİMŞEK, H. ve ŞAHİN S. (2012). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinde Okulu Bırakma Eğilimi ve Nedenleri (Şanlıurfa İli Örneği). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 41-72.
26. ŞİMŞEK, H. (2010). Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki Lise Öğrencilerinin Sosyal Bütünleşme Düzeyleri ve Gelecek Beklentileri. 109K300 Nolu Proje Raporu, TÜBİTAK: Ankara.
27. ŞİMŞEK, H. ve KATITAŞ, S. (2014) İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinde Okula Yabancılaşmanın Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi (Şanlıurfa İli Örneği). Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 15(1), 81-99.
28. TUNÇ, İ. A. (2009). Kız Çocuklarının Okula Gitmeme Nedenleri Van İli Örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, VI(I), 237-269.
29. TUTAR, H. (2002). Türk Cumhuriyetleri ve Akraba Topluluklarından Gelen Öğrencilerin Başarısızlık Nedenleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Kırıkkale.
30. UYSAL, A. ve ŞAHİN, Y. (2007, 5-7 Eylül). Ortaöğretimde Okulu Bırakma Olgusunu Tetikleyen Yapısal/Çevresel Faktörler, 16. Eğitim Bilimleri Kongresi, Osmangazi Üniversitesi, Tokat-Türkiye.
31. WALTERS, G. D. (1992). Foundations of Criminal Science. New York: Praeger.
32. www.hurriyet.com.tr. (27 Ocak 2001). 1 Milyon 635 Çocuk Sokakta Çalışıyor. (http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/ShowNew.aspx?id=-220338 adresinden30 Mart 2014 tarihinde alınmıştır).
33. YAVUZER, H. (1996). Çocuk ve Suç (8. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
34. YILDIRM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
35. YILDIZ, M. ve KULA, Ş. K. (2011). Elazığ İlindeki İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Devamsızlık Sebeplerinin İncelenmesi. Fırat Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 23(2), 133-140.